บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นเกออัปลักษณ์: บทที่ 21 - บทที่ 30

ตกเย็นทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านท่านพ่ออู๋ใช้เกวียนขับไปส่งทุกคนที่บ้าน ที่ไร่ก็จะเหลืออู๋ซั่วหยาง อู๋ซินถง อาเป่าเท่านั้น"ตอนเย็นบรรยากาศเช่นนี้ข้าชอบมากเลยขอรับพี่ใหญ่""ลองสูดดมอีกทีกลิ่นโคลนในนาข้าวหอมดี พี่ชอบมากเหมือนกัน"กลิ่นสะอาดบริสุทธิ์ อากาศที่ไม่มีมลพิษทำร้ายร่างกาย บรรยากาศที่อยู่ในกรุงเทพยากที่จะสัมผัส ชีวิตในเมืองขับเคลื่อนด้วยเวลาทุกอย่างต้องเร็ว ท้องถนนเต็มไปด้วยฝุ่นควันตลบอบอวลเต็มไปหมด"อากาศดีเย็นสบาย แต่ตอนนี้ต้องกลับบ้านกันได้แล้วนะขอรับ พี่ใหญ่ อาเป่า ลุกขึ้นแล้วพากันไปล้างเท้าเตรียมกลับบ้านกันขอรับ""อาเป่าเจ้าที่โกรธแล้ว"อู๋ซั่วหยางกระซิบกระซาบกับอาเป่าสองคน เพราะเจ้าที่เริ่มจะโกรธแล้ว เพราะไม่ยอมกลับบ้านกันเสียที"ข้าได้ยินนะขอรับพี่ใหญ่""ป่ะ อาเป่ากลับบ้านกันเจ้าที่ได้ยินเข้าแล้ว ฮ่า ๆ"ระหว่างเดินทางกลับบ้านนั้นอู๋ซินถงก็เจอเข้ากับลี่เหว่ยและซือเจีย ตอนที่เป็นสหายกันทำไมถึงมองไม่ออกว่าคนทั้งสองมีนิสัยเช่นนี้ พอเลิกคบกันถึงมองออกว่าคนทั้งสองไม่ได้มองตนว่าเป็นสหายเลย"ซือเจียเจ้าช่วยข้ามองหน่อยว่าใครกันกำลังเดินมา""ไหน ๆ ข้าขอมองดูก่อนนะ อ้อ คนสกปรกสามคนน่ะลี

ถึงพักเที่ยงอู๋ซั่วหยางก็แจ้งอาหารกลางวันแก่ทุกคน เป็นอย่างที่อู๋ซินถงพูดโจวลู่อีมาคอยปรนนิบัติโจวอี้หานเจ้าตัวเองก็ไม่ปฏิเสธคงจะชอบสิท่า"พี่ใหญ่ท่านมองพี่อี้หานอย่างเปิดเผยเกินไปแล้ว""พี่เปล่ามองเสียหน่อย""จริง หรือขอรับลู่อีผู้นั้นมาคอยปรนนิบัติพี่อี้หานอย่างกับเป็นภรรยา พี่อี้หานก็ดูจะชอบพี่ว่าไหม""คงจะชอบคนเอาใจแถมอายุยังน้อยเช่นนั้น คงจะชอบเลี้ยงเด็ก""พี่ใหญ่ไหน้ำส้มท่านเเตกหรือเปล่า""ซินถง"ด้านโจวอี้หานที่รู้สึกขนลุกเหมือนหนาว ๆ ต้นคอยังไงก็ไม่รู้ แถมโจวลู่อีวันนี้ก็ตามมาอีกทั้งที่บอกไปแล้วว่ามาทำงาน แทนที่เจ้าตัวจะรู้เรื่องกลับมาตามเฝ้าเป็นคนที่ไม่มีงานมีการทำจริง ๆ"พี่อี้หานกินนี่ดีกว่าขอรับ ข้าทำอาหารมาเต็มเลย""ลู่อีข้ามาทำงานนะ เจ้าเองก็ควรที่จะกลับได้แล้วเดี๋ยวท่านลุงใหญ่จะเป็นห่วงเจ้าเอา""ข้าไม่กลับขอรับ ข้าจะกลับพร้อมพี่อี้หาน และอีกอย่างข้าไม่ได้กวนพี่เลยนะตอนนี้พักกลางวันพี่ก็ไม่ได้ทำงาน ข้าไม่ผิดนะขอรับ""ข้าจะกินอาหารที่เจ้านำมา แต่เจ้าจะต้องกลับ หากไม่กลับข้าก็จะไม่กินมัน""ก็ได้ขอรับ ขอแค่พี่กินอาหารนี่หมด"โจวอี้หานกินอาหารที่โจวลู่อีทำมาจนหมด ข้อดีอย่างเ

ช่วงสาย ๆ หลังจากที่อู๋ซั่วหยางไปเอาของที่ร้านท่านป้าหลี อู๋ซินถงที่อยู่ที่บ้านคอยดูข้าวเหนียว ดีหน่อยที่มีติดบ้านไว้ แต่ก็คงจะนานแล้ว"ขอโทษที่พี่มาช้านะ พอดีสั่งขอสำหรับวันพรุ่งนี้อยู่น่ะ"ท่านพ่ออู๋ให้งบในการทำอยู่ที่ 50 อีแปะ ซึ่งตอนแรกท่านพ่อให้แค่ 25 อีแปะ เพราะคนมาน้อย แต่พอคนมาช่วยเยอะท่านพ่ออู๋จึงเพิ่มให้"พี่ใหญ่พรุ่งนี้จะทำอะไรหรือขอรับ""พรุ่งนี้พี่จะทำก๋วยเตี๋ยว แต่พี่ว่าจะขนของไปทำที่ไร่เลย"พรุ่งนี้มีทำก๋วยเตี๋ยวมีน้ำร้อน ๆ หากใส่เกวียนไปกลัวว่าจะหกระหว่างทางเอาได้"ได้ขอรับ"อู๋ซินถงคิดหน้าตาก๋วยเตี๋ยวที่จะกินพรุ่งนี้ออกเลย ว่าน้ำซุปจะต้องอร่อยมากอย่างแน่นอน ก๋วยเตี๋ยวต้องอร่อยเหมือนหมี่ไก่ฉีกที่เคยกินอย่างแน่นอน"ดูทำหน้าทำตาเข้า คิดอะไรอยู่""ก็ของอร่อยนะสิขอรับ พรุ่งนี้ข้าจะกินก๋วยเตี๋ยวสองถ้วยขอรับ""เดี๋ยวนี้กินเยอะระวังจะอ้วนลงพุง และมีพุงหมาน้อยแบบนี้"อู๋ซั่วหยางจิ้มไปที่พุงของอู๋ซินถงที่ช่วงนี้เจริญอาหาร แต่ก็ไม่ใช่แค่อู๋ซินถง แต่ทุกบ้านเลยตั้งหาก"พุงหรือขอรับ"อู๋ซินถงจับที่หน้าท้องของตนเอง พุ่งหมาน้อยเป็นแบบไหนกันยิ่งพี่ใหญ่ของตนนั้นชอบพูดอยู่เรื่อยว่ากิน ๆ จะมี

วันนี้เก็บเกี่ยวผลผลิตเป็นวันสุดท้ายแล้ว ท่านพ่ออู๋เองก็คงจะพักสองสามวันก่อนที่จะเริ่มปลูกมันเทศกับข้าวโพดใหม่ อู๋ซั่วหยางเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างถึงครั้งนี้ผลผลิตจะได้มาก แต่เงินที่ได้ก็ต้องแบ่งไปเก็บไว้ใช้หนี้ ราคามันเทศกิโลกรัมละ 1 อีแปะ 2 หมู่ ได้ 6 ตัน ได้ 6 ตำลึงเงิน ส่วนข้าวโพดกิโลกรัมล่ะ 2 อีแปะ 2 หมู่ ได้ 2 ตัน น่าจะได้ราว ๆ 4 ตำลึงเงิน ราคานี้เป็นราคาขายสั่งจะถูกนำไปส่งออกที่เมืองหรือหมู่บ้านที่ปลูกไม่ได้หรือมีผลผลิตที่น้อย ในยุคสมัยนี้คนไม่ได้ลำบากอะไรมากเหมือนที่เคยอ่านมา "พี่ใหญ่รสดีคือสิ่งใดหรือขอรับ""คือเครื่องปรุงรสชนิดหนึ่งใส่ในอาหารจะทำให้กลมกล่อมขึ้น"อู๋ซั่วหยางเองก็ไม่เคยทำรสดีมาก่อน แต่เคยดูว่าต้องทำแบบนี้ นำเนื้อไก่มาตากแดดจนแห้งสนิท เนื้อไก่ก็ต้องหั่นบาง ๆ ด้วย หอมแดง กระเทียม รากผักชี ตากให้แห้งสนิท และนำมาบดให้ละเอียดผสมผสานให้เนื้อเข้ากัน ใส่พริกไทยบด น้ำตาลทราย เกลือเล็กน้อย"เดี๋ยวตากไว้ตอนเย็นค่อยมาเก็บวันนี้ทำงานวันสุดท้ายแล้ว ท่านพ่อบอกจะพักสามวัน""พี่ใหญ่เลือกได้แล้วหรือขอรับว่าจะขายอะไร""ข้าเหนียวหมูทอด ไก่ทอด ขายแค่ช่วงเช้า น่าจะขายหลังจากที่ช่วยท่

หลังแยกย้ายกันกลับเข้ามาในห้องหลิวซีอิ๋งเองก็ได้พูดคุยกับโจวจี้ไหล ว่าต้องการแยกบ้านออกไปอย่างชัดเจน เพราะอยู่บ้านใหญ่มานานหลายปีแล้ว"ขอโทษนะที่ผ่านมาพี่อาจจะเป็นสามีที่ไม่มี ทำให้เจ้าและลูกต้องลำบากมาตั้งนาน""ท่านพี่ ท่านเป็นสามีที่ดีมาก ยิ่งวันนี้ทำให้เห็นว่าท่านเองก็เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีมากเช่นกัน""น้องหญิงหลังจากนี้อาจจะลำบากไปสักพัก พออะไรเข้าที่เราค่อยสร้างกันใหม่""ท่านพี่ลำบากมากแค่ไหน น้องก็ทนได้ขอแค่มีท่านพี่กับลูกก็พอเจ้าค่ะ"หลิวซีอิ๋งไม่เกี่ยงเลยหากจำลำบากนางทนได้ทุกอย่าง ขอแค่ออกไปจากที่นี่ก็พอครอบครัวจะได้มีความสุข ไม่ต้องมาโดนเอาเปรียบเช่นทุกวันนี้ด้านโจวจี้ฉุนเองก็ได้พูดคุยปรึกษาภรรยาอย่างอิ่งเยี่ยนเรื่องแยกบ้านเป็นเรื่องใหญ่ แต่ก็ได้ตัดสินใจดีแล้วว่าควรแยกตัวออกไป"ด้านพี่ใหญ่เองก็คงจะแยกบ้านชัดเจน พรุ่งนี้คงจะได้เรื่องได้ราวที่ชัดเจนมากขึ้น ท่านพ่อเองคงจะไม่กล้าปฏิเสธ""เจ้าค่ะ ท่านพี่วันนี้ท่านเก่งมากเจ้าค่ะ""จริงหรือน้องหญิง""เจ้าค่ะ หากแยกบ้านออกไปน้องมีรางวัลให้ท่านพี่ด้วยเจ้าค่ะ""น้องหญิงพี่ขอรางวัลก่อนได้หรือไม่ เหวินหลงอาจจะกำลังอยากมีน้องสาวก็ได้""