เสียงไอ้ต้าร์ดังขึ้นมาเมื่อผมผลักประตูเข้าไป วันนี้เรามีนัดกันที่ผับเฮียไคเลยพากันยกโขยงมาที่นี่ ใครจะคิดว่าจะเจอเมียตัวเอง“มึงรีบมานั่งลงแล้วเล่า” เพทายเดินมากดไหล่ผมให้นั่งลงบนโซฟา ก่อนที่พวกมันทุกคนจะจ้องมองมาที่ผม“อะไรของพวกมึง” ผมถามอย่างแปลกใจ“มึงอย่ามาตีหน้าซื่อ พวกกูรู้หมดแล้ว” เพทายมันจ้องผม สีหน้าเพื่อนราวกับอยากรู้เสียเต็มประดา“รู้อะไร” “เอ้า...ก็ที่มึงเลิกกับน้องกาแฟไง กูได้ยินไอ้ไนต์บอก พวกกูไม่เชื่อเลยจะรอถามมึง” สิ้นเสียงเพทาย สิ่งที่มันพูดมาทำเอาผมแข็งค้างไปเลยเลิกงั้นเหรอ...ไม่มีทาง!“ไม่ได้เลิก” ผมตอบไปเบา ๆ พวกมันก็ต่างตบมือรัวเลย“กูว่าแล้วไม่เลิก” เพทายเสียงดัง“ไอ้ไนต์ มึงเอามาจากไหน” “ก็น้องเขาบอกกูเอง กูเจอที่หน้าผับ น้องร้องไห้ใหญ่เลยแล้วยังฝากฝังกูให้ดูแลมึงอีก”ผมเชื่อว่ามันไม่ได้โกหก อย่าบอกนะว่ากาแฟคิดว่าเลิกกันน่ะ“กาแฟบอกมึงแบบนั้น?” ผมถามย้ำอีกครั้ง“ใช่ กูเลยจะมาถามมึงเนี่ยว่าทะเลาะอะไรกัน แต่มาเจอพวกนี้ก่อนเลยเล่าให้ฟัง...สรุปมึงทำยังไงน้องถึงเข้าใจแบบนั้น” “ทะเลาะกัน” “โอ๊ยไอ้เหี้ย พวกกูรู้แล้ว” ไฟเอ่ยขึ้นมา“กูไล่แฟและไม่ให้มาที่ผับอีก”“ฮะ/
Last Updated : 2026-05-12
LOGIN
