All Chapters of Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS: Chapter 221 - Chapter 230

TIMOTHY BOSS, masyadong magaganda ang mga chicks na kasama mo. Kailan niyo po ba sila ibibigay sa amin?" nakangising tanong kay Timothy ng lalaking kaharap niya Tiyuhin niya ito sa mother's side at kasama nito ang tatlo nitong anak na mga pinsan niya din Wala naman kasi siyang ibang mahihingan ng tulong kundi ang mga ito lang. Hindi siya kagaya ni Arif na afford magbayad ng mga bodyguards kaya wala siyang sariling mga tauhan na pwede niyang utusan kung kailan niya gusto "Tiyo, oras na makuha natin ang pera na hinihingi natin sa mga Fulgencio, ibibigay ko po sila ng buo sa inyo." nakangising sagot na lang niya dito "Well, parang hindi ko na yata kayang maghintay ng hangang bukas. Nakita mo ang hita ng isang iyan. Ang kinis...parang kay sarap lamutakin." nakangising sagot nito sabay turo niya kay Analie na noon ay tahimik na umiiyak sa isang tabi habang nanginginig sa takot "Oo nga naman, Insan. Hindi naman siguro malalaman ng Arif na iyun kung paglalaruan namin ang mga baba

ARIF POV TAPOS na ang gulo sa pamilya at kasalukuyang nasa custody na ng mga kapulisan si Timothy. Sila Olga at Analie naman ay kasalukuyang isinugod sa hospital sakay ng ambulansya Natawagan ko na din ang Mommy ni Analie na kanina pa nag-aalala at kasalukuyang inaabangan na nito si Analie sa hospital Habang kami naman ni Daddy, nandito na ulit kami sa sasakyan. Hindi ko alam kung saan kami patutungo. Hinayaan ko na kasing si Daddy na ang magdecide sa mga susunod na mga hakbang na dapat naming gawin. Pakiramdam ko ng sandaling ito, may isang matalim ng tinik ang nabunot sa aking dibdib. Sa wakas, natapos din ang unos. Nahuli na ang salarin at alam kong katumbas nito ay ang muling pagbalik ng katahimikan sa buong pamilya "Arif..." narinig kong tawag ni Daddy sa akin. Kaagad akong napatingin sa kanya "Nag message sa akin ang Mommy mo, naayos na ang bangkay ng iyong Lolo sa sa mismong mansion niya siya ibuburol." seryosong wika nito Kaagad din naman akong napatango kasabay

MIKYLA POV ABALA ako sa paghahalo ng tatlong tasang kape nang maramdaman ko ang biglang pagyakap ng kung sino mula sa likuran ko. Nang ibaling ko ang aking tingin, doon ko nakita ang nakangiti at ngayon ko lang din napansin na pagod na mukha ni Arif "Hey...." malambing kong wika. "Ano iyan? Kape? Tamang tama...halos maubos na ako sa dami ng mga nangyari." mahina niyang sambit "I know, pero hindi solusyon ang kape sa pagod na katawan. I think, kailangan mo na munang magpahinga kahit saglit lang" seryoso kong sagot sa kanya "Yeah, I think, I need rest. Kahit na saglit lang." sagot niya sa akin sabay hikab. Napatitig tuloy ako sa kape na nasa harapan ko Haysst, mukhang masasayang yata eh. Ganoon pa man, kung may time naman na matulog si Arif, mas maigi. Kaysa naman sa uminom siya ng kape. Actually, akala ko talaga, aalis din sila kaagad ni Tito Nathan kaya bigla akong napatempla ng kape. Pero, mali pala ang prediction ko. "Ang DAddy mo, nasa kwarto pa rin ba ng triplets

MIKYLA POV Hindi na namin pinapasok ng School ang mga bata ngayong araw. Tinawagan na lang ni Arif ang teacher ng mga ito at sinabi ang dahilan kung bakit hindi muna papasok ang triplets. At pumayag naman kaagad lalo na nang malaman ang dahilan ng pagliban ng mga bata sa School "Are you okay? Kung ayaw mo, ayos lang." wika ni Arif sa akin. Nandito na kami ngayon sa loob ng sasakyan at kasalukuyang bumabiyahe na patungo sa mansion ni Lolo Fulgencio At aaminin ko sa sarili ko na kinakabahan ako. Although, kasama din naman si Mama Amor pero, hindi pa rin sapat iyon para kumalma itong nararamdaman ko Matapang lang ako tingnan sa panlabas pero sa kaloob-looban ng puso ko, unti-unti na akong kinakain ng takot. "I'm okay! Mamaya sa mansion, huwag mo akong iwan ha?" pabulong kong sagot sa kanya "Why?" tanong niya naman sa akin "Kasi, hindi na ako sanay na makaharap ang mga kamag-anak mo na ako lang." sagot ko din naman sa kanya kaagad. Napansin kong napapangiti na lang si Ar

MIKYLA POV Naging maayos ang mga sumunod na araw sa buhay naming mag-ina. At sa isang iglap, biglang nagbago ang buhay ng mga anak ko Kung noon, kaming dalawa lang ni Mama Amor ang nakikita nilang miyembro ng pamilya na nag-aalalaga sa kanila, iba na ngayon. Mas lumawak na din ang kanilang mundo May natatawag na silang Daddy. May natatawag na din silang Tito at Tita pati na din Ate at Kuya. Nandiyan din ang Lolo at Lola's nila. At kahit papaano, masaya ako sa mga pagbabagong iyon. Masaya akong makita na masaya ang triplets kong mga anak Araw ng libing ni Lolo Fulgencio, mas dumagsa pa ang maraming mga kamag-anak. Mga business partners, mga kaibigan at mga kakilala. AT doon ko mas lalong naintindihan na kahit pala masungit si Lolo, marami palang nagmamahal sa kanya Sa oras ng libing, mas bumuhos ang luha. Nakita ko ang halos buong angkan ay malugkot. Habang ako naman ay tahimik lang na nag-usal ng panalangin Nandoon pa rin ang tampo sa puso ko pero wala na ang galit. A