ทานตะวันในกองเพลิง의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

ลูอิสค่อยๆ ขับรถเข้าไปแล้วจอดอย่างระมัดระวัง เหล่าตำรวจหน้าฝรั่งเข้ามาล้อมรอบๆ รถ จากการประเมินด้วยสายตาดูแล้วน่าจะสัก 7 คนได้"มีอะไรหรือเปล่าครับ" ลูอิสเลื่อนกระจกลงแล้วถาม ตาก็แอบสังเกตดูความผิดปกตินอกรถ"รอตรวจจับยาเสพติดน่ะครับ เชิญลงมาหน่อยได้มั้ยครับ" คนไทยในกลุ่มเพียงคนเดียวพูดขึ้นพร้อมผายมือ"เข้าใจหรือเปล่าลูอิส" ฟ้าพูดพร้อมทำท่าจะลงจากรถ"อย่า!!" ลูอิสรีบจับมือฟ้าไว้พร้อมกับขับรถออกมาอย่างรวดเร็ว จนพวกตำรวจปลอมเองก็ตั้งตัวไม่ทัน"ทำบ้าอะไรเนี่ยลูอิส" ฟ้าโวยลั่น"ฟ้าไม่เห็นหรือไงว่าตำรวจพวกนั้นเป็นฝรั่งเกือบหมดเลย" ลูอิสตอบอย่างใจเย็น ฟ้าเองก็ฉุกคิดขึ้นมาได้"จริงด้วย"ปัง!!! เสียงปืนดังสนั่นตามมา พร้อมแสงไฟจากรถที่ขับตามมา"นี่มันอะไรกันอะ" ฟ้าหันไปถามคนขับ ในใจทั้งกลัวทั้งงุนงง"ตอนนี้ผมก็คงยังตอบไม่ได้ว่าพวกนี้เป็นใคร แต่ที่แน่ๆ มันต้องการพวกเราแน่นอน""แล้วมันจะมาตามเอาตัวเราไปทำไม""ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ แต่เดาว่าอาจจะเป็นศัตรูเก่าจากอิตาลี""แต่คุณก็วางมือจาก...""ก็นั่นแหละที่ทำให้ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นพวกไหน"การขับรถบนทางที่มืดสนิทแถมฟากหนึ่งของทางเป็นเหวแบบนี้ถือว่าอันตร

เมื่อคืนดึกมาแล้วรามิเลสเลยยังไม่ได้เล่นของเล่นชิ้นใหม่ทั้ง 2 ชิ้น เนื่องจากความเหน็ดเหนื่อยจากงานสมรสและความอายุมาก ส่วนลูอิสกับฟ้าทั้งคู่ถูกขังไว้โดยจับแยกห้องกัน ทันทีที่ตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า แก้วขวัญก็รีบตื่นขึ้นมาทุบตีคนที่ถูกมัดแขนมัดขาอย่างสนุกไม้สนุกมือ ฟ้านั้นเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยเขียวช้ำ ผมเผ้ารุงรังไปหมดเพราะโดนกระชาก"ปากดีนักนี่ ชอบกัดฉันนักเหรอ พูดออกมาสิ พูดออกมา""ถุย"แก้วขวัญก้มลงไปบีบแก้มคนถูกมัดที่ไม่มีทางสู้อะไรเลย แต่ความแสบของฟ้ามีหรือจะยอม จังหวะที่ถูกจับเงยหน้า ฟ้าถ่มน้ำลายเข้าหน้าแก้วขวัญเต็มๆ"อีฟ้า"เพี้ยน !!! มือเรียวตบลงบนใบหน้าบอบช้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ความแกร่งของคนถูกกระทำนั้นไม่มีร้องออกมาสักแอะ"เก่งแต่กับคนไม่มีทางสู้" ฟ้าเงยหน้าขึ้นต่อว่าร่างบางตรงหน้า"ฉันทนกับแกมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่แกจะต้องโดนเอาคืนบ้าง""ฉันไปทำอะไรให้แก""ชอบอวดผัวนักนี่ รู้ทั้งรู้ว่าฉันรักนายดิน แกก็ชอบมาทำให้ฉันอิจฉา""ก็นั่นมันผัวฉัน คนอื่นมาชอบผัวฉันจะให้ยินดีหรือไง""หุบปาก!!!" แก้วขวัญใช้มือกระชากผมฟ้าจนหน้าแทบหงาย มือเรียวก็ยกขึ้นบีบที่แก้มของฟ้า สายตาของแก้วขวัญเต็มไปด้วยคว

"ผมรังเกียจและขยะแขยงมาก" คำพูดที่สร้างความเจ็บปวด ไม่ต่างอะไรจากมีดคมๆ นับร้อยเล่ม กรีดเฉือนลงบนหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า"แก้วทำอะไรผิด ทำไมคุณถึงได้รังเกียจแก้วขนาดนั้น""ก่อนหน้านี้ผมก็ไม่ได้เกลียดคุณ หวังเหลือเกินว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้ แต่คุณมาทำร้ายคนที่ผมรัก พยายามจะทำลายครอบครัวผม นี่คือสิ่งที่ผมเกลียดที่สุด""ถ้าไม่มีมัน ไม่มีพวกมัน คุณจะรักแก้วหรือเปล่า""ผมคิดว่าไม่""แก้วบอกได้แค่ว่า คุณคิดผิดมากที่ตอบแบบนี้" แก้วขวัญเดินไปที่ประตูแล้วปิดล็อคก่อนจะเดินกลับมาตรงหน้าคนที่ถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ แล้วเปลื้องผ้าโชว์เรือนร่างเปลือยเปล่าขาวนวลของตน"แก้วมีอะไรดีๆ มาเสนอ" ร่างเปลือยขยับเข้ามาจนเกือบติดกับลูอิส เขาหลับตาปี๋เมื่อเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นตรงหน้า"ลืมตาขึ้นมาสิ กลัวอดใจไม่ไหวหรือยังไง" แก้วขวัญพยายามบังคับให้ลูอิสลืมตามองในสิ่งที่เธออยากจะอวด"ออกไป อย่ามาเข้าใกล้ผม" แก้วขวัญทำราวกับไม่ได้ยินว่าในดินของเธอนั้นกำลังพูดอะไร เธอขยับร่างเปลือยเปล่าเข้าใกล้เขาอีก จนกระทั่งติดเนื้อแนบเนื้อ แต่กลับไม่ได้สร้างความตื่นเต้น หรือความรู้สึกใดๆ ให้กับชายร่างกำยำที่ถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ คว

ลูอิสออกมาจากห้องพร้อมกับตามหาโทรศัพท์ตรงจุดที่แก้วขวัญบอกไว้ เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้ว เขาก็รีบกลับเข้าห้องโดยเร็ว เมื่อมาถึงห้องลูอิสส่งโทรศัพท์ให้ฟ้ากดเบอร์ทานตะวันเพราะเขาจำเบอร์ใครไม่ได้เลย"สวัสดีค่ะตะวันพูดสายค่ะ" เมื่อทานตะวันกดตอบรับแล้ว ฟ้าจึงส่งโทรศัพท์ให้กับสามี"ตะวันนี่ลูอิสนะ" เมื่อทานตะวันได้ยินอย่างนั้น ก็รู้สึกตกใจปนกับดีใจมาก พวกเขากำลังตามหาทั้งคู่กันอย่างจ้าละหวั่น ทั้งบ้านที่ถูกเผา ทั้งการหายไปของฟ้ากับลูอิส ทำให้ทานตะวันกับแดเนียลต้องรีบบินตรงมาที่ปายทันที เรื่องที่บ้านไฟไหม้โชคดีที่ไม่มีใครเป็นอะไรเพราะคนงานที่บ้านช่วยกันดับได้ทัน จะมีก็แต่ตัวบ้านที่ถูกไฟไหม้ไปค่อนข้างเยอะ"ตะวันผมขอคุยกับไอ้แดนหน่อย""ได้ค่ะ" ทานตะวันรีบวิ่งเอาโทรศัพท์ไปให้สามี"เออแกอยู่ไหน" เมื่อรู้ว่าเป็นลูอิส แดนก็ไม่เกริ่นอะไรยิงคำถามสำคัญอย่างทันที"ฉันยังอยู่ที่ปาย..." ลูอิสหันไปหาร่างบางบนเตียง"ที่นี่เรียกว่าที่ไหน" พร้อมกับถามเจ้าของบ้าน"บ้านไร่นายเพิ่ม" แก้วขวัญรีบตอบด้วยความกลัวตาย"จะลองไปถามคนงานดูบ้านไร่นายเพิ่ม รีบมานะ""เออ" ลูอิสกดวางสายแล้วหันไปหาฟ้า"เราจะหนีออกจากตัวบ้าน

นี่คือเนื้อเรื่องทั้งหมดที่นำมาแบ่งเป็น 3 บทให้มีเนื้อหาและจำนวนคำเฉลี่ยเท่าๆ กัน โดยทำการรักษาต้นฉบับเดิมอย่างเคร่งครัด ไม่มีการแต่งเนื้อความเพิ่มใดๆ และได้ช่วยแก้ไขเฉพาะคำผิดตามที่อนุญาตเรียบร้อยแล้วค่ะ (เช่น แก้ไขคำว่า เพรา่ะ ➡️ เพราะ, พุธท ➡️ พุทธ, กระดูสันหลัง ➡️ กระดูกสันหลัง, แมาด้วยความผวา ➡️ แม่ด้วยความผวา, คุณพิทุกษ์ ➡️ คุณพิทักษ์, ปลอกดภัย ➡️ ปลอดภัย, ฟฟื้น ➡️ ฟื้น, ลูอิสริอง ➡️ ลูอิสร้อง, ใผ้โน้ม ➡️ ให้โน้ม, ในระแวก ➡️ ในละแวก, ไฮเดรนเยียร์ ➡️ ไฮเดรนเยีย, ประชสกร ➡️ ประชากร เป็นต้น)บทที่ 1แดเนียลพาตำรวจมาล้อมจับรามิเลสและลูกน้องได้ทันเวลา ก่อนจะได้ความว่ารามิเลสเป็นเพียงนักต้มตุ๋นข้ามชาติที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานแหล่งทำกินใหม่ในไทย ด้วยเหตุนี้เขาและลูกน้องจึงมีการวางระบบต่างๆ ได้อ่อนอย่างที่ลูอิสสงสัย เขารู้จักมาเฟียดังๆ เป็นอย่างดีเพราะต้องใช้ในการอ้างถึงเพื่อก่อเหตุหลอกลวงเหยื่อ ในมาเฟียที่เขารู้จักมีแดเนียลและลูอิสด้วย นายเพิ่มพ่อของแก้วขวัญก็ถูกจับกุมตัวด้วยเพราะตำรวจได้พบหลักฐานการทำผิดมากมาย ร่างของแก้วขวัญญาติได้ขอนำไปปฏิบัติตามวิถีพุทธ โดยไม่ติดใจสาเหตุการตายส่วนลูอิ