Todos os capítulos de ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบสามตอนตายที่ถูกตัวร้ายหมายหัว: Capítulo 31 - Capítulo 40

อรอินทร์ยิ่งมีความสุข เชื่อมั่นว่าต้องได้เข้ารอบ เธอนอนหลับสนิท ตื่นเช้ามาแต่งเนื้อแต่งตัวเข้าสู่รอบแรกของการบันทึกเทปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ห้าคนที่ถูกคัดออกวันนี้ต้องไม่มีเธอ หญิงสาวแอบมองคิมหันต์ที่ถูกเด็กสองคนนั่งขนาบอยู่ข้างๆคอยพูดเอาอกเอาใจแบบติ่งไร้สมองฟังแล้วคลื่นไส้เธอภาวนาว่าให้เขาตกรอบเป็นคนแรกทางด้านคิมหันต์ที่พอรู้ตัวอยู่บ้างว่าถูกแอบมอง แอบค้อนปะหลับปะเหลือกเป็นระยะ แต่ไม่ได้ให้ความสนใจเขาคุยกับเด็กสองคนด้วยเรื่องทั่วไปให้ทั้งคู่ผ่อนคลาย ไม่ไปจดจ่อกับทางรายการ ซึ่งก็ได้ผลอยู่ไม่น้อยเพราะยิ่งคุยก็ยิ่งลืมว่าตัวเองอยู่ในการแข่งขันรายการสำคัญต่อเส้นทางอาชีพ พอถึงคิวกลุ่มพวกเขาขึ้นเวทีทำการแสดง ทั้งสามคนจึงดูผ่อนคลายกว่าอีกสองคนที่เริ่มตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆบนเวทีจัดฉากเป็นห้องใหญ่ที่มีหลายมุม ด้านบนแขวนไฟดวงใหญ่ที่ดับมืด จะเปิดเฉพาะคนที่กำลังมีบทบาทแต่ต่อให้ไม่มีแสงการต้องอยู่ภายใต้การจับจ้องของคนทั้งห้องส่งก็กดดันไม่น้อย ดาด้ากับน้ำปิงโชคดีได้แสดงก่อน ถือว่าไม่ถูกบรรยากาศบีบคั้น แม้ว่าจะแสดงทีละคน อาศัยที่เป็นนักเรียนการแสดงกับเคล็ดที่คิมหันต์สอนมาทั้งคู่ก็ผ่านไปได

“คุณมาได้ยังเนี่ย?”“ถ้าไม่มาฉันก็คงไม่รู้น่ะสิว่าเธอแร่ดขนาดไหน หึ! ฉันเห็นนะว่าเธออ่อยยัยผู้หญิงตัวผอมกะหร่องหน้าขาวลอยเหมือนผีคนนั้นยังไง”คุณพระคุณเจ้า นี่มันคำพูดผีสางอะไรกัน ตัวร้ายถึงกับเรียกนางเอกว่ายายผู้หญิงตัวผอมกะหร่องด้วยน้ำเสียงเดียดฉันท์คิมหันต์มองซ้ายมองขวา กลัวคนอื่นมาลักลอบได้ยิน ถึงแม้ทั้งสองคนจะถูกพามายัดไว้ในห้องแต่งตัวของสตูดิโอโดยโปรดิวเซอร์หลักของรายการแบบงงๆ แต่คำพูดที่ว่า หน้าต่างมีหูประตูมีช่องก็ใช้ได้เสมอ ระวังไว้ก่อนเป็นดี นั่นนางเอกเชียวนะ“เธอไม่ต้องทำยุกยิกเป็นลิงเลยนะ บอกมา เธอเห็นคำพูดฉันเป็นอะไร เพิ่งตกลงกันว่าเราจะทำความรู้จักกัน เรียนรู้กันตามที่เธอร้องขอ นี่ฉันคงตามใจเธอเกินไปสินะ หืม?”“คุณอย่าดุ”“ฉันดุได้มากกว่านี้อีกสิบเท่า เธอควรดีใจนะที่ฉันยังเดินมาพูดกับเธอดีๆ เป็นคนอื่นคงเป็นผีเฝ้าแม่น้ำที่ไหนสักแห่งไปแล้ว”คิมหันต์ “...” นี่ตัวร้ายหรืองูเห่า ขู่ฟ่อๆเชียว อย่าทำให้กลัวซี่“อย่าให้ฉันต้องร้าย”“คุณมโนไปถึงไหนแล้ว มันเป็นแค่อุบัติเหตุเล็กๆ เอาล่ะๆ อย่าอารมณ์เสียไปนักเลย ไหนคุณลองพูดอีกทีซิ คุณเรียกเธอว่ายังไงนะ?”“ทำไม เธอไม่พอใจ?”“ต้องพอใ

ตาเฒ่าวัยสามสิบห้าที่กำเริบเล่นอะไรที่ไม่เคยเล่น เลยถูกทั้งจมูกและปากของฝ่ายอ่อนวัยกว่าลากผ่านแก้มจนถึงมุมปากถึงกับอุทานตกใจ ผงะถอยไม่เป็นขบวน แต่มีหรือคนมือไวอย่างเขตคามจะปล่อยลอยนวลก็ต้องคล้องแขนกอดเอวลากกลับมาสิรออะไร“คุณ หยุด จะทำอะไร?”“เธออ่อยฉันก่อนนะ”“ผมเปล่า แกล้งเล่นเฉยๆ”“คนอย่างฉัน เธอคิดอยากจะแกล้งก็แกล้ง?”“ผมเห็นคุณน่ารัก แกล้งหน่อยไม่ได้เหรอ?”“คนอายุ 29 ไม่น่ารัก” เขาทำสีหน้าเหวี่ยง พูดเสียงสะบัด แต่หูกลับร้อนผ่าว“ฉันหล่อ”“ก็ได้ ก็ได้ คุณหล่อ” คิมหันต์กลั้นยิ้มจนปวดแก้ม คิดว่าตัวร้ายก็ไม่ได้น่ากลัวเหมือนกับนิยายต้นฉบับเขียนไว้ อย่างน้อยก็ยังหยอกเย้าได้บ้าง“ทีนี้ก็ปล่อยได้แล้วสินะ”“ยัง ฉันยังไม่ได้เอาคืนเลย”“เมื่อกี๊คุณเอาเปรียบผมไปแล้วทีนึง คุณอย่ามา”“แค่นี้ก็หาว่าเอาเปรียบ ทีตอนที่อยู่บนเตียง...”คิมหันต์รีบยื่นหน้าไปจุ๊บริมฝีปากที่กำลังขุดเรื่องขายหน้าของเขาคืนนั้นออกมาอีกแล้วเขตคามชะงักกลืนคำพูดที่กำลังจะพ่นออกมากลับลงท้องไป กลืนน้ำลายอึกหนึ่งจนลูกกระเดือกกลิ้งขึ้นลงเห็นชัด เผลอตัวเล็กน้อยอีกฝ่ายก็ฉวยโอกาสพลิ้วกายหลุดจากอ้อมแขนไปอย่างไหลลื่นทันที“เธอนี่ม

“โทรศัพท์อย่าให้ห่างตัว ที่สำคัญอย่าให้เขารอสายนานเด็ดขาด ผมทิ้งคุณไว้ที่นี่นอกจากเรื่องงานแล้วยังเพื่อเรื่องอื่นที่สำคัญกว่าคุ ณรู้ใช่มั้ย?”“แน่นอนครับ” คุณผู้ช่วยตอบรับอย่างหนักแน่นไม่เผยพิรุธทั้งที่ในใจกำลังตกตะลึงไม่หยุด นี่คือสั่งให้ดูแลคุณคนนั้นเป็นพิเศษ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าเขา ความลับยิ่งใหญ่เท่าฟ้า แต่พูดไปใครล่ะจะเชื่อ “ท่านประธานเดินทางอย่างมั่นใจได้เลย ไม่ต้องห่วงทางนี้ ทุกอย่างจะไม่มีทางผิดพลาดเด็ดขาด ผมติดตามท่านประธานมานาน เคยทำให้ท่าน..” คำพูดที่กำลังจะอวยตัวเองหยุดชะงักลงทันควัน“อุ๊ย!”คุณผู้ช่วยพิธานใช้ความสามารถที่สั่งสมมาหลายปี พัฒนาจนเป็นมือโปรในการปกป้องท่านประธานก้าวพรวดเดียวกลายเป็นกำแพงขวางใครบางคนที่เดินเลี้ยวมาจากมุมอับฝั่งตรงข้ามแล้วเสียหลักถลาเข้าใส่ร่างที่เตี้ยและหนากว่าท่านประธานเล็กน้อยปักหลักมั่นคง ถูกชนเข้าเต็มอกอย่าว่าแต่จะเซเลย แม้แต่สั่นไหวสักนิดก็ยังไม่มี“ขอโทษค่ะ มินนี่ไม่ทันระวัง ชนคุณเข้าซะแล้ว”หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงไพเราะที่เต็มไปด้วยความเสียใจและรู้สึกผิด ร่างบางนุ่มนิ่มยังแนบชิดกับอกของอีกคนไม่มีทีท่าจะผละออกห่าง“ไม่เป็นไรครับ หว

“แน่ใจสิครับโฮสต์ ผมฉวยโอกาสตอนที่คุณเซไปชนสแกนเขาทั้งตัวไม่พบวิญญาณที่น่าสงสัย เขาเป็นคนของโลกนี้จริงๆ”“แล้วทำไมแกถึงใช้พลังกับเขาไม่ได้ แค่ดาราหน้าใหม่ตัวเล็กๆแทบไม่ต่างจากคนผ่านทางในห้องส่งพวกนั้นไม่ใช่หรือไง?”“ถ้าให้ผมเดาก็คงเพราะเขาคือคนสำคัญมากของโลกนี้ คนแบบนี้จะมีพลังแห่งโลกคุ้มครองไว้ ของจากโลกอื่นอย่างผมจะควบคุมเขายาก ต้องใช้พลังงานระดับเดียวกับที่ใช้กับองศา หรืออาจมากกว่าด้วยซ้ำถึงจะควบคุมมาใช้งานได้ ก็อย่างเดียวกับเขตคามนั่นแหละครับ ถ้าโฮสต์อยากควบคุมเขาต้องหาพลังงานมาเพิ่มให้เยอะๆสิ”“เฮอะ หาพลังงานมาเพิ่มก็ต้องถูกแกแบ่งไปส่วนหนึ่ง จะซื้อของจากระบบก็ต้องมีคะแนน ฉันไม่มีให้ผลาญแล้ว”“โฮสต์พูดแบบนั้นก็ไม่ถูก โลกนี้ไม่มีของฟรีหรอกครับ มันต้องแลกมาทั้งนั้น ผมต้องแบ่งพลังงานมาก็เพื่อหล่อเลี้ยงตัวเองให้ระบบยังตื่นมาทำงานให้โฮสต์ ถ้าไม่มีพลังงานระบบก็อยู่ไม่ได้เหมือนกันนะครับ ต้องหลับไปตามสภาพ”“พูดเรื่องพวกนี้แล้วน่าเบื่อ”“งั้นมาพูดเรื่องภารกิจกันดีกว่ามั้ยโฮสต์ ภารกิจคือคะแนน จะได้เอาไปซื้อไอเทมความสามารถมาใช้ พอคุณมีความสามารถ มีคนมาชื่นชมเยอะๆพลังงานก็จะไหลมาเทมาให้คุณใช้