บททั้งหมดของ The Gentlemen Club Series: LOVE ENTANGLEMENT: บทที่ 31 - บทที่ 40

Sa kabila ng lahat ng nakita niya kahapon sa harap ng Jawkins Corporation, hindi pa rin tuluyang nawala ang pananabik niya para sa date nila ni Preston. Tawagin na siyang tanga ng ibang tao at marahil tama sila, ngunit mahal niya si Preston. Limang taon niya itong minahal. Limang taon niya itong pinangarap makasama habambuhay. Hindi ganoon kadaling kalimutan ang lahat. Kaya pagbibigyan niya ito, pakikinggan niya ang anumang sasabihin nito at kung mayroon man itong paliwanag tungkol sa babaeng nakita niya, handa siyang intindihin iyon. Handa siyang palampasin. Basta't malaman lamang niyang mahal pa rin siya nito. Pagsapit ng gabi ay maaga siyang naghanda. Pinag-isipan niya nang mabuti ang kanyang isusuot. Ilang beses siyang nagpalit ng damit bago tuluyang nakuntento. Sa huli ay isang simpleng cream-colored dress ang kanyang pinili. Hindi man ito engrande pero sapat naman ito para magbigay sa kanya ng elegante at malinis na itsura. Marahan niyang inayos ang kanyang buhok. Naglagay

Sa loob ng ilang segundo ay tila nakalimutan ni Kianna kung paano huminga. Hindi niya alam kung bakit. Marahil ay dahil sa paraan ng pagtitig ni Drake sa kanya o marahil ay dahil may isang taong handang samahan siya sa mga ganong sandali, iyong hindi dahil kailangan, hindi dahil obligasyon kundi dahil gusto nitong manatili. Mabuti na lamang at dumating ang waiter dala ang mga inorder nitong pagkain. Bahagyang nabasag ang kakaibang tensyon sa pagitan nila. Ipinatong ng waiter ang dalawang plato ng steak sa mesa bago maingat na nagsalin ng wine sa kanilang mga baso. "Enjoy your meal." sabi nito. Pagkaalis nito ay agad na kinuha ni Kianna ang kutsilyo ngunit bago pa man niya iyon magamit ay may isa nang kamay na naunang umabot sa plato niya. Napamaang siya. "Anong ginagawa mo?" Tanong niya habang nakatingin sa binata. HIndi naman ito sumagot. Tahimik lamang nitong hinila ang plato niya papunta rito pagkatapos ay sinimulang hiwain ang steak, nakita niya kung paano nito hiwai

"Saan ba talaga tayo pupunta?" Nagtatakang tanong ni Kianna habang nakatanaw sa labas ng bintana. Kanina pa sila bumabyahe at napansin niyang matagal na silang nakalabas ng Maynila. Unti-unti nang nagbabago ang tanawin. Mas kakaunti na ang mga gusali. Mas marami na ang mga puno at ang daang tinatahak nila ay matarik at papataas. Mukhang papunta sila sa Tagaytay ngunit wala pa rin siyang ideya kung saan eksaktong lugar siya dadalhin ni Drake. Napalingon siya rito. Tahimik itong nagmamaneho habang nakatutok ang mga mata sa kalsada. "You'll see when we get there." Nakangiting sagot nito. Napalabi siya, napakasikreto naman pero hindi na siya nagtanong pa. Nagkibit balikat na lamang siya at itinuon ang atensyon sa labas ng bintana, napansin niyang unti-unti nang dumidilim ang paligid. Ang mga ilaw ng poste ay nagsisimula nang magsindi habang ang maliliit na patak ng ulan ay tumatama sa salamin ng sasakyan. "Mukhang uulan, Drake." Sabi niya sa binata. Napansin naman niya na buma

"Low batt na ang cellphone ko," sagot ni Kiana nang tanungin siya ni Drake. Mag-iisang oras na silang naroon, stranded sa sasakyan. Malakas pa rin ang ulan at wala pa ring dumaraang sasakyan, pero hindi niya alam kung bakit hindi na siya nakakaramdam ng takot. Ah, siguro dahil kasama niya ang binata. Alam niya at natitiyak niyang hindi siya nito pababayaan kung may masama mang mangyari sa kanila. "Wala ring signal ang cellphone ko, pero nakapag-send naman ako kanina ng text para humingi ng tulong," sabi nito. Nasa backseat siya habang nakaupo naman si Drake sa driver's seat. "I'm sorry, Kianna," narinig niyang paghingi nito ng tawad. "Okay lang. Hindi mo naman kasalanan," aniya. Nakangiting sumulyap ito sa kanya. "Really? Hindi ka disappointed?" Sunod-sunod siyang umiling. "Hindi." "Talaga?" "Oo." "As in, hindi ka naiinis?" "Oo nga." Natatawa niyang sagot dahil sa kakulitan nito. Nagbuga ito ng hangin. "Akala ko galit ka," anito habang nakatingin sa kan

Sa umpisa ay marahan lamang na nagtagpo ang kanilang mga labi ngunit habang lumilipas ang mga segundo, tila unti-unting nagbabago ang lahat. Naramdaman ni Kianna ang kakaibang init na gumagapang sa kanyang buong katawan, kasabay ng mabilis at magulong tibok ng kanyang puso. Hindi niya alam kung bakit. Hindi niya alam kung paano. Ang alam lamang niya ay nahihirapan siyang lumayo. Kusang umangat ang kanyang mga kamay at kumapit sa mga balikat ni Drake habang lalo naman siya nitong hinila palapit. Their kisses deepen, hot and urgent, like she’d finally stopped suppressing her feelings. Like she’d wanted this kiss all along and with Drake. Ngunit maya-maya ay marahang umatras ang binata. Bahagya itong napapikit bago idinikit ang noo sa kanya. "Kianna..." Paos ang boses nito nang magsalita. "Tell me to stop." Napalunok siya. Nanatili lamang siyang nakatitig sa mga mata nito. "I'm afraid I won't be able to stop myself if we continue." Mahina ngunit mabigat ang bawat salitang