Semua Bab ทะลุมิติมาเป็นเกออัปลักษณ์: Bab 41 - Bab 50

อู๋ซั่วหยางเหมือนถูกชักชวนให้ลุ่มหลงในความสายเปย์ของอีกฝ่าย ร่ำรวยเช่นนี้ แต่ใช้ชีวิตเหมือนยาจกจริง ๆ แต่ก็เข้าใจได้ในยุคสมัยเช่นนี้ ไม่ได้มีแอปธนาคารให้ฝากเงิน แต่ยุคนี้ก็มีธนาคารแต่อยู่ในเมือง "สนใจก็แจ้งแก่พี่ได้นะ พี่เต็มใจให้" "ให้ข้าฟรี ๆ หรือขอรับ" "ก็บอกไปแล้วว่าไม่เอาเงิน"เงินนั้นมีมากแล้ว แต่คนรู้ใจยังไม่มี ถึงจะบอกไปเช่นนั้นอู๋ซั่วหยางเองก็คงจะปฏิเสธ เพราะต้องการลองทำด้วยตัวเองก่อน "หึ คนขี้ตู่" "ฮ่า ๆ พี่ดูหวังผลหรือ" "มากขอรับ" "หากถึงเวลาที่เหมาะสมเมื่อไหร่ พี่ไม่ให้เจ้าลงจากเตียงแน่"ประโยคนี้โจวอี้หานกระซิบให้อู๋ซั่วหยางได้ยิน พอทำให้ขนคอลุกขึ้นมาได้บ้าง อู๋ซั่วหยางเองรู้สึกขนลุกจริง ๆ เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายทำจริงอย่างแน่นอน เพราะทุกวันนี้ก็อดทนมากเเล้วที่ไม่แตะเนื้อต้องตัวมากไปกว่านั่งใกล้ชิดกัน "พี่ใหญ่ขอรับ หมดเวลาพักแล้วขอรับ ท่านพ่อให้มาพาพี่กลับบ้านขอรับ"อู๋ซินถงเองไม่เคยได้รับคำสั่งเช่นนี้มาก่อนเลย คงเพราะช่วงนี้พี่อี้หานสนิทสนมกับพี่ใหญ่ของเขามากเกินไป ท่านพ่อคงจะไม่สบายใจ เพราะไม่ได้มีสถานะอะไรกัน "อืม" "เดี๋ยวพี่จะไปคุยกับท่านลุงเองเจ้าไม่ต้องห่วงนะ"โจ

นานมากแล้วที่อู๋ซินถงไม่เจอสหายเก่าอย่างลี่เหว่ยและซือเจีย ตั้งแต่วันนั้นที่มีเรื่องราวกันคนทั้งสองก็หายไปเลย เพราะช่วงที่ผ่านมาทำแต่งานเลยไม่ได้สนใจตามข่าวสารในหมู่บ้าน เลยไม่รู้ว่าคนทั้งสองนั้นแยกออกไปจากหมู่บ้านไปอยู่หมู่บ้านข้าง ๆ กันกับสามีอย่างเงียบ ๆ เพราะบุรุษในหมู่บ้านไม่มีใครต้องการเกี่ยวดองด้วยเนื่องมาจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นที่มีชาวบ้านได้เห็นธาตุแท้ของลี่เห่วยและซือเจีย"แค้นนี้ข้าจะต้องชำระให้ได้ชีวิตข้าที่ตกต่ำเช่นนี้มาจากพวกสองพี่น้องนั่น""ข้าด้วยดูสามีข้าสิจนแล้วยังไม่เจียมตัวอีก หากว่าข้ามีทางเลือกอื่นนะข้าไม่มีวันเอาคนจนเช่นนี้มาเป็นสามีอย่างแน่นอน"ลี่เหว่ยเองไม่มีคนในหมู่บ้านที่จะแต่งงานด้วยและเรื่องราวที่ทะเลาะกันในครั้งนั้นก็ทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเสื่อมเสีย ถึงที่บ้านจะมีที่ทาง แต่ไม่ได้มีเยอะมากเท่าบ้านอู๋แถมสมาชิกในบ้านก็มีเยอะ เพราะไม่มีใครแยกบ้านออกไป เพราะอยู่เช่นนี้ก็มีอยู่มีกินดี"ข้าเองก็ไม่ต่างจากเจ้าถึงจะไม่ได้จน แต่ไม่ได้ดี"ซือเจียมีฐานะดีว่าบ้านของลี่เหว่ยอยู่ไม่ได้มาก สามีที่ตบแต่งด้วยก็มาจากครอบครัวหาให้ แต่มาจากต่างหมู่บ้านถึงบ้านสามีจะฐานะเทียบเ

บ้านอู๋"ลุงฝากด้วยนะอี้หาน เจี้ยนเวย"กว่าจะเก็บเกี่ยวเผือกเสร็จก็คงจะหลายวันอยู่ ในครั้งมีคนที่ขอแรงกันและคนที่จ้าง เพราะการเก็บเกี่ยวจะแตกต่างจากครั้งที่แล้ว"ไม่เป็นไรเลยขอรับท่านลุง ข้าจะดูแลให้อย่างดีเลยขอรับ""อี้หาน เจ้าก็คอยกันคนไม่ดีให้อย่างมาใกล้ซินถงหน่อยนะ ในเมืองมีให้เจอเกลื่อนกลาด""ได้ขอรับท่านลุง"ประโยคของท่านลุงอู๋คงทำให้จางเจี้ยนเวยเสียวสันหลังบ้างแหละ เพราะคนไม่ดีก็อยู่ใกล้แค่นี้อู๋ซั่วหยางกับอู๋ซินถงเอ่ยลาท่านพ่ออู๋ ถึงจะงงที่พี่จางเจี้ยนเวยมาช่วย แต่จะไล่กลับก็คงจะเสียมารยาทเกินไปคนอุตส่าห์มีน้ำใจมาช่วย ถึงจะมองจุดประสงค์ออกก็ตาม "ซินถงดีเนอะพี่เจี้ยนเวยมาช่วยอีกแรง พี่เลยไม่ต้องยืนทอดเลย""แต่พี่ใหญ่มันจะดูไม่ดีนะขอรับ พี่กับพี่อี้หานยังดูเข้าใจได้ แต่…""ก็แล้วแต่คนมอง พี่กับพี่อี้หานกำลังจะหมั้นหมายกันจึงไม่ได้ดูน่าเกลียด แต่พี่เจี้ยนเวยนั้นก็มีน้ำใจอีกอย่างพี่เจี้ยนเวยก็ช่วยเหลือชาวบ้านอยู่บ่อย ๆ"อู๋ซั่วหยางแอบกระซิบกระซาบให้ได้ยินกันแค่สองคน เพราะตอนนี้นั่งอยู่บนเกวียนและมีสมาชิกเพิ่มมาอีก"พี่รู้นะว่าเจ้าก็ชอบน่ะ""พี่ใหญ่ข้าเปล่าเสียหน่อย""อากาศคงจะหนาวม

ด้านลี่เหว่ยและซือเจียได้เดินทางกลับมาที่หมู่บ้าน โดยอ้างว่ากลับมาเยี่ยมบ้านเดิม แม้คนที่บ้านจะไม่ได้สนใจหรือต้อนรับอะไรก็ตาม"เราจะไปบ้านลู่อีกันยังไงล่ะ""จริงสิ พวกเราไม่ได้สนิทกับลู่อี แล้วตอนนี้ทางเดียวที่จะเจอคือต้องเดินทางไปที่บ้านลู่อีเท่านั้น"เพราะจากสายข่าวโจวลู่อีไม่ออกจากบ้านมาหลายวันแล้ว หากจะต้องการเจอก็ต้องไปที่บ้านเท่านั้น"ซือเจียแล้วหากไม่มีใครต้อนรับพวกเราล่ะ""ลี่เหว่ยเจ้าใจเสาะไปได้ ก็ตะโกนเข้าไปให้ได้ยินสิ ข้าเชื่อว่าหากบอกจุดประสงค์ออกไปยังไงลู่อีก็ยอมออกมาพบพวกเราอย่างแน่นอน แต่ต้องไปตอนที่ท่านลุง ท่านป้าโจวนั้นออกไปข้างนอกแล้ว"เพราะนิสัยโจวลู่อีเป็นคนรักสวยรักงาม ไม่มีทางที่จะยอมไปทำงานตากแดดอย่างแน่นอน"ครั้งนี้ข้าจะไม่จัดการเพียงเจ้าอัปลักษณ์นั่นคนเดียว แต่ซินถงข้าก็จะจัดการเจ้านั่นเสีย ความลับเรื่องนั้นถึงแม่ของมันจะออกไปจากหมู่บ้านแล้ว แต่ตอนนี้พวกเรายังอยู่ข้าจะประจานมันเหมือนที่พี่ของมันทำกับข้า""ใช่ ซือเจียข้าจะประจานให้มันอายจนไม่มีหน้าออกมาเจอผู้ใดเลย""ถึงบุรุษผู้นั้นข้าจะไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ยังไงก็เป็นคนในหมู่บ้านอย่างแน่นอน หากมีคนรู้ว่ามันไม่บริส

บ้านโจวลู่อีซือเจียและลี่เหว่ยได้ฟังแผนการ ก็อึ้งอยู่ไม่น้อย เพราะเเผนมีอยู่สองแผน และคนที่มีส่วนกระทำมากที่สุดแน่นอนว่าไม่ใช่โจวลู่อี"เจ้าจะทำถึงขั้นนั้น แล้วพี่อี้หานจะรับผิดชอบเจ้าหรือ""ตรงนั้นข้าไม่สนขอแค่พี่อี้หานเป็นของข้าคนเดียวก็พอ ต่อให้ไม่รักข้าก็ไม่สนใจแล้ว""นี่ ไม่เท่ากับว่าเจ้ายืมมือพวกเราทำแทนหรือ"ลี่เหว่ยเองคิดแล้วรู้สึกว่ากำลังเสียเปรียบ เพราะการถูกจับได้มีสูงมาก แต่ผลลัพธ์นั้นเป็นผลประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่ายก็จริง แต่ก็มีช่องโหว่"หรือพวกเจ้าจะถอนตัวกันหรือ อีกไม่กี่วันงานหมั้นจะถูกจัดขึ้น พวกเจ้าสามารถทำให้ล่มได้หรือสมองแค่เม็ดถั่วเช่นนี้ ผลประโยชน์ก็ได้รับร่วมกันใช่ว่าข้าไปรับผลประโยชน์คนเดียวเสียที่ไหน""ความต้องการแรกเริ่มของพวกเจ้าคือสิ่งใดถึงได้เดินทางมาหาข้า ความตั้งใจของพวกเจ้าคืออะไร ยึดเหนี่ยวความตั้งใจแรก ที่พวกเจ้ามาหาข้า เพราะต้องการที่จะเห็นเจ้าอัปลักษณ์กับน้องชายที่เป็นอดีตสหายของพวกเจ้ามีชีวิตที่พัง เหมือนที่ทำกับพวกเจ้า หากคิดว่าข้าเอาเปรียบพวกเจ้าก็คงจะเป็นเช่นนั้นแต่พวกเจ้าเห็นข้าออกจากบ้านไปไหนไหมล่ะ ข้าออกไปไหนไม่ได้ เพราะเฉพาะนั้นคนที่จะทำทุ