Semua Bab หญิงแพศยา: Bab 51 - Bab 60

สวบบบ...“อูวว... วิเศษมาก! แน่นจนแทบใส่ไม่เข้า” ตู้อิงสงชมเปาะ ด้วยความที่ร่องเสียวของข้าแน่นหนึบ เขาจึงทั้งตอกทั้งอัด เสียบหัวดุ้นเข้าไปแล้วขย่ม กลีบเนื้อก็ปลิ้นรับ ยิ่งน้ำออกเยอะก็ยิ่งไหลลื่นดี กลีบแคมแบะบานโอบลำดุ้นเด้งตุบๆตับๆๆๆๆๆๆ“ซี้ดดด... อ๊าๆๆ เสียวX” ข้ากระตุกเฮือก ร้องออกมาจนลำเอ็นหลุดออกจากปาก ท่านเจ้าเมืองจึงรีบแหย่ใส่ปากให้โม้กต่อ“ซี้ดด ดูดแรงๆ เลยเจิ้งฮูหยิน... แบบนั้นแหละ อิจฉาหมอเจิ้งกงจริงๆ ได้เมียทั้งอึ๋มทั้งเก่ง เดี๋ยวให้พวกข้าปี้มันส์ๆ ก่อนแล้วค่อยบอกผัวนะ... คุณชายตู้ เป็นไง เสียวอย่างที่เขาลือหรือไม่”“นางตอดข้าแรงจนดุ้นแทบขาด ทั้งแฉะทั้งนุ่ม โอ้วว ตอดแน่นสุดๆ ปี้อร่อยเหลือเกิน” ตัวข้าร้อนยิ่งกว่าไฟ ผิวขาวๆ ของข้านุ่มสวยจับใจและเรียบเนียนไร้ที่ติเสียจนเขาเงี่ยนหนัก น้ำแทบแตกรอมร่อ ข้าถูกพันธนาการให้แหกอ้า ดวงตาถูกผูกปิด ในปากมีลำเอ็นสอดใส่เข้ามากระเด้า ส่วนรูเสียวก็ถูกอัดกระแทก พวงเต้าจึงกระเด้งกระดอนไปตามแรงเย่อตับๆๆๆๆๆ“อ่อกก... อ่อกก...”“อูยยๆๆ นางดูดXข้า โม้กเก่งจริงๆ ยาร่านสวาทของเจ้าได้ผลดีมาก นางเงี่ยนไม่หยุดเลย”“โอยย... ท่านพ่อ คุณชายตู้แตกเร็วๆ หน

นับจากวันคืนเลวร้ายนั้น ข้าถูกส่งตัวเข้ามาอยู่ในคุก ทุกวันจะมีชายฉกรรจ์ไม่ซ้ำหน้าเข้ามาเสพสังวาสกับข้า หนึ่งคนบ้าง สองคนบ้าง บางครั้งก็มารุมลิ้มรสข้าพร้อมกันนับสิบคน“อ๊ะ... อ๊าๆๆ น้ำจะแตกอีกแล้ว เย่อเข้ามาแรงๆ อีกสิ”“ซี้ดด... อา... ตอดแน่นสมคำร่ำลือ เจิ้งฮูหยินร่านจริงๆ” ข้าเสพกามร้อนแรงเพื่อสูบพลังหยางของพวกชายชั่วให้เกลี้ยง วันทั้งวันง่วนยุ่งอยู่กับรสสวาท บางคนเล็ก บางคนใหญ่ บางคนแก่บางคนหนุ่ม ข้าไม่สนใจจดจำชื่อหรือใบหน้าของพวกเขา รู้แค่ว่าชื่อเสียงของข้าดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองตงหม่า ว่าข้านั้นมีพรสังวาสล้ำเลิศ ลีลากามเด็ดเป็นหนึ่ง ใครอยากลิ้มลองก็แค่จ่ายเงินให้ผู้คุม แค่นั้นก็ได้กระแทกดุ้นเต็มอิ่มพวกผู้ชายทั้งที่ยังโสดและแต่งงานแล้ว พ่อค้า ขุนนาง คนงาน หรือแม้แต่หลวงจีน ขอแค่มีเงินก็เป็นอันใช้ได้ คนที่เข้ามาเล่นเสียว เมื่อกลับออกไปแล้วก็ไม่เคยโผล่หน้ากลับมาซ้ำอีก เพราะข้าดูดพลังหยางจนแน่ใจว่าต้องตายทุกคน ในใจข้าเหมือนคนตายทั้งเป็น สิ่งเดียวที่ยังทำให้ข้าหายใจต่อไปก็คืออาเป่ากับหมอเจิ้งกง ข้าไม่ได้ข่าวคราวของเขาอีกเลย ข้าไม่รู้เลยว่าพวกเขาพาสามีของข้ากับอาเป่าไปที่ไหน นั่นทำให้ใจข้

เมื่อพบหน้าหลี่ฟู่ ข้าก็รู้ทันทีว่าคนผู้นี้นี่แหละที่จะทำให้คำทำนายของข้าเป็นจริง หลิงหวางโจ้วกับตู้อิงสงร่วมมือกันส่งตัวข้ามาเพื่อฆ่าหลี่ฟู่ให้ตายทางอ้อม ข้าค่อยๆ เรียนรู้ว่าหลี่ฟู่เป็นมหาเสนาบดีใหญ่ มีทรัพย์และอำนาจเป็นรองแค่ฉู่จวงอ๋องเท่านั้น ตู้อิงสงอยู่ฝ่ายตรงข้ามย่อมทำอะไรไม่ถนัด ดังนั้นจึงใช้ข้ออ้างผูกมิตร ส่งตัวข้ามาบำเรอในฐานะนางรำ จวนของมหาเสนาบดีหลี่ฟู่หรูหราฟู่ฟ่ากว่าจวนของเจ้าเมืองตงหม่าไม่รู้กี่พันเท่า มีนางรำนับสิบแต่งกายนุ่งน้อยห่มน้อยร่ายรำอยู่ในศาลากลางน้ำ มองไปทางใดล้วนพบของล้ำค่า หลี่ฟู่ร่ำรวยถึงขั้นสร้างบ่อสุราไว้เลี้ยงรับรองแขก ข้าไม่แน่ใจว่าเขามีลูกมีเมียกี่คน แต่ที่แท้ๆ คือเขามีนางบำเรอมากมายนับร้อย แต่ละคนงดงามราวกับนางสวรรค์ ทำให้ข้ายิ่งรู้สึกว่าหนทางของข้าชักจะบีบแคบมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะหากข้าไม่ทำอะไรสักอย่าง สุดท้ายแล้วข้าก็จะเป็นแค่นางบำเรอที่ถูกลืมอยู่ก้นจวน“คนที่มาใหม่ มายืนตรงนี้ให้นายท่านพิจารณา” พ่อบ้านออกคำสั่ง พอเห็นหลี่ฟู่จ้องมาที่ข้าตาไม่กะพริบ สายตาจ้องมองก้นงามกลมกลึงและสะโพกอวบอัดของข้าไม่วางตา ผิวขาวๆ สะกดสายตาเขาไว้ได้อยู่หมั

พรวดด... พรวดดด...“อูวว ซี้ดดด ข้าไม่เคยเสียวน้ำแตกเยอะขนาดนี้มาก่อน เจ้าเป็นเด็กสิบหกจริงๆ เปล่าเนี่ย ทำไมเก่งแบบนี้”พูดจบก็ชักท่อนเอ็นออกมาจากปากข้า วูบต่อมาน้ำกามสีขาวข้นก็กระฉอกระลอกสองจากรอยบากที่หัวดุ้น หลี่ฟู่ชักเอ็นรัวๆ เพื่อรีดน้ำราดใส่หน้าข้าอย่างร้อนแรง ข้าจึงอ้าปากรอรับเพื่อเลียกินจ๊วบบ... จ๊วบบ...“อูวว... เก่งมาก... อา... เจ้าช่างรู้ใจผู้ชายจริงๆ” หลี่ฟู่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เป็นหน้าที่ของนางบำเรอที่จะต้องปรนเปรอ ข้าขยับนั่งคร่อม ส่ายเอวและสะโพกเสียดสีลำหอกกับร่องเสียว และข้าก็ค่อยๆ จับหัวดุ้นสอดเข้าไปตับๆๆๆๆพวกนางบำเรอคนอื่นๆ กับเหล่าคนรับใช้ต่างมองดูลีลาของข้า บ่าวผู้ชายน้ำลายแทบหก ส่วนพวกผู้หญิงพากันหน้าแดง หลี่ฟู่เป็นนักดื่มกินมาตั้งแต่เข้าวัยหนุ่ม แต่ละวันเสพกามไม่ได้ขาด ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะกระหายอยากแค่ไหน แต่ด้วยอายุและสุขภาพ กำลังก็เริ่มถดถอย สอดใส่แค่เดี๋ยวเดียวก็อ่อนเหลว แต่ข้าแอบแบ่งพลังหยางให้ หลี่ฟู่จึงแข็งชันผงาดผยองเยี่ยงชายรุ่น คึกเสียยิ่งกว่ากินยากระตุ้น“โอ้วว... สุดยอด ข้าไม่ได้เสียวนานๆ แบบนี้มาหลายปีแล้ว อูยๆ ทำไมตอดแรงแบบนี้”“ซี้ดด... อา อ๊าๆๆ นายท

“ข้าคือหยางจงเป่า แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นฉู่ เป็นสหายของท่านหลี่ฟู่”ข้าคำนับเขาตามมารยาท ก่อนจะตกใจที่คนผู้นี้บีบคลึงหัวนมของข้าในวัด พวกสาวใช้ที่ติดตามมาด้วยถูกกันออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ หยางจงเป่าเป็นเพื่อนของสามี ข้าจึงปัดมือเขาออก แต่หยางจงเป่าเพิ่มน้ำหนักนิ้วกะทันหัน กระตุ้นให้ข้าหลุดครางแผ่ว“อย่างที่คิดเลย เจ้าเฒ่าหลี่ฟู่แตกง่ายอ่อนไว เจ้าคงจะสะสมแรงเงี่ยนไว้เต็มที่แล้วสินะ”“ท่านแม่ทัพหยางโปรดรักษามารยาทด้วย” ข้าเค้นเสียงดุ พยายามห้ามปรามการกระทำนี้ด้วยสีหน้าจริงจัง เขาพูดไม่ผิดหรอก ข้าเก็บกดมาเป็นเดือนๆแล้ว ยิ่งข้าเป็นที่โปรดปราน บ่าวผู้ชายยิ่งถูกไล่ให้ออกห่าง อีกทั้งพวกนางบำเรอคู่แข่งก็ยิ่งจ้องจับผิด ข้าจึงต้องอดทนเก็บแรงกระหายไว้ ไม่รู้จะปลดปล่อยกับใคร“กรุณาปล่อยมือด้วยเจ้าค่ะ” คำขอร้องนั้นไม่เป็นผล อุ้งมือร้อนจัดยังคงลูบคลำ ฟอนเฟ้นอย่างเมามันส์ ทำให้ข้าสะดุ้งเฮือก หอบหายใจถี่แรงและต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะปัดปลายนิ้วที่กำลังหยอกเย้าหัวนมสีชมพูออก“อึ่กก... อา” ข้าพยายามจะดิ้นหนีแต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งบดเบียดกันมากขึ้นเท่านั้น“ข้าชอบเสียวกับเมียเพื่อน เจ้าไม่ต้อง