ทานตะวันในกองเพลิง의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

132 챕터

คำสารภาพ

ทานตะวันเห็นสีหน้าของฟ้าซีดลงฉับพลัน แววตาฉายความโศกเศร้าออกมาอย่างปิดไม่มิด เธอจึงวางจานผลไม้ลงแล้วขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆ "มีอะไรรึเปล่าฟ้า มีเรื่องไม่สบายใจอะไรบอกตะวันได้นะ" ทานตะวันตัดสินใจถาม เพราะตั้งแต่เธอฟื้นมีสติมา ก็สังเกตเห็นว่าฟ้าดูไม่มีความสุขเลย"คือ..." ฟ้าเนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง น้ำตาอุ่นๆ ค่อยๆ รินไหลออกจากดวงตาคู่สวย ต่อให้พยายามเก็บซ่อนความเสียใจไว้มากแค่ไหน แต่แววตามันปลอมแปลงหลอกใครไม่ได้จริงๆ"ฟ้า... เราเป็นเพื่อนรักกันนะ เรามีกันแค่สองคน ฟ้ามีอะไรบอกตะวันได้ทุกเรื่องนะ" ทานตะวันค่อยๆ ดึงตัวฟ้าเข้ามากอด ฟ้าเองก็เริ่มสะอึกสะอื้นจนเนื้อตัวสั่นเทา หันไปกอดตอบเพื่อนรักไว้แน่น"ฟ้า... ฮึก... ฟ้ามันทำตัวเองแท้ๆ ตะวัน ฮือออ..." "ทำอะไร ฟ้าไปทำอะไรมา" "ฟ้า... ฮือ... ฟ้ายัดเยียดตัวเองเข้าไปในชีวิตของลูอิสเอง ฮือออ..."ทานตะวันไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ฟ้าเล่าเท่าไหร่นัก ส่วนหนึ่งเพราะฟ้ากำลังสะอื้นไห้อย่างหนักจนพูดไม่ปะติดปะต่อ "ค่อยๆ เล่าฟ้า ใจเย็นๆ" ฟ้าซบหน้าร้องไห้อยู่กับอกเพื่อนพักใหญ่ โดยมีทานตะวันคอยลูบหลังปลอบประโลมให้สงบลง จนในที่สุดฟ้าก็เริ่มหยุดร้อง"ดีขึ้นหรือยัง... ตกลงอ
더 보기

บุกรังอสูรทวงคืนชีวิต

"ใช่ ฉันเอง เธอกับวีรญาสบายดีนะ" แดเนียลเอ่ยถามกลับมา "ใช่ ฉันสบายดี นายล่ะเป็นไงบ้าง ตะวันล่ะอาการเป็นยังไงบ้างแล้ว" จูเลียรีบยิงคำถามรัวๆ ด้วยความห่วงใย"ตะวันอาการดีขึ้นมากแล้ว พวกเราปลอดภัยดี" แดเนียลตอบกลับมาเสียงนุ่ม "ดีใจมากๆ เลยแดน... รู้มั้ยฉันยังโกรธโมเลนไม่หายเลยที่กล้าทำเรื่องระยำแบบนั้นลงไป" เมื่อพูดถึงโมเลน จูเลียก็นึกขึ้นได้ว่าชายคนนั้นยังไม่กลับมาที่บ้านพักเลยหลายวันแล้ว"ช่างมันเถอะจูล เขาทำไปทั้งหมดก็เพราะรักและอยากปกป้องเธอนั่นแหละ" แดเนียลพูดปลอบ เขาไม่ได้คิดแค้นโมเลนแล้ว เพราะเข้าใจสถานการณ์ดีวันต่อมา แดเนียลเดินทางมาถึงที่บ้านก่อนที่นิโคลัสและโมเลนจะกลับมา เขาก้าวเท้าเข้าไปในบ้านของตัวเองด้วยความรู้สึกหดหู่ใจอย่างบอกไม่ถูก นอกจากตัวอาคารที่บ่งบอกสถานะความเป็น 'บ้าน' แล้ว มันก็ไม่มีสิ่งใดเลยที่ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจ บ้านที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลกีย์กามราคะและเรื่องราววิปริตผิดมนุษย์ที่เกิดขึ้นทุกวันเพื่อสนองตัณหาอันหิวกระหายของผู้เป็นพ่อ ตั้งแต่จำความได้เขาไม่เคยแม้แต่จะได้นั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบครอบครัวปกติเลย แดเนียลรู้จากคนรับใช้ในบ้านว่าพ่อกำ
더 보기

ชีวิตใหม่

ผ่านมา 3 เดือนที่ทานตะวันกับแดเนียลและฟ้ากลับมาอยู่ที่ไทย แดเนียลสละทุกอย่างคืนให้พ่อมีเพียงเงินจำนวนหนึ่งที่เขาเก็บมาตั้งตัวใหม่ที่นี่ เขาลงทุนเปิดร้านอาหารโดยมีทานตะวันเป็นเจ้าของ และกำลังมีแพลนจะทำรีสอร์ตติดทะเลอีกด้วย ฟ้าเองตอนแรกตั้งใจจะแยกไปอยู่คนเดียว แต่พอทานตะวันรู้ว่าเพื่อนกำลังท้องก็ไม่ยอมให้ไป ให้อยู่ด้วยกันจะได้ดูแลกันได้ เงินที่ลูอิสให้มาจึงนำมาลงทุนทำร้านอาหารด้วยกัน แม้เวลาจะล่วงเลยมาหลายเดือนแต่ใจของฟ้าก็ยังไม่อาจลบลืมรักแรกลงได้ ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง ไม่รู้ว่าเขาจะคิดถึงเราบ้างหรือเปล่าเหมือนกับเราที่คิดถึงแต่เขาตลอดเวลาแบบนี้"ตกลงจะไม่บอกเรื่องนี้กับเขาจริงๆ ใช่มั้ย"ทานตะวันถามพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ตัวข้างๆ ฟ้า"ฟ้าไม่อยากไปวุ่นวายกับเขาอีกแล้วตะวัน""ตามใจ"กริ๊งงงง เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่หน้าประตูร้านดังขึ้น เป็นสัญญาณบอกว่า มีคนกำลังเข้ามาในร้าน ทั้งฟ้าและทานตะวันต่างหันไปมอง"ฮายเกิร์ลลลล"จูเลียวิ่งเข้ามาหาทานตะวันกับฟ้า เธอเพิ่งย้ายมาได้เพียงไม่กี่อาทิตย์นี้เอง"แดนล่ะ"เมื่อทักทายทานตะวันแล้วจูเลียก็กวาดตามองหาเพื่อนสนิทของเธอ"ไปดูงานที่รีสอร์ตน่ะ
더 보기

งานวิวาห์

เมื่อถึงกำหนดวันงานแต่งงานของจูเลียกับวีรญา ทุกคนต้องเดินทางไปที่หาดใหญ่ เพราะงานถูกจัดขึ้นที่บ้านเกิดของวีรญา ฟ้าเองก็ไปด้วยถึงจะลำบากหน่อยแต่ให้อยู่บ้านคงเบื่อแย่ แดเนียลขับรถไปเองจากพัทยา งานจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย เชิญแค่คนที่รู้จักและสนิทกันจริงๆ ไม่ได้จัดใหญ่โตหรือว่าอะไร ทั้งสองสาวใส่ชุดไทยสีชมพูกลีบบัวสวยสง่าทั้งคู่ ในงานคุมโทนสีชมพูหวานฉ่ำ งานกุหลาบ งานหัวใจประดับประดาสวยงาม สินสอดเป็นเงินของทั้งคู่ที่ช่วยกันเก็บตั้งแต่ตกลงว่าจะคบกันรวมระยะเวลา 5 เดือน"คุณพ่อคุณแม่สวัสดีครับ/ค่ะ"มาถึงหน้างานทั้งสองสาวก็มายืนรอรับแขกอยู่ ทั้งหมดจึงแวะไหว้ทักทายพ่อแม่ก่อน"วันนี้เธอสวยมากเลยจูล"แดเนียลแกล้งแซว"วีไม่สวยเหรอคะบอส"วีรญาเลยแกล้งแย้งขึ้น"สวยทั้งคู่นั่นแหละ ขอให้รักกันนานๆ นะ""นี่ของขวัญจากพวกเราค่ะ"ทานตะวันส่งของขวัญกล่องโตให้กับจูเลีย แล้วจึงเดินเข้างาน หาอะไรทานนิดหน่อย ของกินในงานจะเป็นบุฟเฟต์ให้แขกบริการตัวเอง มีน้ำเดินเสิร์ฟทั่วงาน พิธีเริ่มขึ้นอย่างไทยๆ มีการหลั่งน้ำพระพุทธมนต์ผูกแขน และสังสรรค์เล็กๆ น้อยๆ"ขอเชิญ...เอ่อ...พ่อแม่ของเจ้าสาว...เอ่อวีรญาขึ้นมากล่าวอะไรสักเล
더 보기

คนใจร้าย

"ฟ้า"ทานตะวันรีบวิ่งเข้าไปดึงเพื่อนให้หลบรถทันที เธอตกใจจนตัวสั่น ถ้าฟ้าเป็นอะไรไป เธอจะไม่ให้อภัยตัวเองเลยคอยดูสิ"เป็นอะไรฟ้า อยู่ๆ หยุดเดินทำไม"ทานตะวันถามอย่างตกใจ"เดี๋ยวไปเจอกันที่รถนะ ฟ้าขอตัวแป๊บนึง""อ้าวฟ้า"พูดจบฟ้าก็วิ่งออกจากทานตะวันมุ่งหน้าไปยังร้านกาแฟ ใช่แน่ๆ เธอจำเขาได้ เมื่อมาถึง เขากำลังเดินออกจากร้านมาพอดี แต่เขาไม่ได้มาคนเดียว คนที่มากับเขาเป็นผู้หญิงผิวสี ผมยาวดำขลับ ดูสวยเซ็กซี่แบบสาวฝรั่ง"คุณลูอิส"ฟ้าตัดสินใจเรียกเขา และเขาก็ได้ยินเสียงของเธอด้วย หนุ่มหล่อหันมามองต้นเสียงที่เขาคุ้นเคย"ฟ้า""ใครคะ"ผู้หญิงแปลกหน้าเอ่ยถาม"คุณไปรอผมที่รถก่อน เดี๋ยวผมตามไป"ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย"เธออยู่ที่นี่เหรอ"เขาพาฟ้าขยับไปนั่งอีกร้านที่อยู่ไม่ไกลกันนัก"ฉันมางานแต่งวีรญาเลขาของแดน""อืม""คุณมาทำอะไรที่นี่""มาดูแหล่งธุรกิจใหม่"เขาสั่งสมูทตี้สตรอว์เบอร์รีโยเกิร์ตให้กับฟ้าแก้วหนึ่ง แต่ตัวเองไม่ได้เอาอะไร"แล้ว...คุณมากับ...""ฉันคิดว่ามันควรเป็นเรื่องส่วนตัวของฉันนะ ว่ามั้ย"เขายังคงเหมือนเดิม เย็นชาและดูไม่ได้คิดถึงเธอเลย"เธอ...สบายดีนะ""ค่ะ""ดูอ้วนข
더 보기

โซ่ทองสองหัวใจ

แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ทเดย์ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูเมฆ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูฝน~ เสียงร้องเพลงดังกึกก้องในห้องโถงของบ้าน วันนี้เป็นวันเกิดของน้องเมฆกับน้องฝน ผ่านมา 1 ปี เวลานั้นช่างเดินไปอย่างไม่รอใครจริงๆ"ขอให้น้องเมฆกับน้องฝนมีความสุขมากๆ นะลูก" คุณน้าทานตะวันก้มลงอวยพรหลานๆ ตอนนี้ทานตะวันคลอดลูกสาวที่แสนน่ารักออกมาแล้วชื่อน้องอันดา แต่ความรักที่มีให้กับน้องเมฆกับน้องฝนก็ยังมากเท่าเดิม"ขอให้เป็นเด็กดีของแม่นะเด็กๆ " แดเนียลอวยพรก่อนจะก้มลงหอมแก้มหลานๆ"ขอให้หลานๆ มีสุขภาพที่แข็งแรงนะจ๊ะ" วันนี้เป็นวันเกิดของหลานทั้งทีเหล่าป้าๆ น้าๆ ก็มารวมตัวกันร่วมฉลองวันเกิด ทั้งแดเนียลกับทานตะวันที่หอบสาวมาไกลถึงปาย ไหนจะจูเลียกับวีรญาที่ตามมาด้วย ตอนนี้แดเนียลมีรีสอร์ตที่เปิดขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองอยู่ 2-3 ที่ในไทย ที่ปายนี้ก็เป็นของเขาเช่นกันแต่ฟ้าอาสามาดูแลให้เพราะอยากมาเลี้ยงลูกสงบๆ ที่พัทยาค่อนข้างวุ่นวาย“ไม่น่าจะต้องลำบากกันเลย” ฟ้ารับของขวัญจากวีรญาไปวางไว้บนโต๊ะแล้วพูดขึ้นด้วยความเกรงใจ แค่ทุกคนมาหาถึงปายนี่ก็ดีใจแล้ว ไม่จำเป็นต้องเอาข้าวของมา
더 보기

มาเฟียหลงทาง

-มิลาน, อิตาลี-ร่างกำยำนอนราบอยู่บนพื้น ผับปิดแล้ว ผู้คนต่างแยกย้ายกันไปจนหมดเหลือเพียงเขาที่นอนเมาแอ๋อยู่คนเดียว ขวดเหล้ากระจัดกระจายทั่วบริเวณรอบๆ บ้างก็เป็นของเขาบ้างก็ของนักท่องราตรีคนอื่น แต่จากสภาพแล้วร่างที่นอนกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่ตอนนี้แอลกอฮอล์ที่อยู่ในร่างกายก็คงไม่น้อยเช่นกัน“นายครับ นาย” ลูกน้องเดินเข้ามาตามหาตัวเขาอยู่สักพักจนในที่สุดก็เดินมาพบว่านอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นในสภาพไม่ต่างจากหมา“ปล่อยยยย” ชายผิวสีค่อยๆ ประคองคนเมาให้ลุกขึ้นแต่เขากลับปัดป้อง ไม่ยอมลุก“กลับไปนอนที่บ้านเถอะนะครับ”“จะนอนนี่ เอิ้กกก ปล่อยยย!!” ยิ่งจับก็ยิ่งดิ้นยิ่งโวยวาย จนลูกน้องต้องยอมให้นอนอยู่อย่างนั้น จริงๆ ถ้าจะปล่อยให้นอนอยู่แบบนี้ทั้งคืนก็ได้เพราะผับนี่ก็เป็นของเขาเองแต่ใครจะอยากให้นอนคลุกฝุ่นที่มันกระจายตัวเบาบางอยู่บนพื้นทั้งสกปรก ทั้งเหม็น ไม่รู้มาจากใต้รองเท้าใครบ้างไหนจะมดแมลงที่จะมาไต่ตอมอีก“ปล่อยมัน ให้มันบ้าซะให้พอ” คาเลนร้องบอกกับลูกน้องทำให้เขาลุกขึ้นและน้อมตัวแสดงความเคารพต่อหัวหน้า ตั้งแต่นิโคลัสประกาศตัวลาวงการไปแก๊งของคาเลนก็พลอยหมดคู่แข่ง และเจริญเติบโตเร็วขึ้นอย่างก
더 보기

เงาอดีต

“ขอบคุณนะคะ ไม่น่าจะต้องลำบากเลย” ฟ้ารับตะกร้ามาส่งให้อาจู“ไม่เลยครับ ไม่ลำบากสักนิดเดียว” คุณชายชาวไร่รีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธ“ตลอดเวลาที่รู้จักกัน ฟ้าแทบไม่ต้องซื้อผลไม้กินเลย คุณเอามาให้ฟ้ากินไม่เคยขาด”“ไม่ต้องเกรงใจนะครับคุณฟ้า ผลไม้พวกนี้ผมปลูกไว้ที่บ้านทั้งนั้น ไม่มีซื้อมาเลยครับ”“บ้านคุณทักปลูกทุเรียนด้วยหรือคะ” ฟ้าแกล้งแหย่ทำเอาคุณหนูชาวไร่ถึงกับสตั้นไปเลย“เอ่อ…”“ฟ้าล้อเล่นค่ะ” พอดูท่าจะไม่ดีแล้วฟ้าเลยเฉลยแอ้ แอ้ แอ้ เสียงเด็กๆ ร้องกันระงมจนทำให้ฟ้าและพิทักษ์ต่างก็หันไปให้ความสนใจ“ฟ้าขอตัวไปดูเด็กๆ ก่อนนะคะ”“ครับๆ” พิทักษ์ได้แต่มองตามหุ่นบางที่ก้าวหายไปในบ้านก่อนจะเดินกลับไปไร่ตัวเอง-พัทยา, ประเทศไทย-หลังจากที่ทานตะวันหาเชฟที่ถูกใจได้แล้วจึงเกษียณตัวเองออกมาเลี้ยงลูกอย่างเต็มตัวที่บ้านติดชายทะเลหลังใหม่ แดเนียลเองธุรกิจก็กำลังไปได้ดีแต่ก็หาเวลามาอยู่กับลูกเมียไม่ให้ขาดตกบกพร่อง“คุณตะวันคะ มีแขกมาขอพบค่ะ” เด็กรับใช้ในบ้านเดินมาบอกทานตะวันที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างเปลลูกสาวหญิงสาววางหนังสือลง แล้วลุกขึ้น“ฝากน้องอันดาด้วยนะ เดี๋ยวฉันมา” คนเป็นนายหันไปสั่งก่อนจะ
더 보기

แผนการสับขาหลอก

จากที่คุยกันได้ 3 วันฟ้าเดินทางจากแม่ฮ่องสอนไปลงสนามบินอู่ตะเภา ทานตะวันได้ส่งคนไปรอรับก่อนแล้ว ลงจากเครื่องมาฟ้าก็โทรหาคนขับรถตามเบอร์ที่ทานตะวันให้ไว้ ได้ความว่ารอตรงไหนก็เดินไปหาทันที “รอนานมั้ยคะ” ฟ้าทักทายคนขับรถพร้อมส่งกระเป๋าให้ มาคราวนี้ไม่ได้เอาอะไรมาเยอะ เพราะตั้งใจแค่มารับแม่ ไม่อยากทิ้งลูกไว้นานถึงจะเชื่อใจมะขิ่นกับอาจูว่าเลี้ยงได้ก็เถอะ ตื้ด ตื้ดดด ตื้ดดด เสียงโทรศัพท์สั่น มือเรียวเปิดกระเป๋าควานหาก่อนจะหยิบขึ้นมาตอบรับ “ว่าไงตะวัน” “ฟ้า…ถึงไหนแล้ว” เสียงตะวันดูสั่นๆ มีอะไรหรือเปล่าเนี่ย “มีอะไรตะวัน ใกล้ถึงแล้ว” “คือว่า…โอ๊ย” เสียงตะวันพูดยังไม่ทันจบ มันเหมือนมีบางอย่างมารบกวนก่อน “ตะวัน ตะวัน ได้ยินฟ้ารึเปล่า” ฟ้าพยายามร้องเรียกปลายสาย แต่ก็เงียบไป ได้ยินเสียงอะไรไม่รู้ยุกยิก ยุกยิกไม่รู้เรื่อง “ไง” แค่คำเดียวที่ได้ยินเข้าสู่ประสาทการรับเสียง ฟ้าก็รู้ทันทีว่าเสียงผู้ชายปลายสายเป็นใคร ไม่จริงใช่มั้ย สิ่งที่กลัวมาตลอดเขาอาจจะแค่ขอมาเจอลูกก็ได้ แต่ถ้าเขามาขอเอาลูกไปเลี้ยงล่ะ ความคิดผุดขึ้นในสมองของฟ้ามากมายจนสับสนไปหมด “อย่าเงียบสิ รีบมา เธอก็รู้ใช่มั้ยว่าแม่เธออยู
더 보기

คำลวง

“ลูกผมกับคุณไง ที่คุณบอกผมตอนที่ผมมาไทยคราวก่อน”“ฉันทำแท้งไปแล้ว”“ผมไม่เชื่อ อย่ามาหลอกผมเลยฟ้า ผมไม่ได้โง่”“ทำไมฉันต้องโกหกคุณด้วย ฉันท้องไม่มีพ่อ ฉันก็เลยเอาเด็กออก” ลูอิสนิ่งไปสักพักในใจก็กำลังสับสนว่าฟ้าจะกล้าทำแบบนั้นจริงๆ หรือเปล่า“ฟ้า ได้โปรดบอกความจริงมาเถอะ คุณไม่ได้ฆ่าลูกของเราใช่มั้ย” แต่ในใจยังเชื่อว่าลูกยังมีชีวิตอยู่ ลูอิสขยับเข้ามาใกล้ฟ้าจนหน้าแทบติดกัน มือทั้งสองข้างจับไหล่บางแน่น“มองตาผมสิ แล้วบอกว่าลูกผมอยู่ไหน” ด้วยความตกใจ และแน่นอนว่าคนโกหกสายตามันจะวอกแวก“ฉะ ฉันทำแท้…”“ฟ้า!” เสียงดุคำรามของลูอิสทำให้ฟ้ากลัวจนไม่กล้าพูด ได้แต่ยืนนิ่ง รวบรวมสติ“โอ๊ย!! “ฟ้ารวบรวมสติ แล้วออกแรงสะบัดตัวออกจากมือของเขา“ฟังนะ ฉันขายเด็กนั่นไปแล้ว ในเมื่อมันไม่มีประโยชน์อะไรกับฉัน ฉันจะเก็บไว้ทำไม” ฟ้าพยายามซ่อนความกลัวทั้งหมดไว้ นึกถึงลูก นึกถึงตอนที่ตัวเองถูกทิ้งอย่างเย็นชา“ถ้าอยากได้เงินนัก ทำไมคุณไม่บอกผม คุณขายลูกผมไปทำไม” ลูอิสพุ่งเข้ามากระชากไหล่ของฟ้าอีกครั้ง แต่คราวนี้มันแรงขึ้น เพราะคนร่างสูงตรงหน้ากำลังโมโหอย่างสุดขีด“ก็อย่างที่คุณเคยเข้าใจ ฉันทำทุกอย่างเพื่อเงิน ใน
더 보기
이전
1
...
678910
...
14
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status