All Chapters of รักไร้ทางบรรลุ: Chapter 11 - Chapter 20

ก็แค่เมียเก่าที่ไม่เคยสนใจผมคนหนึ่ง อย่าว่าแต่จะให้ผมมานั่งแคร์ความรู้สึกของเธออีก แม้แต่การปล่อยให้การกระทำของเธอมาทำให้ใจผมแกว่ง... มันยังเป็นเรื่องที่ไม่ควรค่าเลยสักนิดฟู่หย่าหนิง ตอนนี้สำหรับผมแล้ว เธอเป็นแค่คนแปลกหน้าคนหนึ่งที่ไม่รู้จักกันก็เท่านั้นชีวิตแต่งงานที่ล้มเหลวเฮงซวยนี่ ผมก้าวออกมาได้แบบเต็มตัวแล้วหลังจากปรับความรู้สึกให้กลับมานิ่งสงบ ผมก็โห่ร้องไปพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุข พวกเขาอาจกำลังวาดฝันถึงการได้กลับไปพร้อมหน้ากับครอบครัว ส่วนผม... กำลังวาดฝันถึงอนาคตอันสดใสที่หลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของคำว่าครอบครัวนี้ต่างหาก! มันน่าฉลองไม่แพ้กันเลยสักนิด!เมื่อผ่านช่วงเวลาแห่งการเรียกขวัญกำลังใจไปแล้ว พวกเราก็ทุ่มเทให้กับงานเก็บกวาดกู้ภัยต่อ ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานเงียบ ๆ โดยไม่ต้องนัดหมาย คิดเพียงว่าจะทำหน้าที่ในผลัดสุดท้ายนี้ให้ดีที่สุด ต่อให้คืนนี้ต้องโต้รุ่งจนถึงเช้า ก็ต้องเคลียร์พื้นที่ให้เรียบร้อยเพื่อจะได้จากไปอย่างสบายใจในวันพรุ่งนี้และมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ พวกเรากู้ภัยลากยาวจนถึงตีสี่ของอีกวัน ในที่สุด ภัยพิบัติไฟป่าที

“อุ๊ยตาย พ่อหนุ่มกู้ล่ะก็ ถ่อมตัวจังเลยนะจ๊ะ ป้ามองดูแล้วหุ่นนายออกจะดีจะตายไป”“ถ้าร่างกายไม่แข็งแรง จะไปเป็นนักดับเพลิงได้ไงล่ะ?”“ไหน... ให้ป้าดูหน่อยซิว่ามีซิกแพ็กซ่อนอยู่หรือเปล่าจ๊ะ?”ระหว่างที่พูด จู่ ๆ บทสนทนาของคุณป้าเจ้าของห้องก็เริ่มแปลกไป และก่อนที่ผมจะทันตั้งตัว มือของแกก็ยื่นหมับเข้ามาลูบคลำที่หน้าอกของผมแล้ว!ผมยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก แกแตะอั๋งจนสมใจอยาก“แหม! มีกล้ามเป็นมัด ๆ จริง ๆ ด้วยแฮะ!”คุณป้าชักมือกลับอย่างรวดเร็ว ใบหน้าแต้มยิ้มเบิกบานกว่าเดิม แถมน้ำเสียงยังฟังดูตื่นเต้นกระเหี้ยนกระหือรือขึ้นมาทันตา“เอ่อ... คุณป้าครับ นี่มันหมายความว่ายังไงครับ?”ผมมองดูสีหน้าของแกพลางรู้สึกตะหงิดใจจนขนลุกซู่ ขยับเท้าถอยหลังหนีครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ“อุ๊ย ขอโทษทีจ๊ะพ่อหนุ่มกู้ ป้าเผลอตัวไปหน่อย โฮะๆๆ... ป้าเห็นนายอยู่คนเดียวน่ะ ตกลงนายสเตตัสยังโสดอยู่ใช่ไหมจ๊ะ?”“เอ่อ... ก็น่าจะ... โสดมั้งครับ”ในเมื่อฟู่หย่าหนิงตกลงยอมหย่ากับผมแล้ว สถานะของผมในตอนนี้ก็คงไม่ต่างจากคนโสดแต่พอต้องมาตอบคำถามนี้ต่อหน้าคุณป้าเจ้าของห้อง ไม่รู้เพราะอะไรลางสังหรณ์ในใจมันถึงร้องเตือนว่าสถานการณ์

ส่วนวิดีโอนั่นน่ะเหรอ?ผมไม่คิดจะเปิดดูมันซ้ำอีก ทำเพียงยิ้มเยาะแล้วปล่อยผ่านไปในสายตาของผมตอนนี้ ฟู่หย่าหนิงเป็นแค่ว่าที่อดีตภรรยาที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กันอีกแล้วและผมก็ไม่ได้มีรสนิยมชอบแอบส่องชีวิตอดีตภรรยาเสียด้วย หลังจากนั้น ผมใช้เวลาเปิดอินเทอร์เน็ตหาข้อมูลเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยว่าขั้นตอนการหย่าต้องเตรียมเอกสารและมีกระบวนการอย่างไรบ้าง เมื่อเสร็จเรียบร้อยก็เตรียมตัวพักผ่อนทว่า ในจังหวะที่ผมเพิ่งจะถอดเสื้อท่อนบนออกและวางโทรศัพท์ลงเตรียมจะล้มตัวลงนอน จู่ ๆ เสียงทุบประตูห้องก็ดังสนั่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู ผมเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงทันทีด้วยใบหน้าแข็งค้างวินาทีนั้น ในหัวของผมพลันฉายภาพรอยยิ้มอันพิกลของคุณป้าเจ้าของห้องก่อนที่แกจะเดินจากไปขึ้นมาโดยอัตโนมัติฉิบหายแล้ว!อย่าบอกนะว่ายายแก่นั่นดอดกลับมากลางดึกน่ะ?แล้วนี่ผมควรจะเปิดประตูดีไหมวะ?เสียงเคาะประตูยังคงดังอย่างต่อเนื่อง และเสียงเคาะแต่ละครั้งราวกับมันกำลังทุบลงบนอกของผมจนเสียวสันหลังวาบดึกดื่นค่ำคืนขนาดนี้ ถ้าเกิดผมยอมปล่อยให้คุณป้าเจ้าของห้องเข้ามา มีหวังพรหมจรรย์ของผมได้ขาดสะบั้นแน่ ๆ!คิดไปคิ

“สวัสดีครับ คุณรู้จักผมด้วยเหรอ?”ผมยื่นมือไปจับกับเธอ ความประหลาดใจยิ่งทวีคูณ“อื้อ ก็คุณแม่เอาห้องของฉันมาปล่อยเช่าให้คุณ ฉันก็ต้องรู้ข้อมูลของคุณอยู่แล้วสิคะ”“คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย ว่าตัวจริงคุณจะหล่อขนาดนี้”“แล้วก็ต้องขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ช่วยฉันไว้เมื่อกี้ ตอนนี้คุณรู้แล้วใช่ไหมคะว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของบ้านตัวจริง?”หลิ่วฮวนเอ่ยพลางส่งรอยยิ้มอันสดใสมาให้ผมเธอกุมมือผมไว้อยู่อย่างนั้น ไม่ยอมปล่อยเสียที“ฮ่า ๆ ครับ ๆ รู้แล้วครับ”ผมมองหลิ่วฮวนด้วยความรู้สึกสับสน ก่อนจะออกแรงขยับมือดึงกลับมาเบา ๆ แล้วพูดขึ้นว่า “คุณหลิ่วคนสวยครับ ถึงคุณจะเป็นเจ้าของห้องตัวจริง แต่ผมก็เซ็นสัญญากับคุณแม่ของคุณไปเรียบร้อยแล้วนะครับ”“ตามกฎหมายแล้ว สิทธิ์การเช่ายังคงอยู่ต่อให้มีการเปลี่ยนเจ้าของกรรมสิทธิ์ ยิ่งไปกว่านั้นพวกคุณโอนชื่อกันก่อนที่ผมจะเซ็นสัญญาเสียอีก แถมเมื่อกี้ผมเพิ่งจะช่วยคุณไว้...”ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบ หลิ่วฮวนก็กะพริบตาปริบ ๆ มองผมแล้วหลุดหัวเราะออกมา “เดี๋ยวก่อนค่ะ ฟังจากน้ำเสียงคุณแล้วดูเหมือนจะเข้าใจอะไรผิดไปนะ?”“พ่อคนหล่อกู้ คุณกำลังคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อจะไล่คุณออกไปง

ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ โทรศัพท์ของผมก็แผดเสียงดังขึ้นมาเมื่อหยิบขึ้นมาดู มันกลับเป็นเบอร์แปลกที่ไม่คุ้นตาเลยสักนิดดึกดื่นป่านนี้ ทำไมยังมีเบอร์แปลกโทรเข้ามาหาผมอีก?ผมขมวดคิ้วมุ่นพลางกดรับสาย ทันทีที่เอ่ยคำว่า “ฮัลโหล” ออกไป เสียงที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีก็ดังสวนกลับมาจากปลายสายทันที“กู้เฉิน ทำไมคุณต้องบล็อกเบอร์ฉันด้วย?”“กู้เฉิน พูดมาสิ!”เสียงของฟู่หย่าหนิงที่ดังมาจากโทรศัพท์นั้นฟังดูงัวเงียด้วยความมึนเมา น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยการคาดคั้นแกมตัดพ้อและน้อยใจ“ทำไมเป็นคุณล่ะ?”“เราสองคนกำลังจะหย่ากันอยู่แล้ว จะเก็บเบอร์ติดต่อของกันและกันไว้ทำไมอีก?”“ผมก็เลยบล็อกไปซะ”เมื่อได้ยินเสียงของเธอ คิ้วของผมก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้น ในหัวพลันนึกถึงคลิปวิดีโอที่เพื่อนเก่าส่งมาให้ดูเมื่อหัวค่ำเธอไปเที่ยวบาร์มาจริง ๆ และตอนนี้ก็เมามายไม่ได้สติแล้วแต่ทั้งที่หลินอวี๋เฮ้าชายคนรักในอดีตของเธอก็นั่งอยู่ข้าง ๆ แท้ ๆ แล้วเธอจะโทรหาผมกลางดึกเพื่ออะไรกัน?ไม่กลัวหลินอวี๋เฮ้ากับตงตงจะเข้าใจเธอผิดหรือไง?“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?”“ฉันไม่อนุญาตให้คุณบล็อกฉัน ต่อให้ต้องบล็อก ก็ต้องเป็นฉันไม่ใช่คุณ