All Chapters of เซ็ตเกิดใหม่ อีกครั้งข้าจะแซ่บให้ดู ภรรยาบรรณาการของอ๋องผิง: Chapter 81 - Chapter 90

115 Chapters

เรือสำราญ

สายตาของพระนางทอดมองไปยังที่ว่างเปล่า ราวกับยังติดอยู่ในภวังค์แห่งความหลัง“ทูลไทเฮา...” ขันทีเฉาหมอบลงแทบเบื้องพระบาท“กระหม่อมได้จัดเตรียมเรือสำราญหลวงไว้พร้อมแล้วตามพระราชประสงค์ บัดนี้จอดรออยู่ที่ท่าเรือทะเลสาบมรกตพ่ะย่ะค่ะ” ไทเฮาทรงหันพระพักตร์มาเพียงเล็กน้อยเงาสะท้อนในกระจกเผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามทว่าแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าทางอารมณ์“เจ้าเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้วหรือ เฉาเหวิน?”“เรียบร้อยพ่ะย่ะค่ะ ทั้งเครื่องเสวย สุราดอกท้อ และ...ผู้ดูแลที่ทรงเลือกไว้” ขันทีเฒ่าเว้นจังหวะอย่างรู้ใจ“กระหม่อมเห็นว่า...ตั้งแต่ฮ่องเต้ผู้ล่วงลับเสด็จสู่สวรรคาลัย พระนางทรงตรากตรำพระราชกิจแทนฝ่าบาทน้อยมาโดยตลอด ความเศร้าโศกจากการสูญเสียพระสวามีนั้นหนักอึ้ง เกินกว่าสตรีใดจะแบกรับไว้เพียงลำพัง การล่องเรือชมบัวในทะเลสาบครั้งนี้ จะช่วยให้พระทัยที่แห้งผากได้ผ่อนคลายลงบ้างพ่ะย่ะค่ะ”คำพูดของขันทีเฉานั้นฟังดูประหนึ่งคำปลอบประโลมที่แสนดีจากข้าราชบริพารผู้ซื่อสัตย์ แต่ทั้งสองต่างรู้ดีว่าความหมายที่แท้จริงภายใต้คำว่าคลายเศร้านั้นคือสิ่งใด“เจ้าพูดถูก...” ไทเฮาทรงลุกขึ้นยืนช้าๆ ปล่อยให้ชายผ้าไหมสีม่วงเข้มลาก
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

บุรุษแกร่ง

เขาใช้มือหนาเด็ดลูกองุ่นสีม่วงเข้ม ลอกเปลือกออกอย่างประณีตจนเหลือเพียงเนื้อในที่ฉ่ำวาว ก่อนจะส่งเข้าสู่ริมฝีปากอิ่มของไทเฮา“องุ่นนี้หวานนักพ่ะย่ะค่ะ... แต่คงไม่หวานเท่ารสสัมผัสที่พระนางกำลังจะได้รับในวันนี้” หยางเฟยเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมปลาบของเขาสบเข้ากับดวงตาหงส์อย่างมีความหมายกลิ่นอายแห่งความสำราญกลางสายน้ำได้เริ่มขึ้นแล้ว เรือหลวงลำนี้เปรียบเสมือนวิมานเคลื่อนที่ ม่านไหมสีมรกตที่ถูกปล่อยลงมาเพียงครึ่งทิศช่วยพรางสายตาจากภายนอกแต่ยอมให้แสงแดดรำไรและลมโชยผ่านเข้ามาได้ กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของไทเฮาที่ผสมกับกลิ่นเครื่องหอมของบุรุษทั้งสาม กลายเป็นกลิ่นอายแห่งความใคร่ที่คละคลุ้งไปทั่วลำเรือไทเฮาทรงรู้สึกว่าร่างกายที่เคยเมื่อยขบกลับเริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง ความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปตามจุดที่หยางอี้บีบนวด และความหวานขององุ่นที่หยางเฟยป้อนให้ก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความกระหายในสิ่งอื่นที่ลึกซึ้งกว่าและแรงยั่วยุจากฉินหลัว กลีบปากที่รุกรานหนัก พระนางทรงขยับวรกายเล็กน้อย ปล่อยให้ฉลองพระองค์ผ้าไหมสีมรกตเลื่อนหลุดจากลาดไหล่เนียน เผยให้เห็นสายเอี๊ยมตัวในสีแดงสดที่ขับผิวให้ดูเด่นชัดขึ้นท่ามกลา
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

ร่องลำนำสวาท

ฉินหลัวเริ่มรุนแรงขึ้น เขาดึงทึ้งชุดลำลองของพระนางออกจนพ้นวรกาย เผยให้เห็นผิวเนื้อที่ขาวเนียนไร้ที่ติ และสายเอี๊ยมผ้าไหมสีแดงที่แทบจะขาดออก ความแข็งแกร่งของบุรุษเพศเริ่มประทับลงบนร่างกายของนาง ความหนักหน่วงที่โหมกระหน่ำจากด้านหลัง สลับกับความพลิ้วไหวจากฝาแฝดที่ประกบอยู่“อา... ฉินหลัว... หยางเฟย... หยางอี้...” พระนางครวญครางชื่อพวกเขาอย่างสับสน ความเร่าร้อนที่ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุดทำให้ร่างกายนางบิดเร่าอย่างควบคุมไม่ได้หยางอี้เริ่มใช้ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียไปตามร่องขาอ่อนที่เปิดเผย ก่อนจะชอนไชเข้าไปสำรวจดอกไม้งามที่บัดนี้บานสะพรั่งฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวานแห่งปรารถนาเสียงซูดปากอย่างหิวกระหายของเขาทำให้ไทเฮากรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง ทว่าเสียงนั้นกลับถูกกลืนหายไปกับความเวิ้งว้างของทะเลสาบ ไม่มีผู้ใดได้ยิน มีเพียงเสียงน้ำกระทบแคมเรือที่ยังคงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า“พวกเจ้า... กำลังจะฆ่าข้า... แต่ข้าเต็มใจให้ฆ่า...” พระนางหายใจหอบถี่ ใบหน้าแดงก่ำไปด้วยโลหิตที่สูบฉีดฉินหลัวไม่รอช้า เมื่อเห็นว่าไทเฮาถึงขีดสุด เขาก็กระแทกกายแกร่งเข้าสู่เรือนร่างของนางจากด้านหลังอย่างไม่ปรานี ความคับแน่น ที่มาพร้อมกั
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

หลอมละลายไปทั้งตัว

จังหวะที่สอดประสานกันของสามบุรุษทำให้ไทเฮารู้สึกเหมือนถูกพายุหมุนพัดพาขึ้นสู่ท้องฟ้าที่สูงชันพระนางมองไม่เห็นสิ่งใดนอกจากเงาร่างของชายหนุ่มทั้งสาม ที่รุมล้อมอยู่รอบกาย ความยิ่งใหญ่ของอำนาจที่นางถือครอง บัดนี้ถูกสยบลงด้วยอำนาจแห่งกามารมณ์ที่รุนแรงยิ่งกว่า‘เสด็จพี่... ข้าขอโทษ... แต่ข้าโหยหาเหลือเกิน...’ ไทเฮาร่ำร้องในใจถึงฮ่องเต้ผู้ล่วงลับทว่าทางกายกลับยิ่งบดเบียดเข้าหาความร้อนรุ่มของบุรุษทั้งสามอย่างไม่รู้จักพอ เสียงกรีดร้องด้วยความสุขสมของไทเฮาดังก้องไปทั่วทะเลสาบที่เวิ้งว้างไม่มีใครได้ยิน ไม่มีใครเห็น มีเพียงท้องฟ้าและสายน้ำที่เป็นพยานให้กับบทเพลงรักที่ดิบเถื่อนและงดงามที่สุด เท่าที่วังหลวงเคยมีมาทั้งสามบุรุษต่างขับเคี่ยวและสอดประสานกันเพื่อมอบความสำราญสูงสุดให้กับหงส์เพียงตัวเดียว จนกระทั่งความรัญจวนพุ่งทะยานถึงจุดสูงสุดร่างทั้งสี่สั่นสะท้านพร้อมกันกลางสายน้ำที่โยกคลอน ปลดปล่อยทุกหยาดหยดแห่งไฟสิเน่หาให้ดับลง ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามสนธยาหกเดือนผ่านไป อำนาจเงินตราทำให้ตำหนักรักของไทเฮา ถูกสร้างขึ้นเร็วมาก ณ ชานเมืองไกลโพ้นจากสายตาขุนนางเฒ่าในราชสำนักตำหนักไม้กฤษณาที่ถูกขน
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

จะระบมไหม?

แสงโคมแดงที่สลัวรางสะท้อนกับผนังไม้กฤษณาหอมกรุ่น บรรยากาศการดื่มกินที่แสนสำราญ เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรุ่มร้อนที่มิอาจดับได้ง่ายๆไทเฮาหลิวเหม่ยอิงประทับนั่งอยู่กึ่งกลางกลุ่มชายฉกรรจ์ที่บัดนี้ พวกเขาทำให้ร่างกายของพระนางเปลือยเปล่า ไม่เหลืออาภรณ์สักชิ้น“เป็นบุญของเกล้ากระหม่อมนักพ่ะย่ะค่ะ”“บุญที่จะได้ทำอะไรกับข้าอย่างนั้นหรือ”“พ่ะย่ะค่ะ” พระนางลูบไล้ฝ่ามือไปยังแผงอกและมัดกล้ามที่ต่างกันออกไป“จ้าวจื่อหรง... ซือหม่าหาน... เข้ามาใกล้อีก”พระนางเผยออ้าปาก ตรัสสุรเสียงแหบพร่า พลางเอนกายพิงแผงอกกว้างของฉินหลัวที่คอยเป็นฐานรองรับอยู่ด้านหลังบัณฑิตหนุ่มใบหน้าหยกและนักรบแดนเหนือคลานเข่าเข้ามาหมอบแทบพระบาท ทั้งสองปลดผ้าคาดเอวออกจนอาภรณ์หลุดลุ่ย เผยให้เห็นความโอ่อ่าของบุรุษเพศที่ตื่นตัวอย่างเต็มที่เพื่อรอรับการพิสูจน์จากหงส์ผู้สูงศักดิ์ไทเฮาทรงโน้มวรกายลงต่ำ ปล่อยให้เส้นผมดำขลับสยายปกคลุมใบหน้าเล็กน้อย พระนางใช้ปลายนิ้วเรียวเชิดคางของจ้าวจื่อหรงขึ้น ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองสิ่งที่ตั้งชันอยู่ตรงหน้าบัณฑิตหนุ่มถึงกับกลั้นหายใจ เมื่อริมฝีปากอิ่มสีชาดค่อยๆ ครอบครองความเป็นชายของเขาอย่างทะนุถนอม
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

สุขปรารถนา

“เจ้าปลุกข้า ข้าอยากโดนแรง ๆ อัดเข้ามาสิ อะ! ฉินหลัว”ในเวลาเดียวกัน หยางเฟยผู้สุขุมกลับเป็นฝ่ายที่เข้าควบคุมเรียวขาของพระนาง เขาจัดท่าให้เรียวขางามถูกยกขึ้นพาดบ่ากว้างของตนเอง ก่อนจะใช้มือเรียวแต่ทรงพลังบุมนวดและเฟ้นคลึงต้นขาอ่อนอย่างจงใจความอ่อนโยนแต่แม่นยำของเขาทำให้ไทเฮารู้สึกเหมือนถูกหลอมละลายส่วนหยางอี้น้องชายฝาแฝดนั้น ไม่ได้เน้นที่จุดเดียว เขากระจายความเร่าร้อนไปทั่วเขาซุกไซ้ใบหน้าลงกับหน้าท้องเนียนของพระนาง พลางใช้ลิ้นร้อนละเลียดชิมหยาดเหงื่อและดูดเม้มไปตามผิวพรรณอย่างหิวกระหายมือหนาของเขาเริ่มสำรวจทุกส่วนโค้งเว้าของเรือนร่าง ลูบไล้จากบั้นเอวคอดไปจนถึงสะโพกกลมกลึง พลางใช้ปลายนิ้วสะกิดหยอกเย้าใจกลางความลับที่กำลังเต้นระริกอยู่ไม่หยุด"จ้าวจื่อหรง... ซือหม่าหาน... พวกเจ้ายังรออะไรอยู่?" ไทเฮาตรัสเร่งด้วยสุรเสียงแหบพร่า ดวงตาหงส์เหลือบมองไปยังบุรุษหน้าใหม่อีกสองคนบัณฑิตหนุ่ม จ้าวจื่อหรงเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า เขาเคลื่อนกายเข้าหาปลายพระบาทของพระนางที่บัดนี้เปลือยเปล่า มือเรียวสวยของเขาจับข้อเท้าของไทเฮาขึ้นมาประทับจูบอย่างแผ่วเบาแต่ลิ้นของเขากลับซุกซนไล่เลียขึ้นไปตามนิ้วขาวเนี
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

ระบบทวีคูณแสนล้าน

ระบบทวีคูณแสนล้าน เมื่อข้ากลายเป็นสตรีที่ร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า“อ้วนหรือ? ไร้ค่าหรือ? ในสายตาคู่หมั้น ข้าเป็นเพียงถุงเงินเดินได้ที่น่ารังเกียจ”ยามลมหายใจสุดท้ายวอดวายในสระน้ำที่เย็นเยือก เสิ่นหรงจึงได้ซึ้งถึงความจริงว่า ความภักดีไม่อาจซื้อใจคนสับปลับที่เห็นนางเป็นเพียงสะพานข้ามสู่ลาภยศแต่เมื่อสวรรค์ประทานชีวิตใหม่พร้อม ‘ระบบทวีคูณแสนล้าน’ เงื่อนไขเดียวคือ ยิ่งนางปรนเปรอความสุขให้ตนเองเท่าไร เงินทองยิ่งไหลกลับมาคืนสิบเท่าจากสตรีโง่เขลาที่เคยยอมสละทุกอย่างเพื่อชายโฉด นางกลับมาใช้ทองคำถมทาง ใช้สมุนไพรล้ำค่าหล่อเลี้ยงความงาม เปลี่ยนกายหยาบให้งดงามล่มเมือง ร่ำรวยจนสามารถซื้อได้ทั้งแคว้นเมื่อนางกลับมาทวงคืนความยุติธรรม คนที่เคยเหยียบหยามต้องพินาศ คนที่เคยหักหลังต้องชดใช้ด้วยเลือดแล้วใครที่จะฉุดนางแล้วมอบความรักและภักดี ไปติดตามอ่านกันได้เลยค่ะ++++++++++++ท่ามกลางหิมะโปรยปรายในฤดูเหมันต์ณ ศาลาริมสระมรกต หลังจวนตระกูลเสิ่น บรรยากาศรอบข้างช่างเหน็บหนาว แต่ในใจของเสิ่นหรงกลับหนาวเหน็บยิ่งกว่า ร่างอวบอ้วนของนางสั่นเทา ไม่ใช่เพราะอากาศ แต่เพราะภาพที่ปรากฏตรงหน้า...มู่หยวน คู่หมั้นที่นางร
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

ใช้เงินปรนเปรอตัวเองดีกว่า

[โฮสต์ ท่านมีเงินขวัญถุงเริ่มต้น 1,000 ตำลึงทอง กรุณาใช้เพื่อกู้ชีพด่วน ไม่อย่างนั้นท่านจะหนาวตาย]'ระบบงั้นหรือ? จ่ายหนึ่งได้สิบ... เป็นเรื่องจริงหรือนี่? ถ้าใช่ละก็ ข้าจะใช้เงินทับพวกเจ้าให้ตายคาที่ ตอนนี้ข้ามี 1,000 ตำลึงทอง'นางจ้องมองไปที่มู่หยวนด้วยสายตาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่สายตาของสุนัขที่รอคอยความรัก แต่มันคือสายตาของนางสิงห์ที่มองเหยื่อ ภาพและเสียงที่ปรากฏชัด นางแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาด และมีเพียงตนที่เห็น“ในเมื่อท่านพี่มู่หยวนบอกว่าข้าซุ่มซ่าม... เช่นนั้นข้าคงต้องหาคนคุ้มกัน ฝีมือดีมาดูแลเสียหน่อย” เสิ่นหรงเอ่ยเสียงเรียบ พลางหันไปหาเสี่ยวชุ่ย สาวใช้ที่กำลังสะอื้น“เสี่ยวชุ่ย ไปหยิบตั๋วเงินในกล่องของข้ามาห้าร้อยตำลึงทองข้าจะจ้างยอดฝีมือที่เก่งที่สุดในแคว้นมาเฝ้าจวนข้าตั้งแต่วันนี้”มู่หยวนเบิกตากว้าง“ห้าร้อยตำลึงทอง! เจ้าบ้าไปแล้วหรือเสิ่นหรง? เงินนั่นเจ้าควรเอามาสนับสนุนค่าสอบขุนนางของข้า มากกว่าเอาไปจ้างคนไร้สาระ”'สนับสนุนเจ้า? ข้าเอาเงินไปโยนทิ้งสระน้ำยังได้ประโยชน์กว่า'เสิ่นหรงไม่ตอบนางเพียงแค่ยิ้มหยัน ในใจลองกดปุ่มยืนยันการใช้เงินในมโนภาพติ๊ง![โฮสต์จ่ายเงิน 5
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

เอาคืนสิ

บรรยากาศที่เรือนรับฝั่งตะวันตกของจวนตระกูลเสิ่น ช่างแตกต่างกับความครึกครื้นในเรือนของเสิ่นหรงอย่างลิบลับ มู่­หยวนนั่งขมวดคิ้ว เขาจ้องมองถ้วยน้ำชาธรรมดาๆ บนโต๊ะด้วยความหงุดหงิดปกติแล้วยามเขามาเยือน เสิ่นหรงจะต้องรีบกุลีกุจอสั่งน้ำชาเกล็ดหิมะชั้นเลิศ และขนมมงคลราคาแพงมาปรนเปรอเขา แต่วันนี้กลับมีเพียงน้ำชาเจือจางที่บ่าวรับใช้ยกมาวางทิ้งไว้ เสิ่นเหลียนเดินนวยนาดเข้ามาใกล้ ใบหน้าที่เคยปั้นแต่งให้ดูอ่อนหวานบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความริษยา“ท่านพี่มู่หยวน ท่านทราบเรื่องที่เรือนใหญ่หรือยังเจ้าคะ? พี่หญิงนางสั่งอาหารเหลาเลิศรสมาเต็มโต๊ะ ข้าแอบไปดูมา... มีทั้งเป๋าฮื้อ และหูฉลาม แต่นางกลับไม่ส่งคนมาเชิญท่าน แม้แต่คำเดียว”มู่หยวนกระแทกถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะ จนน้ำสาดกระเซ็นเลอะมือ“นางคงจะโกรธ ที่ข้าต่อว่าเรื่องความอ้วนกระมัง สตรีผู้นี้ช่างเจ้าคิดเจ้าแค้นนัก ทั้งที่ข้าอุตส่าห์ยอมสละเวลามาเยี่ยมถึงจวนแท้ๆ” เขาหน้านิ่วคิ้วขมวด ความคิดในใจฟุ้งซ่าน'ปกตินางก็แค่งอนนิดหน่อย พอข้าขมวดคิ้วใส่ นางก็รีบคลานเอาตั๋วเงินมาง้อแล้ว แต่วันนี้ทำไมถึงเงียบหายไป? หรือน้ำเย็นในสระจะทำให้สมองอ้วนๆ ของนางเพี้ยนไปแล้ว?' เขายั
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more

สมน้ำหน้า

เสิ่นเหลียนเริ่มเหงื่อซึมที่ไรผม“หรือว่า... นางจะรู้ว่า...เราสองคน...”“ชู่! อย่าพูดเหลวไหล” มู่หยวนรีบขัด“นางอ้วน และทึ่ม โง่เขลาขนาดนั้น ใครจะต้องการนางอีก แล้วนางโง่งม นางจะไปรู้เรื่องที่เราแอบพบนัดเจอกันได้อย่างไร นางแค่กำลังเรียกร้องความสนใจก็เท่านั้นแหละ พรุ่งนี้ข้าจะลองไปง้อนางดูสักหน่อย พูดหวานๆ สักสองสามคำ บีบน้ำตา เล่าเรื่องความลำบากในการเรียน นางก็คงจะรีบประเคนตั๋วเงินให้ข้าเหมือนเดิม”'ข้าต้องรีบไปเอาเงินนั่นมา... ก่อนที่นางจะผลาญเงินในคลังจนหมดไปกับไอ้หมอเทวดานั่น'มู่หยวนกัดฟันกรอด ในใจมองเสิ่นหรงเป็นเพียงคลังเงิน ที่เขามีสิทธิ์หยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้ขณะเดียวกัน ในเรือนของเสิ่นหรง...เสิ่นหรงกำลังนอนแช่น้ำสมุนไพรที่มีกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วเรือน โดยมีหมอเทวดาซุนซือเหมี่ยวคอยฝังเข็มเร่งการเผาผลาญไขมันให้'หึ... ติดสินบนงั้นหรือ? มู่หยวนเอ๋ย... ชาติก่อน ข้าหาเงินงกๆ มาให้เจ้าเอาไปซื้อตำแหน่งขุนนาง เพื่อหวังให้เจ้ามีหน้ามีตา แล้วมาแต่งงานกับข้า แต่ข้าสำนึกแล้ว และได้ประจักษ์แก่สายตา เจ้ารักเสิ่นเหลียนมากกว่า ปรนเปรอนางมากกว่าข้า แถมใช้เงินทองของข้าเพื่อนาง อย่าหวัง! ชาตินี้พวก
last updateLast Updated : 2026-05-13
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status