เข้าสู่ระบบ“เก่งมากเลยเสี่ยวหยู ถ้าคุณปู่รู้จะต้องดี
“นี่มันจะเป็นไปได้ยังไงกันคะ ตอนอยู่ซูโจวทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย” เถียนไป่ฮวาไม่อยากจะเชื่อว่าลูกสาวคนดีของเธอจะเป็นคนอย่างที่ตำรวจว่าจริง ๆ“เฮ้อ ผมเองก็ไม่ทราบครับ แต่หลักฐานทั้งหมดของตำรวจตอนนี้สู้ยากจริง ๆ” ทนายบอกไปตรง ๆ เพราะข้อหาของชางเจียวนั้นไม่ใช่แค่ข้อหาเดียว แต่มีการกลั่นแกล้งและทำร้ายร่างกายหลายครั้งต่างกรรมต่างวาระมาตลอดเวลาที่เธออาศัยอยู่ในซูโจว“แบบนี้ฉันควรทำยังไงดีคะ คุณทนายประกันตัวลูกสาวฉันได้ไหม” เถียนไป่ฮวาไม่อยากให้ลูกที่เธอเฝ้าเลี้ยงดูต้องติดคุกตอนอายุแค่สิบแปดปีแบบนี้“ผมว่าท่าทางจะยากครับ เพราะตำรวจคัดค้านการประกันตัวเหมือนสามีคุณ พวกเขากลัวว่าพยานจะถูกข่มขู่น่ะครับ” ทนายบอกข้อมูลที่เขาถามตำรวจมาแล้วด้วยสีหน้าจริงจัง“
กลางดึกสองวันต่อมาคงถงที่สั่งลิ่วล้อเอาไว้ให้คอยดูต้นทางก่อนวางเพลิงร้านค้าคู่แข่งของตระกูลชางเอาไว้ก่อนหน้านี้ก็ได้รับรายงานว่าคืนนี้พวกเขาจะแยกกันลงมือพร้อมกันทุกสาขาของคู่แข่ง คงถงยังกำชับด้วยว่าจุดไฟเสร็จให้รีบแยกย้ายกันหนีทันที เพราะเขาไม่มั่นใจว่าลูกน้องที่เฝ้าจับตามองร้านพวกนั้นตอนกลางคืนทำงานรอบคอบไหม คงถงกลัวตำรวจจะจับคนของเขาได้แล้วถูกซัดทอดจนเขาต้องหนีหัวซุกหัวซุนเหมือนสมัยอยู่ซูโจวแรก ๆกลุ่มคนของคงถงแบ่งเป็นสี่ชุด ชุดละสามคน พวกเขาแอบซ่อนอยู่ที่ด้านหลังร้านของชางต้งชิง รอจนพวกเขาเห็นว่าไม่น่าจะมีใครผ่านไปมาในช่วงกลางดึกแล้ว พวกเขาจึงช่วยกันยกถังน้ำมันไปราดรอบ ๆ ร้านคู่แข่งอย่างรวดเร็วการกระทำของกลุ่มคนร้ายถูกจับตามองจากตำรวจที่ได้รับการแจ้งเตือนเมื่อหลายวันก่อนอยู่แล้ว พอตำรวจเห็นคนร้ายลงมือ พวกเขาก็กรูกันเข้าจับก
หนึ่งเดือนต่อมาด้วยความสามารถของเซี่ยเยี่ยนทำให้เขาได้รับสิทธิ์ในการเป็นตัวแทนจำหน่ายเสื้อผ้ารายใหญ่ของแบรนด์ดังจากต่างประเทศในเวลาเพียงแค่สองสัปดาห์ เมื่อได้รับจดหมายยืนยันแล้ว เซี่ยเยี่ยนก็ไปขอเช่าพื้นที่จากฉินกวงหลายแห่งเพื่อเปิดร้านแข่งกับตระกูลชาง ฉินกวงพอรู้แผนการของเซี่ยเยี่ยนแล้วจึงให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ แถมยังลดค่าเช่าให้ไม่น้อย โดยที่ฉินกวงไม่ได้บอกเซี่ยเยี่ยนเรื่องที่เขาส่งคนไปเมืองซูโจวเพื่อตัดเส้นทางการเงินตระกูลชางก่อนหน้านี้ เพราะฉินกวงคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่ตระกูลฉินสามารถทำได้วันนี้ร้านเสื้อผ้าใหม่ของตระกูลเซี่ยเปิดพร้อมกันทุกสาขา ซึ่งแต่ละแห่งก็อยู่ไม่ไกลจากร้านเสื้อผ้าตระกูลชางมากนัก แถมยังมีโปรโมชั่นส่วนลดมากกว่าห้าสิบเปอร์เซนต์ในช่วงสัปดาห์แรกของวันเปิดร้าน ทำให้ลูกค้าที่เคยเข้าร้านตระกูลชางเปลี่ยนใจกันไปยังร้านใหม่จนแทบไม่มีคนในร้านเสื้อผ้าของตระกูลชางเลย
“อืม...ปู่จะบอกเสี่ยวกวงให้ ถ้ามีอะไรให้พวกปู่ช่วยก็บอกได้ตลอดนะ” ฉินจ้วงตอบกลับก่อนจะกล่าวลาหลงไท่เวยแล้ววางสายไปหลังจากเขาได้ยินเสียงคนเข้ามาในห้องทำงานของหลงไท่เวยเพื่อรายงานบางสิ่งบางแว่ว ๆ“พี่ใหญ่ว่ายังไงบ้างครับคุณปู่” ฉินกวงอยากรู้มากว่าใครกล้าลงมือกับน้องสาวเขา“เป็นคุณหนูชางน่ะ เสี่ยวเวยบอกให้หลานตัดเส้นทางการเงินตระกูลชางก่อน ส่วนเรื่องตัวการอย่างคุณหนูชางนั้นเสี่ยวเวยจะจัดการเอง” ฉินจ้วงบอกทุกคนอย่างไม่ปิดบัง“หนูว่าช่วงนี้เพิ่มบอดี้การ์ดให้น้องสาวดีไหมคะ” เวยฉิงที่ย้ายเข้ามาอยู่บ้านตระกูลฉินหลังแต่งงานเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วงน้องสามี เธอนั่งฟังมานานแล้วก็อดกังวลไม่ได้“
“หืม? จริงเหรอคะคุณลุง” เพ่ยหยูหันไปมองด้านหลังแว่บหนึ่งก็เห็นรถตามหลังมาหนึ่งคัน“ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะรีบพาคุณหนูกลับบ้านให้เร็วที่สุด บอดี้การ์ดของคุณหนูน่าจะรู้ตัวแล้วว่ามีคนกำลังตามรถเราอยู่” คนขับรถรู้ดีว่าตระกูลหลงและตระกูลฉินต่างส่งบอดี้การ์ดมาคอยดูแลเพ่ยหยูอย่างลับ ๆ มาตลอด เพียงแต่หากไม่เกิดอะไรขึ้น คนพวกนั้นจะไม่ปรากฏตัวให้เพ่ยหยูต้องคอยกังวล“อ่า...คุณลุงตั้งใจขับรถดี ๆ นะคะ หนูกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุเอา” เพ่ยหยูได้ยินเสียงรถดังขึ้นก็รู้ว่าลุงคนขับกำลังเร่งเครื่องยนต์เพื่อให้หลุดจากการติดตาม“ทราบแล้วครับ คุณหนูไม่ต้องกังวล” ลุงคนขับตอบรับด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาไม่อาจทำให้คุณหนูต้องเ
ช่วงระหว่างสัปดาห์ที่ผ่านมา คนของชางเจียวที่เฝ้าดูพฤติกรรมของเพ่ยหยูไม่มีโอกาสที่จะลงมือเพราะเซียวอวี้ตงกับหวังหมิงทงที่อยู่กับเพ่ยหยูตลอดเวลา พวกเขาร้อนใจไม่น้อยที่ทำตามคำสั่งของคุณหนูไม่ได้เสียที“เอายังไงดีล่ะทีนี้ นายคิดจะให้พวกเราลงมือกันเมื่อไหร่” หนึ่งในคนร้ายหันไปถามเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ในรถยนต์คันเดียวกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“รอต่อไป จนกว่าเป้าหมายจะไปถึงที่เปลี่ยวค่อยลงมือ ในมหาวิทยาลัยนี่คงลงมือไม่ได้” คนร้ายที่เป็นเหมือนหัวหน้ากลุ่มในครั้งนี้วิเคราะห์สถานการณ์และสั่งการคนในรถ พวกเขามีกันอยู่ห้าคนที่รับงานในครั้งนี้ หากงานสำเร็จ พวกเขาจะได้เงินคนละสองพันหยวนซึ่งนับว่าเป็นเงินจำนวนมากพอที่จะให้พวกเขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้ช่วงหนึ่งเลยทีเดียวคนอื่น ๆ พอฟังแล้วก็รับคำเสียงเบาแล้วเฝ้าดูเพ่ยหยูต่อในรถอย่างเงียบ
“หนูจะตั้งใจเรียนค่ะอาจารย์ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวกลับหอพักก่อนนะคะ” เพ่ยหยูที่หอบหนังสือหลายเล่มเอาไว้รีบบอก เธอไม่คิดว่าหนังสือจะหนามากขนาดนี้“ไปเถอะ มีอะไรสง
จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช
“ครับ/ค่ะ” เสียงเด็กที่อยู่ในห้องต่างรับคำพร้อมกันทันที พวกเขาไม่เหมือนเด็กสามคนนั้นที่เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็เอาแต่ก่อเรื่องแล้ว
“ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องซักนะ พวกพี่จะมาซักตอนพักเที่ยง” ไป่หลิวกระซิบบอกเสียงเบาเช่นกัน“ใช่ ใช่ ของพี่ก็เหมือนกันนะ น้องสาวอย่าทำให้ตัวเองลำบากล่ะ” ซู่ฟางรู้ดีว่าเพ่ยห







