Todos los capítulos de Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: Capítulo 451 - Capítulo 460

“Termination can be performed when the pregnancy is around sixteen to twenty weeks, Sir,” paliwanag ng doktor sa mahinahon na boses. Maingat niyang pinipili ang bawat salita dahil alam niyang hindi madaling pag-usapan ang ganitong bagay. “Usually, we give the patient medication to induce contractions. In that way, the fetus can be expelled through the normal birth canal.”Tahimik na nakaupo si Raoul sa upuang nasa kabilang bahagi ng mesa ng doktor. Diretso lang ang tingin niya sa harap, pero bakas sa mga mata niya ang kawalan ng focus. Para bang dumadaan lang sa mga tainga niya ang bawat paliwanag ng doktor, pero hindi niya talaga ma-process ang mga iyon.“After the procedure,” patuloy ng doktor, “...the hospital can take care of the next steps, or the family may choose to handle them privately.”Sandali itong tumigil bago nagpatuloy.“As for the burial of the fetus, we can assist you through the hospital’s procedures. But if the family prefers to handle it themselves, we can also

Kakapasok pa lang ni Raoul sa kanyang study room. Kalmado ang mga hakbang niya, pero hindi niya maitatago ang tensiyon sa katawan niya. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang panga habang naglalakad papunta sa desk.Iniabot niya ang kamay at kinuha ang iPad na nakapatong sa ibabaw ng mesa. May isang bagay na hindi mawala sa isip niya.Maaaring hindi basta-basta ang dahilan kung bakit ganoon kalaki ang kaba ni Jenesis.Binuksan niya ang screen at agad na pinatugtog ang CCTV recording mula kaninang tanghali.Sa unang ilang segundo, normal lang ang lahat. Pero nang lumitaw ang isang pamilyar na tao sa screen, biglang nanlaki ang mga mata ni Raoul.Si Salome.Dumating ang kanyang ina.“So that is why...” malamig niyang bulong.Mabilis niyang ini-forward ang recording hanggang sa bahagi kung saan nakikipag-usap si Salome kay Jenesis.Lalong nanigas ang panga ni Raoul nang marinig nang malinaw ang kanilang pag-uusap.Bawat salitang lumalabas sa bibig ng kanyang ina ay parang kutsilyo

Ilang sandali ring natigilan si Duke.Para bang kailangan niya munang iproseso nang mabuti ang mga salitang kakalabas lang sa bibig ng kanyang asawa. Pero hindi nagtagal ang katahimikang iyon.“Mama is pregnant?!”Naputol ang katahimikan dahil sa sigaw ni Bernice.Agad na bumaba ang bata mula sa kandungan ng kanyang ama at tumayo sa harap ni Iris. Kumikislap ang mga mata niya sa sobrang excitement.“So... may baby na sa tummy ni Mama?” tanong niya, halos mapatalon sa tuwa.Mahinang natawa si Iris at tumango, hindi maitago ang malaking ngiti sa labi niya.“Oo, anak. Buntis si Mama,” malambing niyang sagot. “Hindi na magtatagal at magkakaroon ka na talaga ng baby brother or sister.”Sa wakas ay nakabangon na rin si Duke mula sa pagkakaupo. Wala siyang pag-aalinlangan na lumapit kay Iris at agad itong niyakap.“This isn't a dream, right, Ris?” mahina niyang bulong, halos hindi marinig. “You're really pregnant?”Tumango si Iris habang nasa loob pa rin ng yakap niya.“Oo, Duke...

Ang dating ay relaxed lang si Salome habang nakaupo sa living room, pero agad siyang napabangon nang makita ang kanyang pangalawang anak na papasok sa mansion. Ang huling pagpunta ni Duke dito ay noong dumalo ito sa kasal ni Caizer.“Duke,” tawag niya, halatang nagulat sa bigla nitong pagdating.“Ma,” maikling sagot ni Duke habang diretso at kumpiyansa ang mga hakbang.Sa likuran niya ay sumunod si Iris. Maayos at elegante ang kanyang kilos habang may dala siyang isang basket ng mamahaling prutas.“Good afternoon, Ma,” magalang na bati ni Iris bago iniabot ang dala niyang basket sa kasambahay na nakatayo malapit sa kanila.Saglit lamang siyang nilingon ni Salome bago muling ibinalik ang atensiyon kay Duke.“You rarely come here. Is there something you need?” diretsahan niyang tanong, walang paligoy-ligoy.“Let’s sit first, Mama,” kalmadong yaya ni Duke.Nauna siyang naglakad papunta sa sofa sa living room at umupo. Relaxed ang kanyang kilos, pero nanatili pa rin ang dignidad at

“Gusto ko pa ring ipanganak ang anak na ito.”Mariing lumabas ang mga salitang iyon mula sa bibig ni Jenesis. Wala na siyang pag-aalinlangan. Para bang lahat ng pagdududa at pagkalito na ilang araw niyang pinagdadaanan ay tuluyan nang nauwi sa isang desisyong buo na sa isip niya.Natigilan si Raoul.Nanigas ang tingin niya habang diretso niyang tinitingnan ang mukha ng kanyang asawa, na para bang hindi siya makapaniwala sa kanyang narinig.Nagulat siya. Hindi niya iyon inaasahan.At sa likod ng mga mata niyang kanina pa puno ng pag-aalala, unti-unting lumitaw ang isang bagay na mas masakit.Malalim na pagkadismaya.Bago pa makapagsalita si Raoul, muling nagsalita si Jenesis.“Please, Kuya...” nanginginig pa rin ang boses niya, pero pinilit niyang maging matatag. “Irespeto mo naman ang decision ko. Please.”Dahan-dahang kumurap si Raoul. Sinusubukan pa rin niyang tanggapin ang narinig niya, kahit sa loob-loob niya ay para bang unti-unting gumuho ang pag-asang pinanghahawakan ni