MasukCHAPTER 10NengNakatutok sa akin ang baril.Matanda ang may hawak. Puting buhok. Nakasalamin. Nakangiti — pero ang mga mata ay walang ilaw.Si Mr. Chen. Tatay ni Xia.Ang lalaking sumira sa pamilya ni Khun Thee. Ang lalaking nagdala kay Dararai palayo. Ang lalaking may kasalanan ng lahat."Hello, Theerak," sabi ni Mr. Chen. Ang boses ay kalmado. Parang nagkukumustahan lang. "Matagal tayong hindi nagkikita.""Let her go," sabi ni Khun Thee. Hindi sumisigaw. Hindi nanginginig. Pero alam kong may takot sa loob niya."Let her go?" ulit ni Mr. Chen. Tumawa siya. "Bakit? Ano'ng ibibigay mo kapalit?""Kahit ano.""Kahit ano?""Kahit ano."Tumagal ang katahimikan."Yung totoong dokumento," sabi ni Mr. Chen. "Hindi 'yung pekeng dala mo kanina. 'Yung totoo."Nakatitig si Khun Thee kay Mr. Chen. Hindi kumukurap."It's in my car," sabi ni Khun Thee. "I'll give it to you. Pero bitawan mo muna si Neng.""Hindi ganito ang negosyo, Theerak. Una ang dokumento. Bago ang babae.""Paano ko malalamang hi
NengHindi ko alam kung anong oras na.Sa loob ng bodega, walang bintanang nagpapakita kung araw o gabi na. Ang tanging ilaw ay mula sa isang bombilyang nakasabit sa kisame — mahina, umuuga-uga tuwing may humahakbang sa sahig na gawa sa lumang kahoy.Tatlo silang lalaking nagbabantay sa akin.Hindi nila ako kinakausap. Hindi nila ako tinitingnan. Trabaho lang daw ito — hindi personal.Trabaho lang.Ganito na ba talaga ang halaga ng isang tao ngayon? Pera kapalit ng buhay. Kontrata kapalit ng kaligtasan.Parang 'yung kontratang pinirmahan ko kay Khun Thee.Pera kapalit ng pagpapanggap.Pera kapalit ng anim na buwan.Pera kapalit ng..."Gising pa siya," sabi ng isang lalaki."Hayaan mo. Malapit na rin naman ang boss natin."Boss.Si Xia."Lalapit na ba siya?" tanong ng isa."Oo. Dala na rin daw ang mga dokumento."Dokumento.'Yung warehouse documents.'Yung ebidensya laban sa tatay ni Xia.Kung ibibigay ni Khun Thee 'yun — wala na. Panalo si Xia. Mawawala ang kaso. Mawawala ang ebidensy
CHAPTER 8NengLimang araw na lang.Limang araw bago matapos ang isang linggong ibinigay sa akin ni Xia. Limang araw para magdesisyon kung aalis ako — o mananatili.Pero alam ko na ang sagot ko.Ayokong umalis.Hindi dahil sa pera. Hindi dahil sa kontrata. Dahil kay Khun Thee.At 'yun ang kinakatakutan ko.Mahal ko na siya.Kahit hindi ko dapat. Kahit hindi parte ng kasunduan. Kahit alam kong maaari lang akong masaktan sa huli.Ganun pa man — nandito na ako.---Umaga noon.Papunta kami sa ospital para bisitahin si Nanay. Si Mike ang nagmamaneho — utos ni Khun Thee. Hindi na raw ako dapat mag-isa kahit saan."Mike," sabi ko habang nasa sasakyan kami. "Tatay natin... kilala mo ba talaga siya?"Tumagal ang katahimikan."No," sagot ni Mike. "I never really knew him. Hindi dahil wala siya. Kundi dahil pinili niyang maging estranghero.""Nagalit ka ba sa kanya?""No," sabi ni Mike. "Masakit? Yes. Pero galit? Hindi na. He's not worth it anymore."Tumingin ako sa bintana. Sa mga lansangan ng
CHAPTER 7NengTahimik ang sasakyan pauwi.Si Khun Thee ay nakatitig lamang sa daan. Hindi ako kinakausap. Hindi ako tinitingnan. Pero alam kong marami siyang gustong sabihin — kasi ang kamay niyang nakahawak sa manibela ay namumuti sa higpit."Khun Thee," sabi ko."Not now.""Kailangan po nating —""I said not now, Neng."Tumahimik ako.Hindi dahil natatakot ako sa kanya. Hindi dahil sumusunod ako.Kasi sa boses niya — narinig ko ang isang bagay na hindi ko pa naririnig noon.Takot.Takot si Khun Thee.At hindi ko alam kung takot siya para sa akin — o takot siya sa sasabihin ko.---Pagdating sa condo, deretso siya sa kwarto niya. Isinara ang pinto. Walang imik.Si Mike ay nakatayo sa may kusina. Si Rheya ay nakaupo sa sofa."Neng," sabi ni Mike. "Anong nangyari?"Umupo ako sa tabi ni Rheya. Nanginginig ang mga kamay ko."Binigyan niya ako ng isang linggo," sabi ko. "One week. Para tapusin ang kontrata. Kung hindi — sisirain niya ang lahat. Hindi lang ako. Pati kayo. Pati si Khun The
CHAPTER 6NengAlas dos na ng hapon nang umalis ako ng condo.Hindi ko sinabi kay Khun Thee kung saan ako pupunta. Hindi rin ako nagpaalam kay Mike. Kasi kung sinabi ko — pipigilan nila ako.At kailangan kong pumunta.Kailangan kong malaman kung hanggang saan ang kaya niyang gawin.Kailangan kong harapin ang babaeng gusto akong sirain bago pa niya ako masira nang hindi ko alam.Ang coffee shop ay nasa tabi ng Chao Phraya River. Tahimik ang lugar — mga mayayamang Thai lamang ang nakikita ko. Hindi ako kabilang dito. Kahit ang damit na suot ko ay hiram mula kay Rheya.Umupo ako sa isang mesa sa may sulok.Nag-antay.At pagdating niya — alam kong siya na 'yun.Si Xia.Mahaba ang buhok. Nakaitim na damit. At ang mga matang parang laging may alam na hindi mo alam."Khun Neng," sabi niya. Ngumiti siya — pero hindi umabot sa mata. "Thank you for coming.""Ano'ng gusto mo?"Umupo siya sa tapat ko. Inayos ang kanyang bag. Hindi nagmamadali."Direct," sabi niya. "I like that.""Xia, wala akong
NengHindi ako nakatulog.Magdamag kong inisip ang lahat. Si Mike — kapatid ko pala. Si Xia — babae mula sa nakaraan ni Khun Thee na handa akong sirain. At ang kontrata — na dapat ay simpleng pera kapalit ng pagpapanggap — ay unti-unting nagiging mas magulo kaysa sa inakala ko.Alas sais ng umaga, bumangon na ako.Hindi na rin naman ako makatulog.Paglabas ko ng kwarto, may naamoy ako.Kape.Sa kusina, nakatayo si Khun Thee. Nakaitim na long sleeves. Hindi pa nakasuklay ang buhok. Mukha siyang pagod — pero hindi 'yung pagod ng isang taong bagong gising.'Yung pagod ng isang taong hindi rin nakatulog."You're up early," sabi niya. Hindi lumingon."Hindi rin po ako nakatulog."Tumango siya. Walang imik.Kinuha ko ang isang mug mula sa cabinet. Walang laman ang ref — karamihan ay tubig at ilang itlog. Kinuha ko ang dalawa."Gusto niyo po ng itlog?" tanong ko. Hindi ko alam kung bakit ko tinanong. Siguro dahil gusto ko lang may gawin. Kahit ano.Ngayon lang siya lumingon."You're cooking
NengIkatlong araw ko na sa condo ni Khun Thee.Tatlong araw na rin akong hindi nakakauwi kay Nanay. Hindi dahil bawal. Kusa ko na lang tinanggap na kailangan ko munang manatili dito para hindi magtaka ang mga tao sa opisina."Dapat natural ang pagiging magkasama natin," sabi ni Khun Thee sa Englis
NengPumirma na ako.Pero hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na ang basahan ng opisina tulad ko ay biglang magiging "fiancée" ng pinakakinakatakutang CEO sa buong Bangkok.Si Khun Theerak Kivatzkhi.O si Khun Thee, tawag ng lahat.Sa loob ng dalawang taon kong empleyado sa Siam Industri
NengHindi ako nakatulog.Buong magdamag, nakatitig lang ako sa piraso ng papel na ibinigay ni Khun Thee bago ako umuwi. Draft contract. Hindi pa pinal. Pero nabasa ko na lahat ng nakasulat.Article 1: Six months. No extension.Article 2: Public appearances only. No physical relationship required.
NengBangkok, Thailand — 8:47 PMIsang daang piso na lang ang natitira sa wallet ko.Tumingin ako sa kisame ng maliit naming apartment sa may kanto ng Soi 47. Walang fan. Walang aircon. Ang amoy ng piniritong isda mula sa kapitbahay ay sumasama sa amoy ng gamot ni Nanay na nakababad sa tubig sa tab







