ตามธรรมเนียมแล้วอดีตฮองเฮาเช่นข้าจะต้องเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นไทเฮา ทว่าองค์ชายเอ้อหลุนผู้ซึ่งนั่งบัลลังก์ครองแคว้นฉู่ในนาม ‘ฉู่หลุนอ๋อง’ ยังคงติดใจในรสสวาทของแม่เลี้ยงสาว ดังนั้นจึงใช้ข้ออ้างว่าเป็นมติสวรรค์ ยกหญิงแซ่หลี่ให้เป็นฮองเฮาของตนเองพรุ่งนี้ก็จะถึงวันทำพิธีสถาปนาตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้ว แต่ข้ากลับรู้สึกว่างเปล่า ใจหนึ่งบอกว่าข้าคือนางพญาหงส์ที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียม ใต้หล้าล้วนสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าหญิงแพศยาคนนี้แล้ว แต่อีกใจกลับกรีดร้องทรมาน“ฮองเฮาเพคะ สีพระพักตร์ดูไม่ค่อยดี ให้ตามหมอหลวงมาตรวจดูดีไหมเพคะ”“อืม ก็ดี...”“หม่อมฉันจะไปตามท่านหมอหยางมาเข้าเฝ้าตรวจพระอาการนะเพคะ”ข้ากำลังดื่มยาบำรุงที่ทางสำนักหมอหลวงเพิ่งส่งมาให้ ยานั้นกลิ่นฉุนแต่รสชาติกลับหวานดื่มง่าย ทำให้ข้านึกถึงเมื่อสมัยอดีตที่หมอเจิ้งกงเคยต้มยาแบบนี้ให้ข้า ข้าอยากรู้ว่าหมอผู้นี้เป็นญาติหรือเกี่ยวข้องอย่างไรกับสามีของข้าหรือไม่ ข้าคิดถึงเขาเหลือเกิน “ไปตามหมอหลวงที่จัดยาบำรุงมาพบข้า ข้ารู้สึกว่าเขาเก่งใช้ได้ รู้ด้วยว่าข้าเหมาะกับยาตัวไหน”“แต่ว่า...”“ไปซะ” ข้านั่งหลับตาพักสายตาสั้นๆ ระหว่างรอหมอหลวง ข้านึกถึง
Terakhir Diperbarui : 2026-05-11
