Todos los capítulos de Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: Capítulo 441 - Capítulo 450

“Who are you?” tanong ni Raoul sa mabigat at seryosong boses.Diretsong nakatingin ang mga mata niya sa batang lalaki sa harap niya, halos hindi man lang kumukurap.Napalunok nang malakas si Brian.Sandali niyang tiningnan ang mukha ni Raoul, pagkatapos ay hindi niya namalayang napalingon siya sa family photo na nakasabit sa dingding.Muli siyang napatingin sa lalaking nasa harapan niya.“You...?” kinakabahang sambit niya.“I’m the owner of this house,” maikli at diretso ang sagot ni Raoul.Agad yumuko si Brian.“Good afternoon, Sir. I’m Brian, the tutor of your children,” magalang niyang pagpapakilala. “Nice to meet you.”Bahagya siyang yumuko bilang pagbati.Patuloy lamang ang tingin ni Raoul sa kanya.Mula ulo hanggang paa, pinagmasdan niya ang batang lalaki na para bang sinusuri ang bawat detalye nito.“So you’re the one tutoring my children,” mahinang sabi ni Raoul.Agad tumango si Brian.“Yes, Sir.”Pagkatapos ay lumipat ang tingin ni Raoul sa living room.Mula sa

Bahagyang ngumiti si Jenesis nang makita niyang muling pumasok sa kanilang bedroom ang kanyang asawa, matapos nitong patulugin ang bunso nilang anak na babae.Dahan-dahang lumapit si Raoul sa kama. Kahit kalmado ang kilos niya, ramdam pa rin ang natural na authority na dala niya.Nakasandal si Jenesis sa headboard habang tahimik na naghihintay sa kanyang asawa.“Ang mga bata, hmph...”Naputol ang sasabihin ni Jenesis nang biglang yumuko si Raoul at hinalikan ang kanyang labi.Mainit ang halik na iyon, puno ng pananabik na halos dalawang linggo niyang pinigilan habang nasa abroad.Walang pag-aalinlangan namang gumanti ng halik si Jenesis.Itinaas niya ang dalawang kamay at ipinulupot ang mga braso sa leeg ni Raoul, bahagya itong hinihila palapit sa kanya.Maingat na umakyat si Raoul sa kama at bahagyang iniharang ang katawan sa ibabaw ni Jenesis habang hindi pa rin napuputol ang kanilang halik.Dahan-dahang gumalaw ang isang kamay niya at hinawakan ang tali ng pajama ni Jenesis

“Opo, Madam. Lalaki po ang baby,” mahinahong ulit ng ob-gyn.Napasinghap si Jenesis, at nanatiling nanlalaki ang mga mata niya dahil sa gulat.Lalaki?Ibig sabihin, ang batang ito ang magiging lehitimong tagapagmana ng pamilya Rodriguez, parehong kinikilala ng batas at ng kanilang pananampalataya.Marahan siyang napalunok. Pagkatapos ay tumango siya habang bahagyang ngumiti, kahit halatang maraming emosyon ang naghahalo sa loob niya.“Thank you so much, Doc,” taos-puso niyang sabi.“You’re welcome, Madam.”Sinimulang punasan ng doktor ang natitirang gel sa tiyan ni Jenesis gamit ang tissue. Pagkatapos ay tinulungan siya nitong ayusin ang kanyang damit.“Ipi-print ko muna ang ultrasound results ninyo.”Maikling tumango si Jenesis.Nang tumalikod ang doktor at pumunta sa computer table, napunta ang tingin ni Jenesis kay Raoul.Nakatayo pa rin ang lalaki sa kinatatayuan niya. Tahimik niyang tinitingnan ang ultrasound monitor na nagpapakita ng maliit na anino ng magiging anak ni

“I know why Kuya Raoul is so angry with me,” mahina na sabi ni Karina sa kanyang asawa. “I admit it, I was negligent as a medical professional. How could I have forgotten to tell Jenesis about that risk?”Ilang sandali ay nanahimik si Caizer.Sinubukan niyang intindihin ang lahat ng sinabi ng kanyang asawa.Bilang isang taong may kaunting kaalaman din tungkol sa medical field, alam niyang hindi maliit na bagay ang pagkakamaling iyon.Pero bilang asawa ni Karina, nakikita rin niya kung gaano kabigat ang guilt na dala nito.Sa kabilang banda, naiintindihan din niya kung bakit ganoon na lamang ang galit ni Raoul. Pareho silang nasa mahirap na sitwasyon.Pero higit sa lahat, si Jenesis ang kailangang harapin ang pinakamalaking risk dahil mismong katawan niya ang nakataya sa pregnancy na iyon.Bilang asawa, siguradong sobrang bigat para kay Raoul ang mapilitan na pumili sa pagitan ng kaligtasan ng kanyang asawa at ng baby na nasa tiyan nito.Kung siya mismo ang nasa ganoong sitwasyo

“Tara, magpaalam muna tayo kay Mommy,” yaya ni Rheana sa dalawa niyang kuya bago sila umalis papuntang school.Half-turn na sana siya at naglalakad papunta sa master bedroom kung saan karaniwang naroon ang kanilang mga magulang.“Just go straight to school, kids.”Napahinto sila sa narinig na boses ni Raoul.Sabay-sabay na napalingon ang tatlong bata.Tumayo na si Raoul mula sa kanyang upuan. Kinuha niya ang school blazer ni Rayan na nakasabit sa sandalan ng upuan at iniabot iyon sa kanyang anak.“Mommy said you should go straight to school,” kalmado niyang dagdag. “You might all end up being late, including Daddy, so it’s better if you leave now.”Hindi na naghintay ng sagot si Raoul.Nauna na siyang naglakad papunta sa hagdan para bumaba sa first floor.Nagkatinginan sina Riven, Rayan, at Rheana.Halos sabay-sabay din silang napatingin sa master bedroom na nakasara pa rin ang pinto.“Did we do something wrong?” mahina at naguguluhang tanong ni Rayan. “Why doesn’t Mommy wan