All Chapters of เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง: Chapter 91 - Chapter 100

หลังจบมื้อค่ำ ฉินจ้วงก็แยกย้ายไปพักผ่อน ส่วนเพ่ยหยูก็กลับไปที่ห้องสมุดเพื่อตรวจสอบแบบที่เธอวาดเอาไว้หลายแผ่นอย่างรอบคอบวันหยุดต่อมาวันนี้เพ่ยหยูรีบนำแบบทั้งหมดที่วาดเอาไว้ออกมาให้ฉินจ้วงและฉินกวงที่วันนี้หยุดพักผ่อนอยู่กับบ้านช่วยกันดูว่าเธอออกแบบเป็นอย่างไรบ้าง“ปู่คิดว่าหลานเพิ่มกระบวนการอบแห้งเข้าไปด้วยดีไหม พออบแห้งเสร็จค่อยบดเป็นผงแล้วนำไปผสมกับผงรสชาติอื่นร่วมกับน้ำ ปู่ว่าแบบนี้น่าจะป้องกันความลับเรื่องวัตถุดิบได้ด้วย คนที่ควบคุมเครื่องจักรก็จะไม่รู้เลยว่าผงพวกนี้คืออะไรน่ะ” ฉินจ้วงอดแนะนำขึ้นมาไม่ได้เมื่อเขาเห็นกระบวนการผลิตในขั้นตอนชงและผสมของหลานสาวซึ่งยังใช้วิธีต้มวัตถุดิบอยู่เลย“พี่ใหญ่ก็เห็นด้วยกับคุณปู่นะน้องสาว พี่คิดว่าเครื่องอบแ

“ลองชิมดูค่ะว่ารสชาติเปลี่ยนไปไหม” เพ่ยหยูหันไปบอกทุกคนที่ยืนอยู่ในห้องครัว“เดี๋ยวฉันเอาไปให้นายท่านผู้เฒ่าชิมด้วยนะคะ” ผู้ช่วยแม่ครัวคนหนึ่งอาสา“ไปเถอะ ถามคุณปู่ด้วยว่ารสชาติเป็นยังไง” ฉินกวงพยักหน้ารับคำผู้ช่วยแม่ครัวเดินถือถาดที่มีแก้วน้ำชงสามรสชาติออกไปที่ห้องรับแขกไม่นาน พวกเพ่ยหยูที่อยู่ในห้องครัวก็เริ่มชิมไปทีละรสชาติ“หนูว่ารสชาติมันจืดชืดเกินไปหรือเปล่าคะพี่ใหญ่ หรือว่าผงพวกนี้อบแห้งแล้วทำให้รสชาติของมันเปลี่ยนไปคะ” เพ่ยหยูที่ชิมดูทุกรสชาติแล้วหันไปถามพี่ชาย“อืม...พี่ก็คิดว่ามันเหมือนขาดอะไรอยู่นะ หรือว่าน้

ฉินกวงขับรถไปถึงห้างสรรพสินค้าใหญ่ซึ่งเป็นสถานที่เปิดตัวเดโมคอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุดที่สร้างโดยบริษัทตระกูลเซียวในเวลาต่อมา วันนี้คนเยอะมากจนเขาต้องใช้เวลานานกว่าจะหาที่จอดรถได้สักที ทำเอาฉินกวงถึงกับรู้สึกเหนื่อยตั้งแต่ยังไม่เข้าห้างเลยทีเดียว“ไปกันเถอะ คอยจับมือพี่เอาไว้นะเสี่ยวหยู คนเยอะแบบนี้พี่กลัวน้องจะหลง” ฉินกวงกลัวว่าน้องสาวจะถูกคลื่นผู้คนพาหายไปอีกแล้วจะหากันไม่เจอ“พี่ใหญ่อย่ากังวลไปเลยนะคะ ถ้าพลัดหลงกันจริง ๆ หนูก็จะรอพี่ที่ประตูทางออก ตกลงไหมคะพี่ใหญ่” เพ่ยหยูรู้ดีว่าพี่ชายคงเป็นห่วงเธอมาก“ตกลง ไปกัน” ฉินกวงจับมือน้องสาวเดินเข้าประตูห้างไปท่ามกลางผู้คนมากมายเสียงไมค์บนเวทีดังขึ้นเพื่อแนะนำคอมพิวเตอร์เดโมซึ่งผลิตโดยบริษัทตระกูลเซียวดั

“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกน่า แค่นั่งเล่นกับปู่ก็พอแล้ว” ฉินจ้วงตอบกลับพร้อมรอยยิ้มชรา“อ้อ พี่ใหญ่คะ สัปดาห์หน้าเกรดหนูก็จะออกแล้วค่ะ พี่ใหญ่จะให้หนูไปกับลุงคนขับรถหรือว่าพี่ใหญ่อยากไปดูด้วยกันคะ” เพ่ยหยูรีบถามก่อนที่จะลืมไปอีก“ให้เสี่ยวกวงพาไปเถอะ เผื่อว่าจะมีเรื่องอะไรที่ต้องให้เสี่ยวกวงช่วยดูแล” ฉินจ้วงตัดสินใจแทนหลานชายทันที ถึงหลานชายเขาจะงานยุ่ง แต่เรื่องสำคัญของหลานสาว เขาเชื่อว่าหลานชายจะต้องหาเวลาไปได้อย่างแน่นอน“ใช่แล้ว ให้พี่ใหญ่พาไปเองนะ ก่อนไปก็บอกพี่ด้วยล่ะ สัปดาห์นี้พี่จะเร่งงานให้เสร็จเร็วขึ้นจะได้มีวันว่างสักวันสองวัน” ฉินกวงยิ้มบอก เขาเพิ่งนึกได้ว่าระบบการเรียนที่นี่ไม่เหมือนกับต่างประเทศตอนที่เขาเรียนสักเท่าไหร่ ปกติแล้วตอนเขาเรียนก็ไปดูผลการเรียนแค่ตอนเปิดเทอมเท่านั้นเอง เพราะทุ

“พี่บอกแล้วไงว่าไม่ต้องขอบคุณน่ะ เฮ้อ” ฉินกวงส่ายหน้าเบา ๆ เขาไม่อยากให้น้องสาวเกรงใจเขามากเกินไป อย่างไรเสียเพ่ยหยูก็เป็นน้องสาวคนเดียวของเขา ทุกอย่างเขาก็อยากจะดูแลน้องให้ดีที่สุด ชดเชยให้เพ่ยหยูที่หายออกจากบ้านไปนานถึงสิบกว่าปีเพ่ยหยูอมยิ้มให้กับท่าทางของพี่ชาย เธอรู้ดีว่าพี่ใหญ่อยากให้เธอสนิทกับเขาจนไม่ต้องคอยขอบคุณแบบนี้ เพียงแต่เพ่ยหยูเองก็เป็นคนที่มักจะเอ่ยขอบคุณทุกคนบ่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่ช่วยเหลือเธอเพียงเล็กน้อยก็ตามที เพ่ยหยูก็จะเอ่ยขอบคุณตลอดฉินกวงพาเพ่ยหยูไปร้านนาฬิกาแบรนด์ดังในห้างที่เคยไปกันมาก่อนหน้านี้ พนักงานขายรีบเดินเข้ามาหาพวกเขาพร้อมรอยยิ้มทันที“ไม่ทราบว่าอยากดูนาฬิกาแบบไหนคะ” พนักงานสาวเห็นคนหล่อที่ยืนทำสีหน้าเย็นชาอยู่แต่ก็ทำใจดีสู้เสือเข้าไปคุยกับเพ่ยหยูเผื่อว่าพวกเขาจะเป็นลูกค้ากระเป