หลังจากศึก "น้ำมันมนต์" ของคุณหญิงแม่ผ่านพ้นไป เรือนขุนปรินทร์กลับมาสงบได้เพียงชั่วครู่ แต่ในใจของ พิมมา กลับไม่สงบตาม เธอเอนกายพิงพนักคั่งพลางใช้ความคิดถึงคำพูดทิ้งท้ายของดวงแข ‘ความลับเรื่องชาติกำเนิดรึ? ยัยนั่นไปรู้อะไรมา หรือแค่ขู่ให้เราประสาทเสีย?’ [ระบบ: แจ้งเตือน! เริ่มต้นเควสต์หลัก ‘ปริศนาสายเลือดขัตติยา’] [เบาะแส: พบวัตถุโบราณ ‘ปิ่นปักผมลายหงส์พับ’ ซ่อนอยู่ใต้แผ่นไม้กระดานในห้องนอนพิมมาคนเดิม] [รางวัล: ปลดล็อกฉากจบรูท ‘พระธิดาพลัดถิ่น’ และแต้มสะสม ๒,๐๐๐ แต้ม] “จ้อย! มานี่ซิ” พิมมากวักมือเรียกบ่าวคนสนิทที่กำลังนั่งจัดสำรับอยู่นอกชาน “เจ้าค่ะแม่พิมมา มีอะไรให้จ้อยรับใช้หรือเจ้าคะ?” “เจ้าเคยได้ยินใครพูดถึงครอบครัวของพิมมาคนก่อนบ้างไหม? นอกจากตาชิดขี้เหล้านั่นแล้ว มีใครอีกไหมที่มาตามหาพิมมา?” พิมมาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง จ้อยทำหน้าครุ่นคิดพลางขยับเข้ามาใกล้ “จะว่าไป... ก่อนที่แม่พิมมาจะตกน้ำหัวฟาดเรือ จ้อยเคยเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ท่าทางไม่ใช่คนแถวนี้ ดูเหมือนพวกขุนนางจากทางเหนือ เขามาแอบมองแม่พิมมาที่ตลาดบ่อยๆ นะเจ้าคะ แต่พอถามชื่อเขาก็รีบเดินหนีไปจ้อยเลยไม่ได้ติดใจอะไรเจ้
Terakhir Diperbarui : 2026-05-13
Masuk
