All Chapters of ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด: Chapter 91 - Chapter 100

หมับ!“อ๊ะ!” เสียงหวานร้องอุทานขึ้น แต่ก็ไม่ได้แกะมือของเขาออก“ขอคุยด้วยหน่อย” พูดจบ เอเดนก็ลากแขนเธอออกไปทันทีเมื่อทั้งสองคนเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังตึกบริหารธุรกิจ วีว่าก็รีบสะบัดแขนตัวเองออกจากมือของเขาอย่างแรงเอเดนมองท่าทีของเธอ พลางถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนลง“อย่าทำเป็นห่างเหินกันได้ไหม ทั้งๆ ที่เธอได้พี่แล้ว”สิ้นคำพูดนั้น คนตัวเล็กถึงกับเบิกตากว้างด้วยความไม่เข้าใจ“ห๊ะ! ได้กันแค่ครั้งเดียว พี่จะมาเรียกร้องอะไร”เขายืนนิ่ง พร้อมกับมองหน้าเธอโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำวีว่าจึงพูดต่อด้วยน้ำเสียงประชดประชันทันที“หรือที่มาเรียกร้องแบบนี้…อยากเป็นขุนแผนอ่ะดิ แล้วจะให้วีเป็นเมียคนที่เท่าไหร่เหรอคะ” เธอกอดอกจ้องมองเขาด้วยแววตานิ่งอย่างรอคำตอบทว่าเอเดนกลับเอื้อมมือมาจับแขนของเธอ ก่อนจะกุมมือเล็กเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างของเขา“ไม่พูดประชดพี่ได้ไหม?”สายตาที่เขามองมาในตอนนี้เต็มไปด้วยความออดอ้อน จนหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอเริ่มเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่“ตอนนั้นที่เรามีอะไรกัน พี่เป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอ? ว่าจะมาเรียกร้องอะไร…แล้วตอนนี้พี่จะเรียกร้องอะไรจากวี

“อ๊ะ!” ร่างบางได้ยินเสียงร้องจากคนด้านหลังเข้ามาในโสตประสาท พลันชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะหมุนตัวหันไปมองอีกฝ่ายเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างอย่างตกใจ เพราะตอนนี้ช็อปเปอร์กำลังถูกใครบางคนชกต่อยบริเวณใบหน้าด้วยความโกรธเคืองไม่รอช้า วีว่ารีบเดินเข้าไปห้ามอย่างรวดเร็วเธอแทรกตัวเข้าไปยืนขวางกลางระหว่างทั้งสองคนโดยไม่ลังเล มือเล็กยกขึ้นดันแผงอกของทั้งคู่ให้ถอยห่างจากกัน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้ม“พี่เอเดนหยุด! ทำบ้าอะไรเนี่ย พี่ไปชกเขาทำไม?”เอเดนชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบสบเข้ากับดวงตาคนตัวเล็ก เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามควบคุมอารมณ์ ก่อนจะตอบกลับอย่างไม่พอใจ“ก็มันมายุ่งกับเธอ…พี่ไม่ชอบ”ทันใดนั้น ช็อปเปอร์ซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง ยังคงใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างไม่ยี่หระ ท่าทางดูเหมือนไม่สะทกสะท้านกับหมัดเมื่อครู่ เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ“ใจเย็นครับพวก เด็กมึงเหรอ?”“ไม่ใช่ค่ะ วีกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน” วีว่ารีบตอบกลับทันควันซึ่งคำตอบของเธอ ทำเอาเอเดนขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม สายตาคมฉายแววขุ่นเคืองอย่างชัดเจน“เอากันแล้ว ไม่เป็นอะไรได้ไงว่ะ”ร่างบางถอน

@ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งในระหว่างที่วีว่ากำลังเดินไปยังร้านเสริมสวยอยู่นั้น เธอเริ่มรู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาตลอดเวลา และเสียงฝีเท้าที่เดินตามหลังอย่างต่อเนื่อง เท้าเล็กหยุดชะงักลง ก่อนจะหันขวับมองไปด้านหลังอย่างรวดเร็วดวงตาคู่สวยเบิกกว้างทันที เมื่อได้เห็นว่าใครคือคนที่เดินตามมา หัวใจดวงน้อยๆ เต้นโครมครามอย่างหนักจนแทบทะลักออกจากอก เธอรีบเบือนหน้ากลับโดยเร็ว ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินตรงไปยังร้านเสริมสวยที่นัดเพื่อนเอาไว้ทันทีตึก! ตึก! ตึก!เมื่อเดินมาถึงหน้าร้าน เพื่อนสนิทที่นัดกันไว้ล่วงหน้าก็เงยหน้ามองพลางเอ่ยถามอย่างสงสัย“รีบเดินอะไรขนาดนั้น มึงหนีใครมา” ชาร์มเลิกคิ้วถามเธอวีว่าถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ“มองไปด้านหลังดิ แล้วมึงจะรู้”เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา มีเพียงแค่แฟร์รี่ และชาร์ม เท่านั้นที่เธอยอมเล่าทุกอย่างให้ฟังอย่างละเอียดโดยไม่ปิดบัง“พี่เอเดน…” ชาร์มพูดเสียงเบา เมื่อเห็นอีกคนที่เดินตามเพื่อนตัวเองมาคนตัวเล็กเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะคว้าข้อมืออีกฝ่ายแล้วพูดขึ้น“รีบไปทำเล็บกัน กูยังไม่พร้อมจะคุยกับเขา”พูดจบ เธอก็ลากชาร์

@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยใช้เวลาไม่นานนัก เอเดนก็ขับรถบิ๊กไบค์มาถึงยังผับของโฬม เขาจอดรถไว้ริมฟุตบาทบริเวณหน้าประตูทางเข้า แล้วรีบถอดหมวกกันน็อคออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้าวยาวๆ เข้าไปในผับโดยไม่สนสายตาของใคร ดวงตาคมกริบกวาดมองไปบริเวณรอบๆ เพื่อหาใครบางคนในจังหวะนั้น เสียงทุ้มก็ดังขึ้นข้างๆ แต่ไม่ได้ทำให้เขาสนใจเลยสักนิด“ไอ้เชี่ยเดน...มึงจะรีบอะไรขนาดนั้นวะ หssมห้อยโตงเตงหมดละสัส” โฬมเอ่ยทัก เมื่อมองไปยังจุดกลางกายของเพื่อนเอเดนก้มลงมองเป้ากางเกงของตัวเองเพียงแวบเดียว ในตอนนี้เขาใส่เป็นกางเกงวอร์มขายาวสีเทา ซึ่งไม่มีชั้นในช่วยปกปิดร่างกายเบื้องล่างเลยแม้แต่น้อย แต่เขาก็ไม่แยแสต่อสายตาของผู้คนรอบข้างที่มองมาอย่างตกตะลึง จากนั้นจึงหันไปเอ่ยถามโฬมด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างจริงจัง“วีว่าอยู่ไหนวะ”โฬมถอนหายใจเบาๆ ส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมกับเพื่อนตัวเองที่กระวนกระวายใจจนลืมแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะที่อยู่ตรงกลางด้านหน้าเวที“โต๊ะกลาง” พูดจบ มือหนาก็ตบลงบนบ่าเขาเบาๆ สองสามครั้ง แล้วเดินออกไปทันทีสายตาคมกริบมองตามสายตาของอีกฝ่ายเมื่อครู่ ก็พบว่าคนที่เขาตามหากำลังเดินโ

“พี่เอาเค้านะ เค้าอยากโดนพี่เย็บอ่าา” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน พลางเอื้อมมือไปรูดซิปเสื้อแขนยาวตัวหนาออกทันที จากนั้นจึงขยับขึ้นไปขบเม้มลำคอแกร่งฝากรอยแดงเอาไว้เอเดนได้แต่นั่งนิ่ง ยอมให้คนตัวเล็กทำตามอำเภอใจกับร่างกายตัวเองอยู่อย่างนั้นจนกระทั่ง เธอเอื้อมมือมาลูบไล้จุดกลางกาย...“อ๊ะ!” เขาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบคว้าข้อมือของเธอเอาไว้แน่นทันทีใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล ก่อนจะหันไปคว้าฝักบัวที่เปิดน้ำเย็นไว้มารินรดตัวของเธอ เพื่อหวังให้สายน้ำช่วยลดอุณหภูมิในร่างกายที่ร้อนรุ่มจากฤทธิ์ยาแต่คนตัวเล็กกับปัดออกอย่างรวดเร็ว จนน้ำกระเซ็นไปทั่วพื้นห้องน้ำ สีหน้าของเธอทั้งสับสนและหงุดหงิด ดวงตาวาววับไปด้วยแรงอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจกัน“เค้าอยากได้น้ำของพี่ ไม่ใช่น้ำฝักบัว”พูดจบ วีว่าก็ถอดกางเกงยีนขาสั้นออกในพริบตาเดียว ทำให้ตอนนี้ร่างกายของเธอเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิด“แม่ง! มาแก้ผ้าล่อหน้าพี่ขนาดนี้ จะทนไหวได้ไงวะ”เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ความรู้สึกบางอย่างตีกันอยู่ในอก ทั้งหวั่นไหวและลังเล ก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีไปอีกทางทว่าคนตัวเล็กกลับเอื้อมมือมาจั