All Chapters of เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง: Chapter 121 - Chapter 130

“โอ้ ไม่รบกวน ไม่รบกวนครับ เชิญนั่งก่อน” เวยหยางตื่นเต้นจนดูลุกลี้ลุกลนพิกล“ขอบคุณครับ” ฉินกวงรับคำแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ว่างตัวหนึ่งในห้องรับแขกของบ้านเวย“ทำไมวันนี้คุณชายฉินถึงมาส่งเสี่ยวฉิงของเราได้ล่ะคะ” ถงเซียงเอ่ยถามอย่างอยากรู้ เธอกลัวว่าลูกสาวจะไปทำอะไรให้ตระกูลฉินไม่พอใจ ฉินกวงจึงได้มาพบพวกเธอ“ผมขอคบกับคุณหนูเวยได้หรือเปล่าครับ” ฉินกวงถามเรื่องสำคัญก่อน“ฮะ! อะไรนะครับ!” เวยหยางคิดว่าตัวเองหูฝาดที่ฉินกวงมาขอคบกับลูกสาวของเขา“ผมอยากคบหากับคุณหนูเวยอย่

“ตอนนี้ก็สายมากแล้ว ผมว่าคุณชายฉินรีบพาเสี่ยวเวยไปเถอะครับ” เวยหยางเห็นท่าทีของลูกสาวแล้วก็อดรู้สึกขายหน้าหน่อย ๆ ขึ้นมาไม่ได้ ลูกสาวเขาช่างกล้าขอเรื่องที่น่าลำบากใจแบบนี้ออกมาจริง ๆ ถ้าทั้งคู่คบกันนานแล้ว เขาก็คงไม่รู้สึกแบบนี้หรอก“ถ้าอย่างนั้นบ่าย ๆ ผมจะมาส่งคุณหนูเวยนะครับ ขอตัวก่อนครับ” ฉินกวงลุกขึ้นคำนับให้กับผู้ใหญ่ของตระกูลเวยอย่างมากมารยาท ทำเอาสองสามีภรรยาตระกูลเวยลุกขึ้นแทบไม่ทัน“ไปก่อนนะคะ พ่อ แม่” เวยฉิงโบกมือหยอย ๆ ก่อนจะเดินนำหน้าฉินกวงออกจากห้องรับแขกของบ้านไปอย่างร่าเริง วันนี้เธอเตรียมเมนูหลากหลายอย่างเอาไว้แล้วฉินกวงที่เดินตามหลังมารู้สึกดีไม่น้อยที่เวยฉิงเป็นคนไม่เสแสร้งเหมือนผู้หญิงคนอื่น เขารู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับเธอ อีกทั้งเขายังหวังว่าจะได้คบกับเวยฉิงไปจนได้แต่งงานกันเลยทีเดียว เพร

“คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ” เวยฉิงวางถ้วยน้ำชาให้กับทุกคนเสร็จแล้วจึงเอ่ยถามขึ้นมา เธอเดินไปนั่งข้างฉินกวงด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส“คุณชายกวงมาขอให้ลูกไปฝึกงานที่บริษัทน่ะสิ ลูกต้องตั้งใจเรียนรู้กับคุณชายฉินนะรู้ไหม”เวยหยางรีบกำชับลูกสาว เขากลัวว่าลูกสาวจะไปทำอะไรให้ฉินกวงไม่พอใจเอา“ทราบแล้วค่ะพ่อ หนูจะเรียนรู้จากพี่ชายฉินให้มากที่สุดค่ะ” เวยฉิงพยักหน้ารับคำ เธอดีใจที่พ่อไม่ปฏิเสธกับการที่เธอจะไปฝึกงานในฉินกรุ๊ป“ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว ผมคงต้องขอตัวกลับก่อนนะครับ ช่วงนี้สถานการณ์ด้านนอกไม่ค่อยปลอดภัยนัก ทุกคนดูแลตัวเองด้วยนะครับ” ฉินกวงไม่ลืมเตือนเรื่องที่เขารู้มา“พวกเราจะดูแลตัวเองครับ คุณชายฉินเดินทางปลอดภัย” เวยหยางเองก็พ

วันหยุดสุดสัปดาห์ต่อมา เพ่ยหยูกลับบ้านตามปกติ ช่วงนี้เธอกับหวังหมิงทงตกลงกันว่าจะไม่ไปที่ร้านของหร่วนฟางจนกว่าอากาศจะอุ่นขึ้น เพราะทั้งสองคนกลัวว่าจะไม่สบายจนต้องลาเรียนจากสภาพอากาศช่วงต้นปีที่ยังคงหนาวเย็นอยู่เพ่ยหยูกำลังศึกษาการสร้างโค้ดป้องกันการเข้าถึงคอมพิวเตอร์ส่วนตัวอยู่ เธอเลือกใช้โน้ตบุ๊คที่เซี่ยเยี่ยนให้มาเป็นกรณีศึกษา แต่เพ่ยหยูก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าโค้ดที่เธอคิดขึ้นนั้นจะดีกว่าโค้ดของโน้ตบุ๊คที่ได้มาหรือไม่ เพ่ยหยูจึงคิดจะโทรสอบถามเซี่ยเยี่ยนแทน“ลูกอยากโทรถามคุณชายเซี่ยก็ให้พ่อบ้านต่อสายให้สิ ไม่เห็นจะยากเลย” ฉินเหวินได้ยินลูกสาวเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจจึงเสนอความเห็นขึ้นมา“หนูไม่รู้ว่าคุณชายเซี่ยจะยุ่งอยู่หรือเปล่าน่ะสิคะคุณพ่อ อีกอย่างหนูก็ไม่ได้สนิทกับเขาด้วย ถ้าอยู่ ๆ โทรไปแล้วเขาจะคิดยังไงล่ะคะ” เพ่

“ยังไม่รู้เลย รอคนของปู่กลับมาก่อนก็น่าจะรู้กันแล้วล่ะ อย่าเพิ่งกังวลมากเกินไป” ฉินจ้วงกลัวว่าหลานสาวจะคิดมาก เขาพอจะรู้มาบ้างว่าตระกูลเซี่ยมีธุรกิจมืดในมือ และการต่อสู้ของกลุ่มธุรกิจพวกนี้มักจะรุนแรงเสมอ ขนาดเบื้องบนสั่งปราบปรามไปหลายครั้งก็ยังปราบได้ไม่หมดไม่สิ้นเสียที ที่ตระกูลเซี่ยขึ้นมายืนเป็นหนึ่งในห้าตระกูลรองได้ก็นับว่าเก่งมากแล้วคืนนี้คนตระกูลฉินกว่าจะได้นอนหลับพักผ่อน เวลาก็ผ่านไปจนถึงเที่ยงคืนแล้ว คนที่ฉินจ้วงส่งไปตามหาเซี่ยเยี่ยนกลับมารายงานว่า เซี่ยเยี่ยนถูกลอบยิงระหว่างทางกลับบ้าน ยังดีที่เขาบาดเจ็บไม่มากนัก มีแค่หัวแตกกับถูกกระสุนปืนเฉี่ยวเข้าที่แขนขวาขณะยิงต่อสู้เท่านั้น ฉินจ้วงจึงบอกลูกหลานให้ไปพักผ่อน และพรุ่งนี้ค่อยไปเยี่ยมเซี่ยเยี่ยนที่โรงพยาบาลแทนเซี่ยตงร้อนใจมากในช่วงก่อนหน้านี้จนเสียมารยาทโทรไปบ้านตระกูลฉิน พอเขามาถึงโรงพยาบาลและรู้อาการของลูกชายจึงได้โล่งใจขึ้นมาหน่อย