Lahat ng Kabanata ng Yurich Martinez: One Hot Night With You : Kabanata 11 - Kabanata 20

Natatawa ako habang hinihila ko pabalik sa loob ng amusement arcade sina Quentin at Queendra. Pareho silang may hawak na fries cup at parehong nagtataka nakatingin sa akin na may pagkunot pa ng noo pa. Sino bang hindi magtataka e, wala naman kasi ako sabi-sabi hinawakan sila sa kamay tapos hinila. Talaga nga gusto nila ang fries kasi nagawa pa damputin ni Queendra at Quentin. “Nanay bakit po?” sabay nilang tanong sa akin. “Ahehehe babies baka naroon na ang Ate Germaine," pilit kong ngiti habang sumisilip sa glass door ng mall corridor. Pisti na babaeng iyon. Sa dami pwede puntahan dito pa talaga. Ewan ko ba pagkakita ko sa kanya ngayon. Parang natakot ako. Lalo na nakita ko sosyal ang pormahan ng gagang Aiko na ito. Kaysa noon bagong dating sila sa bahay namin sa Baguio. “Nanay, sabi mo po roon na pupunta si Ate Germaine?” nakapamewang pa na tanong ni Queendra. "Nag-text siya ulit sa arcade siya pupunta," pagsisinungaling ko sa kaniya. Nilabas ko na rin ang phone ko mabilis

Mabilis na dumating si Ate Germaine tatlo sila dahil bitbit na ang order niya. Tuwang-tuwa ang dalawang bata pagdating ni ate sa table namin. Kaya pinatabi ko muna ang coloring book sa kanila. Mabuti hindi nila ako tinawag ng ‘nanay' dahil ‘okay po’ lamang ang naging sagot ng mga anak ko. Kumunot ang noo ko ng isang service crew na kasama ni Ate Germaine, panay nito tingin sa akin. Kaya nagkunwari akong busy ayusin ang mga order. Hindi naman siguro ako noon namukhaan. Umalis din naman agad mga service crew kasi tumikhim si Ate Germaine. Kampante naman akong hindi ako makikilala dahil naka suot ako ng sumbrero may salamin din ako at naka mask pa. Halos nga mata ko lang ang nakikita sobrang linaw naman ng mata kung mamukhaan pa ako. Pero bakit si Aiko, nakilala ako? Tinaasan lang ako ng kilay kilala na agad? Shitt, baka ako lang ang praning baka hindi ako nakilala ng demunyetang babaeng yan ako lang ang naging OA. Maganda kung hindi ako nakilala para hindi ako guluhin. Nag-umpisa

Oh my gosh Ate Germaine, lagot na tayo kay direk,” saad ko nang pagdating namin sa coastal road. Mayroon banggaan ng jeep kaya naman traffic masyado. Pinawisan ako kahit malakas ang aircon ng kotse ko dahil iniisip ko ang sermon sa akin pagdating sa venue nagpagtaping-an namin. “Wala nga tayo magagawa ma'am kundi tanggapin ang sermon ni direk Yurich," tugon lang ng ate tila hindi siya nabahala. Nahilot ko ang noo ko. Lahat ang pinakaayaw nitong Leon naming direktor ang ma-late ang artist. Kahit naman siguro sinong boss talagang hindi papayag na late sa trabaho at hindi matutuwa kaya tatanggapin ko na lang ang sermon na bubungad sa akin. Pagdating namin ni Ate Germaine sa venue ng taping. Masyadong tahimik ang lahat ng production staff. Dati pagdating ko babatiin nila ako bibiruin pa pero ngayon lahat focus sa ginagawa. Normally, kapag dumating ako sa set, may mga staff na nag-uusap, may mga makeup artists na nagbibiruan at may mga crew na nagtatawanan habang inaayos ang mga gam

Jhen Nag-iwas ako nang tingin nang makita kong palapit si direk sa akin habang kitang-kita pinipigilan ang inis. “Ano bang problema mo ngayon?!” madilim ang mukha nakapamewang pa sa harapan ko. “W-wala po,” nanginig ang boses na sagot ko habang kinukurot ko ang daliri ko dahil parang maiiyak na ako. “Wala?” ginaya n'ya ang aking sinabi pagkatapos ay naiinis na ngumiti. Kaya naman parang maiiyak na ako kaya sa hawak kong script na lamang akong tumingin. Nakita ko napatingin din siya sa script na hawak ko, hakbang salubong ang kilay n'ya. “Tatlong salita lang ang linya mo kanina pero hindi mo pa naitawid?” angil nito kaya naman uminit ang mukha ko alam ko namumula iyon dahil nahihiya ako. Naririnig ko na rin ang ilang bulungan ng mga staff kasi nagtataka sila baka raw may sakit ako kasi first time mangyari sa akin ng ganito. Kahit ako naiinis na rin sa aking sarili. Dati naman kahit na suplado siya at arogante. Hindi ako nahihiya kaya kong umarte ng kunwari hindi siya naki

"Jhen wait!” Natigilan ako sabay lumingon kay Direk Yurich. Ngunit nakarating na sa harapan n'ya si Aiko at yumakap sa kaniya kaya roon na napunta ang atensyon ni Direk kay Aiko. Nag-iwas ako ng tingin ng yakapin din niya pabalik si Aiko. Shit bakit naman ganito ako hindi makatingin ng deretso. Sakto pa lumihis ang aking titig kay Aiko. Bwisit mapang-asar ang ngisi nito ngunit hindi ko siya papatulan mahirap na. Lihim lang akong nairap dahil nakita kong sinamaan niya ako ng tingin at todo ang pag-arte na antok na antok na siya. Dahil alam ko hindi na ako kakausapin ni Direk dahil dumating na ang jowa n'ya itinuloy ko ang balak na pagpunta sa kotse ko. Tumalikod na ako wala naman sinabi si direk at inaantay ko pa talaga pigilan ako? Ma. Jhen Kayla Paulin Rosales, umayos ka. Hindi pa ako nakalalayo naulinigan ko nagtatalo sila ni Aiko. Ang lakas ng aking pandinig o sinadya talaga ni Aiko lakasan para marinig ko iyon. “Bakit mo kinakausap ang talent mo? Anong pinag-uusapan n