All Chapters of สามีขึ้นหิ้ง: Chapter 31 - Chapter 40

“ก่ะกลับไปตั้งแต่ตะคืนแล้วครับป้อเลี้ยง ลงลุกดอยมา ป้อเลี้ยงพนาก่ะควงขะแจ๋ป๋อ ผิวปากหยั่งคนอารมณ์ดีแล้วขับรถออกไป”เมื่อคืน...ใช่แล้ว เมื่อคืนคนที่เมาหนัก เมาจนหมดแรงทำอะไรไม่ไหวคือเขาต่างหาก เขานึกออกแล้ว มันเอาแต่จิบเหล้าบาง ๆ ส่วนเขาดื่มพรวดเดียวครึ่งแก้ว“ไอ้พนา ไอ้แสบ” เหมราชกระตุกยิ้ม “ทีมึงบ้าง กูจะไปแทรกกลาง”“อะหยังนะครับป้อเลี้ยง”“ไม่มีอะไร ไปทำงานเถอะ”กำปอเตรียมจะหมุนตัวกลับแล้วนึกได้ “ผมลืมบอกป้อเลี้ยงไปครับ ป้อเลี้ยงพนาสั่งว่า คืนนี้จะปาเปื้อน ๆ  มากิ๋นเหล้ากับป้อเลี้ยงเหมครับ”เหมราชหน้าถอดสี “งั้นเหรอ” แล้วกระดิกนิ้วชี้ให้กำปอเอียงหูมากำปอมองหน้าพ่อเลี้ยงเหมราชเหลอหลา เห็นสายตาเอาจริง “จะหื้อผมบอกป้อเลี้ยงพนาจ้ะอั้นแต๊ก่ะครับป้อเลี้ยง แล้วป้อเลี้ยงจะไปนอนตี้ไหนครับ”“นอนที่ไหนก็ได้ ถามทำไม ไม่บอกแกหรอกกำปอ เดี๋ยวไอ้พนามันเอาเหล้ามาล่อ แกไปบอกมัน”กำปอยิ้มทะเล้น “ป้อเลี้ยงฮู้ใจ๋ผมแต๊ ๆ แ

รถกระบะป้ายแดงจอดอยู่หน้าหมู่บ้านที่จำลองเหมือนเราได้ก้าวเข้าสู่ประเทศจีนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่นี่ไม่ได้มีร้านอาหารเพียงร้านเดียวแต่มีร้านอาหารจีนสไตล์ยูนนานเกาะกลุ่มกันหลายร้าน ร้านอาหารแต่ละร้านขายอาหารสไตล์เดียวกัน ทั้งหมดล้วนสร้างจากดินเหนียว ส่วนหลังคามุงจากทำให้อากาศไม่ร้อน โต๊ะไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้า เก้าอี้ม้ายาวสีเดียวกันที่จัดวางอยู่ภายในร้านทำให้นึกถึงบรรยากาศในหนังจีนโบราณจิรายุลงจากรถแล้วก้าวมาเปิดประตูรถให้อิ่มอุ่น “เชิญครับน้องอิ่ม นี่ครับร้านที่อร่อยที่สุด”เหมราชไม่อยากจะขยับเนื้อตัวใหญ่โตกำยำลงจากรถ เขารู้ปลัดจิรายุแกล้งเขาคืน แล้วยิ่งเห็นอีกฝ่ายเอาอกเอาใจผู้หญิงของเขา ใบหน้าคร้ามคมสะท้อนให้เห็นถึงความไม่พอใจ ข่มกลั้นความหงุดหงิดแล้วลงจากรถตามคนคู่นั้นไปทั้งที่ปลัดจิรายุและอิ่มอุ่นเดินอยู่ข้างหน้า แต่สายตาเจิดจ้าดั่งคบไฟเมื่อมองเห็นพ่อเลี้ยงเหมราชทำให้ชมออนวางถาดอาหารลง แล้ววิ่งออกมานอกร้านเดินผ่านหน้าจิรายุและอิ่มอุ่นราวกับคนทั้งสองไร้ตัวตน เลยไปหาคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง“เหมคะ คุณมาได้ยังไง ชมดีใจมากที่เห

ถ้าอิ่มอุ่นเป็นผู้หญิงที่ใครคิดว่าจะหิ้วกลับไปกินบนเตียงง่าย ๆ จิรายุคงได้ลุกขึ้นไปซัดปากใครบางคน แต่เขารู้ว่าอิ่มอุ่นไม่ใช่ผู้หญิงปล่อยตัว แล้วยังยิงปืนแม่นอีกต่างหาก เรื่องนี้เป็นที่รู้กันดีในมหาวิทยาลัย หากเขาจำไม่ผิด หญิงสาวเป็นสมาชิกชมรมยิงปืนที่ไหนสักแห่ง ส่วนบิดาของอิ่มอุ่นนั่นเป็นอดีตนักแม่นปืนทีมชาติ ก่อนจะอำลาวงการ ผันตัวเองไปประกอบอาชีพดั้งเดิมของบรรพบุรุษ เขาจึงเบาใจไปหลายส่วนว่าพ่อเลี้ยงเหมราชก็คงได้แต่มองและจ้องไปวัน ๆแต่ก็ไว้ใจมากไม่ได้! หลายครั้งที่เหมราชรู้สึกขัดใจที่เห็นปลัดจิรายุคอยเอาใจรินน้ำชาส่งให้อิ่มอุ่น หยิบกระดาษทิชชูยื่นให้ เกือบจะเช็ดให้ถ้าไม่เห็นสายตาเขาหันไปจ้องมอง แม้อาหารจะอร่อยสมคำเล่าลือ แต่ก็มีไม่กี่คำที่เหมราชกลืนลงคอไป จนกระทั่งผ่านไปสักพักจิรายุคีบหมูพันปีรสเข้มใส่ถ้วยของอิ่มอุ่น ส่งสายตาหวานเยิ้มไม่ต่างกับขาหมูเอ่อน้ำมันในชามตรงหน้า “กินเยอะ ๆ นะครับน้องอิ่ม หมูพันปีที่นี่อร่อย ชิมดูครับ”เหมราชจึงพูดขึ้นบ้าง “กินเยอะ ๆ นะอิ่ม อยู่ที่ไร่ฉัน เธอต้องใ

งานนี้ขาขาว ๆ ก็เอาไม่อยู่เพียงไม่นานจิรายุก็พาหญิงสาวกลับมาถึงไร่ เขาดับเครื่องลงจากรถไปเปิดประตูให้อิ่มอุ่นอย่างสุภาพ“ตกลงว่าไงครับ เรื่องที่พี่ชวนไปดูทะเลหมอกหยุนไหลตอนเช้า สวยมากนะครับอิ่ม หมอกหนากว่าที่ไร่ชาเหนือฟ้าอีก แล้วก็มีอะไรที่พี่อยากจะเซอร์ไพรส์อิ่มด้วย”“พรุ่งนี้...” อิ่มอุ่นคิดว่าการไปเที่ยวกับจิรายุสองต่อสองคงจะไม่เหมาะเท่าไร “อิ่มไม่...”“ไม่ปฏิเสธนะครับ พรุ่งนี้วันหยุดต้องพักบ้าง เดี๋ยวตอนตีห้าเจอกัน เราไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้นกันนะครับ”อิ่มอุ่นกวาดตามองไปทั่วบริเวณ เธอกลับบ้านแล้วถึงบ้านภายในยี่สิบนาที แล้วเขาล่ะ ไม่เห็นแม้แต่เงา เห็นรถที่ไร่สวนออกไปแต่ก็ไม่กลับเข้ามาอีกแบบนี้หมายความว่ายังไง“น้องอิ่มกลัวคุณเหมรู้เหรอครับ”“เปล่าค่ะ อิ่มไม่ได้กลัวเขา”“ถ้างั้นก็ดีแล้วครับ เขามันแค่นายจ้างที่วางใจไม่ได้ ใคร ๆ เขาก็รู้ว่าพ่อเลี้ยงมีผู้หญิงไม่รู้เท่าไหร่ แต่เท่าไหร่ ๆ ก็เอาพ่อเลี้ยงไม่อยู่ครับ ขนาดสวย ๆ แบบคุณชมออน พี่ก็คิดว่า

ชายหนุ่มถอนหายใจหรือจะจริงแบบที่พนามันว่าเขาจะต้องปรับเปลี่ยนอะไรบางอย่างบ้างเพื่อพร้อมสำหรับการมีครอบครัว ทีแรกก็ไม่คิด เจอเด็กยั่วนิด ๆ เวลานี้เขาก็เริ่มอยากมีชีวิตเป็นอมตะ“เอาก็เอาวะ ต่อไปนี้จะพูดให้หวาน จนเมียไม่ต้องกินน้ำตาลอีกตลอดชีวิต”เหมราชเดินตามหาคนที่เขาอยากเจอหน้าที่สุดในตอนนี้ เขาเห็นลูกค้าตื่นขึ้นมาชมบรรยากาศตอนเช้าและถ่ายรูปกัน ชายหนุ่มส่งยิ้มให้ลูกค้า แล้วเดินตามหาอิ่มอุ่นจนทั่วรีสอร์ตแต่ยังไร้วี่แวว“ป้อเลี้ยงตวยหาใขแต่เจ๊าครับ” เป็นกำปอที่เรียกเขาเหมราชหมุนตัวกลับเห็นกำปอกำลังถือถาดอาหารเช้าจะนำไปส่งให้ลูกค้า “กำปอมาก็ดีแล้ว เห็นคุณอิ่มบ้างไหม เขาหายไปไหนไม่อยู่ที่บ้าน”“หันครับ”“เมียฉันอยู่ตรงไหน” เหมราชยิ้มกว้าง สีหน้าเหมือนถูกสลากกินแบ่งรัฐบาล“เมีย!” กำปออ้าปากค้าง“ไม่ต้องมาตกใจ ฉันแก่เกินไปที่จะมีเมียหรือไงวะ”“บ่าใจ้ครับ พ่อเลี้ยงหนุ่มขนาด หล่อแหมตวย”“เรื่องนั้นแน่อยู่แล้ว แต่ตอนนี้ห้