All Chapters of Ölüm Geldiğinde: Seni Affetmeyeceğim: Chapter 1 - Chapter 10

Kalbi bir pençe gibi sıkıştı, Işıl'ın yüzü bir ton daha soldu. Kendini bir buz kuyusunda gibi hissetti.Kadının sustuğunu gören Can, gözlerini onun yüzünden güçlükle çekti: "Ela'nın annesinin sağlığı giderek kötüleşiyor. Tek istediği kızının yaslanacak bir omuz bulduğunu görmek. Onun yanında birine ihtiyacı var. Sen olay çıkarma, Can Bey'in eşi olarak uslu uslu otur. Sana dokunmam."Aldatmayı böyle ahlaklı bir gerekçeyle anlatıyordu.Dokunmayacak mıydı?Işıl uzun bir süre donup kaldıktan sonra ansızın güldü. Kalbini ve ciğerini burkan acıyı zorla bastırarak konuştu:"Yanında birine ihtiyacı varsa, senin hâlâ burada, benim yanımda olman hiç doğru değil."Sözünü bitirir bitirmez arkasını dönüp üst kata çıktı, hiç acımadan kapıyı kapattı.Birkaç dakika sonra aşağıdan araba motorunun sesi duyuldu. Adam gitmişti. Nereye gittiğini tahmin etmek için düşünmeye bile gerek yoktu: Ela'nın yanına.Işıl bitkin bedenini sürüyerek lavaboya gidip yüzünü yıkadı. Soğuk su yanaklarına çarpınca iyice ayıl

Işıl donup kaldı.Bembeyaz kesilmiş dudaklarını sıktı: "Can'ın talimatı mı?""Evet."Bora aslında Işıl'dan pek hazzetmezdi. Çalışkandı, işinde de iyiydi, ama zamanında kirli yollarla yatağa girip evliliği zorlamıştı.Böyle bir kadın, onun gözünde tiksinti uyandırıyordu."Can Bey, kamuoyu yatışana kadar bugün hiçbir yere çıkmamanı söyledi.""Eğer bunu beceremezseniz, Mavi Grup boş gezenlere ekmek vermez! "Işıl, Can'ın kalbinde kendisine yer olmadığını zaten biliyordu.Ama tam boşanma arifesinde böyle bir şeyle karşılaşacağını hiç düşünmemişti.Kendisinden, resmi eşinden, dışarıdaki metresi için apaçık gerçekleri örtbas etmesini istiyordu!Işıl'ın göğsüne saplanan öfke soluğunu kesti. Karnındaki ağrı şiddetlenince elini masaya dayayıp rahatsızlığını gizlemeye çalıştı. Masasındaki personel kartına alaycı bir bakış attı.Kartı eline alıp boynuna doladı."Mavi Grup gerçekten boş gezenlere ekmek vermez, ama bu göreve de yetişemem," diyerek kartı usulca kenara bıraktı. "İstifa ediyorum."Dün

Işıl, Barış'ın bakışlarıyla karşılaştı. Adam alaycı bir gülümsemeyle, tıpkı bir dışarıdan biri gibi onu süzüyor, tedirginliğini izliyordu.Işıl parmaklarını sıktı, kalbinin en derinindeki son umut kırıntısı da dağıldı.Kaçmadan, saklanmadan, tam onun istediği gibi diklendi: "Merhaba yenge."Aslı'nın gülümsemesi iyice yayıldı, Barış'ın beline sarılıp cilve yaptı.Barış kısa bir an duraksadı, Işıl'a bir kez daha baktı, sonra başını eğip Aslı'yı kavradığı gibi salona geçti."Ne cömertlik taslıyorsun?" Gonca yanına gelip alaycı bir kahkaha attı. "Ağabeyim şimdi evli bir kadını beğenmez!""Dün Can Bey'in doğum günü kutladığı o Ela Hanım'a gelince, şu sıralar şirket çevrelerinin birbirine kaptırmamaya çalıştığı havacılık mühendisliği doktoruymuş. Senin gibi sadece sofrayı kurup yatağını ısıtan bir ev kadını onunla boy ölçüşebilir mi?""Kapının önüne koyulmaktan korkup, gelip Kaya ailesine yamanmaya mı kalktın?"Bu berbat evlilikte herkes onunla dalga geçiyordu...Işıl'ın yüreği burkuldu, eli

O yıllarda idealindeki bölümde okumaya devam etseydi, havacılık ve uzay mühendisliğine girecekti.İnsansız hava araçları bu çağın en önemli ileri teknoloji ürünüydü; askeriye, sivil kullanım ve tarımda kullanılıyordu.Vaktiyle hocasının onu araştırma enstitüsüne tavsiye mektubu yazmasının sebebi,keşif ve taarruz İHA'sı U.N.yi tasarlayıp teknik yönetmenliğini yapmış olmasıydı. Uzun menzil, yüksek taşıma kapasitesi, yüksek hız, otonom operasyon özelliklerini bir araya getirmiş, teknik darboğazları aşmıştı. Bugün ordu tarafından fiilen muharebede kullanılıyordu.Sektörde zirve kabul ediliyordu.Evlilik onu bugüne dek hırpalamış, bedeni ve ruhu yaralanmış, genç yaşta kansere yakalanmıştı. Daha ne kadar yaşayacağı meçhuldü.Ama şunu da öğretmişti:İnsan en nihayetinde kendini öncelemeliydi, kendi hayatını yaşamalıydı!Tedavisi mümkün olmasa bile, elinde kalan sınırlı zamanda gözü arkada kalmak istemiyordu.İstediği...kendi alanına dönüp hayalinin peşinden gitmekti!Ebru teknikten hiç anla

Can'ın son derece soğuk, kusursuz yüzle döndüğünü gören Ela, Işıl'la konuşmayı halletmediklerini anladı. Can, Işıl'a olan tahammülsüzlüğünü zerre gizlemiyordu.Ceren ise biraz dalgındı: "Ağabey, sana bir şey dedi mi? Mesela beni şikâyet etti mi falan..."Can başını kaldırıp ona baktı: "Onu kızdıracak ne yaptın?""Hiçbir şey yapmadım," diye mırıldandı Ceren, meyve suyuna sarılıp. "O kadar da boş zamanım yok!"Rüzgar içeri girip Can'a bir bakış attı. Az önce dışarıda gördüğü o manzarayla ilgili tek kelime etmedi. Ela'nın keyfi kaçmasın diye, kendi adamına başka bir kadının kendini attığını söylemek hiç hoş olmazdı.Mert alayla güldü: "Kardeşine ne soruyorsun? Işıl biraz fazla ileri gitmiş işte, üstüne bir de takip edip buraya kadar gelmiş. Rezillik çıkarmak istiyorsa önce kendinde o sermaye var mı baksın bari?"Rüzgar bir sigara yaktı: "Görüyorsun, boşanmayı söylesen de sana yapışacaktır. Can, kendini hazırlasan iyi olur."Can bir şey söylemedi, ifadesiz bir yüzle Ela'nın fincanına çay d