All Chapters of ทานตะวันในกองเพลิง: Chapter 1 - Chapter 10

ห้องติดกันเป็นห้องของ ‘แดเนียล คาเซียโน่’ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลีผู้ชื่นชอบในการควงผู้หญิงไปเรื่อยๆ ไม่ซ้ำหน้า มีตั้งแต่นางแบบ ดาราดัง ไฮโซ แต่หลังๆ มาเขาเอือมที่จะต้องมีข่าวเลยหันมาซื้อของดี ราคาไม่สูงกินดีกว่า ผู้หญิงพวกนั้นนอกจากจะนำพาสื่อที่ทำชีวิตเขาวุ่นวายแล้ว ยังหัวสูงใช้แต่ของแพงผลาญเงินเขาอย่างไม่จำเป็น แดเนียลไม่ใช่คนโง่ที่จำใช้เงินบำเรอผู้หญิงไปอย่างสิ้นเปลืองแม้ว่าเขาจะมีเงินมากมายใช้ทั้งชาติไม่หมดก็ตาม และที่ตั้งใจมาในครั้งนี้ก็หวังเพียงจะได้บดขยี้สาวน้อยบริสุทธิ์สักคนให้ร่างแหลกคาเตียงก็เท่านั้น ก่อนการประมูลจะเริ่มเขาได้ซื้อสาวขายบริการจากบนเรือเอามาเคี้ยวเล่นๆ บนเตียงคนหนึ่งคั่นเวลารอการประมูล“อ๊ะ คุณแดเนียลขามายด์เสียวค่ะ"สาวขายบริการที่ถูกจ้างมาบำเรอกามให้กับแขกร้องลั่น ความหล่อดิบบวกกับอาวุธขนาดใหญ่โตของเขาช่างสร้างสุขให้เธอเหลือเกิน ดวงตากลมโตหลับพริ้มรับรสเร่าร้อนแสนสุขสมจากแก่นกายขนาดใหญ่ที่ถล่มลงในโพรงสวาทของเธอ มือเรียวจิกทึ้งผ้าห่มด้วยความเสียวซ่านทุกช่วงจังหวะของการบรรเลงแดเนียลก้มลงดูดเลียเนินอกเนียนจนเกิดเป็นรอยแดงช้ำหลายจุด พร้อมกับสลับไปละเลงลิ้นเช

ร่างเล็กเต็มไปด้วยรอยช้ำและจ้ำแดงจากการดูดมือหนาลูบไล้ผิวเนียนละเอียดดุจผิวเด็ก ตาคมเชยชมเรือนร่างของทานตะวันอย่างพอใจคงต้องยอมรับว่าแม้แดเนียลจะผ่านผู้หญิงมามากมายแต่เขาก็พอใจในตัวของสาวน้อยคนนี้เป็นพิเศษ มันมาก มากอย่างบอกไม่ถูก“อื้อ”เสียงเล็กๆ ดังขึ้นอย่างแผ่วเบาด้วยความอ่อนล้า“ดีขึ้นหรือยัง”แดเนียลก้มลงกระซิบถาม ความหื่นกระหายพุ่งพร่านที่แก่นกลางกายอีกครั้ง ทานตะวันค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในใจนึกถึงเงินที่จะนำไปรักษายาย แล้วจึงพยักหน้ารับ ทันทีที่เหยื่อตอบรับราชสีห์ก็กระโจนขึ้นขย้ำอย่างไร้ความปรานี ร่างเล็กที่ไร้เรี่ยวแรงรับการจู่โจมหนักจนแทบสิ้นลมหายใจ ราตรีล่วงเลยไปแสงแรกของวัน สาดลอดผ่านกระจกเล็กๆ ที่ผนังห้อง ค่ำคืนสวาทช่างแสนยาวนานทำให้ทานตะวันสยบราวกับตายไปพร้อมกับบทรักเมื่อคืน แดเนียลด้วยความโชกโชนและเคยชินกับเรื่องแบบนี้ แม้จะมีศึกทั้งคืน ร่างกายก็รับมือไหว เขาตื่นขึ้นในเวลาปกติอาบน้ำแต่งตัวทำธุระของตัวเองเสร็จก็ออกไปหาอะไรกินโดยไม่สนใจอีกคนที่นอนสลบอยู่บนเตียง“อ้าวซ้อหลิว ทานอะไรหรือยังครับ”แดเนียลเดินกลับจากห้องอาหารเห็นซ้อหลิวมาด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าห้องพักก็เลยเอ่ยปากทักทาย

หลังจากเสร็จงานศพของยายแล้วแดเนียลก็ส่งคนมารับทานตะวันไปอยู่ที่บ้านริมทะเลกับเขาชั่วคราวก่อน หลังจากเสร็จธุระที่นี่แล้วจะพาไปอยู่ที่อิตาลีด้วยกัน-ที่บ้านฟ้า-"จะไปจริงๆ เหรอตะวัน"ฟ้าจับมือเพื่อนรักแน่น พวกฝรั่งมันไว้ใจได้ที่ไหน ตะวันตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟ้าฟังระหว่างที่รอคนของแดเนียลมารับ"ตะวันไม่มีทางเลือกแล้วฟ้า"จริงๆ ก็เข้าใจนั่นแหละจะบอกว่าคนเราเกิดมาเลือกทางเดินกันได้ทั้งนั้น บางทีกับบางคนมันก็เลือกไม่ได้จริงๆ"แล้วฟ้าล่ะ ฟ้าจะทำอะไรต่องานที่ร้านเจ๊ก็คง..."ก็อย่างที่รู้ เป็นกันขนาดนี้คงไม่กลับไปเหยียบที่นั่นกันอีกแล้ว"ยังไม่รู้เลย อาจจะกู้เงินสักก้อนมาลงทุนขายของ"รถเบนซ์สีบลอนเงินจอดตรงหน้าสองสาว หนุ่มหน้าฝรั่งลงจากรถมาก็รู้ทันทีว่าเป็นคนของเขาแน่ๆ"ของคุณตะวันอยู่ไหนครับ"พอจะลงมาชวนขนของก็ถึงกับต้องมองหาเลยทีเดียว นอกจากรูปของยายกับกระเป๋าเก่าๆ ใบนึงก็ไม่มีอะไรเลย ทุกอย่างอยู่ในบ้านหมดโชคดีที่เอกสารเอาออกมาทำเรื่องแจ้งตายของยาย เอกสารเลยอยู่กับตัว"มีแค่นี้แหละ"ทานตะวันลุกขึ้นหยิบรูปยายมากอดไว้พร้อมกับแบกกระเป๋าเก่าๆ ขึ้นโจเซปมองสภาพของทานตะวันแล้วไม่อยากจะเชื่อเ

มือข้างหนึ่งยกขึ้นขยำอกขาวนวลที่เขาเฝ้าจ้องมองอยู่นานสุดท้ายคนเอาแต่ใจก็ได้ตามที่อยากได้ ทานตะวันนอนหมดแรงอยู่บนเตียง “ใส่เสื้อผ้าสิจะได้ไปกันสักที มัวลีลา ฉันอยากขึ้นมาอีกก็คงต้องต่ออีกล่ะนะ” ได้ยินแบบนั้นสาวน้อยก็ไม่รอช้าลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าสวมใส่อย่างว่าง่าย “ดีมากไป หาอะไรกินกันดีกว่า”-ที่ห้องอาหาร- แดเนียลเดินนำหน้าสาวน้อยร่างบางในชุดกระโปรงยาวสีชมพูอ่อนลายดอกไม้เข้าไปในโถงส่วนที่เป็นโซนอาหารสายตาของบรรดาหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ต่างจับจ้องมาที่แม่ดอกทานตะวันของเขาจนแดเนียลต้องหันไปโอบร่างเล็กนั้นเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ "กินอะไรดี" เขาก้มลงกระซิบถามเธอ "อะไรก็ได้ค่ะ" ไม่รู้จะตอบว่าอะไรดี ดูจากการตกแต่งแล้วขอข้าวไข่ต้มน้ำพริกตาแดงก็คงไม่มีแน่ๆแดเนียลเลือกโต๊ะที่อยู่ใกล้เคาน์เตอร์เพื่อจะได้สะดวกต่อการสั่งอาหาร เขาจัดการสั่งอาหารมาจนเต็มโต๊ะกุ้งหอยปูปลามาเต็ม จนทานตะวันตาลุกวาว ไม่คิดว่าชีวิตนี้เกิดมาจะได้กินของดีดีแบบนี้ "กินสิ จะได้มีแรง เรายังต้องทำอะไรๆ กันอีกคืนนึงนะ" คนบ้าเวลากินยังนึกถึงแต่อะไรก็ไม่รู้ ทานตะวันไปค้อนใส่เขาก่อนจะคว้าส้อมมาทิ่มลงบนกุ้งมังกรตัวงามแต่ด้ว

ผ่านไป 1 คืน นับตั้งแต่ตะวันกลับเข้าฝั่ง ทานตะวันตั้งใจว่า จะจัดงานศพให้ยาย 3 คืน คืนนี้ก็เป็นคืนสุดท้ายแล้ว ร่างเล็กยิ่งดูผอม จากการไม่ยอมกินข้าวกินปลา ไม่หลับไม่นอน เอาแต่ร้องไห้ แล้วก็นั่งซึมอยู่ข้างๆ โลงศพ"กินข้าวบ้างเถอะนะตะวัน"ฟ้าถือจานข้าวมาวางข้างๆ เธอเฝ้าดูเพื่อนเป็นแบบนี้มา นานพอสมควรแล้ว ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อ คงจะแย่ " ตะวันไม่หิวอะฟ้า"" ตะวันรักยายหรือเปล่า"ตะวันหันมามองที่ฟ้า แล้วพยักหน้าตอบ"ถ้าตะวันรักยาย ตะวันก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี เหมือนตอนที่ยายดูแลตะวัน เพราะถ้าต่อวันทำแบบนี้ไม่กินข้าวไม่นอน ร่างกายก็จะแย่ ยายก็จะไม่สบายใจ วิญญาณของยายก็จะไม่สงบสุข เพราะว่าตะวัน เป็นเหมือนหัวใจของยาย ยายรักตะวันแค่ไหนตะวันก็รู้ ยายไม่เคยปล่อยให้ตัวมันอดอยาก ยายพยายามทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ตะวันเข้าใจที่ฟ้าพูดใช่ไหม"ดวงตาใสๆ เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ตะวันโผลเข้ากอดฟ้า หน้าซบลงในอก น้ำตาก็ไหลมาอย่างไม่ขาดสาย คำพูดของฟ้าเรียกสติให้ตะวัน จริงด้วย ตายายรู้ว่าตะวันทรมานตัวเองแบบนี้ ยายคงไม่สบายใจ ฟ้ายกจานข้าวขึ้นมาส่งให้ตะวัน มือเรียวก็รับมาอย่างว่าง่าย เธอค่อยๆ ตักข้าวใส่ปากทีละคำ กินไป ก