All Chapters of Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS: Chapter 211 - Chapter 220

MIKYLA POV "GOOD Morning!" masiglang bati sa akin ni Arif pagkamulat pa lang ng aking mga mata Wala sa sariling napatingin ako sa salaming bintana at ganoon na lang ang pagkagulat ko nang mapansin kong mataas na ang sikat ng araw "Arif...tanghali na." gulat kong bigkas "Yeah, tanghali na. Napasarap kasi ang tulog natin eh. Masyado ka bang napagod?" nakangiti niyang tanong sa akin Kaagad ko din naman siyang pinandilatan lalo na at alam kong may ibig sabihin ang sinabi niya ngayun lang Masyadong napagod? Oo, talagang sobrang napagod ako. "Arif..... ano ka ba? Kasalanan mo naman eh. Sabi ko sa iyo, hinay-hinay lang ayaw mong paawat. Anong oras na ba?" nag-aalala kong tanong sa kanya Bigla ko kasing naisip ang mga anak namin. Sinabi nitong si Arif sa akin kagabi na maaga kaming uuwi ngayung araw. Pero, tirik na ang araw sa labas at alam kong late na akong nagising "Ten o'clock pa lang naman, Wifey.'" nakangiting sagot niya. Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pa

MIKYLA POV Habang nakatampisaw kami ni Arif sa malamig ng tubig ay walang pagsidlan ang tuwa na nararamdaman ng puso ko' Ang makasama siya sa ganito kagandang lugar ay isang malaking bonus sa buhay ko. At sana, sana, wala nang katapusan ang lahat. Pero, hindi eh...alam kong imposible na lahat ng gusto ko ay masusunod. Dahil ang lahat ay may katapusan talaga dahil pagkalipas lang ng ilang oras na pagbababad, niyaya na ako ni Arif na bumalik na ng rest house. Bitin pero ano ang magagawa namin? Parang ay bilis kasi talaga ng paglipas ng oras kapag kasama mo ang ang taong gusto mong makasama. Siguro, babawi na lang kami sa mga susunod na mga araw. And of course, sa mga araw na iyun, dapat kasama na ang triplets. ****************** Kinabukasan, maaga kaming bumiyahe ni Arif pabalik ng Manila. Sa pagkakataon na ito, hindi na kami sumakay ng bigbike niya. Medyo nakakapagod kasi ang biyaheng ganooon eh. Isa pa, sa kondisyon at pagod na nararamdaman ko, hindi ko yata kayang

'WHERE is the money?" salubong kaagad ni Timothy pagkasakay pa lang ni Olga sa sasaktan niya Kakalabas lang ni Olga sa building kung saan matatagpuan ang opisina ni Arif habang si Timothy naman ay matiyagang naghihintay sa babae dito sa parking area "Nagbigay si Arif ng pera pero may kapalit." sagot din naman kaagad ni Olga sa lalaki "So, binigyan ka niya ng pera? Nasaan na? " seryosong tanong ni Timothy. Nasa harapan siya ng manibela habang si Olga naman ay nasa tabi niya. Mahigpit ang pagkakayakap niya sa kanyang bag Tseke ang ibinigay sa kanya ni Arif kanina pero wala siyang balak na ibigay ang buong sampung milyon kay Timothy Kailangan niyang magtira ng sarili niyang panggastos lalo na at hindi niya pa alam kung kailan ulit siya makakahingi ng pera kay Arif "Nasaan na ang pera? Olga, ibigay mo na sa akin." muling wika ni Timothy. Sa pagkakataon na ito, ramdam na sa boses niya ang matinding pagkayamot Mariin namang naipikit ni Olga ang mga mata niya "Nagbigay sa

"ANO ANG NANGYARI? ZYRA, BAKIT GANIYAN ANG HITSURA MO?" Gulat na tanong ni Olga habang pinagmamasdan si Zyra. Puro ito pasa, maputla at higit sa lahat, halatang pumayat ito."Halimaw si Timothy. Kung ayaw niyong magaya kayo sa akin, mabuti pang ngayun pa lang, iwasan niyo na siya." umiiyak na wika ni ZyraRamdam ni Zyra ang pananakit ng buo niyang katawan dahil sa walang humpay ng pag shoot nila ng video ni Timothy. Porn Video at kagabi lang, halos hindi niya na makilala ang sarili niya nang ipareha siya ni Timothy sa isang foreigner."Nagsisisi ako kung bakit ako nakipagsabwatan kay Timothy. Nagsisisi ako kung bakit ko tinraydor ang sarili kong kakambal. Kung ito man ang karma na tinatawag nila, ang lupit. Sobrang lupit. Lalo na at alam kong noon pa, wala naman talagang kasalanan ang kakambal ko eh. Nadala lang ako sa galit dahil sa pagkamatay ni Marvin." umiiyak na muling wika ni ZyraKaagad namng nagkatinginan sila Olga at Analie.Actually, hindi naman talaga nila kakampi si Zyr

ARIF FULGENCIO POV Naninikip ang dibdib ko habang nakatitig ako kay Mikyla. Alam kong sobra talaga siyang nasaktan sa mga ipnagtapat ko sa kanya Pero, kailangan niyang malaman. At ngayung kasama ko na siya ulit, hindi na ulit ako makakapayag na muli siyang masaktan Nasa ganoon akong hwesyo nang bigla na lang tumunog ang aking cellphone. Dali-dali kong sinagot iyun nang makita kong si Mommy ang tumatawag "Hello, Mom?" wika ko "Arif, anak...bilisan mo, pumarine ka sa hospital. Ang Lolo mo......ang Lolo mo----" umiiyak na wika ni Mommy. Kaagad na napakunot noo ako. "Mom, bakit po ano ang problema?" nagtataka kong tanong sa kanya "Airf, ang Lolo mo...wala na siya." sagot niya sa akin. Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkabigla "Ano?" halos pasigaw kong tanong. Na siyang dahilan kaya nagising si Mikyla "Wala na ang Lolo mo. Patay na siya. Arif, may pumatay sa Lolo mo." umiiyak na muling wika ni Mommy. Mariin kong naipikit ang aking mga mata Dahil sa totoo lang, hin