All Chapters of การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า: Chapter 1 - Chapter 10

ในห้องรับรองวีไอพีของสนามบินนานาชาติโลแกน จอแอลซีดีขนาดใหญ่กำลังถ่ายทอดรายงานพิเศษของซีเอ็นเอ็น ในฉากนั้น โอลิเวีย ริชชีสวมชุดกาวน์สีขาวสะอาดตา เธอกำลังให้สัมภาษณ์พิเศษ โดยมีฉากหลังเป็นโลโก้ของฟัลโคเน่ฟาร์มาซูติคอลกรุ๊ป"ดร.ริชชีคะ ปีนี้คุณอายุ 28 เอง แต่กลับมีผลงานตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ชั้นนำกว่าสิบฉบับ จนได้รับฉายาว่า 'โจน ออฟ อาร์ค แห่งวงการยา' เคล็ดลับความสำเร็จของคุณคืออะไรคะ" พิธีกรเอ่ยถามด้วยแววตาชื่นชมอย่างเปิดเผยโอลิเวียหันหน้าไปหากล้อง พร้อมคลี่ยิ้มอย่างถ่อมตัวตามแบบฉบับที่ทีมประชาสัมพันธ์ออกแบบมาอย่างดี"ไม่มีเคล็ดลับอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่ดื้อรั้นกว่าคนอื่นนิดหน่อย การวิจัยทางการแพทย์ต้องอาศัยการเสียสละ ฉันอยู่ในห้องแล็บจนถึงตีสี่บ่อยเลยค่ะ แต่พอคิดว่ายาตัวใหม่พวกนี้จะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดของคนไข้ได้ ทุกอย่างก็คุ้มค่าแล้วค่ะ นี่คือพันธกิจที่พระเจ้ามอบให้ฉัน"พิธีกรซาบซึ้งจนขอบตาแดงก่ำ "คุณคือความภาคภูมิใจของอเมริกาจริง ๆ ค่ะ!"ในกล้องนั้น สีหน้าที่ดูเหมือนนักบุญของโอลิเวียทำให้ฉันอยากอาเจียน มันค่อย ๆ ซ้อนทับกับภาพผู้หญิงจองหองที่เคยอาละวาดและใช้บารมีของตระกูลข่มเหงคนอื่

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันจนตรอกยังไม่หมดเท่านี้อาการป่วยของแม่รอไม่ได้ ฉันจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมจำนนฉันมองกล้องโทรศัพท์ อัปโหลดคลิปวิดีโอชี้แจงลงบนยูทูบ ยอมรับเองกับปากว่าใบสำคัญการสมรสเป็นภาพตัดต่อบอกว่าหลักฐานการปลอมแปลงผลงานทางวิชาการพวกนั้นเป็นของปลอมที่ฉันสร้างขึ้นมาเพราะประสงค์ร้ายทั้งหมดเป็นเพราะฉันอิจฉาในพรสวรรค์และความสำเร็จของโอลิเวียเพราะฉันรักดันเต้อย่างบ้าคลั่งฝ่ายเดียว แต่กลับไม่ได้ครองหัวใจของเขา ฉันถึงได้ทำเรื่องบ้า ๆ พวกนี้ลงไปในช่องแสดงความคิดเห็นใต้คลิปวิดีโอนั้น จนถึงตอนนี้ยังเต็มไปด้วยคำด่าทอหยาบคาย ส่วนใหญ่เป็นไอโอที่ตระกูลจ้างมากับประชาชนที่ไม่รู้ความจริง[นี่แม่สาวน้อย เธออยากได้ผู้ชายจนบ้าไปแล้วเหรอ?! ถึงขั้นปลอมใบสมรสเลยเนี่ยนะ!][นังโรคจิต ยังกล้ามาใส่ร้ายคนดีๆ อย่างดร.ริชชีว่าเป็นมือที่สามอีก น่าสมเพชจริง ๆ][ผู้หญิงแบบนี้ควรถูกแบนให้หมดไป! สารเลวจริง ๆ ที่มาใส่ร้ายหมอ!][ดร.ริชชีช่วยชีวิตคนไว้ตั้งเยอะ เธอมีสิทธิ์อะไรไปทำร้ายเขาแบบนี้?][ระดมทุนกันเถอะ ฉันออกร้อยหนึ่ง ใครก็ได้ช่วยไปตบหน้าเรียกสติยัยนี่ที]ฉันออกสองร้อย][นับฉันด้วยคน! นังต

วันนั้น ฉันคุกเข่าลงข้างเตียงคนไข้ ร้องไห้อย่างไร้หนทางอยู่นานมาก...ร้องไห้จนน้ำตาแห้ง ร้องจนคอแหบ แต่ฉันกลับหยุดร้องไม่ได้พยาบาลที่คอยดูแลแม่มาตลอดขอบตาแดงก่ำ เธอบอกเล่าคำสั่งเสียสุดท้ายของแม่ให้ฉันฟัง"ในช่วงเวลาสุดท้าย คุณแม่ของคุณเรียกชื่อคุณไม่หยุดเลยค่ะ ท่านบอกว่า ไม่ว่าคุณจะมาไม่ทันเพราะสาเหตุอะไร ท่านก็ไม่โกรธคุณเลย ท่านแค่หวังให้คุณใช้ชีวิตคู่กับสามีอย่างมีความสุข ท่านยังบอกอีกว่า ดันเต้เป็นเด็กดี ตอนนั้นท่านมองคนไม่ผิดจริง ๆ บอกให้คุณอย่าไปโกรธเคืองเขา ให้ถนอมความรักนี้ไว้ให้ดี"เมื่อได้ยินคำพูดพวกนั้น หัวใจของฉันเหมือนถูกฉีกกระชากทั้งเป็นจนกระทั่งวาระสุดท้าย แม่ก็ยังไม่เคยได้รับรู้ความจริงจนกระทั่งวันตาย แม่ก็ยังเชื่อว่าดันเต้เป็นคนดีจนลมหายใจสุดท้าย แม่ก็ยังคิดถึงแต่ความสุขของฉันแต่ฉันล่ะ?ฉันกลับไม่ได้เห็นหน้าท่านเป็นครั้งสุดท้ายด้วยซ้ำฉันกุมมือที่เย็นชียบของแม่ไว้ นั่งเหม่อลอยบนพื้นอย่างเงียบ ๆ อยู่นานขั้นตอนหลังจากนั้นฉันเริ่มจำไม่ค่อยได้แล้วทั้งการกลับไปยังบ้านเกิดที่สปริงฟิลด์ การเผาศพ และการจัดงานศพทุกอย่างดำเนินไปราวกับอยู่ในความฝันฉัน

จากนั้นฉันก็จัดการรวมไฟล์ข้อมูลอีกชุดที่รวบรวมไว้มันคือความลับระดับหัวใจสำคัญภายในเครือบริษัทยาฟัลโคเน่ในนั้นรวมสูตรยาใหม่หลายตัวที่กำลังอยู่ในขั้นตอนวิจัย ทั้งยารักษาอัลไซเมอร์ตัวใหม่ที่มีมูลค่าคาดการณ์ถึงห้าหมื่นล้านดอลลาร์ รวมถึงสูตรเคมีที่แท้จริงแล้วถูกใช้เพื่อสกัดยาเสพติดชนิดใหม่ด้วยหลักฐานการสมรู้ร่วมคิดกับโรงพยาบาลเอกชนบางแห่ง เพื่อปั่นราคายาและรับเงินใต้โต๊ะบันทึกการติดสินบนเจ้าหน้าที่ FDA เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดข้อมูลพวกนี้ ฉันได้รับมาอย่างถูกกฎหมายในระหว่างที่ยังใช้ชีวิตเป็นคู่สมรสกับเขาตอนนั้นดันเต้อยากแสดงความเชื่อใจ จึงให้สิทธิ์การเข้าถึงเครือข่ายภายในบริษัทระดับสูงสุดแก่ฉันเขาคิดว่าฉันคงไม่เข้าใจมูลค่าของความลับทางธุรกิจและการดำเนินงานของพวกแก๊งมาเฟียพวกนี้หรอกแต่เขาคิดผิดแล้วฉันไม่ใช่แค่เข้าใจนะ แต่ยังคัดลอกและเก็บรักษาพวกมันไว้อย่างดีมากด้วยและตอนนี้ ก็ถึงเวลาที่จะขายข้อมูลพวกนี้ให้กับคู่แข่งของตระกูลฟัลโคเน่แล้วฉันติดต่อไปยังคู่แข่งรายใหญ่ที่สุดของฟัลโคเน่หลายแห่ง ทั้งแผนกไบโอเทคของไฟเซอร์ จอห์นสันแอนด์จอห์นสัน หรือแม้แต่บริษัทบังหน้าถูกกฎหมาย

ดันเต้ยันตัวลุกขึ้นยืน พลางจ้องมองภาพถ่ายงานแต่งงานที่แขวนอยู่บนผนังโซเฟียในรูปถ่ายเพิ่งจะอายุครบ 23 ปี รอยยิ้มของเธอช่างดูบริสุทธิ์และสดใสจะว่าไปแล้ว เหตุผลที่เขาไปคบหากับโอลิเวีย ก็เป็นเพราะโซเฟียเช่นกันเขาไม่เคยลืมฉากแรกที่ได้พบกับโซเฟียตอนอยู่ที่ฮาร์วาร์ดมันเกิดขึ้นในงานสัมมนาทางวิชาการแพทย์ โซเฟียยืนอยู่บนเวที บรรยายเรื่องงานวิจัยการบำบัดยีนมะเร็งของเธอด้วยความมั่นใจบรรดาศาสตราจารย์ที่อยู่ด้านล่างเวทีต่างฟังกันจนเคลิ้มหลังจบงาน ทุกคนต่างพากันพูดถึงเด็กสาวอัจฉริยะคนนี้ในตอนนั้น เธอทั้งฉลาด มั่นใจและเต็มไปด้วยพลังชีวิตแววตาเธอฉายประกายด้วยความรักในวิชาแพทย์และความฝันที่มีต่ออนาคตเธอเป็นคนมอบความอบอุ่นและความหวังทั้งหมดให้แก่จิตวิญญาณอันยากจน ต่ำต้อยและเร่ร่อนตามข้างถนนอย่างเขาต่อมา เขาถูกตระกูลฟัลโคเน่รับตัวกลับไปหลุดพ้นจากสถานะลูกนอกสมรสอันน่าอัปยศ ก้าวพรวดขึ้นมาเป็นเศรษฐีใหม่ในสังคมชั้นสูงของบอสตัน กลายเป็น 'เจ้าชาย' ที่ผู้คนต่างเกรงกลัวและในที่สุดเขาก็มีคุณสมบัติพอที่จะจีบโซเฟีย และได้แต่งงานกับเธอตามที่ปรารถนาไว้แต่ทว่าหลังแต่งงาน โซเฟียกลับเปลี่ยนไปเธ