All Chapters of ลุ่มหลงเสือร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

“และรางวัลพิเศษ เป็นรางวัลสุดท้ายของวันนี้...”อาจารย์วัยสี่สิบกว่าเกริ่นให้นักศึกษาลุ้น ภายใต้คนนับพันมีเพียงเสียงของเขาเท่านั้นที่ดังก้องไปทั่วห้อง ความเงียบงันยิ่งทำให้บรรยากาศตื่นเต้นเข้าไปอีก“ผมจะสุ่มเลขที่นักศึกษาผู้โชคดีหนึ่งคนเพื่อไปกินข้าวและถามตอบแบบเอ็กซ์คลูซีฟครับ”“กรี๊ดดดดดดด !”ทันทีที่ไทเกอร์บอกกติกาจบผู้หญิงครึ่งห้องก็เด้งตัวขึ้นแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ หลายคนภาวนาในใจให้เป็นชื่อตัวเองที่เขาจับได้“และนักศึกษาผู้โชคดีที่ได้รับรางวัลนี้ก็คือ...”ก่อนที่ไทเกอร์จะพูดหมายเลขอาจารย์มากวัยก็ปลุกเร้าอารมณ์ร่วมของนักศึกษาขึ้นโดยการเว้นระยะ จนทั้งห้องตอนนี้ต่างก็หยุดหายใจชั่วขณะลุ้นราวกับกำลังจะออกรางวัลที่หนึ่ง“หนึ่งร้อยสี่สิบสี่ครับ”“หนึ่งสี่สี่ครับ ใครครับร้อยสี่สิบสี่”อาจารย์มากวัยเดินมาทางใบรายชื่อไล่ไปทีละแผ่นตามเลขลำดับสามตัวที่เขาบอกไว้ เปิดหาว่านักศึกษาผู้โชคดีคนนั้นคือใคร“มึง ! เลขที่มึง !”“แป๊บ ๆ กูดูอยู่”เอริสเองก็ดีใจแทบเนื้อเต้น เธอไม่อยากจะเชื่อว่า คนดวงซวยอย่างเธอจะได้รางวัล จนต้องเข้าระบบมหาวิทยาลัยเพื่อเช็กเลขที่ของตัวเองอีกทีว่าใช่คนนั้นหรือไม่“หนึ่งสี่ส

มื้ออาหารดำเนินไปภายใต้ความเงียบ แต่กลับรู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ คล้ายกำลังกินร่วมกับครอบครัวหรือคนสนิทอย่างไรอย่างนั้น“กินเยอะ ๆ”กุ้งตัวใหญ่แกะเปลือกให้เรียบร้อยวางลงจานของคนชอบกิน นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่เขาทำให้คนอื่นนอกเหนือจากน้องสาวสุดที่รักของตน“ขอบคุณค่ะ”การใส่ใจของเขาชวนให้เด็กสาวยิ้มกระหยิ่มจนต้องกัดริมฝีปากด้านในข่มความรู้สึกไว้ไม่ให้เขาดูออก เธอไม่เข้าใจหรอกว่า การกระทำที่สื่อถึงการเอาใจเช่นนี้หมายความว่าอะไร แต่เธอรู้สึกดีทุกครั้งอึก อึก ! เสียงกลืนน้ำดังแรงเรียกสายตาคนน้อง ลูกกระเดือกใหญ่ขยับเขยื้อนพลิ้วไหวกลางลำคอ เส้นเลือดบริเวณลำแขนไปถึงฝ่ามือใหญ่ในตอนที่ยกน้ำดื่มชวนให้เอริสรู้สึกวูบวาบในท้อง“มองพอรึยัง”“ยัง ! มะ... ไม่ใช่ หนูไม่ได้มอง”เจ้าหล่อนทั้งปฏิเสธด้วยคำพูดพร้อมทั้งยกมือส่ายไปมา ความลนลานที่แสดงออกทำให้คำตอบชัดเจนแจ่มแจ้งมากขึ้น จนอีกฝ่ายแสยะยิ้มเย้ยหยันหลังจากมื้ออาหารจบลง คนพี่ยังอาสาสั่งของหวานให้น้องอีกถึงสองถ้วยให้เจ้าหล่อนกินไปพลาง ๆ จะได้ไม่ต้องรีบและเครียดเกินไปเวลาคุยเรื่องเรียนกับเขา“แล้วทำไมคุณถึงเลือกทำเป็นกาสิโนคะ”คนหนึ่งถามคนหนึ่งตอบผล

“ฉันไม่กิน ไม่ชอบของหวาน”“ชิมก่อน”เขาทำท่าว่าจะยื่นคืนให้เจ้าหล่อน แต่ก็โดนอีกคนดันไว้ไม่รับกลับแถมยังข่มตาคล้ายขู่บังคับให้เขาทำตามอีกด้วยซ้ำ“เอาความกล้ามาจากไหน”“หนูอุตส่าห์มุดไปสั่งมาให้นะ โดนชนแขนถลอกหมดแล้วเนี่ย”“ใครทำ !”แทนที่เขาจะเห็นแก่ความพยายามของเธอกลับสนใจประโยคหลังหาต้นสายปลายเหตุของการหน้างอในครั้งนี้ ทั้งที่ความเป็นจริงเจ้าหล่อนเพียงแค่สร้างเรื่องให้ตัวเองดูน่าสงสารก็แค่นั้น“ไม่ใช่ หนูพูดเล่นไปงั้นแหละ แต่คุณชิมก่อนมันอร่อยจริง ๆ”คราวนี้เธอหยิบหลอดจากมือคนพี่พร้อมเจาะให้ก่อนจะดันก้นแก้วเข้าใกล้ปากเขามากขึ้น ดวงตากลมโตทอประกายออดอ้อนจนชายหนุ่มพ่ายแพ้ต้องอ้ารับอย่างไม่เต็มใจ“อื้อ ! แค่ก ๆ หวานมาก กินเข้าไปได้ไง !”เขาดูดคำแรกก็เกือบจะสำลักเพราะเครื่องดื่มผสมนมกับน้ำตาลนี่ทำเอาเขารู้สึกเลี่ยนอยากจะล้วงคออ้วกออกมา“ฮ่าฮ่าฮ่า คุณไม่ทานหวานอยู่แล้วมั้งคะ”เขามองสาวน้อยที่ขำด้วยสายตาไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก เพราะเจ้าหล่อนเองที่ยุยงให้เขาดื่ม จนแสดงท่าทางทุเรศออกมาเช่นนี้ทว่าในวินาทีต่อมาเขาก็สิ้นความหงุดหงิดแปรเปลี่ยนเป็นตกใจแทน เพราะคนตรงหน้ากำลังดื่มด่ำกับเครื่องดื่มแก

“รู้ใช่ไหมว่าต้องช่วยยังไง”เสียงทุ้มกระซิบรวมกับลมอุ่นแผ่วเบาชวนอีกฝ่ายรู้สึกวูบวาบ เอริสขยับใบหน้าส่ายน้อย ๆ เป็นคำตอบ ดวงตาใสซื่อเต็มไปด้วยคำถามมากมายคำว่า ‘ช่วย’ ในนิยามของเธอเป็นเพียงการเช็ดตัวให้เขาสร่างเมาเท่านั้น หรือไม่ก็คอยลูบหลังตอนที่เขาคลื่นไส้อยากจะอาเจียน แต่ดูเหมือนมันไม่เพียงพอสำหรับเขา“หนูไม่รู้ว่าคุณ... อื้อ~”คำถามถูกแทนที่ด้วยเสียงอื้ออึงประท้วงในลำคอ ตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจมองใบหน้าของผู้ฉกฉวย ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีต่อมาเปลือกตาสีอ่อนก็ปิดลงรับรสสัมผัสอันร้อนระอุกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขามอบให้ริมฝีปากนุ่มถูกบดเคล้าด้วยอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่าย เขาดื่มด่ำละเมียดชิมอย่างอดทนและตั้งใจ ค่อย ๆ กัดกินทีละน้อยราวกับว่ากลัวความหวานนี้จะหมดมือน้อยจิกกำแน่นจนผ้าปูที่นอนยับย่น ลมหายใจอุ่นรดรินปลายจมูกนำพาให้สติอันน้อยนิดขาดผึงเผลอไปกับรสสัมผัสแปลกใหม่ไทเกอร์ค่อย ๆ เพิ่มความแรงขึ้นเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างไม่ต่อต้าน ความหวานฉ่ำของเด็กบริสุทธิ์ที่เขาอดทนรอมาเนิ่นนานช่างหวานสมการรอคอย เรียกได้ว่าเป็นรสชาติที่เขาไม่เคยได้รับจากที่ไหนมาก่อน ขณะที่ริมฝีปากแนบสนิทกันเขาไม่สาม

“อ๊ะ ! คุณ”“ฉันไม่ไหวแล้วเอริส”เขาไม่รอให้เธอตอบ กระทุ้งแกนกายตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ฝ่ามือชายประคองเข่าสาวเจ้าให้แยกออกกว้าง ก่อนจะซอยเอวแรงและรัวขึ้น“อ้าห์ อื้อเสียวจัง”“ครางออกมาเด็กน้อย”เสียงกระเส่าเมื่อครู่ดังแผ่วเบาได้ยินไม่ถนัดจนคนพี่ออกคำสั่งให้ความกล้าแก่เธอพร้อมกับเอวสอบที่กระแทกแท่งโอฬารเข้าซ้ำ ๆปัก ปัก ปัก ! “แน่นฉิบ ! ซี้ด”เสียงทุ้มน่าเกลียดเล็ดลอดไรฟันออกมา ความสุขสมที่เขาตั้งตารอมานานวันนี้สมดั่งใจแล้ว ชายหนุ่มหยัดตัวจัดท่าให้ตัวเองถนัดกระแทกลงใส่ร่องรูแคบอีกครั้ง“อื้อคุณคะ~”“อยากแตกเหรอ”“แบบเมื่อกี้”ชายหนุ่มกระหน่ำไม่ยั้งแรงจนอีกฝ่ายต้านทานไม่ไหว หน้าอกใหญ่ดูมสองก้อนขยับตามการกระแทกที่เขาส่งมา“อื้อคุณอ๊ะ อึก !”ไม่นานนักน้ำรักหวานใสปนมูกเลือดของเด็กด้อยประสบการณ์ก็ปริแตกเคลือบถุงยางอนามัยคนพี่จนมันแผล็บร่างเล็กหอบหายใจโรยรินด้วยความเหนื่อยล้า พลังงานของเธอถูกเขาสูบไปเกือบจะหมดจากกิจกรรมรักเมื่อครู่“เหนื่อยเหรอ ฉันเป็นคนเอาเธอยังไม่เหนื่อยเลย”เขาไม่พูดเปล่ายังยกตัวให้เจ้าหล่อนเป็นฝ่ายขึ้นบนตัวเขา ก่อนจะพยุงร่างเล็กให้นั่งทับลงกับแก่นกายที่พึ่งจะเปลี่ยนถุง