All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบสามตอนตายที่ถูกตัวร้ายหมายหัว: Chapter 1 - Chapter 10

133 Chapters

บทที่ 1 ความฟินสุดท้ายก่อนตาย

“รางวัลนักแสดงนำชายอดเยี่ยมปีนี้ได้แก่ คิมหันต์ ดีบดินทร์ ขอแสดงความายินดีด้วยค่ะ”สิ้นเสียงประกาศอย่างตื่นเต้นของพิธีกรสาวใหญ่ในชุดราตรีเปิดไหล่ของแบรนด์ระดับโลก เสียงปรบมือก็ดังเกรียวกราวกลบเสียงอื่นไปหมด คิมหันต์เผยยิ้มได้มาตรฐานที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีตลอดหลายปีที่โลดแล่นในวงการบันเทิง เขาขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้ หันตัวไปโอบกอดกับคนข้างๆซ้ายขวา จากนั้นยืดตัวขึ้นยืนด้วยความสูง 186 เซ็นติเมตรในชุดสูทที่ลูกเล่นทันสมัยสีน้ำเงินมีประกายในเนื้อผ้า คอลเลคชั่นพิเศษของแบรนด์หรูที่เขาเองเป็นแบรนด์แอมบาสซาเดอร์มานานขาเรียวได้รูปภายใต้รองเท้าหนังเรียบเป็นเงาสะท้อนสีดำก้าวไปข้างหน้าด้วยความกว้างที่สมมาตร ซึ่งเกิดจากการฝึกฝนเพื่อให้คนเห็นถึงความสง่างามสมบูรณ์แบบเช่นกันขณะเดินผ่านผู้คน พวกเขาก็ล้วนยื่นไมตรีด้วยการส่งรอยยิ้ม และแสดงความยินดีมาให้อย่างล้นหลาม คิมหันต์ล้วนรับไว้หมดด้วยสีหน้าแฝงรอยยิ้มนุ่มนวล ฉายภาพลักษณ์หนุ่มรูปงามที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นให้โลกได้เห็นครั้งแล้วครั้งเล่า นี่คือการแสดงที่ละเอียดที่สุด สมบูรณ์ที่สุด ใช้ความสามารถสูงกว่าตอนถ่ายทำอยู่หน้ากล้องเสียอีกแต่ถ้าใครสักคน ณ ที่
Read more

บทที่ 2 มาทำกันเถอะ

คิมหันต์ไม่ได้สังเกตสีหน้าเย็นเยียบของคนที่ตัวเองหนีบไว้สักนิด จัดการพลิกร่างที่ใหญ่กว่าตัวเองลงนอนหงายกับเตียงด้วยเทคนิคที่ใช้ในการแสดงแล้วบดๆส่ายๆ ถูไถอย่างไม่ยอมให้เสียเวลา จนรู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองทับอยู่แข็งขึงขึ้นมาจึงโน้มลงไปสบตาคมกริบของคนใต้ร่าง สองมือวางบนอกแกร่งที่เสื้อคลุมอ้ากว้างแล้วชวนตรงๆ“มาทำกันเถอะ”เขตคามลังเลเพียงพริบตาเดียว พอคนข้างบนขยับก้นถูส่วนล่างโดยไม่ตั้งใจ หัวที่ผงกขึ้นมาก็เกือบจะผงาดตั้งตรงราวกับโดนยา เขาไม่ได้เอ่ยบอกตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงแค่วางมือดันหัวทุยๆของชายหนุ่มที่มีใบหน้าออกไปทางงามหมดจดส่งสัญญาณโดยไม่เอ่ยวาจาคิมหันต์งงตามประสามือใหม่ แต่เพราะใจนั้นเฝ้าคะนึงหาแต่เรื่องที่ตัวเองยังบริสุทธิ์ในวัยสามสิบห้า แถมเวลาก็มีน้อยเพียงคืนเดียว เค้นสมองคิดแป๊บเดียวก็เข้าใจ เขาซบหน้าซุกไซอกแกร่งที่แข็งด้วยมัดกล้ามที่ดูพอเหมาะพอดีกับเรือนร่างสมบูรณ์แบบที่เห็น ค่อยๆเลื้อยลงต่ำใช้ปากและฟันเปิดเสื้อคลุมด้วยลีลาไม่ช่ำชองนัก แต่ก็ไม่ได้ติดขัดถึงเพียงนั้น พอผ้าเปิดออกเผยให้เห็นสิ่งของที่เริ่มตั้งลำไม่ค่อยสงบ คนมองก็รู้สึกเหมือนปากคอแห้งผากขึ้นมากะทันหัน จากนั้นก็น้ำลาย
Read more

บทที่ 3 อยากกลืนกินคุณทั้งตัว

เขตคามไม่รู้ว่าสิ่งที่เขารู้สึกได้นั้นใกล้เคียงความจริงอย่างเหลือเชื่อ คิมหันต์กำลังกลืนกินท่อนลำอวบยาวที่ชำแรกลึกในกายอย่างหลงมัวเมาจริงๆ เอร็ดอร่อยจนน้ำที่ปริ่มอยู่ตรงปลายแท่งชูชันกระฉอกล้นออกมา เขาอ้าปากครางปลดปล่อยความเสียดเสียว ไหนๆก็จะตายแล้วทำไมต้องอดกลั้นด้วย อยากทำอะไรก็ทำเป็นครั้งสุดท้ายเขาคว้ามือใหญ่ลากมาวางลงบนหน้าอกแบนราบของตัวเอง พอถูกนวดคลึงอย่างรู้ใจก็ทั้งครางและตอดรัดบ่งบอกว่าพอใจมาก ปากเผยออ้าเล็กน้อยเหมือนจะว่างไปหน่อยเขาเลยจัดการโน้มหน้าอีกฝ่ายมาแล้วประกบจูบ พัวพันล่อหลอกจนได้ลิ้นนุ่มหวานของอีกคนมาดูดรัด น้ำลายที่กลืนไม่ทันไหลเยิ้มออกมาเป็นสายเขาไม่รังเกียจสักนิด เลียกลืนลงท้อง ขณะที่การตอกอัดยิ่งกระแทกกระทั้น คินหันต์กลัวซะที่ไหน แอ่นสะโพกกลมนุ่มรับทุกการเคลื่อนไหว จุดกระสันเหมือนจะรุกเป็นไฟ เสียงครางอู้อี้ถูกอีกฝ่ายดูดกลืนไปพร้อมกับลิ้นนุ่มๆ ความสุขมาพร้อมกันแต่หมดทางระบาย เขาเลื่อนมือลงต่ำนวดขยำพวงที่ใหญ่ล้นมือนั้นอย่างระบายอารมณ์ ได้ยินเสียงหอบหายใจแรง ของแข็งที่รัวเข้าๆออกๆยิ่งพริ้วไหวดุดัน คินหันต์รู้สึกถึงความร้อนที่พุ่งปรี๊ด สมองมึนงงเพราะส่วนล่างที่ไม่ได้
Read more

บทที่ 4 ย้ายร่าง

สุดท้ายถูกตอกตำขยำขยี้ทั้งคืนโดยที่ยังไม่ตาย แต่ร่างแทบแหลกสลายเป็นผุยผง แต่เมื่อเทียบกับความฟินจนเปียกโชก ชุ่มฉ่ำตั้งแต่ภายในถึงภายนอก ความร้าวระบมก็ไร้ความหมายไปทันที คิมหันต์แลบลิ้นเลียริมฝีปากที่ถูกขบกัดจนแตกเล็กน้อย ลุกจากเตียงโผเผไปที่ประตูห้องน้ำ จัดการธุระยามเช้าอย่างร้าวระบม ข้างหน้าก็แสบ ข้างหลังก็เหมือนยังมีอะไรคาอยู่ ซี๊ด...ทำตาปรือจัดการทุกอย่างช้าๆเพื่อลดความระบม สติสตังยังเข้าร่างไม่ครบ ครุ่นคิดสงสัยว่าทำไมตัวเองไม่ตายเสียที ในฐานะคนที่ได้กินจนอิ่มมื้อใหญ่เขาไม่อาลัยอาวรณ์เลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มลากร่างไปหยุดยืนหน้ากระจกเงาบานใหญ่จากนั้นก็ตื่นเต็มตาเหมือนถูกสาดน้ำเย็น“อะไรวะเนี่ย!?”เขาอ้าปากกว้าง มองเงาสะท้อนตาค้าง นึกว่าตัวเองย้อนเวลามาเกิดใหม่ในวัยยี่สิบ แต่พอกวาดตามองห้องน้ำแล้วไม่คุ้น ลงทุนเดินออกมากวาดมองไปรอบนึงก็พบว่านี่คือห้องสวีทในโรงแรม ไม่ใช่บ้านตัวเอง ไม่ใช่สถานที่ที่คุ้นเลยด้วยซ้ำ วัยยี่สิบเขากำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยการแสดง ไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นชายหนุ่มค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงยุ่งเหยิงที่มีคราบปริศนาเลอะเกรอะกรังดูไม่น่าพิสมัย เลยทำเป็นเมิน ย
Read more

บทที่ 5 สวมร่างตัวประกอบสามตอนตาย

คิมหันต์ถูกจับส่งขึ้นเตียงท่านประธานที่มีฉายาลับหลังว่า หน้าหล่อ ใจดำอย่างราบรื่น ความจริงผู้จัดการกับผู้ช่วยหวังแค่ให้คิมหันต์ถูกผู้ที่มีอำนาจ มีอิทธิพลหมายหัวจะได้บีบเด็กไม่มีฐานะ ไม่มีเส้นสายออกจากวงการไป แต่คิมหันต์ตื่นขึ้นมาเห็นใบหน้าผู้ชายลอยอยู่ใกล้ๆอย่างคลุมเครือ เสื้อผ้าหลุดลุ่ยเล็กน้อยก็สติแตก ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดผลักเขตคามกระเด็นไปพ้นทาง ส่วนตัวเองวิ่งไปผลักหน้าต่างเปิด กระโดดตกลงไปตายทันทีนี่คือการจบฉากชีวิตสามตอนของคิมหันต์ ที่ทำเอาคนชื่อเดียวกันขากถุยในใจ ด่าไปอีกสามยก ฐานที่ทำให้ชื่อที่พ่อแม่เขาคิดสามวันสามคืนแปดเปื้อน สงสัยด้วยว่านักเขียนเป็นแอนตี้แฟนตัวเอง แต่เขาไม่มีหลักฐาน ผู้จัดการของเขาบอกว่า นิยายเรื่องนี้ดังเป็นพลุแตก นักลงทุนทุ่มเงินสร้างไม่อั้น เรื่องค่าตัวของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึง คิมหันต์ร้องแหวะๆๆในใจสามทีภายใต้สีหน้าแฝงรอยยิ้มอบอุ่น ก่อนจะปฏิเสธเด็ดขาด พอผู้จัดการหอบบทกลับอย่างผิดหวังเพราะสูญเสียรายได้ก้อนโตก็รีบไปเอาน้ำยามาล้างตาฆ่าเชื้ออย่างรังเกียจทันทีคิมหันต์ค้นความทรงจำเจ้าของร่างอีกครั้งเห็นเพียงแค่เจ้าตัวดื่มน้ำผลไม้ที่ผู้จัดการชั่วยื่นให้ต่อจากนั้
Read more

บทที่ 6 ย้ายร่างมาเป็นคนจน

แม่กอดเขาแน่น ยิ้มออกมา ดวงตาสว่างไสวสวยงามเป็นภาพสุดท้ายของเธอในยามมีชีวิต คิมหันต์เศร้าเสียใจ แต่เหล่านี้ก็คือความเสียใจเดียวที่เคยสัมผัส ชายหนุ่มเฆี่ยนตีผีสางที่จับเขาเหวี่ยงมาอยู่ในร่างนี้ในใจไปสิบยกด้วยความโกรธจนแทบระเบิด“นี่มันตรงข้ามกับชีวิตเดิมไปเสียทุกอย่างเลย ให้ตายเถอะ จากจนสู่ร่ำรวยมันเรื่องหนึ่ง แต่จากรวยตกอับมาจนนี่คือนรกชัดๆ น่าโมโห!” คิมหันต์ตบโตะปัง ระบายอารมณ์โกรธ จากนั้นท้องก็ร้องจ๊อกกวาดมองห้องพักเล็กๆอีกครั้งอย่างทดท้อ ลุกไปเดินหาอะไรกินในส่วนที่แยกเป็นครัวเล็กๆที่เป็นระเบียบเรียบร้อยตามนิสัยรักสะอาดของเจ้าของร่าง คินหันต์พบปลากระป๋องราคาถูก กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจำนวนหนึ่งวางไว้ในตู้กับข้าวเล็กๆมุมห้องเลยเอามาต้มกิน โชคดีที่ในตู้เย็นเก่าๆมีเนื้อหมูกับผักอยู่เล็กน้อยจึงมีสารอาหารอยู่บ้างโลกก่อนคิมหันต์เป็นนักแสดงผู้ทุ่มเท เคยรับบทพ่อครัวก็ไปลงเรียนทำอาหารจนสำเร็จ ทำได้ทั้งอาหารและขนมถึงแม้จะไม่อร่อยเลิศรส แต่ถึงคราวลำบากขึ้นมาแบบนี้ก็ไม่ถึงกับทำตัวเองอดตายเขายกชามบะหมี่กลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม ใช้ตะเกียบที่ล้างอย่างดีคีบใส่ปากทีละคำ รสชาติไม่ถึงกับแย่ แต่ก็
Read more

บทที่ 7 ความเข้าใจผิดที่สวยงาม

“ทางบริษัทรู้เรื่องที่ผู้จัดการคนเก่าของคุณก่อไว้แล้ว และได้จัดการไล่ออกไปแล้วตั้งแต่สองวันก่อน ที่บริษัทเพิ่งเรียกคุณเข้ามาคุยก็เพราะอยากให้คุณมีเวลาพักเพิ่มอีกหน่อย หวังว่าคุณจะไม่คิดว่าบริษัทละเลย ไม่ดูแลศิลปินหรอกนะ”สามวันต่อมาคิมหันต์ก็มานั่งอยู่ตรงหน้าผู้อำนวยการฝ่ายดูแลศิลปินพูดด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร เขานิ่งฟังอย่างมีมารยาท แต่ในใจกลับเลิกคิ้วสูง นี่มันผิดปกติ ต่อให้โลกก่อนเขาคือเจ้าชายน้อยที่ได้รับการดูแลอย่างดีมาตลอดเพราะฐานะพ่อแม่ในวงการสูงมาก แต่ก็ไม่ใช่จะไม่รู้ว่าหน้าใหม่ในวงการแถมยังไม่เคยมีผลงานได้รับการดูแลแย่ขนาดไหน พวกเขาถูกละเลยยังดี แต่ถูกรุ่นพี่ในวงการกลั่นแกล้งโดยที่บริษัทไม่แยแสต่างหากที่ทำให้จนใจมากกว่า บางทีตัวเขาเองยังเอ่ยปากช่วยพูดให้เด็กๆคนสองคนเพราะทนดูไม่ไหวชายหนุ่มครุ่นคิดไม่นานก็ได้คำตอบ นี่น่าจะเป็นผลจากฝั่งของเขตคาม ไม่มีทางที่ประธานบริษัทระดับสูงคนหนึ่งจะนิ่งเฉยกับการถูกคนแปลกหน้าปีนเตียง ต่อให้ได้ผลประโยชน์กินจนอิ่มหนำสำราญ เรื่องที่ต้องตรวจสอบก็ต้องตรวจสอบ และผลจากการตรวจสอบก็ทำให้ผู้จัดการชั่วถูกไล่ออก อีกคนก็น่าจะเป็นผู้ช่วยคนนั้น ส่วนคิมหันต์ถูกเ
Read more

บทที่ 8 เปลี่ยนผู้จัดการส่วนตัว

คิมหันต์ยิ้มอายๆ เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว พูดมากไปก็จะกลายเป็นการอวดตัวไปเปล่าๆ ต่อให้มีดีจะอวดอยู่จริงๆ แต่คนเขาจะฟังหรือ ในเมื่อไม่มีคนฟัง เขาก็ขี้เกียจพูดให้มากความ“เรื่องงานก็เอาตามนี้แล้วกัน ทีนี้มาพูดถึงผู้จัดการคนใหม่ที่จะมาดูแลคุณ ทางบริษัทคัดเหมาะๆมาสามคนให้คุณเลือก” เขาหยิบแฟ้มบางๆจากด้านข้างมาวางตรงหน้าคิมหันต์ไม่ได้เอื้อมไปรับ แต่กลับพูดว่า “ผมอยากได้พี่ขุนมาเป็นผู้จัดการครับ”“ขุนเขางั้นเหรอ?” ผู้อำนวยการถามอย่างไม่เข้าใจอยู่บ้าง“ขุนเขาที่เพิ่งเปลี่ยนสายอาชีพจากผู้ช่วยศิลปินมาเป็นผู้จัดการศิลปินได้สองปีคนนั้น?”“คนนั้นแหละครับ” เขาพนักหน้ารับ“แต่สามคนที่บริษัทเลือกให้มีเส้นสาย มีทรัพยากรในมือไม่เลวเลยนะ มันจะง่ายกับการพัฒนาเส้นทางอาชีพของคุณ สบายกว่ามาก” ผู้อำนวยการกลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจเลยช่วยอธิบายเพิ่มขึ้นอีกหน่อย เพราะหลังจากได้คุยกันเล็กน้อยก็เกิดใจอ่อนกับเด็กซื่อๆว่าง่ายๆคนนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว ใช้คำพูดคลุมเครือแนะนำ แต่ที่จริงกำลังชี้ให้เห็นว่าขุนเขากระจอกงอกง่อยไม่มีทางพาศิลปินของตัวเองเจริญก้าวหน้าได้“ให้คนที่เพิ่งเริ่มงานสายนี้เข้ามาดูแลก็ค่อนข้างลำบาก”ให้ใครในนิยา
Read more

บทที่ 9 เลียจนดัง

ความโด่งดังของคลิปเลียไอศกรีมของคิมหันต์แม้แต่ผู้จัดการศิลปินบางคนยังเห็น หลังดูคลิปสั้นจบก็เดาะลิ้นอย่างเสียดาย ถ้าคนๆนี้มาเป็นศิลปินภายใต้การดูแลของเขาก็คงดี จากนั้นก็ออกเดินทางไปพบศิลปินในความดูแลคนล่าสุดอย่างฮึกเหิม คาดหวังเส้นทางในอนาคตว่าจะราบรื่นกว่าที่ผ่านมาส่วนเจ้าตัวที่โทรศัพท์มีแต่ฟังก์ชั่นโทรฯเข้าโทรฯออก ความโด่งดังในโลกอินเตอร์เน็ตกลับเหมือนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลย เขาไม่รู้อะไรทั้งนั้น แต่ถึงจะรู้ก็อาจไม่ต่างกัน โลกก่อนคิมหันต์ผ่านช่วงเวลาโด่งดังเป็นที่จับตามองมาโดยตลอด ทุกคนชื่นชมเขา ภูมิใจในตัวเขา ยกเขาไว้สูงส่งบนหิ้งจนลงมาไม่ได้ แต่ใครจะรู้ว่าภาพลักษณ์ของเขาเป็นเรื่องที่ทำให้เหน็ดเหนื่อยมากการเป็นชายหนุ่มที่ถูกมองว่าสมบูรณ์แบบราวกับอยู่ในจินตนาการผลาญพลังชีวิตคนได้อย่างโหดร้าย ป่าเถื่อน ใครมันจะสมบูรณ์แบบได้ตลอดเวลา แต่คิมหันต์กลับต้องใช้ชีวิตในแบบนั้น ต้องแสดงแม้ตอนอยู่หลังกล้องเพราะการแสดงที่สมบูรณ์แบบที่สุดคือการแสดงแม้ในเวลาที่ไม่ถูกจับจ้อง กระทั่งตายแล้วย้ายมาโลกนี้ แม้จะพบว่าตัวเองยากจนข้นแค้นจนแทบไม่มีเงินซื้อข้าวกิน แต่ครึ่งหนึ่งมันกลับกลายเป็นการปลดปล่อยเข
Read more

บทที่ 10 ไม่สนใจความดัง สนใจแต่เงิน

“แค่นี้เหรอ?”“อะไรแค่นี้?” คิมหันต์เดินไปรินน้ำมาส่งให้ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ที่เพิ่งไปหามาเพิ่มอีกตัวเป็นพิเศษเพราะต้องรับแขกนี่แหละ“คุณไม่ดีใจเลยเหรอ คลิปคุณเป็นไวรัลคนดูเป็นล้านๆ แถมแชร์ไปอีกตั้งเยอะ ดาราดังๆหลายคนยังทำไม่ได้ขนาดนี้เลยนะ” ขุนเขาตามมานั่งลงตรงข้าม ยกน้ำขึ้นดื่มอึกหนึ่ง“ผมไม่ได้อยากดัง ผมอยากได้เงิน คลิปที่ไม่ทำเงินให้ผม ดังแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์”“คุณดังแล้วมีงานก็ได้เงินน่า”“รอให้มีเงินเข้ามาก่อนค่อยดีใจ”ขุนเขารู้สึกหมดคำจะพูด เขาครุ่นคิดมาตลอดทางว่าศิลปินที่เพิ่งได้มาดูแลจะเป็นแบบไหน คิดไปสารพัด แต่สิ่งเดียวที่ไม่เคยคิดเลยคือหน้าเงิน เขาเปิดแฟ้มดูรูป แล้วเงยขึ้นมองหนุ่มน้อยที่แสนงดงาม หล่อเหลา ผิวขาวใส ดวงตายาวรีได้รูปงาม ริมฝีปากไม่หนาไม่บางสีอ่อน มองมุมไหนก็ดูดีไปหมด“ใครถ่ายรูปติดประวัติให้คุณควรเอาไปตัดหัว” เขาปิดแฟ้มโยนไปด้านข้าง เพราะแบบนี้ถึงไม่ได้โยงคนในคลิปไวรัลกับคนที่ตนรับมาดูแลเลย“ผู้จัดการคนเก่าของผม”“หมอนั่นคือขยะ ผมดื่มฉลองตั้งสองแก้วตอนที่รู้ว่าบริษัทไล่เขาออก”“มีความแค้นกับเขา?”“ไม่เชิง แต่หมอนั่นชอบเดินทางลัด ศิลปินที่เขาดูแลส่วนใหญ่ไม่พาไป
Read more
PREV
123456
...
14
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status