All Chapters of ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด: Chapter 111 - Chapter 120

“อ๊ะ! พี่คะ อื้อ เค้าเสียว อ่าา~” วีว่าเสียดเสียวจนแทบขาดใจ มือเล็กได้แต่ขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มของเขาเพื่อระบายความวาบหวิวที่ได้รับเมื่ออารมณ์คุกรุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอจึงแอ่นสะโพกเข้าหาใบหน้าหล่อเหลา มือเล็กก็กดศีรษะของเขาลงมาแนบชิดกับกลีบกุหลาบมากยิ่งขึ้น“อ๊าา เสียว อ๊ะ อื้ออ~”เอเดนยัดตัวขยับขึ้นไปจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อน เขาขบเม้มกลีบปากล่างของเธอจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว ก่อนจะสอดแทรกลิ้นสากเข้าไปตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างดูดดื่มทั้งคู่จูบกันเนิ่นนานหลายนาที จนเสียงน้ำลายเฉอะแฉะไปทั่วริมฝีปาก ผสมกับเสียงครางอื้ออึงในลำคอของทั้งสองมือหนาลูบไล้ไปมาบริเวณเอวคอดกิ่ว พลางบีบขยำตามแรงอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปกอบกุมเต้าสวย แล้วใช้นิ้วสะกิดตรงยอดปทุมถันอย่างระรัวจนแข็งเป็นไต“อ๊ะ อื้อ~”วีว่ารู้สึกเหมือนจะขาดอากาศหายใจ มือเล็กทุบตีแผ่นหลังกว้างเบาๆ จากนั้นเอเดนจึงถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วขยับไปซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนของเธอต่อ พร้อมกับขบเม้มฝากรอยแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้มือหนายังคงบีบเคล้นสองเต้านุ่มนิ่มจนเนื้อนมปลิ้นออกตามง่ามนิ้ว ก่อนจะก้มลงไ

วีว่านั่งเล่นมือถืออยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องโถง นิ้วเรียวเลื่อนไถหน้าจอไม่มาอยู่พักหนึ่ง จู่ๆ ข้อความแชตจากแอปพลิเคชันสีเขียวก็ดังขึ้น เมื่อเห็นรายชื่อป๊อปอัปที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ เธอจึงรีบกดเข้าไปอย่างไม่ลังเลAden : พี่กำลังกลับแล้วนะคะ กินอะไรไหม เดี๋ยวพี่แวะซื้อเข้าไปให้ทันทีที่อ่านข้อความของอีกฝ่าย เธออดยิ้มไม่ได้กับความเอาใจใส่ของเขา จากนั้นจึงพิมพ์ตอบกลับทันทีViva : เค้ากินแล้วค่ะAden : โอเคค่ะหลังจากพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อย คนตัวเล็กพลันนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ทำงานที่อาจารย์มอบหมายเอาไว้ จากนั้นจึงรีบเดินไปหยิบสมุดหนังสือมานั่งทำตรงโต๊ะหน้าโซฟาในระหว่างที่วีว่ากำลังตั้งใจจดปากกาลงบนกระดาษอยู่นั้น เสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้น เธอจึงรีบหันขวับไปมองอย่างรวดเร็วเอเดนเดินเข้ามาพร้อมกับถือถุงบางอย่างที่อยู่ในมือ ก่อนจะนำมาวางบนโต๊ะตรงหน้าของเธอ แล้วเอื้อมมือมาลูบศีรษะของคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยนเขาหย่อนตูดนั่งลงบนโซฟา พลางชะโงกหน้ามามองว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวลพร้อมรอยยิ้มกว้าง“พี่ซื้อเค้กมาให้ค่ะ”วีว่าหันไปมองเขา พลางเลิกคิ้วถามอย่างประชดประชัน“ทำผิดมา…ก็เลย

วีว่ายกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทางของเอเดนที่ขบกรามแน่นเพื่อระงับอารมณ์ พร้อมกับกดออกจากเกมอย่างรวดเร็วนั้น ก่อนจะเอ่ยถามออกไปเสียงเรียบ“ไม่เล่นเกมต่อแล้วเหรอคะ?”“เล่นเรามันกว่าเกมเยอะ”พูดจบ เขาก็โน้มใบหน้าลงมาใกล้เธอ พลางซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนทว่าคนตัวเล็กกลับเอื้อมมือไปดันแผงอกแกร่งของเขาเอาไว้ ก่อนจะเบี่ยงตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว“เค้าง่วงแล้ว ไปนอนก่อนนะคะ”ไม่รอให้เขาได้ตอบอะไร วีว่ารีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในห้องนอนทันทีเอเดนมองตามแผ่นหลังบางด้วยสายตาเว้าวอนปนขุ่นเคือง เขาขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพึมพำกับตัวเองแผ่วเบา“มาทำให้ยาก แล้วก็จากไปงั้นเหรอ?”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นเดินตามร่างบางเข้าไปในห้องอย่างเงียบเชียบเมื่อเดินเข้ามาถึงในห้อง คิ้วหนาขมวดมุ่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม เพราะในตอนนี้เธอนอนพันผ้าห่มรอบตัวแน่นหนา เหลือเพียงศีรษะเล็กๆ ที่โผล่พ้นออกมาให้เห็นเท่านั้นนี่เมียหรือมัมมี่วะ!เอเดนหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างขบขัน เขาก้าวเข้าไปนั่งข้างเตียง ก่อนจะโน้มตัวลงไปใกล้ใบหน้าด้านข้างของคนตัวเล็กที่นอนคว่ำ แล้วกระซิบเสียงแหบพร่าใกล้ใบหู

ร่างสูงวางคนตัวเล็กลงบนเตียงด้วยแรงที่ไม่เบานัก จนแก่นกายหลุดออกจากช่องทางรักของเธอทันทีจากนั้นจึงอ้าขาเรียวออกกว้างอีกครั้ง เผยให้เห็นกลีบกุหลาบงามสีแดงระเรื่อที่มีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาจากรูเล็ก นัยน์ตาคมจ้องมองด้วยสายตาแพรวพราว ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแก้มเนียนของเธอเบาๆ ด้วยความคลั่งไคล้“มันจะน่าเอาอะไรขนาดนี้คะ หืม?”พูดจบ เขาก็โน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวล พลางจับแก่นกายถูไถไปมาตามรอยแยกในจังหวะเชื่องช้า ส่งผลให้อารมณ์ของทั้งคู่พลุ่งพล่านจนเกินต้านวีว่าเม้มริมฝีปากแน่น ความร้อนระอุแล่นวาบไปทั่วทั้งร่างราวกับเปลวไฟที่ปะทุขึ้นในอก หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมาเมื่อความกระสันในร่างกายเอ่อล้นเกินยากจะควบคุม มือเล็กโอบรัดลำคอแกร่งเอาไว้แน่น พลางจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยแววตาลุ่มหลง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า“อื้อ~ พี่เอามันเข้ามาเลยได้ไหมคะ เค้าอยากโดนพี่เอาแล้ว”คำพูดนั้น ทำเอาเอเดนกระตุกยิ้มขึ้นมาทันที เขาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบผมของเธออย่างเอ็นดู“เมียใครวะ แม่ง! โคตรขี้เงี่ยนเลยเหอะ”“เมียพี่ไงคะ เย็บเมียที ขอแรงๆ” เธอเอ่ยอย่างออดอ้อนกัน พลางกะพริบตาปริบ

“พี่คะ...ปล่อยมือเค้าก่อน” เธอมองเขาด้วยแววตาฉายความกังวลอย่างปิดไม่มิด เพราะตอนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ครอบครัวของเธอ แต่กลับมีครอบครัวของเขาด้วยเอเดนกุมมือเล็กเอาไว้แน่น ก่อนจะขยับมายืนเคียงข้างเธอ พร้อมมองไปยังผู้ใหญ่ทั้งสี่ด้วยสายตามั่นคง“พ่อ แม่ มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ” เขาถามเสียงเรียบ“พ่อมาหาฐิติ แล้วแกมาทำอะไรที่นี่...” คินทร์ตอบกลับ ดวงตาคมกวาดมองลูกชายสลับกับวีว่าไปมาอย่างสงสัย ก่อนจะเหลือบเห็นว่าทั้งคู่กำลังจับมือกันอยู่เอเดนหันไปสบตากับคนตัวเล็กแวบหนึ่ง พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วหันกลับมาหาผู้ใหญ่อีกครั้ง “ผมมาส่งน้อง…พ่อกับแม่อยู่ที่นี่ด้วยก็ดีเลย จะได้รับรู้พร้อมกัน คือผมมีเรื่องจะขออนุญาตและบอกกับคุณลุงคุณป้าน่ะครับ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังจากนั้นทั้งสองคนจึงหันมามองสบตากันอย่างให้กำลังใจ ก่อนจะเดินไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าผู้ใหญ่ทั้งสี่“คุณลุงคุณป้าครับ...ผมขออนุญาตคบกับน้องนะครับ”สิ้นเสียงทุ้ม ห้องก็เงียบลงทันที วีว่ากำมือแน่นด้วยความประหม่า แต่ก็หันไปยิ้มบางๆ เพื่อให้กำลังใจเขาฐิติมองหน้าทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“ถ้ารักกันชอบกันลุงก็ไม่ติด แต่อย่า