Todos os capítulos de Chained Engineerล่ามรักวิศวะ: Capítulo 51 - Capítulo 60

78 Capítulos

บทที่ 49 ความจริงที่ต้องรู้

อีกด้านบ้านภัทราเมธา (บ้านกาแฟ)ภายในอาณาคฤหาสน์ภัทราเมธายังมีบ้านอีกหลังที่เป็นของลูกสาวคนโต หรือคุณหญิงดวงหทัยผู้เป็นแม่ของอัศวิน ระหว่างกำลังทานอาหารเช้าอยู่นั้นได้มีข้อความเข้ามา มือเหี่ยวย่นตามกาลเวลาเอื้อมหยิบมือถือมาเปิดดูทันที ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยunknown : คลิปวิดีโอคุณหญิงดวงหทัยขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อเห็นเบอร์แปลกส่งคลิปมาเธอเลยไม่กล้าเปิด แต่สักพักอีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาอีกunknown : อัศวิน เพียงเท่านั้นคุณหญิงก็รีบกดเปิดคลิปทันที ในนั้นมีเหตุการณ์ที่มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังทำร้ายลูกชายของเธอจนคุณหญิงตาแดงก่ำ ยกมือขึ้นปิดปาก ถึงว่าช่วงนี้อัศวินไม่ยอมกลับบ้านเพราะโดนทำร้ายนี่เอง แล้วใครกันที่ทำร้ายลูกชายของเธอไม่นานก็ปรากฏร่างหญิงสาวที่เธอไม่เคยชอบหน้าวิ่งไปกอดแขนคนที่ทำร้ายลูกของเธอ เพียงเท่านั้นก็กระจ่างแล้วว่าเรื่องนี้ต้องมีกาแฟเป็นเหตุ“อิเด็กนี่อีกแล้วเหรอ...”ใบหน้าสวยที่ฉีดโบท็อกซ์กัดฟันแน่นก่อนจะลุกจากโต๊ะอาหาร และสาวเท้าไปที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของผู้เป็นพ่อ“คุณพ่อ...คุณพ่ออยู่ไหม”ด้วยความโมโหดวงหทัยไม่ระงับอารมณ์อะไรเลย นอกจากต้องการจะมาเอาเรื่อ
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 50 มัดจำไว้ก่อน NC

อ๊ะ เสียงเปิดประตู ไม่ใช่ว่าพี่นักรบกลับมาแล้วเหรอ ฉันรีบวิ่งออกไปนอกห้องนอนทันทีเมื่อจมูกได้กลิ่นหอมของอาหารด้วย“กลับมาแล้วเหรอคะ” เขาทำหน้าเหนื่อยเหมือนทุกวัน แต่ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่ามุมปากเขายกยิ้ม“ถามเหมือนเมียมารอผัวกลับบ้าน”“อ้าว...ไม่ใช่เหรอคะ” ฉันเลยหยอดกลับไป“ปากดี” เขาวางถุงอาหารไว้บนโต๊ะคล้ายภาพเดจาวูอีกแล้ว แต่รอบนี้ต้องได้กินแน่นอนเพราะฉันเป็นประจำเดือน อิอิ“ปากดีจริงแหละ...ไม่งั้นพี่จะติดใจเหรออ๊ะ”หมับ!ร่างสูงเดินมารวบตัวฉันไปกอดจนแทบหายใจไม่ออก คิดดูว่าเขาสูงเกือบ 190 แต่ฉันตัวเท่าอกเขาเอง เวลาเขากอดฉันแทบจมลงไปในอกเขาอยู่แล้ว“อือ หายใจไม่ออก”“ตัวเล็กเกินไป” เขาพึมพำเบา ๆ แต่ฉันได้ยิน“แฟไม่ได้มีเชื้อสายยุโรปแบบพี่นี่”“จริงเหรอ?”“เอ๊ะ ก็ต้องจริงสิ”“เคยส่องกระจกแล้วสังเกตตัวเองดี ๆ ไหม” พี่นักรบถามระหว่างที่อุ้มฉันไปนั่งบนโซฟา โดยมีฉันนั่งเกยบนตักแกร่ง“ทำไมพี่ถึงถามแบบนี้”“เวลาโดนแดดตาเธอออกเทา ๆ นะ” ฉันตัวชาทันที นี่คือสิ่งที่มีคนเคยทักในตอนเด็ก แต่ฉันไม่ค่อยสนใจเพราะกลัวว่าจะแปลกคนจนลืมไปเลย อีกอย่างฉันก็ไม่ได้ออกแดดจ้าเลยไม่มีใครได้สังเกตเท่าไร“ไม่รู้
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 51 มัดจำไว้ก่อน (ปลาย)NC

“อยากเอาฉิบ...ฝ่าไฟแดงได้ไหม” เขาผละจูบออกมาสบถเบา ๆ ก่อนจะบดจูบลงบนกลีบปากบวมช้ำอีกครั้งจนเธอหายใจแทบไม่ทันตุบ ตุบ “อื้มมม...พอแล้ววว” ร่างบางรีบผละออกอย่างเร็วก่อนจะพยายามสูดเอาอากาศเข้าปอดอย่างแรง พลางคาดโทษเขาในใจที่ไม่เคยจะปล่อยเธอได้พักเลย“นี่ยังมัดจำไม่ครบ” คนซึนตอบหน้าตายทำเอาเธอแอบขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเขาในใจอย่างหมั่นไส้หมับ“อ๊ะ...” เธอเบิกตากว้างเมื่อคนหน้ามึนบีบขยำหน้าอกเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ โกรธมากนี่มันหยามกันชัด ๆ กาแฟไม่ยอม! พลั่ก! ไวเท่าความคิดคนตัวเล็กแต่แสบสันผลักอกเขาจนชิดกับพนักพิงโซฟา และกระโดดลงจากตักเขาอย่างเร็วราวแมวน้อย ทำให้ร่างสูงคิ้วกระตุกทันที“มัดจำ!” เสียงเข้มเอ่ยออกมาก่อนจะสบตานัยน์ตากลมสวยนิ่ง ราวกับกำลังย้ำเตือนเธอว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องแลกเปลี่ยนกาแฟเบะปากให้กับท่าทางของเขา แต่ในใจมีแผนการร้ายมากกว่านั้น ในเมื่อเขาอยากทำตัวยื่นข้อเสนอไร้สาระเพื่อกินเธอเธอก็จะสนองให้…แต่เขาจะต้องทำสีหน้าราวกับคนโง่และต้องการเธอ ไม่ใช่ทำหน้าตายแบบนี้ คนสวยไม่ปลื้ม! “แฟรู้แล้วค่ะ...แถมดอกเบี้ยให้ด้วยเอาไหม” คนตัวเล็กยืนฉีกยิ้มตรงหน้าเขาอย่างมั่นใจทำให้เขายกยิ้ม
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 52 รอดูตอนเธอเอาคืน NC

“ประคองขนาดนี้ ถ้าเมื่อยเธอก็ตัดแขนทิ้งเถอะ”คนหน้านิ่งปากร้ายยกยิ้มก่อนจะจับมือเล็กชักรูดท่อนลำต่อไปเรื่อย ๆ คนอย่างเขามีความอดทนสูงดังนั้นแค่นี้ไม่คณามือหรอก“อ๊าาอย่าซน” เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าเมื่อนิ้วหัวแม่มือของเธอบดคลึงตรงหัวบานจนเขาเสียววูบ“ทำไมคะ...ไม่ชอบเหรอ พี่น่าจะชอบนะ”“กาแฟ!” ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุเมื่อเธอเลื่อนหน้าลงไปดูดเลียสลับแยงลิ้นใส่ปลายหัวบานไม่หยุดจนเขาเสียวแทบขาดใจกาแฟหัวเราะคิกคักเมื่อสามารถกำราบเขาได้ ก่อนจะจับท่อนลำด้วยมือทั้งสองข้างและอ้าปากครอบครองอีกครั้ง คราวนี้เธอหลับตาลงดูดเลียท่อนลำร้อนจนเขากระแทกท่อนลำเข้าปากเธออย่างจัง“อื้ออออ” เมื่อจะผละหน้าออกไปเขาก็จับหัวเธอแนบชิดท่อนลำอีกครั้ง ก่อนจะกดเข้าออกเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาเด้งสะโพกใส่ จนเธอครอบครองท่อนลำจนสุดโคนแค่ก แค่กกาแฟสำลักเล็กน้อยก่อนตวัดลิ้นเลียสลับอมท่อนลำร้อนถี่รัว เมื่อเขาเริ่มหดเกร็งมือกดท้ายทอยเธอแน่น“กาแฟเร็วอีก...อ่า~” เขาครางเร่งทำให้เธอละเลงใส่หัวบานจนน้ำสีใสปริ่มออกมา พร้อมตวัดลิ้นเลียท่อนลำตั้งแต่ปลายจนสุดโคน และวกกลับมาดูดดึงปลายท่อนลำอีกครั้ง ทำสลับไปมาจนกระแทกท่อนลำสองสามทีและปลดป
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 53 ต่อหน้าแสน

ช่วยไม่ได้คนอย่างฉันไม่ยอมให้ใครมาข่มง่าย ๆ หรอกนะ โดยเฉพาะเขาไอ้คนซึน อย่าหวังว่ากาแฟคนนี้จะใจดีด้วย “แกจะหนีหน้าพี่เขาเหรอ” วันนี้จิงจิงขับรถมาเอง ระหว่างทางกลับบ้านเธอก็เอ่ยปากถามฉันไปด้วย“ไม่ได้หนี แค่ทำให้เขาร้อนรนเฉย ๆ” “ก็นั่นแหละที่เรียกว่าหนี”“เพื่อนรัก...แกคิดดูนะ ฉันโดนชะนีที่ไหนหยามก็ไม่รู้ ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อใจแฟนนะ ฉันเชื่อใจเขาเลยต้องทำแบบนี้เพื่อดัดนิสัย ไม่อย่างนั้นวันข้างหน้ามีคนเดินมากางร่มให้หน้าด้าน ๆ แบบนี้ แล้วเขาเฉยหรือนิ่งใส่ชะนีจะคิดว่าเขามีใจน่ะสิ” “เออก็ถูกของแก” “ทางที่ดีนะ เขาควรจะคิดถึงฉันมากกว่านี้ว่าฉันจะคิดยังไงถ้ามีผู้หญิงเข้าหาเขา...มันควรจะเว้นระยะห่าง” ฉันพูดด้วยความสัตย์จริงเลยนะ เพื่อไม่ต้องการให้มีชะนีคนที่สองสามหรือสี่มายืนกางร่มหรือมายุ่งกับแฟนของฉันอีก ไม่โอเคมาก ๆ เลย“ฉันคิดน้อยเกินไปจริง ๆ” เพื่อนสาวทำเสียงเศร้าราวกับคนมีความรักและกำลังหาทางออกไม่เจอ นี่นางพูดถึงฉันหรือตัวเองกันแน่เนี่ย“เออ ทำหน้าเศร้ายิ่งกว่าฉันอีก แกอกหักเหรอ” ด้วยความปากไวฉันเลยถามออกไปแต่เพื่อนก็ยังเงียบอยู่“เออช่างเถอะ ไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า” “เอาไว้มั่
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 54 คนซึนก็หึงเป็น

“ช่างเขาเราก็ทำงานไป” เป็นไอ้โซ่เอ่ยขัดก่อนจะปรายตามองไปอีกโซนที่มีปีหนึ่งมาเรียนภาคปฏิบัติเหมือนกัน สงสัยมองหาเมีย ลืมบอกไปว่าเมียมันเรียนสาขาเดียวกันกับพวกผม อยู่ปีหนึ่งชื่อ มิกิ เหมือนจะเป็นเพื่อนกับซินเซียและไซซีด้วยพวกเราแยกย้ายกันไปทำงาน ก็เรียนปฏิบัตินี่แหละ เพราะอากาศร้อนผมเลยยืนเท้าเอวหรี่ตามองเพื่อน แต่อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกว่ามีร่มมาบดบังแดด พอหันกลับไปมองก็เห็นว่าเป็นคนที่ไอ้เพทายบอกว่ามองมาที่กลุ่มผมบ่อย ๆใครวะ?“เอ่อ...เห็นพี่นักรบร้อนค่ะ แก้วเลยกางร่มให้” เธอเอ่ยตะกุกตะกักแต่มือก็ยังกางร่มต่อ“ไม่ต้อง” และใช่ผมตอบออกไปเพื่อให้เธอไปไกล ๆ“ให้แก้วถือร่มให้นะคะ” ยังตื๊อไม่เลิกผมก็เริ่มจะหมดพลังงานแล้วแหละ เลยหันหน้าไปมองเพื่อนไม่ได้สนใจเธอ อีกอย่างอยากทำก็ทำไป โดยไม่รู้เลยว่างานกำลังจะเข้าในไม่ช้าEndผ่านไปสักพักสาวสวยก็ไม่ย่อท้อ ลูกแก้วยังยืนกางร่มต่อโดยที่กลุ่มเพื่อนหรือคนที่ลงเรียนวิชาเสรีแบบเดิมก็พากันยกมือถือขึ้นมาถ่ายไว้ ภาพสาวสวยกับหนุ่มหล่อพอมายืนคู่กันก็เข้ากันดี โดยลืมไปว่าฝ่ายชายมีแฟนแล้วนักรบถอนหายใจเมื่อผู้หญิงคนนี้ไม่ยอมไปสักที เขาเลยหันกลับมาจ้องเธอนิ่งจนสาวเ
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 55 มีเรื่องจนได้

“เผยธาตุแท้แล้วเหรอไอ้หน้าตัวเมีย ทำตัวทุเรศใส่คนอื่นคิดว่าคนอื่นเขาต้องทำดีด้วยเหรอ” กาแฟหันขวับมาอย่างเอาเรื่องทันที“นั่นสิ แค่สายตาก็น่าขยะแขยงแล้ว”เมื่อโดนผู้หญิงสองคนด่ามันก็เริ่มกัดกรามแน่น เห็นสายตาน่าสมเพชจากผู้ชายรอบข้าง ด้วยความโมโหเลยกระชากแขนผู้หญิงเดรสแดงใกล้มืออย่างแรง“โอ๊ย...เป็นบ้าเหรอ”“ปล่อยเพื่อนฉันเดี๋ยวนี้นะ!”จิงจิงเข้ามายื้อไว้และพยายามดันผู้ชายคนนั้นออก แต่เพราะแรงต่างกันเธอเลยโดนผลักออกมาจนทรงตัวไม่อยู่ ร่างบอบบางของจิงจิงจวนจะล้มถ้าไม่มีคนมารับทัน“อ๊ะ…ขอบคุณค่ะ”ร่างบางชุดเดรสสีขาวหันไปเอ่ยขอบคุณเมื่อยืนทรงตัวได้แล้ว ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคนที่มาพยุงเธอเป็นใคร จิงจิงมองเขาด้วยสายตาสั่นไหวก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แต่เขากลับเมินหน้าหนีและจับจ้องไปที่ร่างของกาแฟ เธอจึงได้แต่คิดอย่างน้อยใจใช่สิ สายตาอัศวินมีไว้มองแค่กาแฟเท่านั้น“ปล่อยน้องสาวกู” อัศวินจ้องมองผู้ชายตรงหน้านิ่ง กล้าดียังไงมายุ่งกับน้องสาวเขากัน ไหนจะผลักจิงจิงอีก“น้องหรือเมียเอาให้แน่” “ไอ้เชี่ยมึงกล้าดูถูกเธอเหรอ” อัศวินขบฟันแน่น ส่วนกาแฟก็ลมออกหูแล้ว เธอนิ่งมากเพราะไม่เคยม
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 56 ความจริง

“กาแฟเป็นของกู” ฉันมองคนที่เอ่ยปากแสดงความเป็นเจ้าของด้วยสายตาเดือดดาลต่างจากปกติ หัวใจพองโตอย่างห้ามไม่อยู่แต่อีกใจก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลก ๆ “มึงแน่ใจนะว่าแฟเป็นของมึง…และรักมึง” เมื่อพี่วินพูดจบฉันและจิงจิงก็หันขวับไปมองพี่ชายนอกสายเลือดทันที ราวกับเขารู้อะไรมา ฉันเลยหันไปมองหน้าจิงจิงอีกครั้งแต่เธอกลับส่ายหน้า“มึงหมายความว่ายังไง” นักรบเริ่มจะหัวร้อนขึ้นมา ตอนนี้เขาต้องการแค่พาเธอกลับเท่านั้นไม่ได้อยากมาเถียงกับคนอื่น“พี่วิน!” ด้วยความร้อนรนฉันเลยเอ่ยปากแทรกขึ้นมาด้วยความกังวลใจ“มึงคงไม่รู้ว่ากาแฟแค่หลอกใช้มึง!”“พี่วิน/พี่วิน” ทั้งฉันและจิงจิงเอ่ยขึ้นมาอย่างตกใจเมื่อเขาพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา ฉันหันไปมองหน้าพี่นักรบด้วยสายตาสั่นไหว“กาแฟไม่อยากหมั้นกับกูเลยเข้าหามึงเพื่อเอามึงมาเป็นโล่กำบังจากกู เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเธอก็แค่สลัดคนโง่อย่างมึงทิ้งไป” พี่วินพูดเสียงสะใจเมื่อเห็นคนที่เคยอัดเขานิ่งจนน่าขนลุก แต่สิ่งที่เขาพูดกลับทำให้ฉันใจหาย“พี่นักรบ…” ฉันเอ่ยเสียงแผ่วเมื่อเห็นเขานิ่งไป นัยน์ตาคมกริบนิ่งเหมือนวันแรกที่เราเจอกันเลย เขาเพียงปรายตามองฉันเหมือนคนแปลกหน้าเท่านั้
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 57 ความจริง (ปลาย)

คนที่คิดถึงไม่มา แต่คนที่โคตรจะไม่คิดถึงเลยกลับยืนตรงหน้า สภาพเธอยิ่งกว่าหมาเน่า พระเจ้ายังส่งคนใจร้ายมาอีก“มาทำอะไร ไปไกล ๆ ไม่มีอารมณ์ทะเลาะด้วย” เธอโบกมือไล่เขาเบา ๆ ก่อนจะก้มหน้าลง“มานั่งร้องไห้อะไรตรงนี้”“เรื่องของฉัน บอกให้ไปไง...ไปชิ่ว ๆ” วาคีนโน้มตัวลงมาใกล้เพราะตรงนี้แสงสว่างไม่ทั่วถึง เมื่อนัยน์ตาคมเจ้าเล่ห์มองเห็นคราบน้ำตาบนใบหน้าและนัยน์ตาแดงก่ำของเธอ เขาก็พลันกัดฟันแน่น“ใคร...” “อะไร...บอกว่าไม่อยากคุยด้วยไง”ร่างบางฉุนเฉียวเพราะหงุดหงิดคนตรงหน้า“ใครทำให้เธอร้องไห้” เขาย่อตัวลงตรงหน้าพลางเอ่ยถามเสียงเข้ม“ไม่บอก...รีบไปเถอะขอร้อง” เธออยากร้องไห้คนเดียวเงียบ ๆ พอเจอเขาแล้วเธอร้องไห้ไม่ออก“ยัยประสาท บอกมาใครทำเธอร้อง” “แล้วนายจะยุ่งอะไรด้วยเล่า”“เธอนี่ไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม...ไอ้รบยังไม่เล่าเหรอ” เหมือนโดนแทงใจดำเมื่อเขาเอ่ยถามถึงตัวต้นเหตุที่ทำเธอร้องไห้“ฮึก...ไอ้บ้า นายจะพูดถึงเขาทำไม สะใจมากใช่ไหมที่เห็นฉันร้องไห้น่ะ” กาแฟน้ำตาไหลทะลักราวเขื่อนแตกทำให้คนปกติที่หยาบคายชะงักกึก วาคีนไม่รู้จะรับมือกับเธอยังไงดี ตอนแรกก็ด่าตอนนี้กลับร้องไห้เป็นเด็ก ถ้าเป็นคนอื่นเขาคง
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais

บทที่ 58 ตัดสินใจ

ฉันนั่งมองข้างทางด้วยใจที่สับสน เมื่อความจริงจากปากวาคีนทำเอาฉันแทบเป็นลม พอตื่นแล้วก็หยิกตัวเพราะคิดว่าฝัน เรื่องนี้ทำเอาฉันคิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี“หายร้องแล้วเหรอ” เขาถามฉันระหว่างที่เรากำลังเดินทางไปที่บ้านของฉัน ไม่ใช่สิ บ้านของคุณตานั่นแหละอยากจะบอกเขามากว่าหยุดร้องตั้งแต่โดนความจริงเรื่องชาติกำเนิดกระแทกหน้าแล้ว“หายแล้ว” “แล้วร้องทำไม...ทะเลาะกับไอ้รบ?” วาคีนถามเสียงเข้มเอาอีกแล้ว ทำไมเขาชอบขยี้จัง ฉันก็ไม่อยากพูด จะว่ายังไงดีล่ะ เขากับพี่นักรบเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องก่อน ตอนนี้ฐานะฉันเป็นน้องสาวเขา ฉันกลัวพูดไปพวกเขาจะทะเลาะกัน อันนี้แค่คิดเผื่อไว้นะ“ไม่มีอะไรค่ะ” พอมาพูดมีหางเสียงกับเขาแล้วรู้สึกกระดากปากมาก“อย่ามาโกหก ถ้าไม่มีอะไรจะร้องไห้เหมือนหมาข้างกำแพงทำไมกัน”“ปากเสีย แฟไม่ใช่หมา” “งั้นก็บอกมา” “แฟเสียใจที่เลิกกับพี่นักรบค่ะโอ๊ย!” ฉันตัดสินใจบอกเขา แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะตกใจถึงขนาดเหยียบเบรกกะทันหันแบบนี้“เลิก...เลิกได้ยังไงกัน!”โอ๊ยไอ้พี่บ้า จะมาถามตอกย้ำทำไมว่าเลิกเพราะอะไร คนยิ่งอกหักเสียใจมาอยู่นะ ฉันนิ่งเพราะกลัวว่าเสียงตัวเองจะสั่น ตอนนี้ไม่อยากจะตอบคำถามอะไรเ
last updateÚltima atualização : 2026-05-12
Ler mais
ANTERIOR
1
...
345678
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status