جميع فصول : الفصل -الفصل 26

Hindi ko alam kung paano ko naihatid si Aling Trining palabas matapos niyang makuha ang basket ng kalamansi. Ang tanging malinaw na reyalidad na bumabalot sa akin pagkasara ng pinto ay ang nakabibinging katahimikan ng villa—at ang mga hakbang ni Jaxon na dahan-dahang bumababa mula sa hagdan. “Is she gone?” malamig niyang tanong, bumasag sa dilim ng sala. Hindi ako sumagot. Patalikod na sana ako para bumalik sa kwarto nang maramdaman ko ang mabilis niyang pagkilos. Bago pa ako makahakbang, nahuli na niya ang pulso ko at isinandal ako nang marahas ngunit may pag-iingat sa pader ng pasilyo. “J-Jaxon…” maikli kong usal, naghahabol agad ng hininga habang ang bango ng kanyang mamahaling pabango at pamilyar na amoy ng kape ay tuluyang sumasakop sa buong sistema ko. “You’ve been running all day, Loriene,” bulong niya, ang boses niya ay paos at mababa habang unt-unting inilalapit ang mukha sa akin. Ang matitigas at madidilim niyang mata ay deeply locked sa nanginginig kong mga labi. “But

Hindi ko na nagawang makaisip nang maayos nang bigla niya akong binuhat nang walang kahirap-hirap. Sa tindi ng kuryenteng dumadaloy sa buong katawan ko, nagpatianod na lang ako sa kanyang ginagawa niya. Nawalan na ako ng ganang magpumiglas sa kanya; ang utak ko ay tuluyan nang nilamon ng matinding sarap at init na tanging ang katawan lang ni Jaxon ang nakakapagparamdam sa akin. Ibinaba niya ako sa gitna ng kama, pero bago pa ako makabawi ng hininga, bigla niya akong pinatuwad. Marahas niyang inalis ang suot kong underwear, dahilan para walang kaming-kamid na tumambad sa kanya ang aking dalawang butas sa ilalim ng malamlam na liwanag ng kwarto. “Ahhhh... Fuck, Lori...” paos at gumaralgal na mura ni Jaxon habang malalim na napahinga. Tinitigan niya muna ang aking posisyon, ang madidilim niyang mata ay nag-aapoy sa purong pagnanasa habang nakatitig sa kabuuan ng aking pagkababae. Sa isang swabe ngunit mapang-angking galaw, ginamit niya ang kanyang malalaking daliri upang buklatin ang a

Ang nakabibinging katahimikan na sumunod matapos ang putok ng baril ay tila nagpako sa lahat sa kanilang kinatatayuan. Walang sinumang nangahas na gumalaw. Dahan-dahang napalingon ang buong plaza sa bungad ng compound kung saan nanggaling ang tunog.Mula sa dilim, pumasok ang ilang itim na mararangyang SUV na agad humarang sa paligid, blocking every exit. Sunod-sunod na bumaba ang mga lalaking de-amerikana—mga tauhang halatang hindi taga-rito at may mga bitbit na automatic firearms. At sa gitna ng lahat ng iyon, dahan-dahang humakbang papalapit ang lalaking akala ko ay nasa kabilang dako ng mundo.Si Jaxon.He was holding a sleek, smoking caliber pistol in his right hand. Medyo gulo ang suit niya, a clear sign na dire-diretso ang biyahe niya mula sa airport, but his aura was pure dark, suffocating energy. Ang madidilim niyang mata ay tila gustong pumatay habang nakatitig sa tatlong lalaking nambastos sa akin.“Who the fuck gave you permission to look at her?” malamig, mababa, ngunit u