ระหว่างทางขุนเขาขอแวะห้างสรรพสินค้าที่อยู่ระหว่างทางผ่าน วิ่งเหยาะๆหายไปสักพักก็ถือถุงกระดาษกลับมาคิมหันต์ไม่ได้สนใจเพราะมัวแต่มองภาพเมืองใหญ่ที่เป็นเซตติ้งมั่วๆของคนเขียน มั่วขนาดไหน ก็ถึงขนาดว่าเขาไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ส่วนไหนของโลก คนก็เป็นคนผิวเหลือง ตาดำ ผมดำ พูดภาษาเดียวกัน แต่บ้านเมืองกลับทันสมัย มีบรรยากาศของต่างประเทศปนเปให้เห็นชัดเจนจู่ๆเขาก็รู้สึกเหมือนว่านี่อาจจะเป็นโลกคู่ขนานตามตำนาน แต่เขาไม่มีหลักฐาน เพราะนี่คือโลกของนิยายขายความฟินที่ดังกระฉ่อนทั่วบ้านทั่วเมือง มีหลายจุดที่ไร้เหตุผล และหาเหตุผลมารองรับไม่ได้ อย่างเช่นเซตติ้งเมืองที่เขาไม่คุ้นเคยเลยเหล่านี้ หวังว่าวันข้างหน้าจะไม่ถึงกับมีหิมะตก นั่นก็จะอัศจรรย์เกินไปเขาคิดเล่นๆอยู่คนเดียวจนมาถึงที่พักศิลปินที่ค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัวสูง ด้านนอกมียามรักษาความปลอดภัย ปิดกั้นการเข้าออกอย่างเข้มงวดกวดขัน ป้องกันปาปารัสซี่ได้ในระดับหนึ่ง ซึ่งสำหรับศิลปินที่ยังไม่มีชื่อเสียงถือว่าพอแล้วพวกเขารับกุญแจจากเจ้าหน้าที่ ช่วยกันหอบหิ้วข้าวของที่มีไม่มากขึ้นไปบนห้อง ผู้ช่วยแป้งเลี่ยงไปจัดข้าวจัดของ ส่วนขุนเขาเอาถุงกระดาษที่แวะซื
Ler mais