Todos os capítulos de ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบสามตอนตายที่ถูกตัวร้ายหมายหัว: Capítulo 11 - Capítulo 20

133 Capítulos

บทที่ 11 ของขวัญจากผู้จัดการส่วนตัว

ระหว่างทางขุนเขาขอแวะห้างสรรพสินค้าที่อยู่ระหว่างทางผ่าน วิ่งเหยาะๆหายไปสักพักก็ถือถุงกระดาษกลับมาคิมหันต์ไม่ได้สนใจเพราะมัวแต่มองภาพเมืองใหญ่ที่เป็นเซตติ้งมั่วๆของคนเขียน มั่วขนาดไหน ก็ถึงขนาดว่าเขาไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ส่วนไหนของโลก คนก็เป็นคนผิวเหลือง ตาดำ ผมดำ พูดภาษาเดียวกัน แต่บ้านเมืองกลับทันสมัย มีบรรยากาศของต่างประเทศปนเปให้เห็นชัดเจนจู่ๆเขาก็รู้สึกเหมือนว่านี่อาจจะเป็นโลกคู่ขนานตามตำนาน แต่เขาไม่มีหลักฐาน เพราะนี่คือโลกของนิยายขายความฟินที่ดังกระฉ่อนทั่วบ้านทั่วเมือง มีหลายจุดที่ไร้เหตุผล และหาเหตุผลมารองรับไม่ได้ อย่างเช่นเซตติ้งเมืองที่เขาไม่คุ้นเคยเลยเหล่านี้ หวังว่าวันข้างหน้าจะไม่ถึงกับมีหิมะตก นั่นก็จะอัศจรรย์เกินไปเขาคิดเล่นๆอยู่คนเดียวจนมาถึงที่พักศิลปินที่ค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัวสูง ด้านนอกมียามรักษาความปลอดภัย ปิดกั้นการเข้าออกอย่างเข้มงวดกวดขัน ป้องกันปาปารัสซี่ได้ในระดับหนึ่ง ซึ่งสำหรับศิลปินที่ยังไม่มีชื่อเสียงถือว่าพอแล้วพวกเขารับกุญแจจากเจ้าหน้าที่ ช่วยกันหอบหิ้วข้าวของที่มีไม่มากขึ้นไปบนห้อง ผู้ช่วยแป้งเลี่ยงไปจัดข้าวจัดของ ส่วนขุนเขาเอาถุงกระดาษที่แวะซื
Ler mais

บทที่ 12 ท่านประธานโมโหร้าย

มีสาวๆแอบนินทาว่า “ท่านประธานคงจะอกหัก”“อย่าพูดให้เสียขวัญ ท่านประธานของเราควรโสดตลอดกาล”“เธอหวงเหรอจ๊า!?”“ถามอะไรขนลุก ฉันเป็นห่วงคนที่ท่านประธานไปรักต่างหาก กลัวอายุไม่ยืน”“ถึงยังไงก็หล่อ แถมยังรวยล้นฟ้า”“รวยก็ไม่ใช่เงินฉันสักหน่อย ดุยังกับร็อตไวเลอร์ จนหน่อยแต่ใจดีฉันก็ยอม อย่างท่านประธานฉันขอลา ไม่มีวาสนากับท่านหรอก”“ไม่อกหักแล้วทำไมหมู่นี้อารมณ์ร้ายขึ้นทุกวัน ฉันแอบเห็นเขามองมือถือบ่อยมาก มองแล้วก็หันไปทำหน้าดุดัน ไม่นานก็หันมามองใหม่ น่าขนลุกมาก ฉันถึงได้สงสัยว่าเขาอาจจะอกหัก”“ไม่มีทาง คนมีความรักที่ไหนจะเหมือนท่านประธานของเรา ถ้าไม่หน้าบึ้ง ก็โมโห ถ้าไม่โมโหก็เย็นชา ถ้าไม่เย็นชาก็โน่นเลย ด่าคน หลายวันก่อนฉันเจอเขาด่าคนของแผนกเลขาจนร้องไห้วิ่งหนีไป จนป่านนี้ยังไม่เห็นมาทำงาน”“ลาออกแล้วมั้ง”“เรื่องนี้ฉันเข้าข้างท่านประธาน” หญิงสาวหันซ้าย หันขวา จากนั้นยื่นหน้าไปกระซิบ“ยายนั่นฉวยโอกาสยั่วท่านประธานตอนไปส่งงาน”“ไม่จริงมั้ง!”“กล้ามาก”เสียงกระซิบกระซาบเปลี่ยนไปเป็นการนินทาหญิงสาวจากแผนกเลขาฯอย่างออกรสออกชาติ กระทั่งผู้ช่วยคนหนึ่งของท่านประธานกระแอมกระไอขึ้นมาสมาคมนินทานา
Ler mais

บทที่ 13 เจอนางเอกครั้งแรก

ระหว่างที่รอเซ็นสัญญากับทางรายการวาไรตี้คิมหันต์ใช้เวลาสองวันในการเตรียมตัว สมาร์ทโฟนที่ขุนเขาให้เป็นของขวัญช่วยได้มาก เขาไล่ดูรูปแบบรายย้อนหลังที่มีมาแล้วสามซีซั่น ทุกซีซั่นล้วนได้รับความนิยมสูงเพราะกรรมการฝีปากคมทั้งยังไม่ไว้หน้าผู้ร่วมรายการเลยสักนิด มีโอกาสด่าก็ด่าไม่ยั้ง การแสดงมีปัญหาจุดไหนล้วนไม่ถูกปล่อยผ่าน ผู้ร่วมรายการหลายคนทนอับอายไม่ไหวถึงขั้นปล่อยโฮกลางรายการคิมหันต์ดูไปดูมาก็อดเดาะลิ้นในใจไม่ได้ ผู้ร่วมรายการส่วนใหญ่พกพาผิวหน้าบางขนาดนี้เข้าสู่วงการบันเทิงจะดีเหรอ ที่นี่ไม่ใช่โลกของคนอ่อนแอเลยสักนิด ถ้าจิตใจไม่แข็งแกร่งพอจะผ่านเสียงด่าทอของแอนตี้แฟนพวกนั้นไปได้ยังไง ถ้าแค่ถูกกรรมการตำหนิไม่กี่คำยังทนไม่ไหว เข้าวงการไม่นานก็คงเป็นซึมเศร้ากันหมดดูรูปแบบรายการจนเข้าใจแล้วขุนเขาก็พาไปตัดผม ออกแบบทรงให้เข้ากับหน้าตาเผยใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ ขุนเขาจิ๊ปาก เอ่ยว่า “นี่สินะเบ้าหน้าฟ้าประทานในตำนาน” แล้วจัดการถ่ายรูปอัพขึ้นไอจีของเจ้าตัวที่มีผู้จัดการติดตามอยู่คนเดียวตามหลักแล้วบริษัทมีงบซื้อผู้ติดตามให้จำนวนหนึ่ง แต่คิมหันต์ไม่ต้องการ ถ้าเป็นไปไ
Ler mais

บทที่ 14 นางเอกจะเล่นงานผม รอชาติหน้าเถอะครับ

หัวใจในอกกระตุกวาบอย่างมีพิรุธตอนที่หันไปสบตาหวานเยิ้มโดยธรรมชาติของมินนี่ คงเป็นความรู้สึกเจ้าของร่างเดิมสินะ ไม่ใช่ใจสั่นรัวแบบเห็นคนที่ตัวเองหลงรัก แค่ดีใจอะไรแบบนั้น เขาอมยิ้ม ลอบสังเกตภายใต้การมองอย่างมีมารยาท นักเขียนบรรยายเธอไว้ว่า ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือ ผิวขาวนวลเนียนละเอียดอ่อน นุ่มเด้งราวจะคั้นน้ำออกมาได้ ดวงตาเหมือนนกการะเวก ลักษณะมีมงคล รูปตาเรียวยาว หางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย เปล่งประกายสดใส ตาดำชัดเจนเหมือนคลอเคล้าด้วยหยาดน้ำแลดูหวานเยิ้มจวนจะหยดทุกครั้งที่กะพริบตาที่ล้อมกรอบด้วยขนตายาวราวกับปีกฝีเสื้อไม่รู้อะไรดลใจให้เขาไปซื้อนิยายต้นฉบับมาอ่าน เลี่ยนจนขนลุกขนพองไปทุกตัวอักษร แต่พอมาเห็นด้วยตาก็ไม่ได้ผิดจากที่บรรยายไว้แม้แต่ประโยคเดียว เป็นหญิงสาวที่สวยมาก รูปร่างก็สูงโปร่งกำลังพอดี ไม่สูงไป ไม่เตี้ยไป เป็นรูปร่างหน้าตาที่เหมาะกับวงการบันเทิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ต่อให้เธอเป็นแจกัน ก็เป็นแจกันที่คนพอใจที่จะหยิบไปตั้งไว้ในที่เด่นสะดุดตา เพียงแต่เธอมีความสามารถด้านการแสดงด้วยนี่สิ นี่คือนางฟ้าที่ผู้เขียนนิยายปั้นขึ้นมาอย่างเอาใจใส่“คิมมาแล้ว” เธอลุกขึ้นมาทักด้วยเสียงสดใส เนื้อเสีย
Ler mais

บทที่ 15 คิมหันต์คนนี้ไม่ใช่คนเดิม

“ขุนเขาครับ เป็นผู้จัดการของคิมหันต์” ชายหนุ่มขยับขึ้นหน้า ทั้งสองฝ่ายทักทายกันอย่างรักษามารยาทจากนั้นจึงแยกย้ายกันนั่งลงตามตามแหน่งที่เหมาะสมขุนเขากับ คชาผู้จัดการส่วนตัวของมินนี่ลักษณะท่าทางเวลาพูดจาจะตุ้งติ้งเล็กน้อยเป็นตัวแทนพูดคุยรายละเอียดของงานในส่วนของศิลปิน ส่วนเจ้าตัวเลี่ยงออกมานั่งเว้นระยะห่างเล็กน้อย ค่อยๆอ่านสัญญาไปทีละข้อ“ไม่เจอกันหลายวันเลยนะคิม ดีใจมากเลยที่เราสองคนจะได้ไปร่วมรายการเดียวกัน” นางเอกเริ่มบทสนทนาขึ้นมาก่อนอย่างเป็นกันเองชายหนุ่มยิ้มรับอย่างมีมารยาท ไม่อยากยุ่งกับตัวละครหลักของนิยายเรื่องนี้เลยโดยเฉพาะนางเอกที่เป็นตัวชักนำความโชคร้ายมาให้ตัวประกอบอื่นๆของเรื่องไปว่างเว้น เธอเหมือนโรคระบาด ไม่ต่างจากภัยพิบัติเคลื่อนที่ ตัวประกอบสามตอนตายเจ้าของร่างลาโลกไปแล้ว เขาที่มาสวมร่างก็ไม่อยากจะพลอยซวยไปด้วย “ทำไมมองหน้ามินนี่แบบนั้น?”“กำลังคิดน่ะ”“คิดอะไร?”“คิดว่าคุณตั้งใจรึเปล่าที่พูดเหมือนฟ้องทางนั้นว่าผมมาช้าทำให้ทุกคนต้องรอ” คิมหันต์พูดเบาๆ ใช้น้ำเสียงนิ่มนวลน่าฟังแต่แฝงนัยที่บอกว่า ฉันรู้ทันเธอนะแม่ตัวดีมินนี่มีสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะใช้สายตาคู่งามมองเขาอย
Ler mais

บทที่ 16 นางเอกรู้สึกไม่สบายใจ

มินนี่ฟังคำตอบอย่างอึ้งงัน มองเหมือนเขากำลังทำร้ายเธอเข้าที่ใดที่หนึ่ง มองเหมือนเขารังแกเธอ คิมหันต์กลอกตาในใจ แค่พูดไม่กี่คำก็ทำเหมือนถูกเขาลากไปตบหน้าสี่แยกไฟแดง ทำตัวเป็นนางเอกได้ทุกที่ทุกเวลาจนน่ารำคาญ เขาขี้เกียจสนใจเลยก้มลงอ่านสัญญาข้อถัดไปต่ออย่างไม่ยี่หระมินนี่รอให้อีกฝ่ายใจอ่อน รู้สึกผิดแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เขากลับก้มลงอ่านสัญญาที่อยู่ในมือต่อ ทำตัวเป็นปกติเหมือนว่าไม่ได้พูดจาตัดรอนออกมาอย่างเย็นชาหญิงสาวหรุบตาลงมองสัญญาที่อยู่ในมือของตัวเองอย่างใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่บ้าง เพราะท่าทางไม่แยแสนั้นไม่ใช่สิ่งที่เคยพบเจอมาก่อน คนที่หลงใหลในตัวเธอมีมากมาย พร้อมจะกางปีกปกป้องเธออยู่เสมอ นี่คือความสุขที่เธอคุ้นเคยจนไม่ทันสังเกต จนกระทั่งเกิดรอยรั่วเล็กๆที่ไม่ควรมีหลังจากนั้นนางเอกก็ทำท่าทางเหมือนเจอโจทย์ยากที่แก้ไม่ตก นั่งทำหน้าแบบคนถูกรังแกตั้งแต่ต้นจนจบ คิมหันต์คร้านจะสนใจ ทำเรื่องของตัวเองจนเสร็จก็กล่าวร่ำลากันพอเป็นพิธีแล้วแยกย้าย โดยฝั่งรายการวาไรตี้ขอตัวออกไปก่อนอ้างว่ายังมีเรื่องอื่นต้องทำวันหลังค่อยเลี้ยงข้าวกันสักมื้อพวกเขาต่างก็พูดจากันอย่างเกรงใจสั้นๆโดยไม
Ler mais

บทที่ 17 สู้กับนางเอกจะตายไว

ฟังดูก็น่าอึดอัดจริงๆ เขาสั่งซื้อนิยายต้นฉบับมาอ่านเป็นล้านๆตัวอักษรเพราะอยากให้ความเป็นธรรมนักเขียน นึกว่าถูกผู้เขียนบทตีความใหม่ ที่ไหนได้ บทภาพยนตร์เคารพต้นฉบับอย่างน่าชื่นชม เขียนยืนตามนิยายทุกอย่างแค่ตัดออกไปบ้างด้วยเหตุผลเวลาไม่พอ มันช่าง....“ไหนๆพูดแล้วก็ถือโอกาสเตือนคุณหน่อยแล้วกัน ถึงพวกเขาบอกไม่ได้คบกันแต่ก็คลุมเครือมาก ยกเว้นแฟนคลับ คนในวงการรับรู้หมดว่าคนนี้องศาจองแล้ว คนอื่นห้ามยุ่งเพราะเจ้าของหวงมาก พร้อมไล่กัดทุกคน ผู้จัดการอย่างผมถึงต้องเผ่นแน่บนี่ไง ภูมิหลังขององศาคนตัวเล็กๆอย่างพวกเรางัดไม่ไหว แล้วก็ไม่จำเป็นต้องงัดด้วย เลี่ยงได้ก็เลี่ยงไปเถอะ”ใครจะโง่ไปสู้กับพระเอก นางเอกของเรื่องให้ตายไว ขนาดเจ้าของร่างเดิมแค่อยากตอบแทนบุญคุณยังต้องลาโลกไปอย่างไม่สมเหตุสมผล เขาที่มาสวมร่างแทนแบบงงๆถ้ามีความสามารถอื่นติดตัว หรือมีเงินกินข้าวคงไม่มีทางเสนอหน้าเข้ามาในวงการเดียวกับพวกเขาเด็ดขาด แต่เขาจนนี่ ยากจนแล้วยังทำเป็นแค่การแสดงแล้วจะทำยังไงได้ก็ต้องแสดงน่ะสิ“ผมแค่อยากทำงานหาเงินอย่างราบรื่น เรื่องอื่นไม่ขอยุ่ง” นี่คือความตั้งใจของวิญญาณจากโลกอื่นผู้มาสวมร่างตัวประกอบอย่างเขา
Ler mais

บทที่ 18 คุณตัวร้ายครับ นางเอกของคุณรออยู่ทางนู้น

คิมหันต์ยกนิ้วชี้แตะปากส่งเสียง “ชู่ว์” เบาๆ ไม่ให้อีกฝ่ายส่งเสียง ที่จริงหลังจากเข้ามาทรุดตัวหลังพุ่มไม้ก็รู้ตัวแล้วว่าทำในสิ่งที่เกินจำเป็น ในสายตาของตัวร้ายมีแต่นางเอก จะมองเลยมาถึงตัวประกอบอย่างเขาได้ยังไง ต่อให้เดินผ่านกันระดับเฉียดไหล่ อีกฝ่ายก็คงไม่เหลียวมองด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อหลบแล้วก็ต้องเลยตามเลยไปแบบนี้แหละ ขืนมุดออกไปตอนนี้ก็คงแปลกประหลาดน่าดูชายหนุ่มตัดสินใจหมอบอยู่เงียบๆสักพัก แต่ในใจก็คันยุบยิบอยากเห็นเหลือเกินว่าตัวร้ายจะตกหลุมรักนางเอกแบบไหน จะเหมือนในละคร หรือภาพยนตร์ที่เขาเคยแสดงรึเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็น ในใจเหมือนมีมดรุมไต่ไปมายุ่บยั่บไปหมด พอทนไม่ไหวเข้าก็เลยยื่นหัวผ่านใบไม้ออกมาส่องอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจเหมือนเห็นผี“สนุกมั้ย?” เขตคามกัดฟันถาม เห็นเขาแล้วกระโจนหลบหมายความว่ายังไง นี่จะดูถูกกันเกินไปแล้วมั้ย มันน่านัก!คิมหันต์อับอายขายขี้หน้าจนอึกอักพูดไม่ออก มองเลยร่างสูงใหญ่ไปก็เห็นมินนี่กับผู้จัดการส่วนตัวกำลังมองมาอย่างสนใจใคร่รู้ เขาถอนสายตากลับ คันปากยุบยิบอยากบอกว่า คุณตัวร้ายครับ นางเอกของคุณรออยู่ทางนู้น แต่ไม่กล
Ler mais

บทที่ 19 ท่านประธานเขินจนโกรธ

เห็นคชารีบเอื้อมไปดึงมือมินนี่ลุกลี้ลุกลนเดินแกมวิ่งหนีไป คิมหันต์ใจเต้นไม่เป็นส่ำ เอ่ยในใจอย่างเจ็บปวดแทน คุณตัวร้ายครับ นั่นคือผู้หญิงที่คุณจะตกหลุมรัก ในฐานะตัวร้ายคุณโบ้แน่ยังจะมาพูดจาหมาไม่แดกเข้าไปอี๊ก... “ขึ้นไป”คำพูดคำจาสมเป็นตัวร้าย ทั้งห้วนทั้งดุดันเหมือนจะกินหัวคน แอบแขวะในใจ แต่ก็ขึ้นนะ อยากรู้ว่าอีกฝ่ายมาแฟ่ดๆนี่คือต้องการอะไรเขตคามรอจนหนุ่มน้อยมุดเข้าไปนั่งเรียบร้อยจึงปิดประตู ตัวเองอ้อมไปขึ้นอีกฝั่ง ส่วนคนขับรถได้รับคำสั่งให้ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก โชคดีหน่อยที่ตรงนี้เป็นส่วนที่ศิลปินใช้เข้าออกจึงไม่มีคนภายนอกเข้ามาพลุกพล่าน“หมายความว่ายังไงที่ว่าไม่เชิง?”คิมหันต์มองสีหน้าข่มกลั้นของคนที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยสายตาซับซ้อน แต่ไม่นานก็พลันอุทานเสียงดังในหัวอย่างเข้าอกเข้าใจ โอ้ว เป็นเรื่องของศักดิ์ศรีสินะ จากนั้นจึงตอบแบบเอาน้ำเย็นเข้าลูบ เพราะในฐานะหนุ่มใหญ่วัยสามสิบห้าเขาไม่มีทางไปนั่งทะเลาะ ต่อปากต่อคำกับเด็กอารมณ์ร้ายแน่นอน“ก็ไม่ได้หมายความยังไงหรอก คุณจะโกรธทำไมก่อน เรื่องธรรมดาออกจะตายไป หรือคุณอยากให้ผมป่าวประกาศออกไปว่าเรารู้จักกัน?”“แล้วมันมีปัญหาตรงไหน?”“มีปัญหาท
Ler mais

บทที่ 20 ผมขอโทษที่หนีบเอวคุณ นั่งคร่อมตักคุณ ถูไปไถมา

“ก็...นะ..” คิมหันต์ยกมือเกาหัว เขาเป็นหนุ่มบริสุทธิ์อายุสามสิบห้า รู้เรื่องการแสดงเจนจบ แต่ด้านความสัมพันธ์เป็นศูนย์ ถ้าไม่เข้าใจผิดว่าตัวเองกำลังจะตายเขาไม่มีทางปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นโดยไม่มีแผนการและขาดความรับผิดชอบ คนอายุอย่างเขาเลยวัยที่จะทำเรื่องนี้แบบบุ่มบ่าม ไม่คิดหน้าคิดหลัง“ไร้สาระ!” กระแทกเสียงขุ่นเข้ม“คนอย่างเขตคามไม่มีทางทำเรื่องหน้าไม่อายพรรค์อย่างนั้น ก็ไม่คิดซะบ้างว่าทำไมคนอย่างฉันต้องเป็นฝ่ายหนีหน้า เธอเป็นฝ่ายขึ้นมารอฉันบนเตียงเอง แล้วถ้าฉันไม่เต็มใจให้เกิดความสัมพันธ์ขึ้น มันก็ไม่มีทางจะเกิดขึ้น ทีแรกฉันจะลากเธอออกไปโยนทิ้งข้างนอก แต่เธอดันตื่นขึ้นมาเอาขาหนีบฉันซะก่อน”“เดี๋ยว ผมขอแก้ตัวหน่อย ผมเองก็ถูกคนอื่นจับมาโยนไว้บนเตียงคุณเหมือนกัน ผมไม่ได้มาเอง คุณอย่าพูดเหมือนผมเป็นคนผิด”“ยังจะแก้ตัว เธอตื่นมาแล้วเราตกลงกันได้ จากนั้นก็ต่างคนต่างไป แต่นี่เพราะเธอเอาขายาวๆนั่นมาหนีบเอวฉัน หนีบแน่น” เขาเน้นย้ำเรื่องขาหนีบเอวอีกรอบเสียงแข็ง แทบจะป้วนออกมาทีละคำ“หนีบไม่พอ ยังนั่งคร่อมตักฉัน ถูไปไถมา เธอนึกว่าฉันเป็นเสาเหรอ!”เวร! เถียงไม่ออก เถียงไม่ไหว ใครรู้ช่วยบอกท
Ler mais
ANTERIOR
123456
...
14
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status