All Chapters of ลุ่มหลงเสือร้าย: Chapter 1 - Chapter 10

แนะนำเรื่องลุ่มหลงเสือร้าย“กลิ่นกายหอมเย้ายวน ชวนให้อยากลิ้มลอง”ซีรีส์นิยายเซต ลุ่มหลงคนเลวลุ่มหลงท่านรอง ลุ่มหลงเสือร้ายลุ่มหลงเด็กปีศาจลุ่มหลงอาจารย์เถื่อนไทเกอร์ (เสือ) ชัชรินทร์ วิระโภคิน26Y 75/186 เลขมงคล 62เจ้าของคลับและกาสิโนแห่งเดียวในประเทศเส้นสายอำนาจมืดล้นมือจนไม่มีใครกล้าแตะต้องและกลายมาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในวงการมาเฟียเด็ดขาดรอบคอบ คุยไม่รู้เรื่อง = สั่งเก็บเย็นชา ไร้หัวใจ ตายด้าน (?)เอริส ปวีรดา อัครวัชร20Y 52/165 Cub Dนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจบัณฑิต ปี 2‘สวยคม นมโต ตัวหอม’หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมรอยยิ้ม สนุกสนานร่างเริงเป็นตัวของตัวเอง มองโลกในแง่ดี อ่อนโยนได้รับความรักมาตั้งแต่เด็ก และไม่อยากให้ความรักนั้นจางหายไป“หนูไม่ได้ร้องไห้เพราะผู้ชายค่ะ อีกอย่างหนูโสด”“หึ ! โสดก็แปลว่าเน็ดได้อ่ะดิ”บทนำ“เจ้ ฮือ~”เสียงร้องไห้ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นพี่สาวที่คลานตามกันมาอยู่ในชุดแต่งงานสีขาวสง่า น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มยินดีไหลระรื้นอาบแก้มนวลเนียนเอริส ปวีรดา อัครวัชร หญิงสาววัยยี่สิบพอดี ลูกคนเล็กแห่งบ้านอัครวัชร รวมทั้งเป็นน้องของเจ้าสาวในวันนี้ด้วย แม้ว่

“พักอยู่ไหน”“เดอะเบสคอนโดค่ะ”เธอตอบด้วยน้ำเสียงยืดยานทั้งที่ตายังปิดอยู่ ตอนนี้เจ้าหล่อนไม่รู้ด้วยซ้ำว่า คนถามเป็นใคร อาจจะเป็นรถแท็กซี่ที่ตนกดเรียกไว้นั่นแหละ“ไม่ต้องรีบ ไปส่งเธอ”“ครับนาย”อาวดี้อาร์เอสเจ็ดขับเคลื่อนอย่างเชื่องช้าตามคำสั่งของผู้เป็นนาย ทั้งที่ไม่ค่อยจะเข้าใจก็ตามทีว่าที่สั่งหมายความว่าอย่างไร เพราะปกติแล้วนั้นเจ้านายของตนแทบจะอยากหายตัวกลับเลยก็ว่าได้ปัก ! “โอ๊ย !” คนเมาลูบหน้าผากตัวเองเบา ๆ เพราะการเบรกอย่างแรงเมื่อครู่ทำให้เธอหัวชนกับเบาะข้างหน้าอย่างจัง จนสติที่เกือบจะหายไปกลับคืนมานิดหน่อยรับรู้ถึงความเจ็บปวด“กูบอกว่าอย่าขับเร็ว !”“ขอโทษครับนาย”จอร์นโค้งขอโทษผู้เป็นนายก่อนจะหันไปสบตาคู่หูอย่างไม่เข้าใจนัก ก่อนจะพ่นลมพร้อมกับยิ้มแห้ง ๆ ออกมา การกระทำอันแปลกประหลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ทำให้ลูกน้องคิดถึงจุดจบเจ้านายไว้แล้ว“เธอก็นั่งดี ๆ”เขาประคองเจ้าหล่อนเอนหลังแนบเบาะรถใกล้กับตัวเองมากขึ้น อาศัยไหล่กว้างเป็นที่พักพิงให้เธอชั่วคราว เพื่อว่าจะได้ไม่ตัวโยกเอนตอนที่รถกำลังเคลื่อนตัวฟุบ ! คนเมาไม่ได้สติหน้าฟุบลงกับเป้ากลางกาย ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดส่วนนั้นจ

“สวัสดีค่ะพี่ ๆ”เด็กสาวทั้งสองยกมือไหว้ทีมงานเมื่อมาถึงกองถ่ายคณะ ซึ่งก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแม้จะเป็นเด็กใหม่อยู่ จะมีก็แต่รุ่นพี่ตัวเต็งตัวหลักของการคัดเลือกครั้งนี้นั่นแหละ ที่นั่งนิ่งวางมาดข่มทั้งสองเป็นนัย ๆ“เอ่อ เอริสใช่ไหม ไหนหมุนตัวให้พี่ดูหน่อย”เด็กสาวที่ถูกเรียกยืนขึ้นพร้อมทำตามคำสั่งจากผู้กำกับ ซึ่งเขาก็ทำท่าว่าพอใจเธออยู่มากเหมือนกัน จนคนที่คิดว่าตัวเองจะได้เป็นตัวหลักแน่ ๆ เริ่มเหงื่อตก“เอางี้นะ พี่จะให้เอริสขึ้นบอร์ดหลัก ส่วนเอยพี่จะให้ทำสแตนดี้แล้วกัน”“อ้าว ไหงเป็นงี้คะ ปีที่แล้วหนูก็ได้เป็นตัวหลักนี่พี่ยศ”“คืองี้นะ ทางคณะเขาอยากให้มันแตกต่างจากปีที่แล้วหน่อย ถ้าเป็นเอยมันก็ไม่แปลกแล้วไง พี่เลยโยกเอยมาทำสแตนดี้ แต่สแตนดี้นี่ตั้งทั่วคณะเลยนะ”“แต่เอยไม่ยอม เอยอยากขึ้นบอร์ดใหญ่ !”เอิงเอยยืนกอดอกหน้ามุ่ยใส่ผู้กำกับกองถ่ายแสดงถึงไม่ความพอใจที่เธอมี ซึ่งต่างจากอิริยาบถของอีกคนที่นั่งดูอยู่สิ้นเชิง เธอทั้งไม่ตื่นเต้นดีใจ และไม่รู้สึกเสียใจหากถูกเปลี่ยนตัว“เอาอย่างนี้ไหมคะพี่ เดี๋ยวให้พี่เขาถ่ายบอร์ดใหญ่ ริสถ่ายสแตนดี้ก็ได้ค่ะ สลับกัน”“เฮ้อ ! งั้นลองก่อน เอยก็ทำ

ไม่นานที่ทั้งโต๊ะตกอยู่ภายใต้ความเงียบ อาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟพอดี ทำให้เจ้าหล่อนที่ชื่นชอบการกินเป็นที่สุดเลิกสนใจเรื่องของเขาชั่วคราวทว่าก็เป็นไปตามคาด เมื่อสเต๊กเนื้อพรีเมียมวางลง หญิงสาวรู้เลยว่า คืนนี้เธอต้องแวะข้างทางไม่ก็ร้านสะดวกซื้อเพื่อฝากท้องเป็นแน่ครืด ครืด~ ไม่ทันที่จะลงมือทาน สมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดก็มีการแจ้งเตือนเข้ามา ชายหนุ่มล้วงมันจากกระเป๋าเสื้อก่อนที่จะกดรับสาย หากแต่เขาที่ห่วงความเป็นส่วนตัวมากกลับไม่ได้ป้องกันเรื่องอันเป็นความลับนั้นจากเธอเลยสักนิดเอริสนั่งรอเงียบ ๆ เพราะไม่อยากจะเสียมารยาทกินก่อนผู้ใหญ่ แม้ว่าท้องจะเริ่มหิวแล้วก็ตาม แถมกลิ่นอาหารยังหอมเตะจมูกชวนให้ท้องแบนราบเริ่มร้องประท้วงขึ้น“กินก่อนเลย”เขาป้องมือปิดบังเสียงโทรศัพท์ชั่วราวแล้วหันมาพูดกับเด็กสาวที่นั่งคอยอยู่ เอริสพยักหน้าเป็นอันรับทราบด้วยสายตาเป็นกังวลว่าเขาเองก็จะหิวเช่นเดียวกัน เจ้าหล่อนถือวิสาสะเสียมารยาทหยิบเอาจานของอีกคนมาบรรจงหั่นเนื้อแยกกันเป็นชิ้นเล็ก ๆ พอดีคำเตรียมไว้ให้เขาการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ใส่ใจนั้นถูกมาเฟียหนุ่มผู้มากอำนาจมองเห็น และนั่นมันชวนให้จิตใจที่เยือกเย็นราวกับ

หลังจากส่งแขกเรียบร้อย เจ้าของกาสิโนก็เดินตรงมาหาหญิงสาวที่ตนทิ้งไว้ แต่ภาพที่เห็นก็ทำเขาชะงักไปสักพักเพราะเจ้าหล่อนตอนนี้ฟุบกับโต๊ะคาดว่าไม่เมาก็คงหลับไปแล้ว“เอริส ! ยัยบ้านี่หลับง่ายเกินไปไหมวะ เพลงดังขนาดนี้ยังจะหลับได้อีก”ปากพึมพำพร่ำบ่นไปในขณะที่มือใหญ่ก็ช้อนตัวโอบอุ้มเด็กน้อยขึ้นราวกับเป็นเจ้าหญิง ความทะนุถนอมที่กระทำส่งผลให้ลูกน้องที่ยืนอยู่แถวนั้นต่างพากันหันหลังไม่กล้ามองทว่าเหมือนจะไม่จบแค่นั้นเพราะแทนที่เขาจะพาเธอไปเปิดห้องนอนวีไอพีอย่างเช่นคนอื่นที่เคยมา กลับอุ้มเจ้าหล่อนเข้าห้องนอนส่วนตัวที่ไม่เคยมีใครได้เข้าใกล้“อื้อ จะนอน”“รู้แล้ว !”คนถูกรบกวนดีดดิ้นงอแงในอ้อมแขน ทำให้เขาต้องกอดเธอไว้แน่นกว่าเดิมหลายเท่า เกรงว่าจะร่วงตกลงพื้นก่อนจะถึงเตียงชายหนุ่มค่อย ๆ วางร่างเล็กลงอย่างเบามือที่สุดพร้อมกับจัดท่านอน และห่มผ้าให้เจ้าหล่อนอย่างประณีต เกรงว่าเธอจะตื่นขึ้นแล้วงอแงอีก“กูจะกลัวยัยเด็กนี่งอแงทำไมวะ !”เมื่อคิดได้อย่างนั้นร่างสูงโปร่งก็หยัดตัวขึ้นพร้อมกับยกแขนเท้าสะเอวจ้องมองเด็กน้อยที่หลับไม่รู้เรื่อง และเมื่อสติเริ่มกลับมาเขาถึงตระหนักรู้ว่า ที่นี่คือห้องส่วนตัวที่ตน