All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบสามตอนตายที่ถูกตัวร้ายหมายหัว: Chapter 101 - Chapter 110

133 Chapters

บทที่ 101 ความหล่อเป็นภัย

ไม่ว่าในโลกออนไลน์ หรือภายนอกจะยังฝุ่นตรลบขนาดไหน แต่ภายในกองถ่ายยังต้องเปิดกล้องเดินหน้าต่อไปอย่างไม่หยุดยั้งคิมหันต์ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะแล้ว เรื่องไหนก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่ออารมณ์การแสดงของเขาได้อยู่แล้ว แต่เพราะภายนอกที่ยังเด็ก ครูการะเกด กับครูแดนสรวงเป็นห่วงมากจึงแวะมาพูดจาปลอบโยนอยู่พักใหญ่จนเห็นว่าไม่เป็นไรจริงๆจึงกลับไปอย่างวางใจคิมหันต์ถ่ายฉากของตัวเองวันที่สามทางกองถ่ายก็ได้ดาราอาวุโสคนใหม่ที่จะมาแสดงบทลาสบอสแทนคนที่โดนจับไปเจ็ดวันผ่านไปเขาก็ปิดกล้องได้ตามกำหนด ผู้กำกับปลาบปลื้มใจมาก หลังจากยัดดอกไม้ใส่อ้อมแขนให้ตามด้วยซองเงินแก้เคล็ดตามธรรมเนียมก็บอกว่าจะเลิกกองก่อนเวลาเพื่อจะได้เลี้ยงส่งเขาชายหนุ่มรีบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว อ้างเหตุผลอย่างคนรู้ความว่า “กองถ่ายล่าช้าเพราะเรื่องคราวก่อนมากแล้ว ผมรับไว้ด้วยใจก็แล้วกันครับ ทานอาหารร่วมกันจะเมื่อไหร่ก็แค่ยกหูโทรศัพท์กริ๊งเดียว แต่ถ่ายทำให้ปิดกล้องตามกำหนดต่างหากที่สำคัญกว่า”“นายช่างเข้าอกเข้าใจจริงๆ” ผู้กำกับตบไหล่เขา พูดพลางทอดถอนใจ ยิ่งรู้สึกดีกับหนุ่มน้อยคนนี้มากขึ้นฝีมือการแสดงก็ดี ถ้ามีงานใหม่ที่เหมาะสมไม่มีทางที่เขาจะ
Read more

บทที่ 102 ความรักมาไม่ทันตั้งตัว

นี่มันภาษามนุษย์ที่เค้าคุยกันไหม คิมหันต์คิดพร้อมกับกลอกตามองบนในใจรัวๆ แต่ภายนอกกับทำหน้าจริงจัง“จะเป็นไปได้ยังไง เที่ยวคนเดียวมันสนุกตรงไหน ที่ผมถามเพราะไม่อยากไปคนเดียวน่ะสิ”“แล้วใครจะให้เธอไปคนเดียวล่ะ ฉันไม่มีวันทิ้งให้คู่หมั้นอยู่คนเดียว ทำอะไรๆคนเดียวหรอก ต่อให้เธอไม่อยากให้ฉันอยู่ด้วย ฉันก็จะอยู่”“เหมือนผมเลย ต่อให้คุณไม่อยากให้ผมอยู่ด้วย ผมก็จะอยู่กับคุณ” ยังกับเด็กอนุบาลคุยกัน แต่ก็รู้สึกคันยุบยิบในใจยังไงบอกไม่ถูกนี่สินะ ความรัก“พวกเราสองคนใจตรงกัน”เขตคามใจอ่อนยวบไปกับคำสรุปที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมา แต่ทำเป็นไม่ให้ความสำคัญ ทั้งที่ดวงตาคู่คมที่มองไปที่อีกฝ่ายนั้นละมุนลงแทบจะคั้นออกมาเป็นหยดน้ำ “ตกลงเธออยากไปเที่ยวไหนมั้ย?”“ไปได้เหรอครับ คุณไม่งานยุ่งรึไง?”“ยุ่งแค่ไหนก็ต้องมีเวลาให้ตัวเองบ้าง หลายปีมานี้ฉันไม่เคยหยุดงาน ก็น่าจะถึงเวลาแล้ว คุณพ่อฉันยังหนุ่มยังแน่น หนีไปฝึกฝนการแสดงหลายปีก็ยังทดสอบบทไม่ผ่านสักเรื่องก็ควรพอได้แล้วมั้ง”“คุณพ่ออยากเป็นดาราหรือครับ?” คิมหันต์แปลกใจมาก นึกถึงหนุ่มใหญ่ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาสะดุดตา แต่ก็เคร่งขรึมอย่างยิ่งร่างสูงตรงสง่างามแฝงบรรยากาศ
Read more

บทที่ 103 เหม็นกลิ่นคนรวย

หอยมุกธรรมชาติคุณภาพเยี่ยมถูกส่งเข้าโรงประมูล ในไม่ช้าตระกูลศิขรินก็ได้ค่าเกาะคืน ขณะที่ทุ่งหอยมุกยังคงผลิตมุกให้พวกเขาเก็บเกี่ยวทุกปี ทั้งหอยเก่าที่โตขึ้น และตัวใหม่ที่ย้ายเข้าพักอาศัยในหุบเหว“เราให้ผู้เชี่ยวชาญมาประเมินอายุหอยว่าตัวไหนเหมาะสมที่จะเก็บขึ้นมาแกะ ส่วนที่อายุยังไม่เข้าเกณฑ์ก็ปล่อยมันไปไม่ได้แตะต้อง ให้มันเติบโตไปตามธรรมชาติ ทุกปีเลยมีหอยมุกให้เอาขึ้นมาแกะได้ตลอด ไม่เยอะ แต่คุณภาพเยี่ยมเอาเข้าโรงประมูลก็คุ้มค่า ตรงนั้นเป็นหุบเหวที่เป็นปราการทางธรรมชาติ ตอนเกิดพายุหรือคลื่นรุนแรงเลยไม่ส่งผลกระทบ ไม่ต้องลงทุนสร้างอะไรเพิ่มเพื่อป้องกันด้วยซ้ำ มีแต่ยามการ์ดจำนวนหนึ่งคอยดูแลห่างๆ แล้วยังมีประภาคารสังเกตการณ์ สอดส่องพวกลักลอบมาขโมย”“โชคดีมาก เจ้าของเกาะเดิมก่อนส่งเข้าประมูลไม่สำรวจก่อนเลยเหรอครับ?”“ก็คงสำรวจมั้ง แต่ไปไม่ถึงจุดที่ฉันดำไปถึง หรือไม่ก็มีจุดไหนที่พลาดสักอย่าง เพราะหุบเหวหอยมุกก็ไม่ได้ไกลจากฝั่งมากเกินไป ก่อนจะตีเป็นเกาะร้างก็ต้องถูกสำรวจก่อนจนไม่เห็นประโยชน์ แต่ก็นั่นแหละ พวกเขาไม่เจอ แต่เราเจอ มันก็เลยตกเป็นของฉันอย่างไม่มีข้อสงสัย พอเราไปถึงฉันจะพาเธอดำลงไปดู
Read more

บทที่ 104 ความรักคือการเรียนรู้

คิมหันต์ไม่เคยรู้เลยว่าชีวิตคนเราจะสนุกสนาน และมีสีสันได้ขนาดนี้เขารู้จักการทำงาน รู้วิธีแสดงละครและภาพยนตร์ แต่การหาความสุขสำราญอย่างผ่อนคลายสบายใจนั้นเพิ่งมาเริ่มต้นกับเขตคามพวกเขาเหมือนเด็กสองคนที่จูงมือกันเล่นสนุกไปวันๆ เล่นน้ำ เก็บเปลือกหอย ก่อกองทรายที่ไม่ง่ายเหมือนที่เคยเห็นคนอื่นทำ มันพังไม่เป็นท่า ไปๆมาๆก็เลยเหมือนกองอึเขตคามหัวเราะเยาะอย่างไร้ความเห็นใจคิมหันต์โผเข้าใส่อย่างโมโห พวกเขาต่อสู้กัน กลิ้งอยู่บนทรายโดยไม่สนใจความเปรอะเปื้อน พอถูกจี้เอวก็ตัวอ่อนระทวย พ่ายแพ้ไปอย่างหมดรูปเขตคามฉวยโอกาสขยับขึ้นคร่อม เริ่มจูบลงบนริมฝีปากที่ยังเผยร่องรอยหัวเราะอย่างสนุกสนานนั้นคิมหันต์จูบตอบ พอเห็นว่าบรรยากาศรอบๆกำลังค่อยๆถูกปกคลุมด้วยความมืดอย่างช้าๆก็ยกมือขึ้นโอบรอบคอคนรัก ขยับเปลี่ยนท่านอนเพื่อรองรับร่างสูงใหญ่ของอีกฝ่ายให้ถนัดถนี่ขึ้นพวกเขาจูบกันอย่างไม่เร่งรีบ เหมือนค่อยๆลิ้มรสอาหารชั้นเลิศอย่างละเมียดละไม ค่อยๆชิมไปทีละส่วน จากริมฝีปากนุ่มนิ่ม ค่อยๆลัดเลาะไปตามเหงือกและแนวฟัน กว่าจะสอดแทรกปลายลิ้นเกาะเกี่ยวสัมผัส ความรู้สึกเฝ้ารอก็หลอมละลายพวกเขาแทบจะกลายเป็นไอร้อนทั้งสอ
Read more

บทที่ 105 ท่านประธานใจโฉดสั่งว่า เธอครางอย่างเดียวก็พอ

“เขตคาม”“ฉันอยู่นี่”คิมหันต์หลับตาโยกขยับ ร่อนสะโพกพลิ้วอยู่บนหน้าขาของชายหนุ่ม ความแข็งขึงนั้นคล้ายจะขยายใหญ่ขึ้นจนแน่นช่องทางที่ยืดขยายออกจนสุดความเสียวปราบซาบซ่านแล่นปราดจากจุดที่ถูกตอกอัดไปถึงสมอง เส้นเลือดปวมเป่งบนท่อนลำแข็งราวกับเหล็กกล้าครูดกับผนังนุ่มเพิ่มรสชาติการเสียดสี กระตุ้นให้เขาโยกโขยกเร็วขึ้น เร็วขึ้นจนเวียนหัว แต่ความเมามันไม่อนุญาตให้เขาหยุดแก่นกายที่ไม่ถูกแตะต้องแข็งครัดชูชันหลั่งหยาดน้ำออกมาสะท้อนความรู้สึกของเจ้าตัว“เขตคามจับให้หน่อย”“ห้ามจับ ฉันอยากเห็นว่าแค่หน้าอกกับด้านหลังจะทำให้เธอสุขสมได้หรือเปล่า”“คุณจงใจทรมานกันนี่”เขตคามไม่ตอบ ผงกร่างขึ้นตวัดลิ้นเลียยอดอก ห่อปลายลิ้นทิ่มแทงแล้วตวัดรัวเร็วคิมหันต์ร้อง “อ๊า..” จับหัวของชายหนุ่มด้วยมือทั้งสองข้าง แอนร่างป้อนชิ้นเนื้อเล็กๆให้อีกฝ่ายอมได้ถนัดขึ้น ขยะที่สะโพกยังส่ายร่อน โยกขย่มอย่างเอาเป็นเอาตายก่อนที่สมองจะขาวโพลนพร้อมกับที่ท่อนร่างฉีดพ่นน้ำรักสีขาวข้นราวกับน้ำนมออกมาเป็นสายชายหนุ่มหน้ามืด ทิ้งร่างลงซบคนรักอย่างหมดแรงเขตคามกอดร่างที่สั่นสะท้านเป็นระลอก ลูบหลัง จูบไหล่และขมับเปียกชื้นรอให้อีกฝ่ายซึมซ
Read more

บทที่ 106 ครั้งเดียวไม่เคยพอ

“ผู้กำกับที่ชื่อทรงเผ่าคนนี้ทำหนังสักเรื่องจะได้ทั้งเงินทั้งกล่อง ใครก็อยากเป็นนักแสดงของเขา คุณแม่แนะนำเธอ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฉันขอให้ช่วยดูหน่อย ท่านถึงสนใจเธอเป็นพิเศษ พอเห็นแววถึงได้แนะนำไป ลำพังคนไร้ชื่อเสียง ไร้ที่มาที่ไปคนหนึ่ง ต่อให้เก่งกาจแบบเธอ การที่จะถูกคนที่มีฐานะสูงในวงการผลักดันขึ้นมาดื้อๆมีโอกาสน้อยมาก ไม่ใช่เพราะเธอไม่เก่งหรือไม่ดี แต่เพราะไม่รู้จักกัน ใครจะรู้พื้นเพนิสัยเธอว่าเป็นยังไง เกิดไปทำเรื่องเสื่อมเสีย คนแนะนำก็แย่ไปด้วย”“ก็จริง ใครจะกล้าเสี่ยงกับคนไม่รู้จัก”“ฉันกล้า”คิมหันต์สบตาท้าทายคู่นั้นแล้วหัวเราะ ยื่นหน้าไปจูบมุมปากที่เชิดขึ้นอย่างอวดดีเบาๆ ก่อนจะเอ่ยชมอย่างไม่ตระหนี่เลยสักนิด “มีแต่คุณนี่แหละ กล้าหาญที่สุดแล้ว”“อย่าพูดเหมือนฉันเป็นเด็ก”ปากพูดเหมือนไม่พอใจ แต่ดวงตากลับเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มนี่ยนะ คนปากไม่ตรงกับใจ ในใจคิดแบบนี้ แต่รู้ว่าขืนพูดออกมาพ่อคนซึนคงเขินจนโกรธ เขาเลยต่อปากต่อคำไปเรื่อยเปื่อยแทน “เด็กที่ไหนจะทำได้อย่างคุณ พูดก็พูดเถอะ ข้างหลังผมยังเหมือนมีอะไรคาอยู่เลย แย่สุดๆ”“โอ๋...นะ..” มือใหญ่เลื่อนไปนวดๆที่ก้นให้คิมหันต์หน้าเขียว “โอ๋นะท
Read more

บทที่ 107 หาเงินซื้อปราสาทให้คุณ

สายๆอีกวันทั้งคู่จูงมือกันไปดำน้ำดูทุ่งหอยมุกที่กว้างขวางแห่งนั้นคิมหันต์เคยเรียนดำน้ำมาก่อนเลยไม่มีปัญหา เขาสวมชุดดำน้ำ ใส่ตีนกบแบกถังออกซิเจนดำลงสำรวจไปพร้อมกับเขตคามจนพอใจจึงเลือกเก็บหอยที่ชอบมาสองสามตัว โดยหนึ่งในนั้นเป็นหอยสังข์ตัวใหญ่ยักษ์ที่หาไม่เจอมาหลายปีแล้ว ถือว่าโชคดีอย่างยิ่งตอนที่ให้คนดึงเนื้อหอยออกมาต้องระวังไม่ให้เปลือกแตก ผ่าเนื้อดูก็เจอไข่มุกตามคาด แต่ที่เหนือคาดก็คือ เป็นไข่มุกคู่แฝดเม็ดใหญ่มากขนาดเท่ากันทั้งสองเม็ดพวกมันทั้งคู่กลมเกลี้ยง ผิวสัมผัสเรียบลื่น สีส้มพาสเทล สีเดียวกับเปลือกของตัวหอย ผิวหน้าเป็นเงาเปลวไฟชัดเจน สวยชวนตะลึง ไม่ต้องให้ใครมาประเมินก็สามารถบอกได้ทันทีว่า ถ้านำเข้าประมูลราคาจะสูงลิ่วขนาดไหน แต่เจ้าตัวที่เป็นคนเจอก็ไม่ได้สนใจมากขนาดนั้น ทำเสียงจุ๊ ๆ ชื่นชมแป๊บเดียวก็ให้เอาไปฝากครูการะเกด“คุณแม่ต้องชอบแน่สวยจริงๆ”“เดี๋ยวนะ คิม เธออาจไม่รู้มูลค่าที่แท้จริงของมัน นี่เรียกว่าไข่มุกเมโล แต่ละเม็ดใหญ่ขนาดนี้ ฉันกะน้ำหนักคร่าวๆน่าจะหนักเม็ดละ...”“พอครับ” คิมหันต์เอ่ยแทรกขึ้นมาเสียงเฉียบขาด“เธอควรฟังให้จบ เม็ดเดียวก็มูลค่ามหาศาลแล้ว นี่คือไข่มุกค
Read more

บทที่ 108 พี่สะใภ้ถูกหลอกแล้ว

คิมหันต์นอนเล่นอยู่พักใหญ่ขุนเขาก็มาถึง ไม่ได้มาคนเดียวแต่พาพี่สาวร่างสูงสง่าสวมสูทธุรกิจ เหยียบรองเท้าส้นเข็มสูงสี่นิ้ว ทาปากแดงแจ๋มาด้วยหนึ่งคนพร้อมกับแนะนำว่า “นี่พี่ไหม ผู้จัดการเบอร์หนึ่งของบริษัทเรา”“เดี๋ยว หยุด” คิมหันต์ลุกนั่งตัวตรง ยกมือเป็นปางห้ามญาติ“คุณหมายความว่ายังไง?”“ผมจะย้ายสายงานไปเป็นผู้ช่วยเหมือนเดิม ผมตระหนักรู้แล้วว่าเป็นผู้จัดการส่วนตัวเห็นจะไม่รุ่ง ศิลปินที่ผมดูแลมีแต่จะร่วงและจนกรอบเหมือนคุณ”“พี่ไหมเลือกนั่งเลยครับ” เขาชี้มั่วๆ แล้วจึงถลึงตาใส่ขุนเขา เถียงคอเป็นเอ็น“ผมจนกรอบที่ไหน เพิ่งได้ค่าตัวมาชัดๆ”“แค่นักแสดงสมทบบทเดียว อย่าอวดเลย เพลีย”“แค่อยากไปทำงานกับสามีคุณถล่มผมได้ขนาดนี้เชียว มันจะเกินไปแล้ว!”“สะ..สามี อะไรกัน พูดไปเรื่อย”“เห็นมั้ย หน้าแดงแล้ว”พี่ไหมหัวเราะพรืด “ไม่นึกว่าพวกคุณจะสนิทสนมกันขนาดนี้ อย่าเพิ่งเถียงกันค่ะ ขอแนะนำตัวสักหน่อย ฉันเป็นผู้จัดการส่วนตัวขององศา ต่อไปจะรับดูแลคุณด้วยอีกคน เพื่อที่น้องขุนจะได้มีเวลาไปอยู่เป็นผู้ช่วยองศาได้สะดวก ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันรู้แนวทางการทำงานของคุณ ไม่ต้องโด่งดังมีแสงสาด ขอแค่มีงานทำแลกเงินซื้อข้า
Read more

บทที่ 109 ช่วยภรรยาเลือกบท

“รู้สิ หนังของท่านเอ้ก ก่อนมาพี่คุยกับครูแล้วเรียบร้อย กว่าจะเปิดกล้องก็ต้องรออีกสามสี่เดือน นอกจากยังได้นักแสดงสำคัญๆไม่ครบ สถานที่ถ่ายทำก็ยังสร้างไม่เสร็จเลย ความคืบหน้าล่าช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้เยอะ เพราะติดหน้าฝนเลยต้องเลื่อนการเปิดกล้องออกไปก่อน เวลาสามสี่เดือนจะปล่อยให้ว่างคนคงลืมหน้าคุณพอดี ก็ไปถ่ายละครสักเรื่องเถอะ ถ่ายไปออนแอร์ไปเลี้ยงกระแสหน่อย”“ก็ได้ครับ ผมจะรีบอ่านแล้วสองวันจะบอกก็แล้วกันว่าชอบเรื่องไหน ว่าแต่ต้องไปทดสอบบทรึเปล่าครับ?”“ไม่ต้อง ละครของบริษัทเราผลิตเอง บทอื่นๆอาจจะมีการออดิชั่น แต่พระเอกไม่ว่าคุณเลือกเล่นเรื่องไหน มันก็เป็นของคุณเลย”คิมหันต์พยักหน้าแสดงการรับรู้อย่างสงบ การได้รับการดูแลแบบนี้ถ้าไม่มีจุดขายมันเรื่องหนึ่ง แต่ฝีมือการแสดงระดับราชาภาพยนตร์ บวกกับรูปร่างหน้าตาของเขาที่ไม่เป็นสองรองใครมันก็อีกเรื่องหนึ่งผู้ติดตามของเขาตอนนี้มีเกินสิบล้านทั้งที่ยังไม่มีผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แฟนคลับสายพี่สาว แฟนสาว และแฟนคลับแม่ที่พร้อมจะซัพพอร์ต ทั้งยังเริ่มมีแฟนคลับคู่จิ้นผุดขึ้นมาประปราย แต่แทนที่จะจิ้นเขากับดาราด้วยกันกลับจิ้นกับบัญชีหลุมของเขตคามเสียอย่างน
Read more

บทที่ 110 คุณดีที่สุด

ท้ายที่สุดคิมหันต์เลือกแนวฆาตกรรมสืบสวนสอบสวน แต่ไม่ได้เลือกเล่นบทพระเอก เขาเลือกเล่นเป็นฆาตกรต่อเนื่องที่แสนชาญฉลาด ก่อคดีอย่างอุกอาจโดยไม่ทิ้งร่อยรอยให้ตำรวจสืบหาได้เลย แม้จะมีบางคดีที่แทบจะก่อขึ้นใต้เปลือกตาของเจ้าหน้าที่ก็ตามตอนที่บอกความต้องการออกไปพี่ไหมทำหน้าบิดเบี้ยว ปวดหัวตุบๆแม้แต่ผู้อำนวยการแผนกดูแลศิลปินยังวิ่งมาหารอบหนึ่ง แต่พอเขาทำนิ้วชี้ๆขึ้นข้างบน ลดเสียงพูดอย่างมีลับลมคมในว่า ทางนั้นไม่ให้เล่นแนวรักกุ๊กกิ๊กก็ถอยฉากกลับไปทันทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มีหรือเหยื่อมาถึงที่จะปล่อยตัวไปง่ายๆชายหนุ่มจึงลากเขากลับมาแนะนำน้ำปิง กับดาด้าว่าเหมาะกับละครรักวัยรุ่นมาก การแสดงก็ไม่เลว ถึงขนาดระบุตัวให้เลยว่าแต่ละคนเหมาะกับบทไหนกันบ้างในที่กำลังจะเปิดกล้อง ผู้อำนวยการฝ่ายดูแลศิลปินก็ไม่ทำให้ผิดหวัง รับปากว่าจะส่งคนไปเซ็นสัญญาเข้าสังกัดแล้วให้บทไปตามที่บอกคิมหันต์พอใจแล้ว หลังจากปรับเปลี่ยนสัญญา คุยเรื่องบทบาทการแสดงอีกเล็กน้อยจึงแต่งตัวมิดชิดออกจากบริษัท แวะห้างสรรพสินค้าที่อยู่ระหว่างทางกลับ ตรงไปร้านหนังสือซื้อนิยายต้นฉบับมาอ่านเก็บรายละเอียดนี่เป็นนิสัยส่วนตัวเวลาต้องเตรี
Read more
PREV
1
...
91011121314
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status