Todos los capítulos de ทะลุมิติมาเป็นเกออัปลักษณ์: Capítulo 51 - Capítulo 60

งานหมั้นหลังจากเกิดเรื่องขึ้นเมื่อวานจางเจี้ยนเวยจัดการโจวลู่อีให้กลับบ้านไปไม่คิดว่าจะเลือกวิธีเช่นนี้เพื่อครอบครองโจวอี้หาน แต่เรื่องไม่ได้จบแค่เมื่อวานน่ะสิ"ที่เจ้าพูดมาโกหกทั้งนั้น""หึ ท่านลุงอู๋ ท่านยังคงไม่รู้สินะว่าซินถงนั้นแอบมีสัมพันธ์กับชายในหมู่บ้านมันไม่ได้บริสุทธิ์แล้ว ภรรยาไม่สิอดีตภรรยาของท่านก็รับรู้ด้วยน่ะสิ"ซือเจียแอบผิดหวังที่เมื่อวานแผนของโจวลู่อีล่มไม่เป็นท่า หากรู้ว่าจะล่มคงไม่ต้องลงทุนถึงขนาดเสี่ยงตัวเองขนาดนั้น "พวกเจ้าใส่ร้ายลูกข้า โกหกทั้งนั้น"อู๋เจียงสงเองไม่ได้เชื่ออดีตสหายของอู๋ซินถง แต่คนเป็นพ่อกับมองอาการท่าทางของคนเป็นลูกที่ยืนนิ่งร้องไห้ ไม่มีคำพูดไม่มีคำปฏิเสธใด ๆ"รับไม่ได้กันเชียวหรือซินถงเพื่อนรักเจ้าบอกท่านพ่อของเจ้าไปสิ ว่าเจ้าไม่บริสุทธิ์แล้ว""เจ้าทำเช่นนี้ต้องการอะไรซือเจีย""นี่ เท่ากับว่าเจ้าไม่ปฏิเสธข้อกล่าวหาที่ข้าพูดเลยนะ ฮ่า ๆ สะใจจริงเว้ย เพราะเจ้ากับพี่อัปลักษณ์ของเจ้าทำชีวิตของข้ากับลี่เหว่ยพังพินาศไม่เป็นท่า แล้วใครจะยอมให้พวกเจ้ามีความสุขกัน""ข้ากับซือเจียต้องถูกครอบครัวเกลียดก็เพราะพี่ของเจ้า แล้วคนอัปลักษณ์เช่นนั้นจะได้ดีกว่า

ถึงงานหมั้นจะผ่านพ้นไปด้วยดี ตัวซือเจียกับลี่เหว่ยครอบครัวทั้งสองคนรับทราบ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร บอกแค่เป็นคนนอกไปแล้วไม่ได้ข้องเกี่ยวกันอีก คนทั้งสองก็ได้รับโทษตามที่สมควรส่วนโจวลู่อีที่กระทำเรื่องน่าอายไปโจวจี้ไหลและโจวจี้ฉุนผู้ที่เป็นพี่ชาย ต่างได้ไปแจ้งถึงการกระทำของโจวลู่อีให้โจวเฉิงเคอและซิงหรู ได้รับทราบถึงคนจะทั้งจะไม่เชื่อในช่วงแรก แต่ก็ได้ฟังจากเจ้าตัวอย่างโจวลู่อี"ท่านพ่อเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องเล็กเลยนะขอรับ อี้หานเองไม่ได้เอาเรื่อง หากเอาเรื่องลู่อีคงจะได้ไปอยู่ในคุกเช่นซือเจียและลี่เหว่ย"โทษของซือเจียและลี่เหว่ยนั้นไม่ได้ติดคุกตลอดชีวิต เพราะไม่ได้ร้ายแรงถึงชีวิต แต่ก็คงจะอยู่นานหน่อย เพราะส่งไปดัดสันดานด้วย"เจ้าใหญ่สองคนนั้นติดคุกจริง ๆ หรือ แล้วอี้หานไม่ได้เอาเรื่องลู่เอ๋อร์จริง ๆ ใช่ไหม"ซิงหรูเองไม่ได้มีส่วนรู้เห็นกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น และไม่คิดว่าโจวลู่อีจะทำถึงขั้นนั้น แต่ก็กลัวว่าลูกจะติดคุก เพราะสิ่งที่โจวลู่อีก็ถือว่ามีความผิดเช่นกัน"ขอรับ ท่านแม่แต่ข้าไม่รับประกัน เพราะทางฝ่ายนั้นเขายื่นคำขาดมาแล้วขอรับ หากลู่อียังไม่เลิกยุ่งเกี่ยวกับอี้หาน เห็นทีว่าแม

บ้านอู๋ตลอดทางกลับบ้านมีแต่ความเงียบปกคลุมในใจของอู๋เจียงสงเหมือนแตกสลายแล้วแตกสลายอีก ไม่มีอะไรที่ตนนั้นตั้งใจแล้วรักษาให้ดีไว้ได้เลยเรื่องที่ได้ยินที่บ้านจางมันเกินความคาดหมาย มันเกินที่จะตั้งรับและรับได้ เพราะไม่ได้เตรียมใจว่าเรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้น และไม่คิดว่าคนเป็นแม่จะทำกับลูกเช่นนี้ได้เพียงเพราะเงิน ถึงกับขายลูกกินได้ลงคอ จิตใจคนมันต่ำตมเช่นนี้เองหรือเงินมันแหลมคมเสียจริง"อึก! ท่านพ่อลูกขอโทษขอรับ""…""ท่านพ่อ ขอรับฟังพวกเราอธิบายได้หรือไม่ขอรับ""…เรื่องที่เกิดขึ้นหากพ่อไม่ได้ยินด้วยตนเอง พวกเจ้าจะบอกพ่อตอนไหนกันหรือ เรื่องที่เกิดขึ้นมันใช่เรื่องเล็กน้อยหรือ แก้ไขกันได้ด้วยตัวเองหรือ ไม่คิดว่ามีพ่อคนนี้ไว้ทำไมกันหรือ มีไว้ประดับบ้านกันหรือที่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้แล้วพากันปิดบังพ่อกัน""แล้วอย่าคิดที่จะแต่งงานกับคนบ้านจางนะ พ่อไม่อนุญาต"เอ่ยจบอู๋เจียงสงเดินเข้าห้องทันที เพราะไม่อย่าอารมณ์เสียใส่ลูก เพราะรู้ดีว่าตอนนี้อารมณ์ไปถึงขึ้นไหนแล้ว"พี่ใหญ่""ให้ท่านพ่อใจเย็นลงก่อน ท่านพ่อเองรับรู้ว่ากำลังอารมณ์ร้อนจึงได้เลือกที่จะเข้าห้อง เจ้าไม่ต้องห่วงนะเดี๋ยวท่านพ่ออารมณ์เย็นลง

1 สัปดาห์ต่อมาร้านราดหน้าบ้านอู๋อู๋ซั่วหยางตัดสินใจเปิดร้านขายราดหน้า จากความตั้งใจแรกจะเปิดร้านขายอาหารตามสั่ง แต่ก็คงจะเหนื่อยเกินไป เพราะการทำอาการส่วนใหญ่ก็จะเป็นอาหารไทย "พี่ใหญ่ขอรับข้าลองทำตามสูตรที่พี่บอกเลยขอรับ พี่ลองชิมดูก่อนขอรับ""อืม รสชาตินี่แหละซินถง"ที่อู๋ซั่วหยางตัดสินใจบอกสูตรให้อู๋ซินถง เพราะพวกเรานั้นเป็นเจ้าของร่วมกันและอีกอย่างหากวันไหนคนใดคนหนึ่ง ติดธุระอีกคนก็ยังสามารถมาทำได้"พี่ใหญ่ข้าไม่คิดเลยว่าชีวิตตนเองจะมีวันนี้"ถึงร้านที่อยู่จะเป็นแบบเช่า แต่อนาคตต้องซื้อเป็นของตนเองได้อย่างแน่นอน เพราะชีวิตในตอนนี้มาไกลจนเกินฝัน ชีวิตมันลงตัวไปเสียทุกอย่าง การงาน การเงิน และความรัก"มีความสุขไหม""มากขอรับพี่ใหญ่ ของคุณพี่มากจริง ๆ ขอรับ""ขอบคุณตัวเองด้วย ที่พยายามจนมีทุกวันนี้""ข้าขอบคุณพี่ใหญ่ ขอบคุณตัวเองที่อดทนพยายามขอรับ"อู๋ซินถงขอบคุณตัวเองที่เลือกกลับตัวใหม่ และเลือกพี่ใหญ่ของตนเองเป็นแบบอย่าง ความขยันอดทนไม่เคยทรยศใครจริง ๆ"ความพยายามไม่ทรยศใครอยู่แล้ว หากเจ้าทำได้เช่นนี้อีกไม่กี่วันร้านราดหน้าก็คงจะเริ่มเปิดได้แล้ว"อู๋ซั่วหยางยังขายข้าวเหนียวหมู ข้าวเหน

หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์ของอู๋เจียงสงที่ตายแล้วฟื้นมีชาวบ้านที่ทราบข่าวมาเยี่ยมมากมาย และอีกส่วนที่ไม่กล้ามาเพราะเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น คนตายคือตายจะฟื้นขึ้นมาได้อย่างไรกันจนมาถึงงานมงคลที่สร้างความตกใจและแตกตื่นในใบหน้าของอู๋ซั่วหยางที่ไม่มีอะไรปกปิด สีผิวที่แท้จริงเป็นผิวขาวออกธรรมชาติเหมือนสตรีชนชั้นสูง ใบหน้าที่ผู้ใดเห็นก็สะกดสายตาผู้พบเห็น เสียงเอ่ยชมมากมายเป็นการเพิ่มความมั่นใจให้อู๋ซั่วหยางต่อไปนี้คงจะไม่มีใครกล้าเอ่ยว่าเป็นเกออัปลักษณ์อีกแล้ว เพราะวันนี้ชาวบ้านได้เห็นกระจ่างแจ้งแล้วว่า อัปลักษณ์หรืองดงาม บุรุษหลายคนที่ยังโสดนั้นต่างแอบมองและส่งสายตาให้และคงจะแอบเสียดายไปด้วย แต่ก็ถูกสายตาของโจวอี้หานส่งกลับมา ประมาณว่านี้ ภรรยาข้า"ขอให้ลูกทั้งสองคนมีชีวิตคู่ที่มีความสุข อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า อี้หาน เจี้ยนเวยฝากดูแลลูกของพ่อด้วยนะ พวกเจ้าจะต้องดูแลจนกว่าชีวิตจะหาไม่""ขอรับท่านพ่ออู๋""ขอรับท่านพ่ออู๋""ซั่วหยาง อี้หาน ซินถง เจี้ยนเวย ชีวิตคู่มีกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกันนะ"หลีไห่ฉินเอ่ยไปก็ร้องไห้ไป เพราะไม่รู้ว่าจะอวยพรอะไร มันตื้นตันไปห