แนะนำเรื่อง

ลุ่มหลงเสือร้าย

“กลิ่นกายหอมเย้ายวน ชวนให้อยากลิ้มลอง”

ซีรีส์นิยายเซต ลุ่มหลงคนเลว

ลุ่มหลงท่านรอง

ลุ่มหลงเสือร้าย

ลุ่มหลงเด็กปีศาจ

ลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน

ไทเกอร์ (เสือ) ชัชรินทร์ วิระโภคิน

26Y 75/186 เลขมงคล 62

เจ้าของคลับและกาสิโนแห่งเดียวในประเทศ

เส้นสายอำนาจมืดล้นมือจนไม่มีใครกล้าแตะต้อง

และกลายมาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในวงการมาเฟีย

เด็ดขาดรอบคอบ คุยไม่รู้เรื่อง = สั่งเก็บ

เย็นชา ไร้หัวใจ ตายด้าน (?)

เอริส ปวีรดา อัครวัชร

20Y 52/165 Cub D

นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจบัณฑิต ปี 2

‘สวยคม นมโต ตัวหอม’

หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมรอยยิ้ม สนุกสนานร่างเริง

เป็นตัวของตัวเอง มองโลกในแง่ดี อ่อนโยน

ได้รับความรักมาตั้งแต่เด็ก และไม่อยากให้ความรักนั้นจางหายไป

“หนูไม่ได้ร้องไห้เพราะผู้ชายค่ะ อีกอย่างหนูโสด”

“หึ ! โสดก็แปลว่าเน็ดได้อ่ะดิ”

บทนำ

“เจ้ ฮือ~”

เสียงร้องไห้ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นพี่สาวที่คลานตามกันมาอยู่ในชุดแต่งงานสีขาวสง่า น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มยินดีไหลระรื้นอาบแก้มนวลเนียน

เอริส ปวีรดา อัครวัชร หญิงสาววัยยี่สิบพอดี ลูกคนเล็กแห่งบ้านอัครวัชร รวมทั้งเป็นน้องของเจ้าสาวในวันนี้ด้วย แม้ว่าจะไม่ได้เข้าพิธีเอง แต่ความสวยของหญิงวัยแรกแย้มก็ยังเปล่งออร่าให้ผู้คนทั้งงานชื่นชม

“หยุดร้องได้แล้วยัยริส พี่เขาแต่งงานนะลูก แกร้องจนตาบวมหมดแล้ว”

รินรดาเดินนำสามีเข้ามาโอบกอดลูกทั้งสองไว้ในอ้อมอก ตามมาด้วยแขนแกร่งของหัวหน้าครอบครัวอย่างวรุตม์ ทั้งสี่กอดกันกลมให้ความอบอุ่นแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง เรียกได้ว่าเป็นครอบครัวที่น่ารักเสียจนช่างแต่งหน้าหลายคนมองด้วยความอิจฉา

ทางฝั่งของห้องเจ้าบ่าวนั้นแตกต่างกันออกไป เพราะพ่อแม่ของเจ้าบ่าวได้ออกไปนานแล้ว เหลือเพียงเพื่อนเกลอทั้งสามที่เอาแต่แซะท่านรองไม่หยุด

“ถ้ากูแพ้ เรียกกูหมาได้เลย เป็นไงล่ะ”

“เดี๋ยวพวกมึงก็รู้”

ท่านรองนั่งไขว่ห้างเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างไม่รู้สึกเจ็บ เพราะจากประสบการณ์ตรงแล้วคาดว่าเพื่อนของตนก็จะเจอแบบเดียวกันแน่ เพียงแค่จะมาในรูปแบบไหน

“กินขี้ไปคนเดียวเหอะมึง”

“ฮึ อย่าพึ่งมั่นใจขนาดนั้นเสี่ย”

เข็มทิศมองเพื่อนด้วยสายตาเดียวกับที่ถูกมอง ทำเอาคนที่ได้รับคำตอบเบะปากขำขัน ไม่สามารถยอมรับที่เพื่อนพูดได้

ไทเกอร์ ชัชรินทร์ วิระโภคิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบหกปีกับขนาดที่สลับกับอายุ ใบหน้าอันหล่อเหลาราวเทพประทานให้ รวมชื่อเสียง อำนาจบารมีที่ไม่ขาดตกบกพร่อง ทำให้เขาเป็นผู้ชายที่สาว ๆ ทั่วสารทิศหมายปอง

ทว่าเขาผู้นี้ไม่เชื่อเรื่องความรักตั้งแต่ถูกแฟนสาวคนแรกที่รักมากนอกใจทิ้งไปกับชายคนอื่น เรียกได้ว่าตายด้านทั้งเรื่องความรักและเซ็กซ์เลยก็ว่าได้ เพราะหลังจากนั้นมาเขาก็ไม่เคยสำเร็จความใคร่เพราะใครอีกเลย เหมือนทำไปเพื่อแก้เซ็งเท่านั้น สุดท้ายก็ต้องจบที่มือตัวเองอยู่ดี

หากจะให้รักใคร คงไม่ใช่ชาตินี้เป็นแน่...

“เฮ้อ เอาเหอะ แดกขี้ก็แดกไป แต่กูไม่”

“ฮึ นี่แหละคนจะแดกขี้รายถัดไป”

ไทเกอร์ลุกขึ้นล้วงถุงกางเกงราคาแพงหูฉีกแยกตัวออกจากห้องรับรองหลังจากที่พูดจบ แม้ว่าเพื่อนจะนินทาไล่หลัง เขาก็ไม่สะทกสะท้านอะไรอยู่แล้วในเรื่องนี้

พลั่ก ! “อ๊ะ ! ขอโทษค่ะ”

ร่างเล็กชนเข้าไม่เต็มแรงนักกับแผงอกของใครสักคน เนื่องจากเธอพึ่งออกจากห้องน้ำ และกำลังจะรับสายผู้เป็นมารดาเลยไม่ทันได้มองว่ามีคนสวนมาพอดี

“ไม่มีตาหรือไงวะ !”

ชายหนุ่มสบถกับตัวเองเบา ๆ พลางยกมือขึ้นปัดเสื้อบริเวณที่โดนชน ยังดีที่เธอคนนั้นพอจะมีมารยาทอยู่บ้างเอ่ยคำขอโทษก่อน ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะได้สั่งสอนแทนพ่อแม่เธอแล้ว

“ขะ... ขอโทษค่ะ”

“ช่างเถอะ !”

เขาเดินออกจากตรงนั้นในทันทีไม่อยากจะเสวนากับเธอต่อ ทว่าเมื่อผ่านไปได้ไม่กี่ก้าว จมูกที่ไวอย่างกับหมาก็เริ่มทำงานชวนให้ร่างสูงโปร่งที่เดินห่างออกไปแล้วเบนหน้าหันกลับมามองแผ่นหลังเล็กของเด็กสาวคนนั้น

“อะไรของกูวะ”

นัยน์ตาดำขลับจรดจ้องอยู่กับหญิงสาวที่เดินจากไปไม่กะพริบ กระทั่งเขาตั้งสติได้จึงหรี่ตาลงด้วยความไม่เข้าใจก่อนหมุนกลับเดินเข้าห้องน้ำชายตามจุดประสงค์แรก

พิธีมงคลสมรสจัดอย่างชื่นมื่นในห้องบอลรูมขนาดใหญ่ แชนเดอเลียร์ห้อยระย้าจากเพดานสูงให้ความระยิบระยับหรูหราสมฐานะบ่าวสาว

ทว่าในตอนที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกล่าวคำหวานซึ้งนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังสะอื้นไห้กลั้นเสียงอย่างหนักสวนทางกับความอบอุ่นของพิธี น้ำตาที่คลอหน่วยทำให้ภาพของพี่สาวเลือนรางจนต้องยกมือขึ้นปาดไปหลายรอบ

การกระทำอันแปลกประหลาดของเธอถูกชายเจ้าของคลับกาสิโนเห็นทุกอิริยาบถ ซ้ำเขายังแอบเยาะเย้ยเธออยู่ในใจไปหลายคำ ถึงแม้ว่าเจ้าหล่อนจะหน้าตาจิ้มลิ้มน่าสนใจมากก็เถอะ

แต่ขี้แยเกินไปไม่ใช่สเปกเขา...

ครืด ครืด~ “เดี๋ยวกูมา”

เมื่อมีสายเข้าไทเกอร์ก็ปลีกตัวออกจากห้องพิธีไป เขาเองก็ไม่ค่อยชอบงานประเภทนี้สักเท่าไร หากไม่ใช่วันสำคัญของเพื่อนสนิทเขาก็คงไม่โผล่ตรงนี้แน่

“ป๊าม้า หนูไปข้างนอกนะคะ เสียบรรยากาศหมด”

เธอรู้ดีว่าเป็นปัญหาหากยังอยู่ตรงนี้ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะพรั่งพรูออกมาด้วยความดีใจ ซ้ำยังคิดหวนกลับว่า ถ้าหากเป็นตัวเองเธอคงเป็นลมล้มไปหลายรอบแน่

“ฮึกฮือ~”

“หมาที่ไหนมาออกลูกแถวนี้วะ !”

คนคุยโทรศัพท์อยู่ก่อนเริ่มหัวเสียเมื่อมีเสียงสะอื้นไห้ดังขึ้น เรื่องงานที่เคร่งเครียดพอแล้วยิ่งทวีคูณความรุนแรงไปอีก เขาอุตส่าห์ปลีกตัวออกมาไกลแล้วแท้ ๆ ยังถูกรบกวน

เมื่อกดวางสายจากลูกน้องคนสนิท ชัชรินทร์ก็เตรียมจะกลับเข้างาน ทว่าสายตาดันไปกระทบกับร่างแบบบางที่พึ่งชนกับตัวเองเมื่อชั่วโมงก่อน ถ้าเขาจำไม่ผิดเธอร้องไห้ตั้งแต่เริ่มงานได้

“เชี่ยเอ๊ย !”

แต่เมื่อจะเดินผ่านจิตใต้สำนึกอันเป็นสุภาพบุรุษก็หยุดเท้าไว้ก่อน เขาถอดเสื้อสูทคลุมตัวเด็กน้อยที่ร้องไห้หนักราวกับโดนคนรักทิ้ง

“ผู้ชายมีตั้งเยอะ เธอจะร้องไห้เพราะถูกทิ้งแค่นี้เหรอ”

หญิงสาวเงยขึ้นมองเจ้าของเสื้อสูทผู้ใจดี ภายใต้ขอบตาแดงก่ำกลับมีใบหน้านวลเนียนซ่อนอยู่ และเมื่อครั้นสบตากันเป็นครั้งแรกก็พานให้ประตูใจดวงแกร่งที่ปิดตายหนาแน่นปลดล็อกอย่างง่ายดาย แถมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ปลิวมาเตะจมูกคล้ายกับว่าเธอโปะแป้งเด็กอยู่ตลอดเวลา ปลุกให้เป้ากลางกายของชายหนุ่มที่นิ่งสงบมาหลายปีตื่นขึ้น จนเขาทนไม่ไหวรีบชิงเดินหนีเสียก่อน

“ขะ... ขอบคุณค่ะ แต่...”

เจ้าหล่อนปาดน้ำตาพร้อมกับกล่าวคำขอบคุณด้วยเสียงสั่นเครือ แต่ไม่ทันได้ตอบความจริงเขาก็เดินลิ่วไปไกลแล้ว ปล่อยให้เธองุนงงกับคำพูดทิ้งทวนนั้น

“แม่ง ! ยัยนั่นตัวหอมชะมัด”

สันนิ้วชี้ยกขึ้นไล่กลิ่นที่ติดอยู่ปลายจมูกก่อนจะเข้างาน ซ้ำยังบอกเป็นเสียงในใจสั่งให้ความเป็นชายของตนหลับลงไปห้ามชูคอทักทายผู้คน

“อ้าว ! สูทมึงไปไหน”

“หาย”

เพื่อนที่นั่งชมการจัดพิธีอย่างประณีตอยู่แปลกใจเล็กน้อยที่เห็นว่าเพื่อนแต่งกายไม่เรียบร้อย แถมคำตอบที่ไม่น่าจะเป็นไปได้นั่นอีกชวนให้ทั้งสองมองตากันอย่างสงสัย แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเก็บไว้ในใจ

ร่างอรชรเดินเข้างานเรียกสายตาของชายฉกรรจ์ทั้งสาม สองคู่สายตามองชายหนุ่มที่พึ่งนั่งลงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและการเย้ยหยัน ส่วนอีกคนถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก เพราะเธอดันมาพร้อมกับสูทที่หายไป

“แหม หายไปอยู่กับคนสวยซะด้วย”

“เธอเก็บได้มั้ง”

“ไม่เนียนไอ้เสือ !”

เพื่อนพร้อมใจกันพูดเป็นเสียงเดียวกัน เพราะคำตอบที่ได้ไม่สมเหตุสมผลตั้งแต่แรก แถมยังเป็นหญิงสาววัยกำลังน่าอร่อยคนนั้นอีก

“เสื้อของคุณค่ะ ขอบคุณมากนะคะ อ๋ออีกอย่าง... หนูไม่ได้อกหักค่ะ หนูแค่ดีใจที่พี่สาวแต่งงาน ที่สำคัญ หนูโสด”

เธอทิ้งบอมบ์ไว้ลูกใหญ่ปล่อยให้ชายหนุ่มอึ้งสักพัก ต่างจากเพื่อนสองคนที่ต่างก็สะกิดกันมองด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มอยากจะครอบครอง

“หึ ! โสดก็แปลว่าเน็ดได้อะดิ”

ไทเกอร์ไม่โกรธที่เธอทำเขาเสียหน้า และไม่รู้สึกสลดที่ไปกล่าวหาเธอเช่นนั้น แต่คำพูดของเธอกลับทำให้เขาผุดความคิดจากจิตใต้สำนึกขึ้นได้ กลิ่นของเธอเย้ายวนใจขนาดนั้น

จะเป็นไรไปหากหยอกเล่นกับสาวน้อยสักนิดสักหน่อย