All Chapters of ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด: Chapter 1 - Chapter 10

หนึ่งสัปดาห์ก่อนการเปิดภาคเรียน@ร้านหนังสือแห่งหนึ่งร่างเล็กของ ใบบัว ยืดตัวเขย่งปลายเท้า มือทั้งสองยื่นไปข้างหน้าเพื่อหยิบหนังสือที่อยู่บนชั้นเหนือศีรษะ ทว่าเธอพยายามเอื้อมมือไปเท่าไรก็ไม่ถึงสักที“หือ ทำไมอยู่สูงจังเนี่ย ไม่สงสารคนแคระบ้างหรือยังไง” เธอบ่นพึมพำแผ่วเบา สีหน้าเริ่มหงุดหงิดเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ ขณะที่เธอกำลังตั้งใจพยายามยืดตัวสุดกำลังอยู่นั้น ก็มีร่างสูงใหญ่ของใครบางคนมายืนข้างหลังและยื่นมือขึ้นไปเตรียมหยิบหนังสืออ๊ะ!คนตัวเล็กสะดุ้งโหยง เมื่อแผงอกกำยำของอีกฝ่ายแนบชิดกับแผ่นหลังบาง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของเขาโชยมาเตะจมูกเธอ ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ เต้นตุบตับจนแทบไม่เป็นจังหวะ“เอาเล่มไหน” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทำให้ใบบัวรีบพลิกตัวเงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่ายทันทีใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งได้รูป คิ้วดกหนา ดวงตาคมลึก ปากเป็นกระจับ เส้นผมสีดำแซมเทา นี่คือคนหรือเทพเจ้า ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้…“จะเอาเล่มไหน” เขาถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเธอเอาแต่ยืนยิ้มกริ่ม“อะ เอาเล่มนั้นค่ะ” ชี้นิ้วไปยังหนังสือที่ต้องการทันทีจากนั้นผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากชั้น ก่อนจะยื่นมันมาให

หกเดือนต่อมา (ปัจจุบัน)ค่ำคืนพิเศษในคลับขนาดใหญ่ ผู้คนมากมายต่างมารวมตัวกันเพื่อปลดปล่อยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดสัปดาห์ แสงไฟวูบวาบ เสียงดนตรีกระแทกจังหวะรัวๆ จนแทบจะลืมความคิดตัวเองให้ได้ แต่สำหรับ “ใบบัว” คงไม่ใช่แบบนั้นเธอไม่ได้มาด้วยอารมณ์อยากปาร์ตี้สักเท่าไหร่ เธอแค่ถูกควีน เพื่อนสาวคนสนิท ลากมาด้วยข้ออ้างว่า “จะมาเฝ้าผู้” เท่านั้นเองแต่เอาเข้าจริง กลายเป็นพวกเธอที่เต้นกันอย่างเมามันจนลืมจุดประสงค์หลักใบบัวหัวเราะจนแก้มแดง ขยับสะโพกโยกไปตามจังหวะแบบไม่ได้คิดอะไร รู้แค่ว่ามันสนุกดี ปลดปล่อยความเครียดที่กดไว้มาตลอดสัปดาห์ได้แบบไม่ต้องพูดเพื่อนสาวทั้งสามคนของเธอเองก็ไม่ต่างกัน อีกฝ่ายกระโดดไปขำไป ลากเพื่อนมาเต้นกันมั่วซั่วแบบไม่สนใจใครเลย“อีบัว! เต้นแบบนี้เดี๋ยวก็มีผู้เดินเข้ามาเองแหละ” ควีนตะโกนแข่งกับเสียงเพลง หน้าเปื้อนยิ้มจนตาหยีใบบัวส่ายหัวพลางหัวเราะ แล้วตอบกลับไปอย่างไม่คิดอะไร“ไม่เอา เอวกูจะเคล็ดแล้วตอนนี้”ทั้งกลุ่มหัวเราะกันลั่น ท่ามกลางแสงไฟสลัวและเสียงดนตรีที่ยังคงดังต่อเนื่อง โดยไม่มีใครรู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่ง กำลังจ้องลงมาจากชั้นบนไม่วางตา“พี่เทรย์มองมึงตล

“ใบบัวเธอนี่…แม่ง!”ความรู้สึกวาบหวามแล่นเข้ามารวมกันอยู่ที่จุดกลางกายทำให้เขาปวดหนึบไปทั้งลำ จากที่ตั้งใจจะแกล้งอีกฝ่าย กลับกลายเป็นเขาเองที่เริ่มทนไม่ไหวไม่รู้ว่าเธอซื่อ หรือจงใจยั่วยวนเขากลับกันแน่ทั้งคู่มองสบตากันนิ่ง แววตาหวานหยาดเยิ้มของคนตรงหน้า ทำให้คลาสไม่สามารถต้านทานตัวเองได้เขายกมือขึ้นประคองใบหน้าสวย พลางแตะลำคอขาวเนียน ก่อนปลายนิ้วจะสัมผัสกับใบหูอย่างแผ่วเบา แล้วค่อยๆ รั้งท้ายทอยเธอให้เงยขึ้น พร้อมกับโน้มตัวลงจูบริมฝีปากบางในทันทีคลาสขบเม้มกลีบปากของเธอเบาๆ ทั้งบนและล่างสลับกันไปมาด้วยจังหวะเชื่องช้า ลิ้นร้ายสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็ก รสชาติของไวน์องุ่นที่อยู่ในโพรงปากของเธอทำเอาเขาแทบคลั่ง มันทั้งหอมหวานเย้ายวนและยากจะต้าน จนเขาไม่สามารถหยุดดูดดึงเรียวลิ้นของเธอได้เลยใบบัวเริ่มจะคุมสติตัวเองไม่อยู่ เธอยกมือโอบรั้งคอเขาไว้แน่น ก่อนจะจูบตอบกลับอย่างดูดดื่ม พวกเขาสลับองศาใบหน้าขยับเข้าแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้หายใจเวลาผ่านไปหลายนาที มือหนาของคลาสเริ่มซุกซน ลูบไล้เอวบางขยำเบาๆ ตามแรงอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่น ก่อนที่เขาจะดันเธอไปชิดผนังห้องน้ำที่เย็นเฉียบแต่ไม่ทันที่เขา

คลาสผลักใบบัวนอนราบลงบนเตียงขนาดใหญ่ จากนั้นจึงขึ้นมาทาบทับร่างของเธอเอาไว้ ทำให้ร่างกายบางส่วนของเขาที่อยู่ตรงซิปกางเกงยีนถูไถไปกับจุดกลางกายสาวของเธอคนตัวเล็กขบเม้มริมฝีปากล่างเอาไว้แน่นเพื่อข่มความรู้สึกวาบหวิวที่ได้รับ ใบหน้าสวยแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เพราะไม่คุ้นชินที่อยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายมากขนาดนี้ เธอรีบเบือนหน้าหนีเพื่อหลบสายตาคมของเขาโดยเร็วทว่ามือหนาดันจับปลายคางมนของเธอให้หันกลับมามองสบตากันนัยน์ตาคมมองลึกเข้าไปในดวงตาหวานหยาดเยิ้ม พลางโน้มใบหน้าลงมาหมายจะจูบเธอ แต่ก็ต้องหยุดชะงัก ก่อนจะเอ่ยถามออกไป“ไม่มีแฟนใช่ไหม?”เพราะเขาเองไม่ได้อยากยุ่งหรือมีความสัมพันธ์ใดๆ กับคนมีเจ้าของ เพราะรู้ดีว่าการถูกแย่งคนรักหรือสูญเสียของรักไป มันรู้สึกยังไง…ใบบัวขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามเขาเสียงเบา“ถ้าบัวมีแฟน พี่จะไม่เอาเหรอ?”“….” คลาสเงียบไป เขาไม่ตอบอะไรกลับมาทว่าจู่ๆ เธอกลับรู้สึกวูบไหวอย่างประหลาด ความประหม่าแล่นเข้ามาดื้อๆ เธอชักเริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองพร้อมหรือยัง พร้อมที่จะเป็นของเขาหรือยัง?ไม่นานนัก เธอก็กะพริบตาปริบๆ และก

“อ่าา~ อย่าเกร็งดิ๊”คลาสยัดเจ้ามังกรยักษ์ใส่รูคับแคบของเธอได้เพียงส่วนปลายหัวหยักเท่านั้น ทว่าพยายามดุนดันเท่าไหร่ส่วนที่เหลือก็ไม่สามารถเข้าได้สักที“อื้อ บัวเจ็บ เอาออกก่อนได้ไหม” เสียงหวานเอ่ยห้าม พลางยกมือขึ้นดันหน้าท้องแกร่งเอาไว้แต่เขากลับรวบสองแขนของเธอขึ้นไว้บนเหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียว“เข้ามาขนาดนี้แล้ว จะเอาออกได้ไงวะ”“อื้อ~ งั้นก็เบาหน่อย บัวเจ็บเหมือนกีจะฉีกเลย”“อ่าา เธอเอาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่เนี่ย ทำไมมันแน่นขนาดนี้” เขาเอ่ยถาม พลางมองใบหน้าสวยที่เริ่มมีหยดน้ำตาไหลลงตรงบริเวณหางตา“….” ใบบัวเงียบ เลือกที่จะไม่ตอบคำถามของอีกฝ่าย เธอได้แต่ขบเม้มริมฝีปากล่างเอาไว้แน่นเพื่อข่มความเจ็บปวด“อ่าา~ ของเธอโคตรแน่น อดทนหน่อยนะ” เขาพูดขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้กับเธอ ก่อนจะเริ่มดันแก่นกายเข้าใส่รูคับแคบอีกครั้ง“อ๊ะ! เจ็บ…”ใบบัวเบือนหน้าหนีไปอีกทางพร้อมกับหยดน้ำตาไหลลงบนผ้าปูที่นอนอย่างไม่อาจกลั้นได้ แต่มือหนาดันจับปลายคางของเธอให้หันมามองสบตากัน“หันมามองหน้าพี่…จูบกันไหม” เขาเอ่ยถามออกไป พลางลูบแก้มของเธอแผ่วเบาและเช็ดน้ำตาออกอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง“อือ” เธอพยักหน้ารั