All Chapters of Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: Chapter 431 - Chapter 440

“How is my wife’s condition, Doctor?” kinakabahang tanong ni Raoul sa babaeng doktor na nakatayo sa tabi ng kama kung saan nakahiga si Jenesis.Katatapos lang ng doktor na i-check ang blood pressure at pulse ni Jenesis. Nakabukas pa ang medical bag nito sa maliit na mesa sa loob ng kuwarto.Sinadya ni Raoul na tawagin ang doktor sa bahay matapos niyang makita si Jenesis na walang malay sa loob ng gym.Mahinang napabuntong-hininga ang doktor bago sumagot.“She only fainted because of exhaustion and her blood pressure dropping,” mahinahong paliwanag nito. “Mukhang masyado niyang pinilit ang sarili niyang mag-exercise.”Mariing pinahid ni Raoul ang mukha niya.“Is there anything dangerous about the baby’s condition?” tanong niya ulit, mas mababa na ang boses.Saglit na tumingin ang doktor sa tiyan ni Jenesis na nagsisimula nang umumbok.“Sa ngayon, okay pa naman ang baby,” sagot nito. “Pero mas mabuting huwag nang maulit ang ganitong nangyari. Lalo na dahil may history siya sa pre

“Finally, we made it to the Maldives,” sabi ni Caizer na may ginhawang buntong-hininga nang makarating sila sa destinasyon ng honeymoon nila.Sulit naman ang mahabang biyahe nila.Nakatayo si Karina sa terrace ng villa nila, isang napakagandang luxury accommodation na nakatayo mismo sa ibabaw ng malinaw na dagat na kulay turquoise. Sobrang linaw ng tubig kaya bahagyang tanaw pa mula sa itaas ang ilalim ng dagat.Mahinang humihip ang hangin mula sa dagat, dala ang preskong amoy-alat na nakaka-relax.Nilibot ni Karina ang tingin niya sa paligid, kumikislap ang mga mata sa ganda ng tanawin.“Parang heaven talaga rito,” mahina niyang bulong habang nakatingin sa malawak na dagat sa harapan nila.Nakatayo si Caizer ilang hakbang sa likuran niya at bahagyang ngumiti nang makita ang reaction ng kanyang asawa.Lumapit siya.Pagkatapos ay tumayo mismo sa likuran ni Karina at mahigpit siyang niyakap mula sa likod.Bahagyang nagulat si Karina sa biglaang paghawak nito sa kanya. Pero makal

Iniabot ni Jenesis ang kanang kamay niya sa lalaking nasa harapan niya.“Ako si Jenesis,” sabi niya na may friendly na ngiti. “Ako ang Mommy ng mga batang tuturuan mo.”Napalingon sandali ang tingin ni Brian sa kamay na inilahad sa kanya bago siya agad na nakipagkamay nang maayos.“Nice to meet you, Ma’am,” sabi niya, pilit na pinananatiling professional ang sarili.Bahagyang tumango si Jenesis bago niya binawi ang kamay.“Okay naman ang mga anak ko. Hindi naman sila makukulit,” casual niyang sabi. “I don’t think mahihirapan ka masyado sa pagtuturo sa kanila.”“Yes, Ma’am,” sagot ni Brian.“Kung gano’n, puwede na bang magsimula ngayon?” pagpapatuloy ni Jenesis. “May assignments kasi sila galing sa school.”Saglit siyang tumingin sa wall clock.“But starting tomorrow, sa afternoon na lang kayo mag-start. Ngayon lang muna kasi kakauwi lang nila from school, kaya dito muna tayo mag-uumpisa.”“Of course, Ma’am,” mabilis na sagot ni Brian. “I can adjust my schedule based on the ch

“Tito Caizer!” masiglang sigaw ni Rayan.Samantala, bahagya lang ngumiti si Riven nang makita ang kanyang Tito na dumating kasama ang bago nilang Tita.“Tita Karina.”Agad na tumakbo si Rayan papunta sa kanila at mahigpit na niyakap si Karina.“Yehey! Dumating na si Tita sa bago naming bahay!”Malambing na gumanti ng yakap si Karina habang nakangiti.“Yes, here I am. Curious talaga ako kung ano ang bagong bahay ninyo. Grabe, ang ganda at ang laki pala!”“Oo naman, Tita. Daddy ang gumawa nito,” proud na sagot ni Rayan.Bahagyang pumikit si Caizer habang pinipigilan ang tawa.“Did your Daddy really build this house, or did the construction workers build it?”Mahinang natawa si Riven.“Yung mga worker, Tito... pero si Daddy ang nagbayad.”Napangiti rin si Jenesis nang marinig ang usapan ng mga ito.“Umupo muna kayo,” magiliw niyang alok habang itinuturo ang sofa sa family room.Saglit niyang napansin ang mga housekeeper na nakatayo hindi kalayuan sa kanila. Hindi na niya kai

Café, 10:00 AMEksaktong alas-diyes nang makarating si Jenesis sa café kung saan sila nagkita ni Karina. Pinili niya ang mesa malapit sa bintana, kung saan malambot na pumapasok ang liwanag ng umaga sa malaking salamin.Hindi pa niya halos nagagalaw ang tasa ng kape sa harapan niya.Paminsan-minsan, tinitingnan niya ang relo sa kanyang wrist. Pagkatapos nilang magkita ni Karina, plano niyang dumiretso sa school para sunduin ang mga anak niya.Hindi nagtagal, dumating si Karina. Mabilis itong naglakad papunta sa mesa niya bago umupo sa kabilang upuan, bahagyang hinihingal.“Sorry, Jen. Pinaghintay kita,” sabi niya na may maliit na ngiti.Umiling si Jenesis.“Hindi naman matagal.”Pero nang magsimula na ang pag-uusap nila, unti-unting nawala ang ngiti sa mukha ni Jenesis.Sa mahina niyang boses, ikinuwento niya ang lahat. Tungkol sa high-risk pregnancy niya, sa sinabi ng obstetrician tungkol sa kondisyon niya, at kung gaano kasakit para sa kanya na malaman ang lahat ng iyon.La