All Chapters of Ölüm Geldiğinde: Seni Affetmeyeceğim: Chapter 11 - Chapter 20

"Özür dilerim..." Işıl'ın bir anda gözleri nemlendi.Serkan'ın öfkesi birden tepeye fırladı, ama Işıl'ı bu halde görmeye de dayanamadı: "Neymiş özür dileyecek? Üç yıl evli kalıp şimdi aklını başına topladın diye mi?"Işıl hem ağlayacak hem gülecek gibiydi.Serkan, Işıl'ın geleceğini aslında biliyordu.Ebru'nun ağzında bakla ıslanmazdı, çoktan her şeyi ona sızdırmıştı."Geç kalmadın." Serkan derin bir iç geçirdi: "Aklını başına topladıysan, yeniden başlamak için hiçbir zaman geç değil. Senin kabiliyetin hangi şirkete gitmek istese alamaz ki? Feyzi'de senin olman, orayı şereflendirir."Işıl'ın yeteneği, yıllar önce araştırma enstitüsüne özel davetle alınacak seviyedeydi.Böyle harcanmamalıydı.Bu yıllarda herkesin hayran kaldığı U.N2 İHA'sını herkes onun araştırması sanmış, sayısız kişi U.N2 yüzünden Feyzi'nin kapısını aşındırmıştı. Oysa U.N2, Işıl'ın yirmi yaşındayken ulaştığı bir zirveydi ve bugüne dek kimse onu geçememişti.Bunca insana bunca yıl vermiş, ama kimse onun yıllar önceki i

"Bilmiyor musun?" Münire hemen işkillenmiş, sesi öfkeyle dolmuştu: "İki gün önce size Çınar Tepesi'nde iki günlük tatil ayarladım. Dün Can'a sorduğumda biletini sana verdiğini söyledi."Işıl şaşırdı. Can ona bundan hiç bahsetmemişti.Besbelli onunla tatile gitmek istemiyor, Münire'yi oyalıyordu."Babaanne, benim geçici bir işim çıktı da, o yüzden...""Bugün hafta sonu! Ne işi olabilir? O hayırsızı savunma sakın. Şöyle yapalım kuzum, sen şimdi hemen git. Ben size çoktan her şeyi ayarladım. Oğlanı da sıkıştırayım."Işıl onu durdurmak istedi: "Babaanne, aslında biz...""Neymiş siz?" Münire'nin sesi onunla konuşurken yine yumuşadı.Belli ki Münire, Can'la boşanmak üzere olduklarından habersizdi.Can, Demirci ailesine hâlâ hiçbir şey söylememiş miydi?Yoksa Münire neden onlara yine böyle bir şey ayarlasın ki?Işıl biraz sıkıntılıydı.Münire'nin tansiyonu dengesizdi, kalbi de sıkıntılıydı. Yoksa Can uygun bir zaman kollayıp Münire'yi adım adım hazırlamak mı istiyordu?Öyleyse, eğer ağzından

Can gerçekten de oda değiştirmişti. Sabahın bu saatinde Ela'yla birlikte çıkmaları... dün geceyi kesinlikle aynı odada geçirmiş olmalıydılar.Işıl'ın midesi bir anda bulandı.İkisinden kaçıp odasına geri çekildi, banyoya koşup kusmaya çalıştı.Sonunda hiçbir şey çıkaramadı.Son zamanlarda iştahı da bayağı azalmıştı. Belki de durumu tahmin ettiğinden daha kötüydü?Aynadaki çökmüş haline bakan Işıl'ın içini bir ürperti kapladı.İnsan ne kadar da kırılgandı.Henüz telafisi imkânsız bir noktaya varmadan aklını başına topladığına şükredebilirdi ancak.Hâlâ zamanı vardı, yeniden kendisi olabilmek için.Işıl makyajını tazeledi, biraz olsun canlı görünmeye çalıştı.Dağ evinden onu indirecek bir araç ayarlattıktan sonra anneannesinin telefonu geldi.Anneannesi, yüzü pek gülmeyen, sert mizaçlı bir kadındı. Dedesi erken vefat ettiğinden beri bütün enerjisini çocuklarına adamıştı.Annesinin vefatından sonraysa daha da suskunlaşmış, sadece Işıl için endişelenir olmuştu."Anneanne?" Işıl sesinde bir

Demek Barış'ın asıl varmak istediği nokta buydu.O, Işıl'ı geçmişteki duyguları yüzünden değil, Mavi Grup ile yaklaşan iş birliği yüzünden düşünüyordu.Barış'ın gözünde Işıl, sonuçta hâlâ Can'ın karısıydı. Eğer bu kadın ortamı okumazsa ve Can'ın öfkesi ona yönelirse, bu pek çok şeyi etkileyebilirdi.Işıl sessizce ona baktı: "Bana söylemek istediğin sadece bu muydu?""Hayır." Barış sigarasını söndürdü ve ona döndü: "Aslı, aramızdaki geçmişi bilmiyor. Sen onunla iyi geçin."Yani eski şeyleri ağzına getirme, öyle mi?Işıl birden gülesi geldi.Bütün bu olanların ardından burnunun direği sızladı."Abi." dedi sessizce. "Benimle nasıl abi-kardeş olduğumuzu merak ederse, onunla sohbet edebilirim. Ama aramızda bundan başka bir şey var mı?"Barış kaşlarını çattı.Ama hemen dudağının kenarıyla gülümsedi, anlamlı bir tonda: "Işıl gerçekten büyümüş. Bir zamanlar herkesin bildiği o aşkını da içine atmayı başarıyorsun."Işıl onu ne kadar çok severdi, Kaya ailesinde bilmeyen yoktu.Artık ona olan duyg

Gelen kişiyi gören Ebru'nun yüzü karardı: "Burak Doğan, ne çılgınlık yapıyorsun?!"Burak kaşlarını çattı ve uyarırcasına Ebru'ya baktı: "Bayan Ela iyi niyetle geldi, kapıyı yüzüne kapatmanız nezaketsizlik değil mi?"Gözleri Işıl'a takıldı, bir an şaşırdı.Işıl uzun boyluydu, omuzları ve boynu ince ve narindi. İyi bir eğitim aldığı duruşundan belliydi. Siyah kıvırcık saçlarını kulağının arkasına sıkıştırmıştı, teni soğuk beyazdı. Hafif makyajı çarpıcı yüz hatlarını gizleyemiyordu. İçe kıvrık dışa çekik gözleri oldukça sakin ve soğuktu.Güzelliği göz ardı edilemeyecek kadar keskindi."Sizin önemli konuğunuz, bu olmasın?" diye sordu Burak şaşkınlıkla gülerek. "Sadece bulaşık yıkayıp temizlik yapan bir ev kadını. Onun yüzünden Bayan Ela'yı geri mi çeviriyorsunuz?"Burak, Işıl'ı tanıyordu.Sonuçta kız kardeşi Ebru'nun en iyi arkadaşıydı.Işıl'ın evli olduğunu biliyordu, kime evli olduğunu bilmiyordu. Eskiden Işıl'ın dış görünüşüne hayran kaldığı için hakkında biraz araştırma yapmıştı. Ona g