All Chapters of The CEO Dirty Little Contract : Chapter 1 - Chapter 10

NengBangkok, Thailand — 8:47 PMIsang daang piso na lang ang natitira sa wallet ko.Tumingin ako sa kisame ng maliit naming apartment sa may kanto ng Soi 47. Walang fan. Walang aircon. Ang amoy ng piniritong isda mula sa kapitbahay ay sumasama sa amoy ng gamot ni Nanay na nakababad sa tubig sa tabi ng kama.Isang daang piso.Hindi sapat para sa pagkain bukas. Hindi sapat para sa pamasahe papuntang trabaho. At lalong hindi sapat para sa susunod na session ng dialysis ni Nanay."Eng... anak..."Napatingin ako kay Nanay. Nakahiga siya sa lumang kutson. Payat na payat na. Ang mga buto-buto niya ay kita kahit sa dilim."Ma, nandito lang ako.""May kinuha na naman yata akong kapatid sa mga anghel," bulong niya. Ngumiti siya — pero 'yung ngiting hindi na alam kung totoo o panaginip na lang.Lumapit ako. Hinawakan ang kamay niyang malamig."Wala pa pong kukunin si Lord, Ma. Andito pa ako. Hindi ako umaalis."Pumikit siya. Ilang sandali lang, humihilik na siya.Tumingin ako sa bintana. Sa lab

NengPumirma na ako.Pero hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na ang basahan ng opisina tulad ko ay biglang magiging "fiancée" ng pinakakinakatakutang CEO sa buong Bangkok.Si Khun Theerak Kivatzkhi.O si Khun Thee, tawag ng lahat.Sa loob ng dalawang taon kong empleyado sa Siam Industries, iisa lang ang alam ko tungkol sa kanya: walang awa.May kwento si Khun Thee na kahit bagong empleyado lang ay alam na.Isang manager, nagkamali ng report. Kinabukasan, wala na. Hindi sinibak. Basta nawala na lang. Parang bula.Isang secretary, umiyak sa harap niya. Tinignan lang daw siya — "Are you done?" — tapos pinaalis.Isang buong team, pinalitan sa isang linggo kasi hindi na-meet ang quota. Walang second chance. Walang "pag-usapan natin."Kaya nang harapin ko siya sa opisina niya kagabi — hindi ako natakot. Hindi para sa sarili ko.Natakot ako para kay Nanay.Kasi kung ako lang — edi okay lang. Sanay na akong matapakan.Pero si Nanay... siya lang ang dahilan kung bakit lumalaban pa

NengHindi ako nakatulog.Magdamag kong inisip ang lahat. Si Mike — kapatid ko pala. Si Xia — babae mula sa nakaraan ni Khun Thee na handa akong sirain. At ang kontrata — na dapat ay simpleng pera kapalit ng pagpapanggap — ay unti-unting nagiging mas magulo kaysa sa inakala ko.Alas sais ng umaga, bumangon na ako.Hindi na rin naman ako makatulog.Paglabas ko ng kwarto, may naamoy ako.Kape.Sa kusina, nakatayo si Khun Thee. Nakaitim na long sleeves. Hindi pa nakasuklay ang buhok. Mukha siyang pagod — pero hindi 'yung pagod ng isang taong bagong gising.'Yung pagod ng isang taong hindi rin nakatulog."You're up early," sabi niya. Hindi lumingon."Hindi rin po ako nakatulog."Tumango siya. Walang imik.Kinuha ko ang isang mug mula sa cabinet. Walang laman ang ref — karamihan ay tubig at ilang itlog. Kinuha ko ang dalawa."Gusto niyo po ng itlog?" tanong ko. Hindi ko alam kung bakit ko tinanong. Siguro dahil gusto ko lang may gawin. Kahit ano.Ngayon lang siya lumingon."You're cooking

CHAPTER 7NengTahimik ang sasakyan pauwi.Si Khun Thee ay nakatitig lamang sa daan. Hindi ako kinakausap. Hindi ako tinitingnan. Pero alam kong marami siyang gustong sabihin — kasi ang kamay niyang nakahawak sa manibela ay namumuti sa higpit."Khun Thee," sabi ko."Not now.""Kailangan po nating —""I said not now, Neng."Tumahimik ako.Hindi dahil natatakot ako sa kanya. Hindi dahil sumusunod ako.Kasi sa boses niya — narinig ko ang isang bagay na hindi ko pa naririnig noon.Takot.Takot si Khun Thee.At hindi ko alam kung takot siya para sa akin — o takot siya sa sasabihin ko.---Pagdating sa condo, deretso siya sa kwarto niya. Isinara ang pinto. Walang imik.Si Mike ay nakatayo sa may kusina. Si Rheya ay nakaupo sa sofa."Neng," sabi ni Mike. "Anong nangyari?"Umupo ako sa tabi ni Rheya. Nanginginig ang mga kamay ko."Binigyan niya ako ng isang linggo," sabi ko. "One week. Para tapusin ang kontrata. Kung hindi — sisirain niya ang lahat. Hindi lang ako. Pati kayo. Pati si Khun The

NengHindi ko alam kung anong oras na.Sa loob ng bodega, walang bintanang nagpapakita kung araw o gabi na. Ang tanging ilaw ay mula sa isang bombilyang nakasabit sa kisame — mahina, umuuga-uga tuwing may humahakbang sa sahig na gawa sa lumang kahoy.Tatlo silang lalaking nagbabantay sa akin.Hindi nila ako kinakausap. Hindi nila ako tinitingnan. Trabaho lang daw ito — hindi personal.Trabaho lang.Ganito na ba talaga ang halaga ng isang tao ngayon? Pera kapalit ng buhay. Kontrata kapalit ng kaligtasan.Parang 'yung kontratang pinirmahan ko kay Khun Thee.Pera kapalit ng pagpapanggap.Pera kapalit ng anim na buwan.Pera kapalit ng..."Gising pa siya," sabi ng isang lalaki."Hayaan mo. Malapit na rin naman ang boss natin."Boss.Si Xia."Lalapit na ba siya?" tanong ng isa."Oo. Dala na rin daw ang mga dokumento."Dokumento.'Yung warehouse documents.'Yung ebidensya laban sa tatay ni Xia.Kung ibibigay ni Khun Thee 'yun — wala na. Panalo si Xia. Mawawala ang kaso. Mawawala ang ebidensy