Semua Bab My Brother Wants Me: Bab 21 - Bab 30

Hindi ko alam kung paano ko naihatid si Aling Trining palabas matapos niyang makuha ang basket ng kalamansi. Ang tanging malinaw na reyalidad na bumabalot sa akin pagkasara ng pinto ay ang nakabibinging katahimikan ng villa—at ang mga hakbang ni Jaxon na dahan-dahang bumababa mula sa hagdan. “Is she gone?” malamig niyang tanong, bumasag sa dilim ng sala. Hindi ako sumagot. Patalikod na sana ako para bumalik sa kwarto nang maramdaman ko ang mabilis niyang pagkilos. Bago pa ako makahakbang, nahuli na niya ang pulso ko at isinandal ako nang marahas ngunit may pag-iingat sa pader ng pasilyo. “J-Jaxon…” maikli kong usal, naghahabol agad ng hininga habang ang bango ng kanyang mamahaling pabango at pamilyar na amoy ng kape ay tuluyang sumasakop sa buong sistema ko. “You’ve been running all day, Loriene,” bulong niya, ang boses niya ay paos at mababa habang unt-unting inilalapit ang mukha sa akin. Ang matitigas at madidilim niyang mata ay deeply locked sa nanginginig kong mga labi. “But

Hindi ko na nagawang makaisip nang maayos nang bigla niya akong binuhat nang walang kahirap-hirap. Sa tindi ng kuryenteng dumadaloy sa buong katawan ko, nagpatianod na lang ako sa kanyang ginagawa niya. Nawalan na ako ng ganang magpumiglas sa kanya; ang utak ko ay tuluyan nang nilamon ng matinding sarap at init na tanging ang katawan lang ni Jaxon ang nakakapagparamdam sa akin. Ibinaba niya ako sa gitna ng kama, pero bago pa ako makabawi ng hininga, bigla niya akong pinatuwad. Marahas niyang inalis ang suot kong underwear, dahilan para walang kaming-kamid na tumambad sa kanya ang aking dalawang butas sa ilalim ng malamlam na liwanag ng kwarto. “Ahhhh... Fuck, Lori...” paos at gumaralgal na mura ni Jaxon habang malalim na napahinga. Tinitigan niya muna ang aking posisyon, ang madidilim niyang mata ay nag-aapoy sa purong pagnanasa habang nakatitig sa kabuuan ng aking pagkababae. Sa isang swabe ngunit mapang-angking galaw, ginamit niya ang kanyang malalaking daliri upang buklatin ang a

Ang nakabibinging katahimikan na sumunod matapos ang putok ng baril ay tila nagpako sa lahat sa kanilang kinatatayuan. Walang sinumang nangahas na gumalaw. Dahan-dahang napalingon ang buong plaza sa bungad ng compound kung saan nanggaling ang tunog.Mula sa dilim, pumasok ang ilang itim na mararangyang SUV na agad humarang sa paligid, blocking every exit. Sunod-sunod na bumaba ang mga lalaking de-amerikana—mga tauhang halatang hindi taga-rito at may mga bitbit na automatic firearms. At sa gitna ng lahat ng iyon, dahan-dahang humakbang papalapit ang lalaking akala ko ay nasa kabilang dako ng mundo.Si Jaxon.He was holding a sleek, smoking caliber pistol in his right hand. Medyo gulo ang suit niya, a clear sign na dire-diretso ang biyahe niya mula sa airport, but his aura was pure dark, suffocating energy. Ang madidilim niyang mata ay tila gustong pumatay habang nakatitig sa tatlong lalaking nambastos sa akin.“Who the fuck gave you permission to look at her?” malamig, mababa, ngunit u

Nagising ako na may bigat sa dibdib. The room was dark, but a sliver of light hit the floor where my ruined white dress was discarded. Last night was wild. Jaxon completely reasserted his dominance, and my body was still flushed from the sheer intensity of how he consumed me—without even going all the way. Naalala ko kung paano niya ako ibinalibag sa kama, his dark eyes burning with pure, unadulterated jealousy. He didn't make love to me; he punished me with his touch, leaving me completely breathless and begging for more. "You think you can just let another man touch you, Loriene?" he had growled, his voice deep and rough against my skin as his hands ripped my dress down to my waist. "J-Jaxon, wait—" I tried to gasp out, but he silenced me with a bruising, desperate kiss that tasted like whiskey and obsession. He pinned my wrists above my head with one hand, using his knee to part my thighs. He didn't take off his clothes. He kept his crisp suit on, which made the whole thing lo

​“D-Deal... pero huwag dito,” pakiusap ko, tears escaping the corners of my eyes. “Someone might see us... Ang s-sala, Jaxon...” ​He let out a dark, ragged breath, resting his forehead against the crook of my neck, gripping my hips so tight na sigurado akong magmamarka ang mga daliri niya doon bukas. I could feel his heartbeat racing, just as chaotic and crazy as mine. For a second, akala ko hindi niya ako papakinggan at itutuloy niya ang pagpasok sa akin. ​But with a heavy curse, Jaxon pulled back. He roughly buckled his belt back on, his face dark with unresolved frustration. ​“Fuck,” he muttered, running a hand through his messy hair before looking down at me, his eyes still dangerously dark. “Aakyat tayo sa kwarto. And you’re going to take every single inch of me until you can’t even remember that nobody’s name, Loriene.” Bago pa ako makasagot, binuhat na niya ako paitaas mula sa couch. My legs instantly wrapped around his waist out of instinct habang ang isang kamay niya ay m