All Chapters of Yurich Martinez: One Hot Night With You : Chapter 81 - Chapter 90

Jhen Makalipas ang halos Isang oras ay nakararating kami sa bahay nila Direk Yurich. Pagkabukas pa lang ng malaking gate, ay hindi na maitago sa mukha ng kambal ang excitement nila. Simula umalis kami sa bahay hanggang dito. Walang tigil bibig nila sa pag-uusap dahil nagkwento itong si Queendra sa na-i-imagine n'yang bahay ng Tatay nila. Na para bang may alam kay bata pa, parang seven years old kung mag-usap. “Woah! Super duper pala ang laki naman po pala ng bahay niyo, Tatay,” saad ni Queendra at hindi pa talaga tapos dahil dumukwang sa Tatay niya, para pansinin siya, papansinin naman talaga siya kahit na hindi n'ya iyon gawin. "Nagustuhan niyo ba?" malambing na sagot ng Tatay nila. "Opo," magkasabay nilang tugon. Napangiti ako habang nakatanaw sa napakalawak na bakuran. Malaki nga at sobrang ganda ng mansion. Napapalibutan ito ng mga puno, makukulay na bulaklak, at isang malawak na hardin. “Bahay ito ng lolo at lola niyo,” saad ni Direk. Lumingon tuloy ako sa kaniya bi

Jhen Pagdating ng hapon, pagod na pagod ang mga bata. Kaya lahat ay nakatulog. Sina Quentin at Queendra roon natulog sa k'warto ng Tatay nila. Ako naman ay hindi na pinakawalan ng Ate Andrea, Charlotte at ni Mommy Brenda. Pagkabanggit ko sa ‘Mommy Brenda’ lihim akong napangiti. Mababait nga talaga sila iyong super yaman pero hindi matapobre. "Kumusta naman kayo ng anak ko, hija?" biglang tanong ng Mommy Brenda. Nasa kitchen kami naglalagay ng pagkain sa mga tupperware na niluto ng kanilang cook. Kasama rin namin ang Ate Andrea at ni Charlotte na parang nag-aabang sila kung anong magiging sagot ko kasi saglit na tumigil sa kanilang ginagawa nakangti nakatingin sa akin. Tipid akong ngumiti. "Okay lang naman po kami ni Direk Yurich. Bakit po pala, mommy?" bigla ko rin naitanong sa kaniya. "Wala pa bang balak magpakasal?" tanong ni Charlotte pero ngumiti lang ako mabuti nga hindi nila ako pinilit para bang alam na nila ang isasagot ko kung pagbabasehan ko iyong mga ngiti sa kani

Jhen Saktong wala na ang Tita Lian, mayroon naman tumatawag sa phone ko. Napatingin ako sa Ate Germaine, dahil naramdaman kong pinanonood n'ya ako, habang nagkukumahog ako sa pagkuha ng phone sa loob ng bag ko. "Ate Germaine, bakit?" hindi ko pa muna sinilip kung sino ang tumatawag sa akin dahil nagtanong muna ako sa kaniya bago ko sagutin ang tumatawag sa akin. "Si Direk Yurich 'yan, kasi kanina mayroon s'yang text sa akin noong nasa contract signing pa tayo. Hindi ka raw kasi nag-re-reply sa kaniya pagkatapos mong mag-text kanina. Mukhang ayaw kang payagan sa date n'yo ni Emir, ma'am," aniya ngunit mahinang tumawa. Ano naman kaya ang naisip ni Ate Germaine bakit ganito ang reaksyon niya. "Ha? Anong date naman iyang sinasabi mo Ate Germaine," wika ko sa kaniya ngunit humagalpak lang ng tawa. Iyon ba ang iniisip ni Yurich? Talaga naman badtrip lagi iyon kay Emir. Kahit na matagal na kaming hindi nagkita ni Emir. "Sagutin mo na ma'am, naku baka mainit na ulo n'yan kanina pa marami

Jhen "Miss Jhen, baka sumakit ang batok mo niyan sa labas ka nakatingin. Hindi ba ako g'wapo sa paningin mo kaya ayaw mo akong tingnan," pabiro sabi ni Yurich nang nakalayo na kami galing sa restaurant. Natawa tuloy ang driver n'ya kaya nahihiya ako at sinamaan siya ng tingin. Mahina lang na tumawa si Yurich at umayos ito ng upo. Pero alam ko nakatitig siya sa akin kaya napilitan akong lumingon sa kaniya. "Bakit hindi mo pinasama si Ate Germaine," saad ko sabay tumingin pa ako sa likuran kung naroon pa sina Ate Germaine. Kanina kasi nakita ko nakasunod sila pero ngayon ay wala na. "Pupunta siya." "Oo kasi sinabi n'ya sa atin ang tinutukoy ko," kasi may space pa naman kung tutuusin kaya pa naman si Ate kung sa amin sumakay. "Inalok ko pero gusto n'ya roon," "Ah... okay lang naitanong ko lang," “Yuruch!" bigla kong nasabi bumungisngis ako kasi reaksyon niya nag-aantay talaga siya. "Hindi ka naman siguro nagbibiro na sa Baguio tayo pupunta? Isa pa anong gagawin doon may

JhenDalawang araw kami sa Baguio dahil namiss ko at ni daddy ang bahay namin. "Anong iniisip mo?" nagulat ako nang yumakap sa likuran ko ang magkabila braso ni Yurich."Good morning," saad ko nang humarap sa kaniya. Namula ang pisngi ko dahil humalik siya sa gilid ng ulo ko bago mabilis na pinihit paharap sa kaniya. Sakto pa pumasok ang mga bata maging sina daddy kasama sina Nanay Cristy at Ate Germaine. Nanunudyo ang kanilang mata palitan kami tingnan ni Yurich."Nanay, Tatay, wala po ako nakita," sabi ng madaldal na si Queendra sabay hagikhik. Itong batang ito talaga parang dalaga na kung mag-usap.Naghahanda kasi ako ng almusal dahil babalik na kami ngayon umaga sa Maynila. Kahapon pa bumalik ang magulang ni Yurich at mga kapatid n'ya dahilga busy ang mga iyon sa trabaho."Wala naman akong iniisip ah," sagot ko sa kaniya."Ako hindi mo iniisip?" nakangisi n'yang sabi."Mabuti pa bitiw na at umupo na roon dahil nakahanda na rin naman ang mga ulam. Last na itong sinangang nilalagay