LOGINShare
บทที่ 8
Latest chapter
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 17
บทส่งท้ายฤดูใบไม้ร่วงวนกลับมาอีกปีฉันเดินทางกลับอเมริกาคนเดียวเพื่อไปไหว้หลุมศพหลุมศพของแม่อยู่ในสุสานที่เงียบสงบแห่งหนึ่งในสปริงฟิลด์หน้าหลุมศพเต็มไปด้วยดอกไม้สดฉันจ้างคนให้มาทำความสะอาดเป็นประจำ มันจึงดูสะอาดสะอ้านอยู่เสมอฉันคุกเข่าลงหน้าหลุมศพแล้วกระซิบเบา ๆ "แม่คะ ตอนนี้หนูมีความสุขดีมาก งานวิจัยของหนูช่วยชีวิตคนไว้ได้มากมาย หนูค้นพบตัวเองแล้ว ได้พบความหมายของชีวิตแล้วด้วย แม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูแล้วนะคะ"สายลมพัดผ่านเบา ๆ จนผมฉันปลิวสยายเหมือนแม่กำลังลูบหัวของฉันอย่างอ่อนโยนหลังจากไหว้หลุมศพเสร็จ ฉันขับรถผ่านใจกลางเมืองบอสตันตอนจอดรอสัญญาณไฟแดงที่ทางแยกแถวคอปเลย์สแควร์ ฉันก็เหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นตาเขาคือดันเต้เขานั่งอยู่บนรถเข็น คุดคู้อยู่ในเงามืดตรงมุมถนนเพียงลำพัง บนตัวมีผ้าห่มเก่า ๆ ผืนหนึ่งคลุมไว้ลมฤดูใบไม้ร่วงของบอสตันพัดใบสนแห้งปลิวว่อน เขาดูซูบซีด ดูอ้างว้างจนความน่าเกรงขามที่เคยมีนั้นหายไปหมดเขาดูแก่ลงเยอะมาก ผมขาวหงอก ใบหน้ามีแต่ร่องรอยความลำบาก ศักดิ์ศรีของเจ้าพ่อในวันวานกลายเป็นแค่ฝุ่นผงผู้สืบทอดตระกูลฟัลโคเน่ที่เคยสง่างามและเปี่ยมพล
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 16
หนึ่งปีต่อมาการบำบัดด้วยยีนของฉันผ่านการทดลองทางคลินิกเฟสที่สามได้อย่างราบรื่นได้รับการยอมรับจากวงการแพทย์นานาชาติว่าเป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญในการรักษามะเร็งทั้งองค์การยาแห่งสหภาพยุโรปและ FDA ของสหรัฐอเมริกาต่างอนุมัติวิธีการรักษานี้โรงพยาบาลหลายแห่งเริ่มนำวิธีการนี้ไปใช้ และช่วยชีวิตผู้ป่วยได้มากมายฉันก็เลยได้รับรางวัลทางการแพทย์ระดับนานาชาติมากมาย รวมถึงรางวัลลาซเกอร์และการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลที่กำลังจะมาถึงด้วยตอนยืนอยู่บนเวทีรับรางวัลที่สตอกโฮล์ม ฉันก็นึกถึงแม่ขึ้นมาถ้าท่านยังอยู่ ท่านจะต้องภูมิใจในตัวฉันมากแน่ ๆแม่คะ หนูทำได้แล้วนะหนูไม่ทำให้แม่ต้องผิดหวังในตัวหนูเลยหลังจากเสร็จสิ้นพิธีมอบรางวัล ฉันก็เดินทางกลับมาที่เจนีวาในสวนของวิลล่า ดอกกุหลาบที่เอ็มม่าปลูกไว้กำลังออกดอกบานสะพรั่งฉันนั่งลงบนม้านั่งในสวน มองดูพระอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้าโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นสายจากเรเชล "โซเฟีย มีข่าวจะบอก ดันเต้ออกจากคุกแล้ว"ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง "เขาถูกตัดสินจำคุกด้วยเหรอ""อื้ม ข้อหาพัวพันกับการติดสินบนและกระทำการโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ตัด
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 15
ครึ่งปีต่อมางานวิจัยของฉันคืบหน้าอย่างก้าวกระโดดโครงการบำบัดยีนมะเร็งนั้น ผ่านการทดลองและการวิเคราะห์ข้อมูลซ้ำแล้วซ้ำเล่าในที่สุดก็เข้าสู่ขั้นตอนการทดลองทางคลินิกผู้อำนวยการศูนย์วิจัยขององค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรปพอใจกับผลงานของฉันมากทั้งยังแนะนำให้ฉันเข้าร่วมการประชุมทางการแพทย์ระดับนานาชาติ การประชุมวิจัยโรคมะเร็งแห่งยุโรปที่จะจัดขึ้นในปารีสด้วย"ด็อกเตอร์รอสซี งานวิจัยของคุณมีคุณค่ามากครับ"ผู้อำนวยการที่เป็นศาสตราจารย์ชาวเยอรมันใจดีกล่าวอย่างจริงใจ"ผมเชื่อว่าถ้าการบำบัดนี้ประสบความสำเร็จ มันจะช่วยชีวิตคนได้เอยะเลย คุณควรให้คนได้รับรู้ถึงความสำเร็จของคุณมากมากขึ้นนะ"ฉันพยักหน้าและตอบรับคำแนะนำนั้นการประชุมจัดขึ้นที่ปารีสเมื่อฉันยืนอยู่บนโพเดียมของมหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ เพื่อนำเสนอผลการวิจัยต่อผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์จากทั่วทุกมุมโลกฉันก็นึกย้อนไปถึงเมื่อหลายปีก่อนตัวฉันเองที่เคยนำเสนอวิทยานิพนธ์ครั้งแรกในงานสัมมนาที่ฮาร์วาร์ดตอนนั้นฉันก็มีความมั่นใจแบบนี้ เต็มไปด้วยความหวังแบบนี้แหละหลังจากนั้นเป็นแต่งงาน ฉันจึงทิ้งทุกอย่างไปตอนนี้ ในที่สุดฉันก็ได้ตัวตนขอ
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 14
ดันเต้ยืนอยู่หน้าประตูตลอดคืนเช้าวันต่อมา เอ็มม่าบอกฉันว่าในที่สุดเขาก็จากไปแล้วแต่ก่อนจะไป เขาได้ทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่งตอนที่เอ็มม่ายื่นจดหมายให้ฉัน ฉันลังเลอยู่นานมากแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเปิดมันออกเป็นจดหมายที่เขียนยาวมากเขาเขียนรายละเอียดเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเขียนถึงวิธีที่เขาค่อย ๆ ไต่เต้าในตระกูลจนมาถึงจุดนี้ได้เขียนถึงความรู้สึกที่มีต่อโอลิเวียว่าเปลี่ยนจากความหลงใหลกลายเป็นความรังเกียจได้ยังไงเขียนว่าหลังจากที่ได้รับรู้ว่าเอลีนอร์เสียชีวิตแล้ว เขานึกเสียใจทีหลังขนาดไหนเขียนว่าหลังจากถูกตระกูลปลดออก เขาก็เพิ่งจะตระหนักได้ว่าตัวเองสูญเสียอะไรไปบ้างย่อหน้าสุดท้ายเขียนไว้ว่า[โซเฟีย ผมรู้ว่าผมไม่มีสิทธิ์จะขอให้คุณยกโทษให้ สิ่งที่ผมทำลงไป ทุกอย่างมันพอที่จะทำให้คุณเกลียดผมไปตลอดชีวิต แต่ผมก็ยังอยากจะบอกคุณว่า ผมรักคุณ ผมรักคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอคุณที่ฮาร์วาร์ด ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คนที่ผมรักมาตลอดก็คือคุณ แต่ผมมันโง่เกินไป เห็นแก่ตัวเกินไป เลยไม่ได้เห็นค่าและรักษาเอาไว้ ตอนนี้โอลิเวียถูกจับแล้ว เธอถูกตั้งข้อหาหนักระดับร
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 13
สามเดือนต่อมางานวิจัยของฉันคืบหน้าอย่างก้าวกระโดดทุกเช้าฉันไปทำงานที่ห้องปฏิบัติการชีวการแพทย์ขององค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรปตอนบ่ายไปเดินเล่นริมทะเลสาบเจนีวา หรือไม่ก็ไปนั่งอ่านหนังสือในคาเฟ่แถวนั้นตอนกลางคืนกลับมาบ้าน เพื่อทำโครงการวิจัยส่วนตัวต่อฉันกำลังศึกษาวิจัยวิธีการบำบัดยีนมะเร็งรูปแบบใหม่นี่คือโครงการที่ฉันเริ่มทำที่ฮาร์วาร์ดเมื่อหลายปีก่อน แต่กลับหยุดชะงักกลางคันเพราะการแต่งงานตอนนี้ ในที่สุดฉันก็มีเวลาและแรงกายแรงใจที่จะทำมันต่อแล้วเพื่อนร่วมงานที่ศูนย์วิจัยทุกคนเป็นมิตรมากพวกเขาไม่รู้เรื่องราวในอดีตของฉัน และมองฉันเป็นแค่นักวิจัยธรรมดาคนหนึ่งไม่มีใครมองฉันด้วยสายตาประหลาด ๆไม่มีใครเอาเรื่องของฉันไปนินทาลับหลังความรู้สึกแบบนี้ มันดีจริง ๆบ่ายวันหนึ่ง ในขณะที่ฉันกำลังวิเคราะห์ข้อมูลในห้องแล็บจู่ ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากเอ็มม่า"คุณรอสซีคะ มีคุณผู้ชายชาวอเมริกันมาขอพบคุณค่ะ เขาบอกว่าเป็น...สามีของคุณ"มือของฉันชะงักงัน หลอดทดลองเกือบจะร่วงลงพื้น"บอกเขาว่าฉันไม่อยู่" ฉันตอบกลับด้วยเสียงต่ำ"แล้วก็ ต่อจากนี้ห้ามให้ใครเข้ามาในบ้านเด็ดขาด""รับทราบค
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 12
สวิตเซอร์แลนด์ เจนีวาฉันยืนอยู่บนระเบียงวิลล่าริมทะเลสาบเจนีวา ทอดสายตามองเทือกเขาแอลป์ที่อยู่ไกลออกไปอากาศสดชื่นซะจนอยากจะร้องไห้โทรศัพท์มีการแจ้งเตือนข่าวสารเด้งขึ้นมาไม่ขาดสาย[ฟัลโคเน่ฟาร์มาซูติคอลฉาว หุ้นดิ่งเหว 40% ภายในวันเดียว][คุณหมอโอลิเวีย ริชชี ถูกแฉปลอมแปลงผลงานวิชาการ แพทยสมาคมอเมริกาถอนสิทธิ์การเป็นแคนดิเดตกรรมการบริหาร][กรมสรรพากรตรวจสอบพบมูลนิธิริชชียักยอกเงินทุนกว่าสิบล้านดอลลาร์ และพัวพันกับการฟอกเงิน][เอฟบีไอสอบสวนตระกูลฟัลโคเน่ ฐานละเมิดกฎหมาย RICO และคดีประมาททางการแพทย์จนเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย]ฉันมองดูข่าวพวกนี้เงียบ ๆ แต่ในใจกลับไม่ได้รู้สึกสะใจเหมือนที่เคยจินตนาการไว้รู้สึกแค่ว่า ในที่สุดมันก็จบลงซะทีในที่สุดก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ซะทีวิลล่าหลังนี้ฉันซื้อมาด้วยเงินที่ได้จากการขายทรัพย์สินทั้งหมดอาคารสามชั้น พร้อมสวนและที่จอดรถ สามารถมองเห็นทัศนียภาพของทะเลสาบเจนีวาได้ทั้งสายเงียบสงบ ห่างไกลจากความวุ่นวายนี่แหละคือชีวิตที่ฉันต้องการเสียงกริ่งประตูดังขึ้นแม่บ้านคนใหม่ที่ฉันจ้างมา คือหญิงชราชาวสวิสใจดีที่ชื่อเอ็มม่า"คุณรอสซ
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 7
อดีตเป็นเหมือนควันไฟ พริบตาเดียวก็สลายไปดั่งเมฆก่อนจะก้าวขึ้นเครื่องบิน ฉันนั่งอยู่ในสตาร์บัคส์ที่สนามบินโลแกนฉันเริ่มเตรียมการขั้นสุดท้ายยังไงฉันก็ไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมโดนรังแกฝ่ายเดียวอยู่แล้วหลายปีที่ผ่านมา ในฐานะ 'คุณนายไม้ประดับ' ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตไปวัน ๆ เพราะฉันแอบรวบรวมหลักฐานมาโดยตล
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 6
วันนั้น ฉันคุกเข่าลงข้างเตียงคนไข้ ร้องไห้อย่างไร้หนทางอยู่นานมาก...ร้องไห้จนน้ำตาแห้ง ร้องจนคอแหบ แต่ฉันกลับหยุดร้องไม่ได้พยาบาลที่คอยดูแลแม่มาตลอดขอบตาแดงก่ำ เธอบอกเล่าคำสั่งเสียสุดท้ายของแม่ให้ฉันฟัง"ในช่วงเวลาสุดท้าย คุณแม่ของคุณเรียกชื่อคุณไม่หยุดเลยค่ะ ท่านบอกว่า ไม่ว่าคุณจะมาไม่ทันเพร
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 5
เมื่อได้รับแจ้งว่าแม่อยู่ในอาการวิกฤต ฉันก็รีบไปยังศูนย์การแพทย์เบธ อิสราเอลดีคอนเนสราวกับคนบ้ารถอูเบอร์ติดแหง็กอยู่บนถนนสโตรโรว์นานร่วมครึ่งชั่วโมง ฉันร้อนใจจนตัวสั่นไปหมดคนขับเห็นท่าทางของฉัน จึงเอ่ยด้วยความหวังดีว่า "คุณผู้หญิงครับ หรือคุณจะลงจากรถแล้ววิ่งไปเองดี ข้างหน้ามันติดหนักมากเลย"ฉั
การโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า บทที่ 4
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันจนตรอกยังไม่หมดเท่านี้อาการป่วยของแม่รอไม่ได้ ฉันจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมจำนนฉันมองกล้องโทรศัพท์ อัปโหลดคลิปวิดีโอชี้แจงลงบนยูทูบ ยอมรับเองกับปากว่าใบสำคัญการสมรสเป็นภาพตัดต่อบอกว่าหลักฐานการปลอมแปลงผลงานทางวิชาการพวกนั้นเป็นของปลอมที่ฉันสร้างขึ้นมาเพราะประสงค์ร้ายทั้ง
You May Also Like
เลือกเธอแล้วเรียกฉันว่ามารดา
ลิเลีย1.9K viewsใต้เงามืดของเขา บนเตียงของเขา
สโนว์4.6K viewsทายาทที่เขาไม่เคยรู้
แอนนา สมิธ2.5K viewsราคาของบททดสอบมาเฟีย
ซัมเมอร์2.8K viewsงานแต่งงานที่เขาขโมยไปจากฉัน
มิเชลล์1.4K viewsความเดือดดาลของพ่อมาเฟียของฉัน
เวสเปอร์ ชอว์1.3K viewsแผนแค้นซ่อนปมรัก
ไมโอโซติส870 viewsเมียลับๆของเขาคือทายาทของมาเฟีย
จัสมิน ฟลาวเวอร์895 views
