Mag-log inJhen Napakurap ako nang umpisang bumukas ang malaking glass door ng garden venue. Uminit pa ang gilid ng aking mata dahil naalala ko muntik nang hindi matuloy ang kasal namin ni Yurich, dahil sa kagagawan ni Aiko at Emir. Humugot ako nang hangin para kumalma. Bawal na akong umiyak dahil kotang-kota na ako kanina pa. At medyo maga pa rin nga ang mata ko pero kere lang naman. Ang importante tuloy na tuloy itong kasal namin ni Yurich. Wala ng hadlang sa kasal namin. Humalo ang malamig na simoy ng hangin sa amoy ng fresh rose at puting peonies na nakapalibot sa buong hardin. Habang unti-unti akong naglalakad sa aisle na pinalamutian ng puting petals, naririnig ko ang mahinang tugtog ng violin na mas lalong nagpapabilis ng tibok ng puso ko. Lumingon ako sa Daddy ko. Kung kanina umiyak ito sila ng Nanay Cristy dahil sa nangyari. Ngayon nakangiti na sila pareho habang nakahawak ako sa braso nila ni Nanay Cristy. Sila dalawa ang maghahatid sa akin. Napunta naman ang mata ko sa mga a
Jhen"Emir, maraming salamat ulit," saad ko nang mag-umpisa nang tumatakbo ang sasakyan. Nagkibit balikat lang siya pero alam ko ngumiti ito ayaw lang nito lumingon sa akin.Ang saya lang dahil hindi tuluyang naging masama si, Emir. Nanaig pa rin talaga ang kabutihan n'ya gaya noong unang pagkakilala ko sa kaniya. Kaya nga kahit anong inis ni Yurich sa kaniya. Pinagtatanggol ko siya dahil iyon ang nararamdaman ko mabuti s'yang tao.Masyado niya lang talaga ako minahal at hindi agad matanggap na hindi ako ang babaeng nararapat sa kaniya. I'm sure soon makahahanap siya at kapag nangyari iyon. Doon n'ya lang mare-realize na hindi ako ang babaeng laan para sa kaniya.Medyo maayos na ang hitsura ko ngayon pero namamaga nga lang ang mata ko dahil sa matagal kong pag-iyak. Importante lang sa akin matuloy ang kasal namin ni Yurich at ilang minuto na lang makararating na ako roon.Hindi pa kami nakararating ni Emir, medyo malayo pa sa venue nang biglang dumating ang mga pulis at kilala ko ang
Jhen"Emir! Saan mo ako dadalhin!" nauubusan ng pasensya na tanong ko sa kaniya. Sinubukan kong buksan ang pinto ngunit nabigo lang ako dahil naka lock ito.Dahil mauubusan lang ako ng lakas. Hindi ko na siya kinausap iyak lang ako ng iyak. Pero ang isip ko sana magbago pa rin ang isip ni Emir at bigla n'ya akong ibalik sa venue. Kalahati oras na kami tumatakbo at tanging iyak ko lang ang maririnig sa loob ng sasakyan. Mabilis din ang paharurot ni Emir sa kotse. Masakit na ang mata ko dahil hanggang ngayon tahimik pa rin akong umiiyak. Nasa isip ko ngayon si Yurich, baka sobrang nag-aalala na iyon lalo na ang daddy ko. Sigurado lahat natataranta na sa pag-aantay sa akin. Nag-aalala rin ako kay Nanay Cristy dahil basta lang pinababa ni Emir at highway pa iyon sana okay lang ang Nanay Cristy. Humikbi ako dahil nag-aalala sa Nanay Cristy. Sana nga matawagan siya si Yurich at masundo agad siya dahil hapon na rin ngayon. Mamaya lang padilim na dahil tingin ko alas-singko y medya na ang
Jhen “Hija, mabuti dahil tapos ka na. Tumawag na si Direk Yurich, nagtatanong kung matagal pa ba matapos," saad ng Nanay Cristy paglabas naming apat ng make-up artist ko galing sa aking k'warto. Tatlo kasi sila kasama ko iyong dalawa ay magkatulong sa pag-make-up sa akin. Ang isa naman na kasama siya ang naghahawak sa laylayan ng wedding gown ko para hindi ko maapakan ang laylayan nito. “Katatapos lang tara na po,” sagot ko sa kaniya at nauna na akong lumakad. Kinuha naman ng Nanay Cristy sa akin ang bitbit kong pouch para daw hindi ako mahirapan maglakad. Kaya may dala akong pouch dahil naroon ang phone at wallet ko. "Kinulit ka po ba, 'nay?" naka bungisngis ko na tanong sa kaniya. Nakangiti siyang tumango. Mukhang naaliw pa siya sa pagiging OA ng magiging asawa ko. 'Asawa' pagkabanggit ko sa salitang iyon lihim akong napatili sa kilig. Ilang oras na lang kasi mag-asawa na talaga kami ni Yurich Martinez. "Kinantiyawan ko nga tinatamad ka pumunta," saad ng Nanay kaya bumun
JhenDalawang araw kami sa Baguio dahil namiss ko at ni daddy ang bahay namin. "Anong iniisip mo?" nagulat ako nang yumakap sa likuran ko ang magkabila braso ni Yurich."Good morning," saad ko nang humarap sa kaniya. Namula ang pisngi ko dahil humalik siya sa gilid ng ulo ko bago mabilis na pinihit paharap sa kaniya. Sakto pa pumasok ang mga bata maging sina daddy kasama sina Nanay Cristy at Ate Germaine. Nanunudyo ang kanilang mata palitan kami tingnan ni Yurich."Nanay, Tatay, wala po ako nakita," sabi ng madaldal na si Queendra sabay hagikhik. Itong batang ito talaga parang dalaga na kung mag-usap.Naghahanda kasi ako ng almusal dahil babalik na kami ngayon umaga sa Maynila. Kahapon pa bumalik ang magulang ni Yurich at mga kapatid n'ya dahilga busy ang mga iyon sa trabaho."Wala naman akong iniisip ah," sagot ko sa kaniya."Ako hindi mo iniisip?" nakangisi n'yang sabi."Mabuti pa bitiw na at umupo na roon dahil nakahanda na rin naman ang mga ulam. Last na itong sinangang nilalagay
JhenMaya-maya nanlaki ang aking mata dahil binabagtas namin, ito ang kalsada patungo sa bahay namin. Doon ba kami pupunta? Naguguluhan kong lihim na tanong.Pero baka assuming lang ako malay naman banda lang sa amin pupunta. Masyado lang akong atat na makuha ang bahay namin.Umayos na lang ako ng upo pero ang aking kaba sobra-sobra. Lalo na palapit kami nang palapit kung saan nakatayo ang aming bahay.Damn it! Hindi ako dinadaya ng aking mata. Dahil sa bahay talaga namin tumigil ang sasakyan namin at nagbusina ang driver ni Yurich. “Bahay namin ito,” bulong ko at lumingon ako sa kaniya.Nanginginig na ang kamay ko, dahil ang saya lang muli akong makapapasok sa bahay namin. Parang naramdaman ni Yurich ang pagiging emosyonal ko dahil hinawakan n'ya ang kamay ko at hindi ako tumanggi ng pagsugpungin Niya iyon.Kasi nga dito ako unang bumuo ng mga nangarap na kasama ang mommy ko. Maraming masayang alaala kasama ang mommy ko noong nabubuhay pa siya. Kahit kami ni daddy marami rin masayang
Yurich pov “Hi, miss. Mukhang pauwi ka at mag-isa ka lang. Gusto mo bang ihatid kita? Ihatid sa langit,""Bastos! Bitiw!" nagkandabuhol ang boses na galit na sabi ng babae.Lasing? Halata naman dahil nag-eekis ang tayo nito.Natigilan ako kahit na hindi tuwid ang lakad ko nang mayroon akong makita
Yurich pov “Kuya Atlas?” “Bro! Please, sunduin mo mamayang labasan ng kambal may lakad kami ng Ate Andrea mo,” “Kuya, kagigising ko lang ngayon at mayroon ulit kami shooting mamayang alas-otso ng gabi. Kailangan kong magpahinga pa at inaantok pa ako,” reklamo ko sa kaniya. Hindi pa nga ako b
Napangiti ako nang maramdaman ko mayroon humahalik-halik sa magkabila kong pisngi, kaya biglang nawala ang antok ko lalo pa pagigil pa akong hinahalikan sa magkabila kong pisngi. Kahit nakapikit ako nakangiti akong niyakap sila naulinigan ko ang masaya hagikhik nilang dalawa. "I told you, Queendr
Jhen Sobra-sobra ang pagod ko nang matapos ang huling eksena para sa bagong movie na ginagawa ko. Ala-una y medya na ng madaling araw pero ako at buong staff, gising pa kahit na antok na antok na ako pero hindi pu-puwedeng matulog. Habang inaayos ko ang personal kong gamit. Panay ang hikab ko.





![Cover your eyes baby [Series 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

