All Chapters of Mine Even After Divorce: Chapter 1 - Chapter 10

ANIM na buwan nang buntis si Marikit Valejo nang mahuli niya ang sariling asawa na may ibang babae sa mismong araw ng prenatal checkup niya. Malamig ang hangin sa labas ng St. Andreas Medical Center sa BGC. Mahigpit niyang hawak ang brown envelope na naglalaman ng ultrasound at laboratory results habang unti-unting namumutla ang mga daliri niya. Sa harap niya, isang matangkad at guwapong lalaki na nakasuot ng mamahaling black overcoat ang maingat na nakayakap sa isang babae. Napakaganda nito. Maliit ang mukha, maputi ang balat, at nakasuot ng puting satin sleeveless dress na lalong nagpalambot sa inosente nitong itsura. Namumula pa ang pisngi nito dahil sa mainit na panahon habang maingat na inaayos ng asawa niyang si Mikael ang buhok ng babae. Napaka-gentle ng ekspresyon nito, napakalayo sa malamig na tinging palaging ibinibigay nito kay Marikit. Nang mga sandaling iyon ay parang biglang nanikip ang dibdib niya. Ang mainit-init na sa simoy ng hangin ay lalo pang nagpasakit sa

BAHAGYANG natigilan si Professor Kent Morales nang mag-angat ito ng tingin at makita ang babaeng nakatayo sa pintuan. Halos hindi niya agad nakilala si Marikit. Hanggang sa ito na mismo ang nagsalita.“Professor.”Doon lamang tuluyang natauhan si Kent bago bahagyang ngumiti.“Marikit.” Mabilis nitong isinara ang hawak na documents at tumayo mula sa swivel chair. “It’s been a while.”Tahimik na tinanggal ni Marikit ang suot na face mask bago pumasok sa opisina. “It’s been a long time, Professor.”Masuyong ngumiti si Kent habang pinagmamasdan ang dating estudyante. Halatang nagulat pa rin ito sa malaking pagbabago ng babae.“I almost didn’t recognize you.”Bahagyang natawa si Marikit ngunit puno iyon ng pait. “To be honest, nahihiya nga akong humarap sa inyo sa ganitong itsura ko.”Mabagal na umiling si Kent. “Pregnancy changes a woman’s body. Normal lang ’yan.” Lumapit ito sa maliit na coffee table at nagsalin ng maligamgam na tubig sa baso. “Sit down first.”Tahimik na naupo si Mariki

BIGLANG nagbago ang ekspresyon ni Samantha matapos marinig ang sinabi ni Marikit. Mariin nitong hinampas ang mesa bago biglang tumayo. “Marikit Valejo!” Ngunit wala nang pakialam si Marikit. Tahimik lamang siyang tumalikod at bumalik sa sariling workstation. Pagkaupo niya, dahan-dahan niyang inilabas ang maliit na compact mirror mula sa bag. Tahimik niyang tiningnan ang manipis na sugat sa gilid ng pisngi niya na gawa ng papel na inihagis ni Mikael. May bahagyang dugo pa roon, pero hindi naman malalim. Kumuha lamang siya ng wet wipes at dahan-dahang pinunasan ang sugat. Hindi na niya balak lagyan pa ng gamot. Tutal, sa mukha niyang ito, wala namang magbabago kahit magka-peklat pa siya. Ngunit habang nakatingin siya sa salamin, biglang sumagi sa isip niya ang mukha ng babaeng kasama ni Mikael. Parang pamilyar ito, lalo na ang mga mata. Hindi niya lang maalala kung saan pero sa tingin niya ay nakit na niya ito noon. Pero marahas ding napailing si Marikit. Nagkakataon naman talagan

KINABUKASAN, maagang nagising si Marikit dahil sa amoy ng nilulutong almusal mula sa kusina. Paglabas niya ng kuwarto ay nadatnan niyang abala si Stella sa paghahanda ng pagkain. May nilulutong arroz caldo para sa kaniya, may hiwalay pang steamed vegetables at grilled fish na maingat nitong inilalagay sa thermal lunch container. “Good morning, anak,” malambing nitong bati nang mapansin siya. Bahagyang ngumiti si Marikit bago marahang umupo sa dining chair. Kagabi pa niya sinabi kina Roberto at Stella na magre-resign na siya sa Altaverde Group at pansamantalang magiging assistant ni Professor Kent Morales sa loob ng isang buwan. Noong una ay tutol silang dalawa. “Buntis ka, Marikit,” paulit ulit na saad ni Stella kagabi. “Kailangan mong magpahinga.” Ngunit nagpumilit si Marikit. “Ayos lang ako,” mahinahon niyang paliwanag noon. “Hindi naman mabigat ’yung trabaho. Mas okay nang busy ako kaysa magkulong lang sa bahay at mag overthink.” At sa huli, wala na ring naisagot si Roberto

SUMAKAY si Marikit ng taxi pauwi sa villa sa Ayala Alabang. Tahimik lamang siyang nakatanaw sa labas ng bintana habang mahigpit ang hawak sa bag niya. Pagdating sa villa ay wala siyang nadatnang kasambahay sa sala kaya diretsong umakyat siya sa kuwarto.Tahimik niyang inilabas ang isang malaking maleta mula sa cabinet bago nagsimulang mag impake. Mahigit kalahating taon din siyang nanirahan sa villa na iyon. Napakarami niyang gamit. Pero essentials at ilang damit lang muna ang dinala niya. Babalikan na lang niya ang iba kapag tuluyan na silang nag divorce ni Mikael.Tahimik siyang nagtitiklop ng damit nang biglang bumukas ang pinto. Agad niyang nakita si Aling Lydia. Pagkakita sa maleta ni Marikit ay agad kumunot ang noo nito.“Ano ’yang ginagawa mo?” mataray nitong tanong. “Uuwi rito mamaya si Sir Mikael. Saan ka pupunta?”Tahimik lamang na napatingin si Marikit dito.“Maghanda ka na ng dinner para kay Sir,” utos pa nito.Biglang natahimik si Marikit. Uuwi si Mikael? Marahil ay dahil