ท้องฟ้ายามเย็นของมหาวิทยาลัยหนานจิงถูกย้อมด้วยสีส้มอ่อน นักศึกษาทยอยเดินกลับหอพัก บางคนแวะร้านค้าหน้าคณะ เป็นช่วงเวลาธรรมดาอย่างที่ควรเป็นแต่สำหรับเจียงหลินเยว่ เธอกลับรู้สึกถึงสายตาคู่หนึ่งที่มองตามเธอตลอดเวลา ตอนแรกเธอคิดว่าคงคิดไปเองแต่เมื่อเดินผ่านโถงทางเดินยาวของอาคารเรียน เธอหันกลับไปมองอีกครั้งอย่างชัดๆชายคนหนึ่งกำลังกวาดพื้นอยู่ แต่เมื่อเธอเห็นใบหน้านั้นถนัด หัวใจเธอก็หายวาบ‘ซ่งเถา’ หญิงสาวคิดอย่างตื่นตระหนก“มีอะไรหรืออาเยว่” ลั่วเหมยถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนหยุดมองบางอย่าง“ไม่มีอะไรหรอก แต่ฉันอยากโทรศัพท์น่ะ เธอกับอาเซียวพาไปหน่อยสิ” หญิงสาวตอบพลางยิ้มให้แก่เพื่อนรัก ก่อนจะชวนให้เธอและหยางเซียวเดินไปที่ใต้ถุนอาคาร ฝั่งที่มีตู้โทรศัพท์ตั้งอยู่หญิงสาวเดินผ่านซ่งเถาโดยไม่เผยพิรุธใด ในชาติที่แล้วเขาร่วมกับภรรยาของเขา แอบอ้างว่าเป็นพ่อแม่ของเธอ เป็นคนที่ช่วยหลินชิงอวี้จัดการเธอจนถึงจุดจบ คนที่ขุดดินฝังกลบเธอในคืนนั้นก็คือเขาเจียงหลินเยว่เดินต่อไปอย่างมั่นคง แต่เลือดในกายเย็นเฉียบเหมือนอ
Baca selengkapnya
Masuk
