พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร

พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร

last updateHuling Na-update : 2026-05-13
By:  babybunny Kumpleto
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
35Mga Kabanata
2views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เมื่อนักเขียนสาวสายกาวต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่าง “พิมมา” ทาสสาวท้ายครัวในยุค ร.5 ที่สวยสะบัดระดับ SSS แต่ดวงกุดถูกใส่ร้ายจนตัวตายในนิยายต้นฉบับ ทว่าพิมมาคนใหม่ไม่ได้มามือเปล่า เธอมาพร้อมกับ “ระบบสุ่มไอเทมวิเศษ” และหัวใจที่บ้าผู้ชายหล่อแบบเต็มสูบ​ภารกิจกอบกู้เกียรติยศและช่วยเลิกทาสจึงกลายเป็นเรื่องรอง เพราะภารกิจหลักของเธอคือการ "ตก" คุณพี่ปรินทร์ ขุนนางหนุ่มรูปงามที่ฉลาดเป็นกรดและรวยล้นฟ้า ชนิดที่ว่าแค่เศษทองก้นถุงของเขาก็ซื้อเรือนทาสได้ทั้งหลัง ​พิมมาต้องงัดสกิล “การละคร” ระดับตัวแม่ สวมบทนางเอกเจ้าน้ำตาผู้อ่อนแอต่อหน้าคนทั้งเรือน แต่ลับหลังกลับแอบใช้ไอเทมวิเศษปั่นหัวศัตรูและรุกจีบคุณพี่ปรินทร์แบบไม่พัก ทว่าขุนนางมาดนิ่งอย่างเขากลับไม่เคี้ยวหมูอย่างที่คิด ยิ่งเธอละครเก่งเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจ้องจับผิด (และจ้องจับหัวใจ) เธอมากขึ้นเท่านั้น ​ท่ามกลางบรรยากาศพระนครที่กำลังเปลี่ยนแปลง พิมมาจะใช้ไอเทมวิเศษและจริตอันแพรวพราวล่ารักคุณพี่ปรินทร์ได้สำเร็จ หรือจะถูกเขา "จับกิน" เสียก่อน ภารกิจรักปนแสบครั้งนี้...พิมมาขอสู้ตายเพื่อผู้ชายเกรดพรีเมียม!

view more

Kabanata 1

บทที่ ๑ นามปากกาฉาว กับ ระบบที่ไม่ได้ขอ

조은서는 확신할 수 없었다. 바람을 피우는 남자는 두 개의 핸드폰을 갖고 다니는 건가?

유선우가 샤워를 하고 있을 때, 그의 애인이 셀카 한 장을 보냈다.

아주 젊은 여자였는데 뚜렷한 이목구비를 가지고 있었다. 하지만 나이와는 어울리지 않는 비싼 옷들을 입고 있으니 어딘가 부자연스러워 보였다.

「선우 씨, 생일 선물 고마워요.」

조은서는 눈이 아플 때까지 핸드폰을 뚫어져라 쳐다보았다. 그녀는 유선우 곁에 여자가 있을 것이라고 생각했었다. 다만 이런 여자일 줄은 몰랐다. 마음이 아픈 외에, 남편의 취향을 알게 되어 놀랐다.

그녀는 미안하다고 생각했다. 우연히 유선우의 비밀을 알게 되었으니까 말이다.

등 뒤에서 욕실 문이 열리는 소리가 들렸다.

얼마 지나지 않아 유선우가 물기에 살짝 젖은 채로 나왔다. 새하얀 샤워 가운은 선이 분명한 복근과 가슴을 가려주고 있었는데 더욱 섹시해 보였다.

“언제까지 볼 거야.”

그는 조은서 손에서 핸드폰을 뺏고 그녀를 힐긋 보더니 옷을 입기 시작했다.

유선우는 아내에게 불륜을 들켜서 미안하다거나, 마음이 찔린다는 기색이 전혀 없었다. 조은서는 그런 유선우의 태도가 그의 경제 수입에서 온다는 것을 알았다. 조은서는 결혼 전에는 유명한 바이올리니스트였지만 지금은 그저 유선우가 벌어다 주는 돈으로 사는 가정주부니까.

조은서는 그 사진으로 따지고 들지 않았다. 따지고 들 수 없었다.

나가려는 유선우를 본 조은서가 갑자기 입을 열었다.

“선우 씨, 나 하고 싶은 말이 있어요.”

유선우는 천천히 벨트를 매고 조은서를 보며 작게 웃었다. 아마도 아까 침대에서 가냘픈 목소리로 반응하며 어쩔 줄 몰라 하던 그녀의 모습이 떠오른 모양이었다.

“또 하려고?”

이건 사랑이 아닌 그저 관계일 뿐이다.

유선우는 조은서를 아내로 생각하지 않았다. 그저 실수였을 뿐이고, 어쩔 수 없이 한 결혼이니까.

시선을 거둔 유선우는 침대맡에 놓인 파테크 필리프 시계를 손에 차며 담담한 말투로 얘기했다.

“오 분 정도밖에 없어. 운전기사가 밑에서 날 기다리고 있고.”

조은서는 그의 목적지를 눈치채고 어두운 표정으로 얘기했다.

“선우 씨, 나도 나가서 일하고 싶어요.”

나가서 일을 한다고?

유선우는 시계를 손목에 차고 몸을 돌려 조은서를 보았다. 그러다가 호주머니에서 수표를 꺼내 숫자를 적고 조은서에게 건네며 얘기했다.

“집에서 전업주부를 하는 게 좋지 않아? 일하는 건 당신한테 안 어울려.”

말을 마친 그는 바로 떠났다.

조은서는 자존심도 버리고 그를 쫓아가며 얘기했다.

“힘든 건 괜찮아요. 저도 일하고 싶어요. 저 바이올린도 켤 줄 알고...”

유선우는 그녀의 말을 듣고 싶은 생각이 없었다.

그의 마음속에서 조은서는 그저 온실 속에서 자란 꽃이었다. 금지옥엽으로 자랐으니 사회에서 일을 하기에는 힘들 것이라고 생각했다.

손을 들어 시계를 본 유선우가 얘기했다.

“시간이 됐어.”

유선우는 뒤도 돌아보지 않고 떠났다. 조은서는 그런 유선우를 잡지 못해 그저 문을 열고 나가려는 유선우를 향해 물었다.

“토요일에 아버지 생신인데, 시간 돼요?”

유선우가 잠시 멈춰서서 얘기했다.

“그때 가서 보지.”

문은 가볍게 닫혔다. 그리고 얼마 지나지 않아 밖에서 차에 시동이 걸리는 소리가 들렸다.

몇 분 후, 고용인들이 올라왔다.

그들은 두 사람의 사이가 별로라는 것을 알았다. 그래서 그저 주인의 말을 전할 따름이었다.

“주인님께서는 H시에 며칠 머무르다 오실 예정입니다. 그쪽에 중요한 일이 생겼다고 하셨습니다. 그리고 회사에서 주인님의 세탁물을 가져왔는데, 사모님께서 직접 씻으실 건가요, 아니면 세탁소에 맡길까요?”

조은서는 소파에 그대로 꿇어앉았다.

한참 지나서야 정신을 차린 그녀가 얘기했다.

“내가 직접 할게요.”

유선우는 세탁소의 냄새를 좋아하지 않았다. 그래서 유선우의 모든 옷, 정장 외투와 코트까지 포함해서, 모두 다 조은서가 직접 씻고 다림질을 한 것이었다.

게다가 유선우는 다른 요구도 많았다.

유선우는 밖의 음식을 좋아하지 않았고 침실이 어지러운 것도 용납하지 못했다. 그래서 조은서는 요리를 배웠고 정리하는 방법도 배웠으며 꽃꽂이 등 많은 것을 배워 점점 완벽한 전업주부로 되어가고 있었다.

그녀의 인생은 유선우 뿐인 것 같았다.

하지만 그런 유선우는 그녀를 사랑하지 않았다.

고개를 떨군 조은서는 그 수표를 쳐다보았다.

작년, 조은서의 친정은 풍비박산이 되었다. 오빠는 고소를 당해 구치소에 수감되었고 아버지는 병환에 시달려 한 달에 2천만 원 정도의 치료비가 필요했다. 매번 집에 돌아갈 때마다 심정희는 조은서가 가져오는 돈이 적다고 나무랐다.

“유선우는 YS의약의 대표야. 몸값이 몇십조는 된다고. 은서, 너는 그런 사람의 아내잖아. 선우의 것이 곧 네 것이야.”

조은서는 씁쓸하게 웃었다.

유선우의 것이 어떻게 그녀의 것이 되겠는가.

유선우는 조은서를 사랑하지 않는다. 평소에도 차갑게 대한다. 두 사람 사이에 감정은 존재하지 않았고 그저 육체적인 관계만 있었다. 게다가 유선우는 조은서가 그의 아이를 임신하는 것도 싫어했기에 매번 피임약을 먹으라고 얘기했다.

‘약을 먹어야 하네.’

조은서는 약병을 찾아 약 한 알을 꺼내 삼켰다.

약을 삼키고 그녀는 작은 서랍을 열었다. 안에는 두꺼운 일기책이 있었다. 안에는 18살의 조은서가 짝사랑하는 유선우에 대해 쓰여 있었다.
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
35 Kabanata
บทที่ ๑ นามปากกาฉาว กับ ระบบที่ไม่ได้ขอ
เสียงรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดดังประสานกับเสียงฝนที่ตกหนักอยู่นอกห้องเช่าขนาดกะทัดรัดในย่านใจกลางกรุง แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนลงบนใบหน้าจิ้มลิ้มของ โบตั๋น หญิงสาววัยยี่สิบกลางๆ ที่กำลังขมวดคิ้วมุ่น หน้าจอเบื้องหน้าปรากฏหน้าต่างโปรแกรมเขียนนิยายที่ค้างคาไว้ตรงฉากเลิฟซีนสุดเร่าร้อน ​โบตั๋นไม่ใช่แค่นักเขียนธรรมดา แต่เธอคือ ‘babybunny’ นามปากกาชื่อดัง (ที่บางคนแอบเรียกว่านามปากกาฉาว) ผู้เชี่ยวชาญด้านการแต่งนิยายรักโรมานซ์แฟนตาซี ชนิดที่ว่าพระเอกต้องหล่อวัวตายความล้ม และนางเอกต้องสวยสะบัดไม่เกรงใจใคร ​“โอ๊ย! ทำไมมันเขียนไม่ออกแบบนี้นะ!” โบตั๋นร้องออกมาพร้อมกับขยี้ผมจนฟูเป็นรังนก ​เธอกวาดสายตามองกองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและกระป๋องกาแฟที่วางระเกะระกะรอบตัว ชีวิตนักเขียนไส้แห้งที่รอเงินค่าลิขสิทธิ์งวดหน้ามันช่างบีบคั้นหัวใจ โบตั๋นถอนหายใจยาวพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง สายฟ้าฟาดลงมาวูบหนึ่งทำให้เธอกะพริบตาถี่ๆ ​“ถ้าฉันสวยเหมือนนางเอกในนิยายที่ตัวเองเขียนก็คงดีสิ ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งปั่นนิยายส่งบก. แบบนี้... อยากทะลุมิติไปเจอผู้ชายรวยๆ หล่อๆ แบบท่านขุนในนิยายจังเลยวุ้ย!” ​เธอบ่นพึมพ
last updateHuling Na-update : 2026-05-12
Magbasa pa
บทที่ ๒ เรือนไม้สักทอง กับ กลโกงของแม่หญิงการละคร
ก้าวแรกที่ พิมมา (หรือโบตั๋นในร่างนางเอกเกรด SSS) เหยียบย่างขึ้นบนเรือนไม้สักทองหลังใหญ่ของ ขุนปรินทร์ เธอถึงกับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สายตาซุกซนของนักเขียนสาวกวาดมองไปทั่วโถงเรือนที่กว้างขวางจนเตะตะกร้อได้ พื้นไม้ขัดจนเงาวับชนิดที่แมลงวันบินมาเกาะคงลื่นล้มหัวแตก แจกันเครื่องลายครามวางประดับอยู่ตามมุมเรือน เสาไม้ตกแต่งด้วยผ้าแพรพริ้วไหว ​‘โอ้โห... นี่มันบ้านหรือวังกันแน่เนี่ย!’ โบตั๋นในร่างพิมมาอุทานในใจ ‘ไอ้โบตั๋นเอ๋ย ในโลกก่อนแกอยู่ห้องเช่าเท่ารูหนู แต่โลกนี้แกได้มาอยู่คฤหาสน์หรูสมัย ร.5 รวย! รวยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว!’ ​“แม่พิมมา... มัวแต่มองอะไรอยู่ มารับประทานน้ำท่าเสียก่อนสิ” ​เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความกังวานทำให้พิมมาสะดุ้งโหยง เธอรีบปรับสีหน้าจากอาการ "ตาโตเท่าไข่ห่าน" ให้กลายเป็นกิริยาเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ทันที เธอค่อยๆ ย่อกายลงนุ่งโจงกะเบนสีบานเย็น (ที่ระบบเพิ่งแอบอัปเกรดสีให้ฉูดฉาดขึ้นเล็กน้อย) แล้วคลานเข่าเข้าไปหาคุณพี่ปรินทร์ที่นั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักอย่างงดงาม ​“ขอบพระคุณเจ้าค่ะคุณท่าน พิมมาวาสนาน้อยนัก ไม่เคยได้ขึ้นมาเหยียบเรือนใหญ่เช่นนี้ เลยอดตื่นตาตื่นใจมิได้เจ้า
last updateHuling Na-update : 2026-05-12
Magbasa pa
บทที่ ๓ บ่าวคนสนิท กับ ภารกิจ 'ชุบตัว' ในเรือนใหญ่
แสงอรุณแรกของวันทาบทับลงบนยอดจั่วเรือนไม้สักทอง กลิ่นดอกบานเย็นและสายหยุดหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ แต่สำหรับ โบตั๋น ในร่างของ พิมมา นั้น กลิ่นที่ปลุกเธอให้ตื่นไม่ใช่กลิ่นดอกไม้ แต่เป็นเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวจนแทบกระเด็นตกจากแคร่ไม้ ​[ระบบ: แจ้งเตือนเช้าวันใหม่! โฮสต์ได้รับโบนัสล็อกอิน: 'แป้งร่ำหน้าเนียนใยไหม' (Grade B)] [คุณสมบัติ: ทาแล้วหน้าจะผุดผ่อง แม้ไม่ได้อาบน้ำมา ๓ วัน กันเหงื่อ กันน้ำ และกันสายตาจับผิดจากแม่ผัวได้ ๕๐%] ​“เออ... ขอบใจนะระบบ กำลังอยากได้พอดี” พิมมาพึมพำพลางบิดขี้เกียจ เธอขยี้ตาที่ยังง่วงงุน ก่อนจะนึกได้ว่าตอนนี้เธอไม่ได้นอนอยู่ในห้องเช่ารูหนูที่มีแอร์พังๆ อีกต่อไป แต่นอนอยู่ในห้องพักบ่าวที่ "อัปเกรด" ขึ้นมาเป็นพิเศษติดกับเรือนใหญ่ของขุนปรินทร์ ​พิมมารีบลุกขึ้นมาจัดการตัวเอง เธอหยิบแป้งร่ำจากระบบมาผัดหน้าเพียงเล็กน้อย ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้เธอต้องร้องอุทานออกมาเมื่อส่องกระจกทองเหลือง ใบหน้าของเธอตอนนี้ดูเรียบเนียนราวกระเบื้องเคลือบ รูขุมขนหายไปเหมือนใช้ฟิลเตอร์ไอจีเบอร์แรงที่สุด ​“สวย... สวยจนน่าหมั่นไส้จริงๆ อีโบตั๋นเอ๊ย” ​เมื่อเตรียมตัวเสร็จ พิมมาก็รีบค
last updateHuling Na-update : 2026-05-12
Magbasa pa
​บทที่ ๔ ชิงไหวชิงพริบ กับ แผนการ 'จิกกัด' กลางศาลา
ค่ำคืนบนเรือนไม้สักทองเงียบสงัด มีเพียงเสียงหริ่งหรีดเรไรที่ดังระงมมาจากพุ่มไม้ด้านล่าง พิมมา (ในอ้อมกอดที่แสร้งล้มพับเมื่อครู่) ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่งเมื่อรู้สึกว่าถูกวางลงบนตั่งไม้นุ่มๆ อย่างเบามือ กลิ่นกฤษณาที่คุ้นเคยยังคงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ จนเธอต้องแอบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ​‘ไอ้โบตั๋นเอ๊ย... พระเอกคนนี้งานดีจนอยากจะลาออกจากการเป็นนักเขียนมาเป็นเมียท่านขุนจริงๆ’ เธอคิดในใจพลางหยั่งเชิงระบบ ​[ระบบ: แจ้งเตือน! โฮสต์กำลังอยู่ในสภาวะ 'เคลิบเคลิ้ม' โปรดระวังภาพลักษณ์นางเอกเกรด SSS] [ข้อแนะนำ: ควรตื่นจากการเป็นลมแบบ 'นุ่มนวล' เพื่อเรียกคะแนนความเห็นใจเพิ่มอีก ๑๕%] ​พิมมาทำตามระบบสั่งทันที เธอค่อยๆ ปรือตาขึ้นอย่างแช่มช้า แสร้งทำหน้ามึนงงเหมือนคนเพิ่งฟื้นจากภวังค์ ​“พิมมา... พิมมาเป็นอะไรไปเจ้าคะคุณท่าน? เหตุใดพิมมาถึงมานอนอยู่ตรงนี้...” เสียงของเธอแผ่วเบาและแหบพร่า ฟังดูน่าสงสารจนมดที่เดินผ่านยังต้องหยุดดู ​ขุนปรินทร์ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ไม่ได้ถอยออกไปไกล เขาโน้มตัวลงมามองจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ มุมปากหยักลึกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่พิมมาเดาใจไม่ออก ​“เจ้าหน้ามืดไปน่ะสิแม่พิมมา
last updateHuling Na-update : 2026-05-12
Magbasa pa
บทที่ ๕ สร้อยพิกุลทอง กับ แผนนองเลือดในวังหลวง
แสงแดดยามบ่ายที่ทอดผ่านระเบียงคดของวังหน้าดูจะร้อนแรงขึ้นเป็นเท่าตัว เมื่อพิมมาต้องตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งโถงรับรอง สร้อยทองลายพิกุลในมือของขุนปรินทร์ส่องประกายระยิบระยับล้อแสงตะวัน ราวกับจะตอกย้ำชัยชนะของทาสสาวที่อยู่ "นอกสายตา" มาตลอด ​พิมมา (หรือโบตั๋น) พยายามสะกดจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเหมือนกลองรบ เธอค่อยๆ ยื่นมือสั่นระริกไปรับสร้อยทองเส้นนั้นพลางก้มกราบแทบเท้าขุนปรินทร์ด้วยกิริยาที่อ่อนช้อยที่สุดเท่าที่จะขุดออกมาจากความจำนักเขียนนิยายพีเรียดได้ ​“ขอบพระคุณคุณท่านเจ้าค่ะ... พิมมาวาสนาน้อยนัก รางวัลนี้ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ทาสอย่างพิมมาจะรับไว้ได้จริงๆ เจ้าค่ะ” ​‘(ในใจ: อู้หูยยย ทองแท้กี่บาทเนี่ยระบบ! ถ้าเอาไปขายในโลกนู้น ฉันคงปิดหนี้บัตรเครดิตได้หมดเกลี้ยงเลยนะเนี่ย!)’ ​[ระบบ: แจ้งเตือน! คุณได้รับแต้มบุญจาก ‘ความหมั่นไส้ของฝูงชน’ +๒๐๐ แต้ม] [คำเตือน: อัตราความอาฆาตจากตัวละคร ‘ดวงแข’ พุ่งทะลุขีดแดง โปรดระวังการถูกลอบกัดในระยะ ๑๐๐ เมตร] ​ขุนปรินทร์ยิ้มมุมปาก เขาไม่เพียงแต่ยื่นสร้อยให้ แต่เขากลับโน้มตัวลงมาสวมมันที่ข้อมือของพิมมาด้วยตัวเอง สัมผัสจากปลายนิ้วอุ่นๆ ที่เฉี่ยวผิวเนียนทำ
last updateHuling Na-update : 2026-05-12
Magbasa pa
บทที่ ๖ แผนการตลาดรัตนโกสินทร์ กับ ชายปริศนาใต้แสงจันทร์
หลังจากผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญที่วังหน้ามาได้ พิมมา (หรือโบตั๋น) ก็เริ่มตระหนักได้ว่าความสวยเพียงอย่างเดียวอาจจะทำให้เธอรอดตายไปวันๆ แต่ "อำนาจเงิน" ต่างหากที่จะทำให้เธอยืนหยัดได้อย่างมั่นคงในยุคที่ชนชั้นคือทุกสิ่ง เธอตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ด้วยความมุ่งมั่นที่เต็มเปี่ยม สายตาสดใสจ้องมองหน้าต่างระบบที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ​[ระบบ: แจ้งเตือน! เริ่มต้นภารกิจ ‘เศรษฐีนีเดินดิน’] [ไอเทมสนับสนุน: ‘ตำรากลิ่นเรียกทรัพย์’ (ให้ยืมใช้งาน ๓ วัน)] [เงื่อนไข: ผลิตสินค้าตัวอย่าง ๓ ชนิด และต้องได้รับคำชมจากคนระดับเจ้าขุนมูลนายอย่างน้อย ๕ คน] ​“เอาล่ะจ้ะระบบ ในเมื่อจะให้ฉันรวย ฉันก็จัดให้!” พิมมาดีดนิ้วดังเปรี้ยง ​เธอเรียกอีจ้อยมาพบทันที “จ้อย... วันนี้พี่จะปรุงเครื่องหอมสูตรใหม่ เจ้าไปหาดอกบุหงา มะลิ กุหลาบมอญ และที่สำคัญที่สุด... ไปหาผิวมะกรูดกับกำยานมาให้พี่เยอะๆ!” ​“แม่พิมมาจะทำอะไรอีกเจ้าคะ? แค่นี้คุณหญิงแขก็เขม่นจะแย่แล้วนะเจ้าคะ” อีจ้อยถามพลางทำหน้าหวาดๆ ​“พี่จะทำเงินไงล่ะจ้อย! คนเราถ้ามีเงินซะอย่าง ใครก็มาดีดนิ้วใส่หน้าเราไม่ได้” พิมมาพูดด้วยสายตาเป็นประกายแบบนักธุรกิจสาวไฟแรง ​ตลอด
last updateHuling Na-update : 2026-05-13
Magbasa pa
​บทที่ ๗ เปิดกรุเครื่องหอม กับ แผนล่อซื้อระดับเจ้าคุณ
แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องกระทบโหลแก้วที่บรรจุน้ำปรุงและแป้งร่ำสูตรพิเศษของ พิมมา จนเกิดเป็นประกายระยิบระยับ หลังจากเหตุการณ์ปะทะคารมระหว่างขุนปรินทร์และหมื่นสิทธิเดชที่ท่าน้ำเมื่อคืน พิมมาก็รู้ซึ้งแล้วว่าเธอต้องรีบ "สร้างฐานะ" ให้เร็วที่สุด เพราะยิ่งเธอโดดเด่น ภัยที่มองไม่เห็นก็ยิ่งล้อมรอบตัวเธอมากขึ้นเท่านั้น ​[ระบบ: แจ้งเตือน! เริ่มต้นอีเวนต์ ‘มหกรรมเครื่องหอมพันปี’] [เป้าหมาย: นำสินค้าไปพรีเซนต์ในงานเลี้ยงทำบุญบ้านท่านเจ้าคุณวิจิตร] [รางวัล: สิทธิ์การเช่าที่ดินในตลาดพระนคร และแต้มสะสม ๓๐๐ แต้ม] ​“จ้อย! วันนี้เตรียมตัวให้พร้อมที่สุด พี่จะทำให้คนทั้งงานต้องเหลียวหลังมองจนคอเคล็ด!” พิมมาประกาศกร้าวพลางเช็กความเรียบร้อยของชุดที่เธอแอบ "ปรับปรุง" เล็กน้อย ​เธอเลือกนุ่งผ้าไหมยกทองสีชมพูกลีบบัว ห่มสไบลูกไม้โปร่งบางสีขาวครีมที่ดูหรูหราแต่ไม่ประโคมจนดูเกินหน้าเจ้านาย ที่สำคัญเธอแอบใช้ไอเทม ‘แป้งร่ำหน้าเนียนใยไหม’ ตบท้ายจนผิวหน้าดูผุดผ่องไร้ที่ติ ​“แม่พิมมาเจ้าคะ... สร้อยพิกุลทองที่คุณท่านให้มา อย่าลืมใส่ไปด้วยนะเจ้าคะ จะได้ข่มพวกบ่าวเรือนอื่นให้จมดินไปเลย!” อีจ้อยยุยงพลางหยิบสร้อยทอ
last updateHuling Na-update : 2026-05-13
Magbasa pa
บทที่ ๘ นัดลับวัดแจ้ง กับ หน้ากากที่เริ่มปริร้าว
เช้าวันต่อมา บรรยากาศในเรือนขุนปรินทร์ดูจะอึมครึมผิดปกติ พิมมา นั่งใจลอยจับจีบสไบอยู่บนตั่ง ในหัววนเวียนอยู่กับคำพูดของ หมื่นสิทธิเดช เมื่อคืนนี้ 'แผนการที่คุณพี่ปรินทร์ปกปิดเจ้าอยู่' มันคืออะไรกันแน่? หรือว่าท่านขุนผู้นิ่งขรึมจะรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่ใช่พิมมาคนเดิม? ​[ระบบ: แจ้งเตือน! ภารกิจลับ ‘จารชนสาวเจ้าเสน่ห์’] [เงื่อนไข: ออกไปพบหมื่นสิทธิเดชตามนัด โดยห้ามให้ขุนปรินทร์จับได้] [ไอเทมแนะนำ: ‘อาภรณ์พรางตา’ (ลดการมองเห็นของบ่าวในเรือน ๘๐%) และ ‘รองเท้าก้าวไร้เสียง’] ​“จ้อย... วันนี้พี่จะออกไปทำธุระข้างนอกหน่อยนะ เจ้าช่วยเฝ้าหน้าห้องไว้ ใครมาหาบอกว่าพี่ไม่สบาย นอนซมอยู่เข้าใจไหม?” พิมมากระซิบสั่งลูกน้องคนสนิท ​“แม่พิมมา! จะไปไหนเจ้าคะ? ถ้าคุณท่านรู้ จ้อยหัวหลุดจากบ่าแน่ๆ!” อีจ้อยร้องเสียงหลง ​“เออน่า... ถ้าพี่รอดมาได้ พี่จะซื้อขนมเบื้องเจ้าดังมาฝาก เงียบไว้!” พิมมารีบสวม ‘อาภรณ์พรางตา’ แล้วค่อยๆ แอบลงจากเรือนไปอย่างเงียบเชียบ ​ณ วัดแจ้ง (วัดอรุณราชวราราม) แสงแดดสะท้อนยอดพระปรางค์ดูตระการตา พิมมาในชุดชาวบ้านธรรมดาแต่คลุมหน้าด้วยผ้าแพรบางๆ เดินวนเวียนอยู่แถวศาลาริมน้ำ จนกระท
last updateHuling Na-update : 2026-05-13
Magbasa pa
บทที่ ๙ เล่ห์ร้ายกลางเรือนใหญ่ กับ บทพิสูจน์นางเอกเจ้าบทบาท
เช้าวันต่อมา บรรยากาศที่เคยสงบสุขในเรือนขุนปรินทร์กลับตึงเครียดขึ้นอย่างกะทันหัน เมื่อมีขบวนรถม้าหรูหราแล่นมาจอดที่หน้าเรือนพร้อมด้วยเหล่าทหารจากกรมพระนครบาล พิมมา ที่กำลังช่วยอีจ้อยตากดอกมะลิถึงกับมือสั่น เมื่อเห็นร่างของ เจ้าคุณวิจิตร เดินนำเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด โดยมี แม่หญิงดวงแข เดินตามมาพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะที่ปิดไม่มิด ​“ขุนปรินทร์อยู่ไหน! เรียกตัวออกมาเดี๋ยวนี้!” เสียงเจ้าคุณวิจิตรตวาดก้อง ​ขุนปรินทร์เดินลงมาจากเรือนด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่แววตาซ่อนความกังวลไว้ลึกๆ “มีธุระด่วนอันใดหรือครับท่านเจ้าคุณ ถึงได้ยกกำลังมาถึงเรือนข้าเช่นนี้?” ​“ธุระเรื่อง ‘ไส้ศึก’ ในเรือนของท่านอย่างไรเล่า!” ดวงแขแทรกขึ้นพลางชี้มือมาที่พิมมา “นังทาสคนนี้มันไม่ได้เป็นแค่ทาสธรรมดา แต่มันลักลอบนัดพบกับหมื่นสิทธิเดชที่วัดแจ้งเมื่อวานนี้ เพื่อส่งข่าวลับเรื่องราชการ และข้ายังมีหลักฐานว่ามันปลอมแปลงประวัติเพื่อเข้ามาปั่นป่วนเรือนนี้ด้วย!” ​พิมมาหัวใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ‘ยัยดวงแข! ขยันหาเรื่องจริงๆ นะหล่อน!’ ​[ระบบ: แจ้งเตือน! เริ่มต้นภารกิจ ‘จำเลยรักฉบับการละคร’] [เงื่อนไข: ปฏิเสธข้อกล่าวหาและทำใ
last updateHuling Na-update : 2026-05-13
Magbasa pa
บทที่ ๑๐ วัตถุดิบต้องมนต์ กับ เงาหลอนจากอดีต
เวลาสามวันที่ท่านเจ้าคุณวิจิตรเส้นตายไว้เปรียบเสมือนนาฬิกาทรายที่กำลังหมดลงอย่างรวดเร็ว พิมมา ไม่รอช้า เธอเปลี่ยนเรือนหลังเล็กข้างโรงครัวให้กลายเป็น "ห้องแล็บฉบับรัตนโกสินทร์" กลิ่นสมุนไพร กลิ่นกำยาน และกลิ่นดอกไม้นานาพันธุ์อบอวลไปทั่วบริเวณจนบ่าวไพร่ต่างพากันเดินเลี่ยงเพราะเกรงจะรบกวน "นางฟ้าปรุงหอม" ของท่านขุน ​[ระบบ: แจ้งเตือน! ความคืบหน้าการปรุง ‘สุคนธาเทวาลัย’ ๔๐%] [ไอเทมที่ยังขาด: ‘น้ำตาจากใจจริง’ และ ‘กุหลาบมอญเจ็ดสี’] ​“จ้อย! ผงอำพันที่พี่ให้ไปตำน่ะ ละเอียดหรือยัง?” พิมมาตะโกนถามขณะกำลังเคี่ยวน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์ ​“ละเอียดจนแทบจะเป็นฝุ่นแล้วเจ้าค่ะแม่พิมมา” จ้อยตอบพลางปาดเหงื่อ “แต่จ้อยไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเราต้องทำอะไรยากเย็นขนาดนี้ น้ำอบร้านแม่ตลับในตลาดเขาก็หอมดีอยู่แล้วนะเจ้าคะ” ​“น้ำอบร้านแม่ตลับน่ะใช้ฉีดตัวคนไทย แต่เครื่องหอมของพี่... จะใช้ ‘มัดใจ’ พวกฝรั่งจมูกโตพวกนั้น!” พิมมาพูดอย่างมุ่งมั่น ในมือถือดรอปเปอร์แก้วที่เธอแอบแลกมาจากร้านค้าในระบบ ​ในขณะที่พิมมากำลังวุ่นวาย ขุนปรินทร์ก็เดินเข้ามาในห้องแล็บ พร้อมกับห่อผ้าสีทองในมือ “พิมมา... พี่ไปเสาะหากุหลาบเ
last updateHuling Na-update : 2026-05-13
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status