All Chapters of ลุ่มหลงเสือร้าย: Chapter 51 - Chapter 58

ไทเกอร์เปลี่ยนวิธีติดตามคนตัวเล็กที่เขารักใหม่ แต่ยังคงไปส่งไปรับอย่างเช่นเดิมเพิ่มเติมคือมีขนม เค้ก ไม่ก็เครื่องดื่มชาไข่มุกรสหวานที่เธอโปรดปรานรวมไปถึงโน้ตสั้น ๆ บอกความรู้สึกของเขาวางไว้ให้ทุกวันช่วงแรกเอริสเลือกที่จะทิ้ง หรือไม่ก็วางลงข้างล้อรถเป็นการคืนเจ้าของ เธอไม่อยากรับสินน้ำใจอะไรจากเขาอีกแม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ตาม แม้แต่ข้อความบนกระดาษยังไม่เปิดอ่านแน่นอนว่าคนที่ตั้งใจให้เลือกคัดมาอย่างดีใจแป้วไม่น้อย ทุกวันที่เห็นเธอทิ้งของพวกนั้น น้ำตาเขาก็มักจะไหลซึมอยู่ตลอดแต่ในช่วงหลังมานี้มีบ้างที่เธอเปิดอ่านข้อความจากเขา อย่างน้อยก็ทำให้ใจที่อ่อนล้ามีความสุขขึ้นมาบ้าง แต่สุดท้ายเธอก็เลือกจะไม่เก็บมันไว้อยู่ดี“วันนี้มีขนมมาอีกแล้ว มีชีสพายที่ชอบไหมนะ”เพลินตาลากเสียงยาวพร้อมกลอกตามองเพื่อนสนิทของตน เอริสที่พึ่งจะมีรอยยิ้มขึ้นมาบ้างได้แต่เบะปากไม่อยากจะสนใจคำที่เพื่อนพูดวันนี้เหนื่อยไหม คิดถึงนะครับเด็กดีของเฮียข้อความในกระดาษโน้ตบีบหัวใจเธออีกครั้ง ทุกวันมักจะถามถึงการเป็นอยู่ของเธอเสมอ และยังไม่ลืมที่จะบอกคิดถึงเธออีกด้วย“ไปเถอะ หิว”เอริสวางถุงขนมไว้ข้างล้อรถอีกครั้ง

ร่างสูงโปร่งเนื้อตัวมอมแมมเปื้อนเลือดเดินเข้ามายังห้องทำงาน สายตาทุกคู่จ้องไปยังเขาด้วยความเป็นห่วง ยังดีที่กลับมาได้อย่างปลอดภัยไร้ร่องรอยขีดข่วน“คุณ !”เอริสเปิดประตูห้องออกมาดูทันทีที่รู้สึกได้ว่ามีคนกลับมา ความจริงนี่ไม่ใช่ครั้งแรก เพราะทุกห้านาทีเธอมักจะออกมาส่องดูเสมอ ร่างเล็กวิ่งโผเข้ากอดคนพี่ด้วยน้ำตารู้สึกขอบคุณโชคชะตาที่ช่วยให้เขาปลอดภัยกลับมาหาเธอ“เจ็บตรงไหนไหม”มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามเด็กน้อยในอ้อมกอดเสียงแผ่วเบาก่อนที่เธอจะส่ายหน้าตอบ เพราะนอกจากหัวใจที่บีบรัดแน่นเป็นกังวลก็ไม่มีส่วนไหนได้รับบาดเจ็บอีก“พวกกูกลับนะ”เมื่อเห็นว่าทั้งสองน่าจะต้องเคลียร์ใจกันอีกยาว ทุกคนเลยเลือกที่จะกลับก่อน มีอะไรค่อยคุยกันหลังจากนี้เอริสโอบกอดคนพี่ไว้ในอ้อมแขนแน่น ไม่ยอมปล่อยแม้แต่เวลาที่เขาอาบน้ำ เธอไม่อยากแยกจากเขาสักวินาทีเดียวจนบางครั้งไทเกอร์ยังแอบขำ“ไปรอที่เตียงก่อน เฮียใส่กางเกงในไม่ถนัด”“ไม่ต้องใส่ก็ได้ หนูยังไม่อยากปล่อยคุณ”สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ใส่อะไรจริง ๆ นอกจากชุดคลุมอาบน้ำ เพราะเมียเด็กไม่เปิดช่องว่างให้เขาได้จัดการธุระส่วนตัวเลยคนสองคนนอนกอดกันกลมฟังเสียงหัวใจของกันและกันโดยท

ร่างแบบบางถูกวางลงราบไปกับเตียง ตั้งแต่คบกับมาเธอแทบไม่ได้เดินเองเลยก็ว่าได้ เพราะมีคนคอยอุ้มไปไหนมาไหนตลอด แม้แต่ตอนอยากจะเข้าห้องน้ำ“เฮียหิวนมจัง”“หื้ม พึ่งกี่โมงเอง ไหนบอกมีงานสำคัญคะ”“แต่...”“ไม่แต่ค่ะ ไปทำงานก่อนค่อยมานอนกินดี ๆ นะคะ”เธอเกรงว่ากิจกรรมที่กำลังพูดถึงจะไม่จบลงง่าย ๆ หากเป็นเช่นนั้นเขาก็ต้องเสียการเสียงานมาอยู่กับเธอจนงานสำคัญอาจจะล่าช้าไป“จำไว้ !”ฝ่าเท้าหนักกระทืบออกจากห้องนอนไปยังโต๊ะทำงาน ตามมาด้วยเสียงปิดประตูแรงแสดงออกถึงความไม่พอใจ จนเอริสอดขำกับความเด็กของแฟนหนุ่มไม่ได้ชายหนุ่มพยายามข่มอารมณ์หงุดหงิดของตนเอาไว้ให้ได้มากที่สุด ทว่าปลายหางตายังแอบเฉียดมองบานประตูห้องนอนอยู่เป็นระยะ หวังว่าคนด้านในจะออกมาอ้อนวอนขอคืนดีเข็มนาฬิกาเดินวนผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่าก็ยังไร้วี่แววว่าประตูบานนั้นจะเปิดออก จนกระทั่งความกรุ่นร้อนในอกเริ่มสุมทรวงปะทุขึ้นเรื่อย ๆ“ไอ้จอร์น ! เอาเก้าอี้อะไรมาให้กูนั่งวะ !”“ครับนาย”ลูกน้องหนุ่มรีบตรงดิ่งเข้ามาในห้อง น้ำเสียงที่ไม่ได้ยินมานานทำเอาคนสนิทถึงกับขมวดคิ้วงุนงง พลางมองไปยังเก้าอี้ตัวต้นเรื่อง“เก้าอี้นี่มึงเอามาจากไหน โยกก็โยก

นัยน์ตาดำขลับดั่งมัจจุราชเมื่อครั้งก่อนอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมองคนตรงหน้า ร่างกายขาวที่ตอนนี้แดงเป็นจ้ำ ๆ บวมเจ่อบางที่โดยเฉพาะปาก หน้าอกและส่วนความเป็นสาวของเธอ เสียงลมหายใจสม่ำเสมอแปลความหมายว่า คนตัวเล็กไม่ไหวต้องพักร่างกายสักหน่อย“คนสวยของเฮีย เฮียรักหนูนะคะ” ฟอด !สันจมูกโด่งกดลงจมแก้มเนียนของเด็กสาวในอ้อมแขนอย่างเช่นทุกวัน ก่อนจะกระชับเธอเข้าแนบอกซึมซับความอบอุ่นจากเขาไป“อื้อ~ อย่ามากวนจะนอน ! ฮือ ฮือ”คิ้วเป็นทรงได้รูปงอคดอย่างไม่สบอารมณ์นัก ใบหน้าสวยนิ่วหน้าไม่พอใจที่ถูกรบกวนการพักผ่อนของเธอทว่าอีกฝ่ายที่เป็นคนกระทำดันผ่อนหายใจพ่นเสียงหัวเราะในลำคอออกมา เพราะนอกจากเรื่องถูกแย่งของกินกับถูกกวนตอนนอนแล้ว เธอแทบจะไม่หงุดหงิดกับเรื่องใดอีกติ๊ง~จอร์น : นายครับ คุณซาร่าอยู่ในบาร์ครับไทเกอร์ : มากับใครจอร์น : คนเดียวครับ ดื่มไปหลายช็อตแล้วเมื่อได้รับรายงานมาเฟียหนุ่มก็ขยับตัวให้เบาที่สุดออกจากพันธนาการของคนตัวเล็ก เพราะอย่างไรเขาก็ยังตงิดใจที่พี่สาวโผล่มาที่นี่ในเวลานี้หลังจากห่มผ้าให้เด็กน้อยของตน และแต่งตัวเรียบร้อย เจ้าของพื้นที่ก็เดินตรงมายังสถานที่ที่ลูกน้องบอกในทัน