All Chapters of ลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน: Chapter 11 - Chapter 20

อาจารย์นภทีป์แยกตัวจากกลุ่มเพื่อนตรงกลับคอนโดของตนเพื่อพักผ่อน เพราะไม่เช่นนั้นเกรงว่าคลับแห่งนี้คงได้สร้างเป็นสนามมวยให้เขาขึ้นชกเพื่อนแน่นอนระยะทางจากคลับเพื่อนผ่านร้านเหล้าหลายร้าน ผู้คนมากมายตามข้างทางไม่ได้ทำให้เขาสนใจเลย ทว่าคนที่เขาไม่ควรเห็นกลับกำลังซ้อนรถมอเตอร์ไซค์สาวประเภทสองเข้าพื้นที่อโคจร“ตังตัง ?”สาวน้อยใบหน้าคุ้นเคยในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนขาสั้นรัดทั้งส่วนบนส่วนล่างพลันให้ความโกรธเริ่มก่อตัวขึ้นจนต้องผ่อนลมหายใจระบายรถยนต์หรูของอาจารย์มหาวิทยาลัยจอดเทียบทางเท้าแล้วเดินตามกลุ่มเด็กสาวเข้าร้านมาติด ๆ ความหล่อราวเทพบุตรมาเยือนล่อสายตาหญิงสาวน้อยใหญ่แต่กระนั้นเขาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด สายตายังคงโฟกัสที่แผ่นหลังแบบบางของสาวน้อยผู้เป็นภรรยาเสียงเพลงบรรเลงกระหึ่มก้องหู ไฟหลากสีหมุนวนกล่อมเกลาจนคนมัวเมาไร้สติ วัยรุ่นสามคนนั่งลงมุมข้างเวทีแล้วเริ่มสั่งเครื่องดื่มรวมทั้งกับแกล้มส่วนคนที่ติดตามมาเลือกที่จะไม่เข้าไปใกล้หลบอยู่มุมอับสายตาไม่ไกลกัน เนื่องจากสถานะของเขาเป็นอาจารย์หากว่าเข้าหาหญิงสาวนักศึกษาโดยตรงอาจจะเกิดข้อครหาต่อเธอขึ้นได้ แม้ว่าความเป็นจริงพวกเขาจะเป็นสามีภรรยาก

เช้าตรู่ในวันถัดมา เพียงแค่ฟ้าเริ่มสางม่านเมฆก็กดต่อสายหาผู้เป็นแม่ยายในทันที ความจริงเขาอยากโทรไปตั้งแต่เมื่อคืนด้วยซ้ำแต่เกรงว่าจะไปรบกวนเวลาผู้ใหญ่พักผ่อน(ว่ายังไงครับ)“แม่เนยครับ.. เมฆอยากให้น้องย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกับเมฆ เมฆไปคิดดูแล้วถ้าน้องอยู่ในอันตรายอย่างน้อยเมฆก็ช่วยเหลือได้ทัน”เขาอ้างความปลอดภัยของหญิงสาวเป็นเหตุผล จนผู้เป็นมารดาที่กังวลเรื่องนี้อยู่แล้วคล้อยตามคำพูดอันชาญฉลาดนั้น(อืม ๆ แม่ก็ว่าดี ยังไงแม่ฝากข้าวตังด้วยนะลูก)“ครับผม แม่บอกน้องด้วยนะครับ ถ้าเมฆบอกกลัวน้องไม่ยอม”(หืม ข้าวตังฟังเมฆกว่าแม่อีก แต่เดี๋ยวแม่บอกให้จ้ะ)“ครับ”รอยยิ้มอันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมแสยะขึ้นก่อนจะวางโทรศัพท์แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกายด้วยอารมณ์ที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงครืด ครืด~: แม่ทางฝั่งของหญิงสาวที่พึ่งนอนได้ไม่กี่ชั่วโมงเพราะปาร์ตี้กับเพื่อนทั้งคืนนั้นถูกรบกวนจากการสั่นแจ้งเตือนสายเรียกเข้า(คะแม่)เจ้าหล่อนกดรับสายหลังจากที่ปรือตามองแล้วว่าเป็นสายสำคัญ เสียงยืดยานยังไม่สร่างจนถูกผู้เป็นมารดาจับได้“ตังกินเหล้าเหรอ”(นิดหน่อยค่ะ แม่มีอะไรรึเปล่าคะ โทรมาเช้าจัง)เธอไม่ปฏิเส

หลังจากจัดการทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อย ผู้อาศัยก็สำรวจไปรอบห้องรวมทั้งการแต่งกายของตัวเองด้วย ก่อนที่จะเดินตรงไปหาคนพี่ที่ห้องทำงาน“พี่เมฆ.. มีอะไรให้ตังตังทำอีก..”“เข้ามาทำไม !”สาวน้อยเอ่ยถามด้วยเสียงหวานใส ทว่ากลับได้รับการตอบกลับที่สวนทาง น้ำเสียงแข็งกร้าวดวงตาคมดุไม่พอใจราวกับว่าเธอทำอะไรผิดมากปัง ! คอมพิวเตอร์พกพาถูกปิดลงอย่างรวดเร็วแทบจะเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาพูด แล้วลุกขึ้นเดินอ้อมมาพาสาวเจ้าออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเขา“ต่อไปห้ามเข้ามาในนี้อีกถ้ายังไม่ได้รับอนุญาต !”“ค่ะ ขอโทษค่ะ”เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองทำผิดอะไรหนักหนา เพราะตอนที่เข้านั้นประตูไม่ได้ปิดเธอจึงไม่ทันคิดว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของเขา“เราแต่งงานกันตามที่ผู้ใหญ่ขอ ยังอยู่ในสถานะพี่น้องอย่าล้ำเส้นพี่ !”คราวนี้สาวเจ้าแทบไม่อยากเชื่อหู เขาตะคอกด้วยน้ำเสียงโกรธขึ้งทว่าไร้เหตุผลจนเธอไม่สามารถทนยอมได้อีกต่อไป“ค่ะ ตังตังเข้าใจ ไม่ได้ขอให้พี่มารักเกินพี่น้องเหมือนกัน !”เธอตอบด้วยเสียงกระด้างคล้ายอดทนมานานก่อนจะหมุนตัวจากไป ปล่อยให้เขายืนถอนหายใจอยู่ตรงนั้นไม่รู้จะทำเช่นไรดีกับความหัวร้อ

คลาสค่ำครั้งแรกในเทอมนี้ของอาจารย์นภทีป์เริ่มต้นขึ้นไม่เลยกำหนดสักนาทีเดียว ใบหน้าสะอาดเกลี้ยงเกลาของชายชาตรียามที่อยู่หน้าห้องสอนกลับดุเข้มขึ้นมาหลายระดับชวนให้ห้องเรียนแห่งนี้เยือกเย็นไม่มีนักศึกษาคนใดกล้าที่จะทำเสียมารยาทครืด~ การแจ้งเตือนสั่นอยู่ภายในกระเป๋าเสื้อสูทตัวแพงขณะที่สอน จังหวะที่อธิบายวิธีการให้คะแนนการตัดเกรดมือก็ล้วงหยิบออกมาดูเผื่อว่าเป็นข้อความสำคัญข้าวตัง : ตังตังไปข้างนอกกับเพื่อนนะคะเขาเหลือบมองข้อความสลับกับเวลา ความหงุดหงิดในใจเริ่มก่อตัวขึ้นเนื่องจากตอนนี้สามทุ่มแล้วแต่ภรรยากลับหนีเที่ยวกับเพื่อนดึก ๆ ดื่น ๆ“ทุกคลาสของผมจะเช็กชื่อนะครับ และขอแจ้งไว้ตรงนี้เลยว่าคลาสผมไม่มีการปัดเกรด ขอให้ทุกคนตั้งใจเรียน ขอบคุณครับ”เขาควบคุมสติจนจบการชี้แจงรายวิชา ในคาบแรกนี้การสอนยังไม่เริ่มเป็นเพียงการแนะนำรวมทั้งบอกช่องทางการติดตามงานต่าง ๆ ในวิชานี้เท่านั้นNeed Money Barเพื่อนสนิททั้งสามนั่งดื่มโดยมีหนึ่งในนั้นทำหน้าตาเคร่งเครียดตั้งแต่มาถึง แถมยังไม่พูดไม่จาเอาแต่บอกให้รอขอเติมความกล้าก่อน“มา ! กูพร้อมเล่าแล้ว”สาวเจ้าเริ่มตาปรือเพราะฤทธิ์เหล้าเอ่ยกับเพื่อนอย่างจริ

ร่างเล็กเอนกายนอนราบไปกับเตียงหนา ดวงตากลมโตสั่นระริกจ้องมองผู้ชายที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นเต้นเนื่องจากความไม่เคยเงาร่างสูงยืนตรงที่ปลายเตียง ขณะเดียวกันก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตไปด้วย สายตาเหี้ยนกระหือสาดมองผู้หญิงที่ได้นอนบนเตียงของตนเป็นคนแรกตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าพรึ่บ ! เสื้อขาวสะอาดถูกทิ้งอย่างไม่ไยดีก่อนที่จะโน้มตัวลงมาคร่อมเจ้าหล่อนเอาไว้ ร่างกายขาวนวลนี้จะนุ่มนิ่มแค่ไหนเมื่อถูกเขาสัมผัส“พะ.. พี่ขาวมาก.. อึก !”คนตัวเล็กมองตามร่างขาวสะอาดตาเป็นประกาย ลอนซิกซ์แพ็กเรียงสวยกล้ามเนื้อหนั่นแน่นไปทุกส่วนเสียจนเธออดกลืนน้ำลายไม่ได้“ฮึ กินพี่เลยไหม หื้ม”ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างหูก่อนที่จะงับเอาติ่งเนื้อนุ่มเข้าปากขบกัดเบา ๆ กึ่งหยอกเย้าสาวเจ้าจนคนโดนกระทำต้องย่นคอหลบหนี“กะ.. กินไม่เป็น”“งั้นพี่กินเราเอง”“อื้อ~”ปลายลิ้นร้อนเลียไปทั่วใบหูขาวระเรื่อก่อนจะลากลงมาตามส่วนคอระหง ฝ่ามือชายรวบเอามือเรียวเล็กทั้งสองขึ้นเหนือหัวกดเบา ๆ เพื่อไม่ให้คนไร้เดียงสาดิ้นหนี“อื้อพี่เมฆ..”“เราต้องการเองตังตัง”“แต่.. จั๊กจี้ อ้าห์~”ร่างอ้อนแอ้นดิ้นเร้าอยู่ภายใต้ร่างใหญ่ ความรู้สึกเสียดเสียวอ