Todos os capítulos de My Brother Wants Me: Capítulo 1 - Capítulo 10

*2 Months earlier ​Marahan kong iminulat ang mga mata ko nang mapuno ng ingay ang buong bahay. Rinig na rinig ko ang mga boses mula sa sala kahit nasa kwarto pa ako. ​May kakaiba. ​May mabigat sa pakiramdam. ​“I knew it… he’s back,” bulong ko sa sarili habang nakatingin sa labas ng bintana. ​Hindi ko alam kung bakit, pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko. ​Dali-dali akong bumaba mula sa aking kwarto. ​Habang pababa ako ng hagdan, mas lalo kong nararamdaman ang tensyon sa loob ng bahay. At nang makarating ako sa sala, biglang tumahimik ang lahat. ​Lahat sila ay napatingin sa akin. ​“What’s with the face? Gosh, it’s morning,” iritado kong sabi habang inaayos ang buhok ko. ​Ngunit agad kong napansin ang namumula at maga na mga mata ni Mommy. Kumpleto silang lahat sa sala—si Daddy, si Kuya Jace… ​At si Kuya Jaxon. ​Umuwi na nga siya. ​Pero hindi siya nag-iisa. ​May babaeng nakatayo sa tabi niya. ​May malamig na pakiramdam ang gumapang sa dibdib ko habang n

“Ya'll know I’m allergic to seafoods” iritado kong tono “Pasensya kana Lori, nawala sa isip ko… paborito kasi ang mga ito ni Angel nabanggit nya kanina kaya pinaluto ko kay manang Rosita” Mahinahong sagot ni Mommy “s-sorry hindi ko a-alam” nauutal na sabat ni Angelique sabay tungo nito “of course you don’t,” sagot ko ng pagalit Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma ang sarili ko. Puro seafoods ang ulam .. Matagal ako namili ng walang seafoods Kaya naagaw ng atensyon ko ang sabaw ng sinigang at nilagay ito sa aking kanin Patuloy lang ako kumakain ng biglang- Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib Mabigat ang bawat hinga ko at pinagpapawisan ako ng malamig “D-dad” napakapit ako sa sleeves nito habang hinihimas ang dibdib ko, nagulat ito at napatingin sa akin Nagulat si si Dad nang makita ang namumutla kong mukha at napatayo sa pag kaka upo “SHIT!” sigaw ni kuya Jaxon “kinain mo yung sinigang?!” pahabol na tanong nito “Hala! Sinigang na hipon yan,

Habang kumakain kami ng tanghalian, ang tahimik na dining area ay biglang nabasag nang bumukas ang pinto. Si Mommy. Kasama niya si Angelique—bitbit ang isang malaking maleta at ilang bag na tila magtatagal siya rito. So she’s moving in Humigpit ang hawak ko sa kubyertos ko. Akala ko naman peaceful ang pagkain ko ngayon *sigh Mula nang dumating ang babaeng ‘to sa buhay namin, parang may invisible na pader na agad na tumubo sa pagitan ko at kay Mommy. “Lori,” mahinahong tawag ni Mommy habang papalapit sa mesa. Yung tono niya—parang nag-iingat, parang natatakot na magkamali ng hakbang. Pero sa halip na tumingin, inilayo ko lang ang tingin ko. “What?” malamig kong sagot. Bago pa siya makapagsalita ulit, sumingit si Kuya Jax. Papalapit siya sa amin habang dala-dala ang maleta ni Angelique na parang siya na ang taga-ayos ng lahat. “Sa kwarto mo muna matutulog si Angelique habang inaayos ang guest room,” sabi niya, diretso, walang pag-aalinlangan. Napahinto

He’s been here the whole time, and he still didn’t do anything?Urrrghhhh! What’s happening in this house? Baliw na ba lahat ng nakatira dito? Inis na inis kong sambit sa isip ko.Hindi ko na siya pinansin. Tumalikod ako at akmang aalis nang bigla niya akong niyakap mula sa likod.Hindi ako nakagalaw sa kinatatayuan ko nang maramdaman kong isinandal niya ang ulo niya sa aking balikat.“She’s a great actress, isn’t she?” mahinang bulong nito sa aking tainga na siyang nagpataas ng aking balahibo.“Get off me!” agad kong kinalas ang pagyakap niya at itinulak siya palayo.“Woah!” Itinaas niya ang kaniyang dalawang kamay na parang susuko.“You said she’s fragile? What the heck is that? How can she do that to me?” hinihingal na sunod-sunod kong tanong.“Calm down… easy…” pagpapakalma nito sa akin. “Her fragility was for the show.” Kalmado itong nakatingin sa akin habang sinasabi iyon. “I told her to act like that para hindi ma-overwhelm sila Mom and Dad,” pagpapatuloy niya.“Nakita mo kung

Inayos ko ang aking pagkakahiga at isinubsob ang aking mukha sa malalambot na unan at duon umiyak. sniff... sniff... ​Bakit ba palaging ganito? Bakit sa tuwing may darating na bago, ako palagi ang kailangang magparaya? Nilamon na ako ng self-pity habang nararamdaman ang bawat pintig ng sakit sa aking pisngi. Pakiramdam ko ay dahan-dahan na akong nawawalan ng pwesto sa pamilyang ito, na kahit anong gawin ko, ako at ako pa rin ang lalabas na masama sa paningin ng lahat. ​Hinayaan ko silang gawin ang lahat ng gusto nila. Hinayaan ko silang tapakan ako nang paulit-ulit, pero sa pagkakataong ito, they crossed the line. Dumating na sa dulo ang pasensya ko. Buo na ang desisyon kong umalis. ​Pinalipas ko muna ang ilang oras. Nanatili lang ako sa loob ng madilim kong silid, nakikinig sa bawat kaluskos sa labas, hanggang sa unti-unting napalitan ng nakabibinging katahimikan ang buong mansyon. Inintay ko muna talagang makatulog ang lahat para walang may alam na aalis ako ngayong gabi. Wa