Todos los capítulos de โซ่รักโซ่เสน่หา: Capítulo 141 - Capítulo 150

150 Capítulos

ตอนที่ 140 วันหวาน - 4

รวิชญ์เงยหน้าขึ้นมองภรรยาสาวอีกครั้งก่อนค่อยๆ เคลื่อนตัวกลับขึ้นทาบทับร่างบางอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่รอช้า รีบประกบริมฝีปากบางและระดมจูบอย่างหิวกระหาย ท่อนขาแข็งแรงค่อยๆ แทรกเข้าระหว่างเรียวขาของหญิงสาวเพื่อให้เธอรับการเติมเต็มจากเขาได้สะดวกเสียงครางอยู่ในลำคอของหญิงสาวเริ่มกลับมาอีกครั้ง เมื่อเขาเริ่มรุกล้ำเติมเต็มให้แก่เธอ แม้ว่าทั้งคู่จะสร้างบทรักกันมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว ทว่ารวิชญ์ยังคงอ่อนโยนกับเธอทุกครั้งที่ล่วงล้ำกายเธอ ซึ่งครั้งนี้ก็เช่นกัน เขายังคงค่อยๆ เคลื่อนกายอย่างเชื่องช้าเหมือนต้องการให้หญิงสาวภายใต้ร่างได้ปรับตัว เมื่อร่างบางพร้อมที่จะมีความสุขไปกับเขา ชายหนุ่มก็เริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น เร็วขึ้น ตามแรงปรารถนาที่ทั้งเขาและเธอช่วยกันสร้างมันขึ้นมามือเรียวเล็กเริ่มสะเปะสะปะตามกายแข็งแรงของเขา เสียงครางของทั้งคู่เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อทั้งเขาและเธอเริ่มใกล้ถึงฝั่ง กว่าพายุพิศวาสจะพัดผ่านพ้นไปได้นั้น ก็ทำให้หญิงสาวสิ้นเรี่ยวแรง ทว่าเธอมิอาจปฏิเสธได้เลยว่าเธอไม่มีความสุขกับการได้ร่วมรักกับเขาเช่นนี้“ปลายจ๋า... ปลายชอบที่ผมทำให้หรือเปล่าครับ”รวิชญ์ถามขึ้นหลังจากที่พายุ
Leer más

ตอนที่ 141 วันหวาน - 5

“เดี๋ยวป่านชงเองก็ได้ค่ะป้า”ปานชนกรีบท้วง เมื่อได้ยินว่านางจะมาชงกาแฟให้“ไม่เป็นไรค่ะคุณ... เอ่อคุณป่านไปช่วยคุณมาร์คดีกว่าค่ะ เดี๋ยวป้าชงให้เองค่ะ... กาแฟดำใช่ไหมคะ”ป้าจันทน์ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ“ขอบคุณนะคะ”หญิงสาวยิ้มหวานให้แล้วก็เดินไปที่ชายหนุ่ม“จะกินกันหมดไหมนี่”“ค่อยๆ กินกันไป เดี๋ยวก็หมด เรามีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งวัน”“อยู่ด้วยกันทั้งวัน” ปานชนกทวนคำชายหนุ่มได้แต่คลี่ยิ้มบางให้พร้อมกับพยักหน้า“ผมโทร.ไปรายงานเพื่อนคุณเรียบร้อยแล้ว ว่าตอนนี้คุณกำลังพักผ่อนสบายมาก กินอิ่มนอนหลับเลยทีเดียว”“กาแฟได้แล้วค่ะ จะนั่งตรงไหนดีคะคุณมาร์คเดี๋ยวป้าเอาอาหารไปจัดให้ค่ะ”“ริมผาแล้วกันครับป้า”ชายหนุ่มบอกพลางชี้นิ้วไปยังลานสนามหญ้ากว้างที่มีโต๊ะจัดวางไว้สำหรับนั่งเล่นได้อยู่หนึ่งชุด“ริมผา ที่นี่มีหน้าผาด้วยเหรอคะ”“เดี๋ยวคุณก็ได้เห็น รับรองคุณจะชอบที่นี่เหมือนผม”พูดจบก็จังหวะเครื่องทำขนมปังปิ้งดีดขึ้นพอดี เขาคีบขนมปังออกใส่จานแล้ก็เดินนำเธอไปยังโต๊ะที่ป้าจันทน์กำลังจัดเตรียมอาหารให้อยู่ปานชนกยืนนิ่งอึ้งกับภาพบรรยากาศตรงหน้าที่เห็น เสียงคลื่นที่ซัดสาดกระทบเข้าฝั่งจนได้ยินเสียงชัดเจ
Leer más

ตอนที่ 142 วันหวาน - 6

หญิงสาวไม่ตอบได้แต่หยิบขนมปังปิ้งขึ้นมากัดกิน ทำเป็นไม่สนใจในคำถามของเขา“ผมรู้นะครับป่าน... ว่าคุณคิดยังไงกับผม”ปานชนแทบสำลักกาแฟที่เพิ่งจิบตามขนมปังไปเมื่อครู่“ถึงกับสำลักเลยเหรอคุณ...”ชายหนุ่มรีบส่งน้ำเปล่ากับกระดาษทิชชู่ให้เธอ พร้อมกับหัวเราะออกมาเมื่อเห็นกิริยาของเธอเช่นนั้นหญิงสาวยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม จากนั้นก็ส่งค้อนวงใหญ่“อ้าว... มาส่งค้อนให้ผมอีก มันคือเรื่องจริงไม่ใช่เหรอ หรือคุณจะปฏิเสธ”ชายหนุ่มยังคงพูดเรื่องเดิม“คุณจะมารู้ได้ยังไงว่าผมคิดอะไรกับคุณ”หญิงสาวไม่กล้าสบเขา“อาการผู้หญิงดูง่ายนิดเดียว... ถ้าไม่ใช่อย่างที่ผมบอกคุณคงไม่หลบตาผม”มาร์คพยายามก้มมองตาหญิงสาวที่เวลากำลังพยายามมองไปทางอื่น“ฉันไปอาบน้ำก่อนดีกว่า”หญิงสาวเปลี่ยนเรื่องเอาดื้อๆ“ป่าน... คุณจะไม่บอกผมจริงๆ เหรอ”เขาคว้ามือหญิงสาวที่วางอยู่บนโต๊ะเอาไว้ก่อนที่เธอจะลุกออกจากโต๊ะปานชนกดึงมือกลับและยังคงหลบสายตาเขาเหมือนเดิม“ไม่เป็นไร... งั้นผมบอกคุณก่อนก็ได้”เขาก้มมองหน้าหญิงสาวอีกครั้ง“เอาจริงๆ นะตลอดเวลาที่ไปไหนมาไหนด้วยกันผมรู้สึกดีทุกครั้งนะที่ผมได้เห็นคุณมาด้วย และถ้าวันไหนคุณไม่ได้มาด้วยผมก็อยาก
Leer más

ตอนที่ 143 วันหวาน - 7

“จริงเหรอคะ งั้นพี่ทอฝันจะซ้อมทุกวันเลย”“น้องพาฝันด้วยค่ะ”แฝดคนน้องรีบพูดเสริมขึ้น ก่อนซบเข้าที่อกมารดาด้วยกันทั้งคู่รวิชญ์นั่งมองลูกสาวอ้อนคุณแม่อยู่ครู่หนึ่ง ก็ต้องลุกขึ้นไปอุ้มลูกสาวคนเล็กขึ้นมานั่งบนตักตัวเองเพื่อที่จะได้นั่งใกล้ภรรยาสาว มืออีกข้างก็สอดไปด้านหลังเลยไปจนถึงร่างเล็กที่นั่งข้างๆ นั้นด้วย“แต่ตอนนี้คุณพ่อว่าเราออกไปข้างนอกกันดีกว่า ป่านนี้คุณยายทิพย์กับคุณยายนวลจัดของเสร็จเรียบร้อยแล้วมั้งนี่”ชายหนุ่มเอ่ยพลางก้มลงหอมแก้มลูกสาวคนเล็กวันนี้ที่บ้านหลังใหญ่มีงานเล็กๆ ขึ้น เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันคล้ายวันเกิดประมุขของบ้าน โดยแม่งานในวันนี้ก็คงไม่พ้นคุณหญิงอรพินอีกเช่นเคย จริงๆ แล้วท่านนายพลวริศไม่ต้องการให้ภรรยาจัดงานอะไร แค่พาไปทำบุญก็พอแล้ว แต่คุณหญิงอรพินต้องการจัดงานเล็กๆ ขึ้นเพื่อเป็นการรับขวัญหลานรักทั้งสองคน รวมถึงศรีสะใภ้ด้วย ทำให้สามีที่ไม่เคยขัดใจภรรยาจำต้องยอมให้งานเล็กๆ เกิดขึ้นในบ้านวันนี้“นั่นสิ คุณย่าก็ว่าอย่างนั้นแหละ เราออกไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีกว่าจ้ะ”คุณหญิงอรพินสมทบขึ้น พร้อมกับลุกขึ้นไปฉุดร่างเล็กๆ ทั้งสองคนให้เดินออกไปด้านนอกด้วยกัน แล้วร่างเล
Leer más

ตอนที่ 144 วันหวาน - 8

“น้องพาฝันอยากให้ทุกคนมาอยู่ที่นี่ค่ะ อยู่กันเยอะๆ น้องพาฝันชอบค่ะ”เด็กน้อยตอบพลางมองไปรอบๆ แล้วมาจบที่หน้าของป้านวลเช่นเดิม“คุณยายนวลก็อยากมาอยู่กับน้องพาฝันและน้องทอฝันนะคะ แต่คุณยายนวลมาอยู่ไม่ได้สิคะ เพราะถ้าคุณยายมาอยู่ที่นี่แล้วใครจะดูคนที่บ้านโน้นล่ะคะ”ป้านวลดึงเก้าอี้ที่วางอยู่ใกล้ๆ มานั่งก่อนอุ้มร่างเล็กนั่งบนตัก“เหรอคะ งั้นคุณยายนวลต้องมาหาน้องพาฝัน พี่ทอฝัน กับคุณแม่บ่อยๆ นะคะ”“ได้สิคะ”ป้านวลหอมเข้าที่แก้มคนช่างพูดเข้าฟอดใหญ่“จริงๆ นะคะ”แล้วน้องพาฝันก็ซบศีรษะเข้าที่อกของผู้สูงวัย ป้านวลลูบศีรษะเล็กนั้นอย่างอ่อนโยนก่อนย้ำให้รู้ว่านางไม่ได้โกหก“เย้ๆ... น้าป่าน ลุงมาร์คมาแล้ว”แฝดคนพี่ที่ยืนอยู่ข้างป้านวลโห่ร้องขึ้น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นหน้าผู้มาใหม่แล้วก็รีบวิ่งไปหาน้าสาวทันที“ไงจ๊ะ ไม่ได้เจอซะหลายวันเลย คิดถึงน้าป่านหรือเปล่าคะ”ปานชนกรีบรับร่างที่วิ่งเข้าหาแล้วอุ้มขึ้นเหมือนทุกๆ ครั้งเวลาที่คนใดคนหนึ่งในสองคู่แฝดนี้วิ่งเข้าหา“คิดถึงมากๆ เลยค่ะ พี่ทอฝันปิ้งบาร์บิคิวไว้ให้น้าป่านกับลุงมาร์คด้วยค่ะ”“ว้าว! ดีจังเลย ไหนครับคุณลุงมาร์คกำลังหิวอยู่พอดีเลย”มาร์คทำตาโต
Leer más

ตอนที่ 145 วันหวาน - 9

ณรันดายืนเหม่อมองดวงจันทร์ที่สาดแสงส่องลงมาเหนือผิวน้ำ บริเวณศาลาที่หญิงสาวใช้นั่งคุยอยู่กับเพื่อนรักเมื่อตอนหัวค่ำ ทว่าเวลานี้มีเพียงเธอยืนอยู่ตามลำพังเท่านั้น แต่ก็เพียงครู่เดียวเท่านั้นที่หญิงสาวได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง“ปลายจ๋า... มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะครับ”รวิชญ์ที่มาเงียบๆ สวมกอดร่างบางจากทางด้านหลัง ทำให้หญิงสาวที่กำลังยืนเหม่ออยู่นั้นสะดุ้งเล็กน้อย“ปลายก็คิดอะไรไปเรื่อยๆ ค่ะ... ว่าแต่คุณลงมาทำไมคะ”ณรันดาเอียงคอหันมองหน้าผู้เป็นสามี“ก็มาตามเมียไปนอนด้วยน่ะสิ... ไม่มีเมียให้นอนกอด ผมนอนไม่หลับรู้ไหม”สายตากรุ้มกริ่มที่มองหญิงสาวนั้นทำให้คนฟังถึงกับต้องหลบตายตาเจ้าชู้นั้น“จะให้ปลายเชื่อได้เหรอคะ ก่อนหน้านี้ปลายไม่ได้นอนกับคุณตั้งหลายปี”ณรันดาพลิกตัวหันเข้าหาร่างสูงใหญ่ วงแขนเล็กคล้องคอชายหนุ่มเอาไว้มั่น“แล้วปลายรู้หรือเปล่าว่าหลายปีที่ผมไม่มีคุณนอนด้วย ผมไม่เคยได้นอนหลับเต็มตื่นเลยสักคืน”“อย่ามาทำปากหวานเลยค่ะ... ไม่มีปลาย คุณก็มีผู้หญิงอื่นอีกตั้งเยอะ”หญิงสาวแสร้งทำเสียงเหมือนงอน“ไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถแทนที่ปลายได้สักคนเลยนะ ปลายเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมรักและอยากใช้ชีว
Leer más

ตอนที่ 146 วันหวาน - 10

รวิชญ์ให้สัญญากับตัวเองว่า ไม่ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นเช่นไร เขาจะไม่ยอมกลับไปเป็นคนขี้ขลาด และจะไม่ปล่อยให้ความกลัวกับอดีตเข้ามาครอบงำเขาได้อีกเป็นอันขาด เพราะสิ่งเหล่านั้นมันเกือบทำให้เขาต้องเสียคนที่เขารักไปตลอดชีวิต เมื่อเวลานี้เขาได้ของรักที่สุดในชีวิตกลับคืนมาแล้ว เขาจะรักษาของมีค่าที่สุดชิ้นนี้ไว้ให้อยู่กับเขาตลอดไปนานเท่าที่จะนานได้......บ้านเคียงฟ้า...ณรันดายืนอ่านป้ายชื่อร้านที่เธอและเพื่อนรักอีกสองคนลงความเห็นว่าเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นชื่อร้านอาหารที่จะเปิดขึ้น“ปลาย มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้จ๊ะ ทำไมยังไม่แต่งตัวอีก... ตอนนี้แซนดี้จับยายสองแสบแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว รู้สึกกำลังตื่นเต้นกับชุดที่แซนดี้หามาให้ใหญ่เลย”ปานชนกตรงเข้ามาหาเพื่อนรัก พลางมองในสิ่งที่หญิงสาวที่ยืนอยู่ก่อนมองอยู่“ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ ว่าวันนี้ปลายกับคุณรวิชญ์จะได้กลับมาที่ร้านนี้ด้วยกันในฐานะสามีภรรยากัน”ปานชนกยิ้มอย่างปลื้มใจแทนเพื่อนรัก เพราะเธอรู้อยู่แก่ใจว่าการกลับมาที่ ‘บ้านเคียงฟ้า’ ในวันนี้มีความสำคัญกับเพื่อนรักของเธอมากเพียงไร“ป่าน เรามีความสุขจังเลย”หญิงสาวเอ่ยขึ้น พร้อมกับโผเข้ากอดเพื่อนรักเอาไว้
Leer más

ตอนที่ 148 บทส่งท้าย - 1

ณรันดาเดินออกมาบริเวณสนามหญ้าหน้าบ้าน ที่เดิมทีเป็นที่สำหรับจัดวางโต๊ะอาหาร แต่วันนี้มันโดนรื้อออกเหลือเพียงแค่สามถึงสี่โต๊ะเท่านั้น บรรยากาศโดยรอบนั้นเต็มไปด้วยซุ้มดอกลิลลี่สีขาวสลับกับดอกกุหลาบสีแดงสด ซึ่งทั้งหมดนั้นถูกจัดขึ้นด้วยช่างฝีมือทั้งสิ้นหญิงสาวยืนมองบรรยากาศโดยรอบแล้วทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในบรรยากาศของงานแต่งงานอย่างไรอย่างนั้น แล้วณรันดาก็รู้สึกตัวอีกครั้ง หลังจากที่ปล่อยตัวไปตามบรรยากาศของงาน เมื่อร่างเล็กในชุดนางฟ้าตัวน้อยที่ยืนขนาบข้างเธอนั้นกระตุกมือเธอพร้อมๆ กัน“คุณแม่ขา หยุดเดินทำไมคะ”น้องพาฝันเงยหน้าขึ้นถามมารดา“คุณแม่แค่แปลกใจค่ะ ว่าทำไมดอกไม้พวกนี้ถึงได้มาอยู่ที่นี่เร็วจัง เมื่อสักพักมันยังไม่มีเลย”ณรันดาก้มหน้าตอบคนช่างสงสัย“คุณแม่ชอบหรือเปล่าคะ”คราวนี้เสียงแฝดคนโตถามขึ้นบ้าง“ชอบสิคะ คุณแม่ชอบดอกลิลลี่สีขาวกับดอกกุหลาบมากที่สุดเลย นี่ถ้าคุณป้าเมย์ไม่บอกว่าเป็นการจัดฉากเพื่อถ่ายละครที่หนูสองคนเล่นอยู่ คุณแม่คิดว่าเป็นงานแต่งงานของคุณแม่แล้วนะคะนี่”หญิงสาวว่าพลางหัวเราะน้อยๆ กับลูกสาวทั้งสองคนในขณะที่สามคนแม่ลูกกำลังคุยกันอยู่นั้น ร่างสูงใหญ่ของ
Leer más

ตอนที่ 149 บทส่งท้าย 2 (จบบริบูรณ์)

ของขวัญที่ลูกสาวตัวน้อยนำมาให้นั้นคือภาพวาดครอบครัว ระบายด้วยสีชอล์กสวยงาม รวิชญ์กับณรันดาดูรูปถึงกับยิ้มออกมาก่อนผลัดกันถามลูกสาวว่ามีใครบ้างภายในภาพนั้น ถึงแม้ว่าภายในภาพนั้นจะระบุชื่อไว้ชัดเจนก็ตาม เด็กน้อยแย่งกันบอกว่าใครเป็นใครจนมาถึงรูปเด็กน้อยอีกคนที่นิ้วเล็กจิ้มไปพร้อมกันทำให้ทั้งคู่ต้องเงยหน้าขึ้นมองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมา“แล้วสองคนนี้ใครคะ ทำไมไม่เห็นมีชื่อเหมือนคนอื่นเลยล่ะคะ”ณรันดาถามขึ้นเมื่อเห็นรูปวาดเด็กอีกสองคนที่ไม่มีชื่อติดอยู่“คนนี้น้องสาวพี่ทอฝันค่ะ”ทอฝันชี้ไปที่รูปวาดเด็กผู้หญิงที่ปราศจากชื่อนั้น“คนนี้น้องชายน้องพาฝันค่ะ”แฝดคนน้องชี้ไปที่รูปวาดเด็กผู้ชายที่ปราศจากชื่ออีกเช่นกัน จากคำตอบของลูกสาวทั้งสองคนทำให้ณรันดาเงยหน้ามองรวิชญ์แล้วส่งยิ้มให้น้อยๆ“เอ... ลูกสาวมีของให้คุณพ่อ แล้วคุณภรรยาไม่มีของขวัญให้สามีคนนี้บ้างเหรอครับ”รวิชญ์ได้ทีรีบทวงของขวัญจากภรรยาสาวทันที“มีให้สิคะ แต่ไม่รู้ว่าคุณจะอยากได้หรือเปล่า”ณรันดาเอียงคอตอบเล็กน้อย เด็กน้อยที่ได้ยินคำตอบของมารดาก็รีบเงยหน้าขึ้นมอง ด้วยความอยากรู้บ้างว่าผู้เป็นแม่จะให้อะไรกับคุณพ่อ“ผมอยากได้ทุกอย่างที่ปลา
Leer más

ปตอนที่ 147 วันหวาน (จบตอน)

“มีให้สิคะ แต่ไม่รู้ว่าคุณจะอยากได้หรือเปล่า”ณรันดาเอียงคอตอบเล็กน้อย เด็กน้อยที่ได้ยินคำตอบของมารดาก็รีบเงยหน้าขึ้นมอง ด้วยความอยากรู้บ้างว่าผู้เป็นแม่จะให้อะไรกับคุณพ่อ“ผมอยากได้ทุกอย่างที่ปลายให้ผม”ชายหนุ่มโอบไหล่ภรรยาสาวแล้วดึงเข้ามาใกล้อีกนิด ณรันดาคว้ามืออีกข้างที่ว่างอยู่นั้นมาทาบที่หน้าท้องของเธอ“สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดค่ะคุณวิชญ์ ปลายกำลังมีเจ้าตัวเล็กเป็นของขวัญให้คุณค่ะ”“จริงเหรอปลาย นี่ปลายกำลังจะมีลูกให้ผมเหรอครับ”รวิชญ์ตะโกนขึ้นอย่างดีใจ เป็นผลให้ทุกคนที่อยู่ในงานนั้นได้ยิน ต่างพากันแสดงความยินดีไปกับเขาด้วย“ค่ะ ปลายท้องจะสามเดือนแล้วค่ะ”ณรันดาย้ำให้เขาฟังอีกครั้ง“พี่ทอฝัน น้องพาฝัน ดีใจไหมคะลูก เรากำลังจะมีน้องแล้วนะคะ”รวิชญ์ดึงร่างเล็กของเด็กทั้งคู่เข้ามากอด สลับกับหอมแก้มคนละข้างอย่างดีใจ“จริงๆ เหรอคะ น้องพาฝันจะมีน้องแล้วเหรอคะคุณพ่อ”“จริงเหรอคะคุณแม่ขา พี่ทอฝันจะมีน้องแล้วเหรอคะ”ณรันดาพยักหน้าน้อยๆ แทนคำตอบ พร้อมกับคว้ามือเล็กๆ ของทั้งคู่มาคนละข้าง วางทาบที่หน้าท้องของตัวเอง“น้องของหนูอยู่ในนี้ค่ะ ต้องรออีกสักหกเจ็ดเดือนนะคะ น้องถึงจะออกมาให้หนูสองคนเห็
Leer más
ANTERIOR
1
...
101112131415
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status